मिसळपाव
(जिज्ञासू)
आदरणीय ज्येष्ठ विडंबनकार 'खोडसाळ' यांच्या स्वतंत्र कल्पनेवर आधारित रचना 'जिज्ञासू' वाचून आम्हाला विडंबनधर्माला जागणे भाग पडले! ;)
'प्रयत्ने कवितेचे शब्द बदलता' गळलेले 'विडंबन' खाली देत आहोत. त्याला जालगतींकडून यथावकाश सद्गती मिळेलच!
ठिणगीच्या शोधाचा समारोप.
गेल्या काही लेखांमध्ये काही महत्वाचे मुद्दे मांडण्याचा प्रयत्न मी केला.माझी भाषा ,मांडणी आणि त्यातून मांडत असलेल्या विचारांचा कुठेतरी गोंधळ होतो आहे हे पाहिल्यानंतर समारोपाच्या ह्या लेखात काही मुद्दे परत तुमच्यासमोर ठेवत आहे.
१:दहावीचे मार्क आणि पुढची करीयरची वाटचाल याचा एकमेकांशी फारसा संबंध जोडू नये.दहावीचे मार्क एक इंडीकेटीव्ह मेझर आहे असे समजावे.पालक या मार्कांवर अनाठायी विश्वास ठेवून मुलांच्या मनावर आपल्या महत्वाकांक्षा लादण्याचा हट्ट करतात.
२:काही मुलांच्या मनात ९०% म्हणजे हुशार आणि म्हणून सायन्स हा गैरसमज भरवला जातो.
३:सरकारी कॉलेज वगळता इतर खाजगी संस्थांमध्ये व्यावसायीक शिक्षणाचा खर्च
पोलिश घावन
ही पाककृती साभार एका पोलिश मित्राकडून!
साहित्य: २ मोठ्ठे बटाटे, १ मोठ्ठा कांदा, अर्धी वाटी कणीक, १ अंडं, तिखट, मीठ, पाणी गरजेनुसार, आणि भरपूरसं तेल
कृती: प्रथम बटाटे आणि कांदे किसून घ्यावे. त्यात अंडं फेटून टाका. त्यात कणीक घाला. (साधारण घावनांच्या पीठाप्रमाणे याची घनता/viscocity असू देत. त्यामुळे जरुरीनुसार पाणी/कणीक घाला.) त्यात चवीनुसार मीठ आणि तिखट, आवडत असल्यास मिरी घाला.
थोड्याशा खोलगट तव्यावर तेल तापलं कि त्यात हे मिश्रण घावनांप्रमाणे ओतून दोन्ही बाजूंनी शिजवा. कडा बय्रापैकी कुरकुरीत होतात.
याच्याबरोबर दही (/sour cream) चांगलं लागतं.
भेळपुरीच्या गाड्या
घाटावरच्या भटांनी काल केलेली विडंबनाची भेळपुरी खाल्याने आमच्या पोटात गडबड सुरू झाली..
(डिस्क्लेमरसाठी कृपया पहिले कडवे पहा)
व्यथा ऐकली भटा तुझी मी अता ऐक तू माझी कथा
कविता माझी तू हलकी घे, आहे जरा ती यथातथा
नवखा असशी सदस्य तू रे वय तव आहे हप्त्याचे
इतक्यातच अन तुला जाहले अजीर्ण विडंबन कवितांचे?
हसता हसता पोट दुखे मी वाचून हे झालो बेजार
चहुबाजूंनी झाला मजवर द्या उत्तर ऐसा भडिमार
महान तुम्ही कवी घाटीचे अन तुमची कविता भारी
प्रदार्पणातच तुम्ही खिलवली 'विडंबनाची भेळपुरी'
या भेळेचा प्रभाव खासा काव्यापुरता नाही बरे
सर्किट, मुक्ती या दोघां
कविकिरडुंची साठमारी ... (विडंबनाची भेळपुरी)
घाटावरच्या भटसाहेबांनी विडंबनाची भेळपुरी लिहुन आमच्या प्राण:प्रिय साहित्यप्रकारावर टिका केली (मारली). त्यात आमच्या प्रातःस्मरणी सदगुरु केशवसुमारांचा उल्लेख पाहुन तर आमची अस्मिताच दुखावली (शेजारच्या क्युबिकल मधली नाही). आमची ती वेदना मग ही अशी आम्ही झरझर उतरवुन काढली.
(डिस्क्लेमरसाठी कृपया पहिले कडवे पहा नाही समजले तर गेलात उडत !)
मिपाकरांनो झोडुन घ्यावे मांडतो त्यांची व्यथा
विडंबन माझे ह.
आज कल प्रेम फार स्वस्त झालंय.....
आज कल प्रेम फार स्वस्त झालंय
म्हणुन मी एकी वर करायचं सोडून दिलंय
ती माझी होणार नाही हे तीने मला २ वर्षांनी कळ्वलंय
जुन्या आठवणी सोडुन मी मन "दुसरी" कडे वळ्वलंय
माझ्या कडे पाहतांना प्रत्येकीच्या डोळ्यात हसु दिसतंय
मनातल्या मनात म्हणतेय ती कसं पाखरु जाळ्यात फसतयं
आज कल प्रेम फार स्वस्त झालंय
म्हणुन मी एकी वर करायचं सोडून दिलंय.............
Taxonomy upgrade extras
म्हणून म्हणतो ऐका माझे ...
प्रियकराची हजार लफडी
प्रेयसीचे हजार नखरे
म्हणून म्हणतो ऐका माझे
या वाटेवर न गेलेलेच बरे.
तो म्हणतो मी चुकलोच नाही
ती म्हणते फक्त माझेच खरे.
प्रेमाचे दिवस संपले की
वाहतात संशयाचे वारे..!!
म्हणून म्हणतो ऐका माझे
या वाटेवर न गेलेलेच बरे...
त्याला भेटायाची वेळ
ती मुद्दाम विसरते.
त्याला काही केल्या
तिचा जन्मदिन न स्मरे..!!
म्हणून म्हणतो ऐका माझे
या वाटेवर न गेलेलेच बरे...
लग्न झाले की ओढ सरते,
सुकतात सारे प्रेमाचे झरे.
महिन्याचा खर्च भागवताना
डोळ्यांसमोर दिसतात तारे..!!
म्हणून म्हणतो ऐका माझे
या वाटेवर न गेलेलेच बरे...
ओफिसमध्ये साहेबाची कटकट,
घरात बायको आणि पोरे.
डोळ्यांसमोर तीच आता दिसणार उठता बसता..!
बरं झालं असतं "ओएसओ" जर बघितला नसता.
डोळ्यांसमोर तीच आता दिसणार उठता बसता..
डोळ्यांमधल्या अजब अदा राहून राहून छळणार.
दिलाचे पतंग आणि किती श्वासावरती जळणार.
जग सुनं सुनं होणार पिक्चर सरता सरता.
डोळ्यांसमोर तीच आता दिसणार उठता बसता..
युवराजसोबत फ़िरते ती अन ढोणीसोबत दिसते.
क्रिकेटमधले तिला सांगा नक्की किती कळते !
क्रिकेट,बॉलीवुड तेवढंच खरं बाकी गोंधळ नुसता.
डोळ्यांसमोर तीच आता दिसणार उठता बसता..
या जन्मी जर नाही जमलं पुढच्या जन्मी बघू.
आपण सुद्धा तेव्हा ओम कपूरसारखं जगू.
"दि एन्ड" नाही, पिक्चर अजून बाकी आहे दोस्ता,
डोळ्यांसमोर तीच आता दिसणार उठता बसता..!
-- अभिजीत दाते
कोचर्याची लिलू
दुपारी अकराची वेळ असावी.मी चर्चगेट वरून फौन्टनच्या दिशेने जात होतो. वाटेत हायकोर्टच्या फुटपाथकडे वळलो असेन,एकदम एक व्यक्ती अचानक सामोरी आली.
"अरे तू मला ओळखलं नाहीस? मी लिलू कोचरेकर"
असं म्हणून ती ज्यावेळी हंसली,त्याबरोबर मला तिची ओळख पटली.तिच्या अंगातला काळा कोट आणि ती गळ्यातली सफेद वकली कॉलर,हातातली ब्रिफकेस बघून मी तिला म्हाणालो,
"अगं तू वकील केव्हां झालीस ?"
"असं काय तुला माहितच नाही काय ? मी आता गेली दहा वर्ष हायकोर्टमधे केसीस चालवते"
असं ती मला म्हणाली.
कोचर्याला माझ्या वहिनीच्या माहेरचे शेजारी कोचरेकर त्यांची ही मुलगी होती.
या नालायकांना अटकाव कसा करायचा
रायगडाला जेव्हा लाज येते...
महराष्ट्र टाइम्स मधली ही बातमी वाचुन डोके तापले. ह्या नालायकांना अटकाव कसा करायचा?
दोन वर्षांपुर्वी मला राजगड्लाही हाच अनिभव आला होता.