50 वर्षांपुर्वी, आजच्याच दिवशी, द गाॅडफादर, हा अविस्मरणीय सिनेमा प्रदर्शित झाला ...
काही काही चित्रपट, एखादी लाट तयार करतात. द गाॅडफादर, हा पण असाच.
चित्रपट परिक्षण, हा माझा प्रांत नाही. कारण, चित्र, नाटक, सिनेमा, अभिजात संगीत हे व्यक्तीसापेक्ष असते.
माफिया, हा शब्द माहिती पडला तो, ही कादंबरी वाचतांना आणि संघटित गुन्हेगारीचे, भारतातील स्वरूप देखील समजत गेले... बाबू रेशीम, मन्या सुर्वे, इत्यादी समकालीन गुन्हेगारांपेक्षा, दाऊद इब्राहीमच साम्राज्य का उभारू शकला? ह्याची थोडीफार कल्पना, ही कादंबरी वाचतांना येतेच येते.
मिसळपाव
शेंदूर दगडांचा उतरला तरीही,
गुलाल भक्तीचा उधळत राही
धुरळ्यात काही उमजत नाही,
पावलांवर पाऊल पडत राही
झापडे काढली डोळ्यांची तरिही
उजेडाला डोळे हे सरावत नाही
रक्त सांडले कळपात तरिही
मेंढरे लांडग्याला ओळखत नाही
पाणी डोळ्यातले रोखले तरिही
लेखणीतून मग ते झरत राही
~ मनिष