शेंदूर दगडांचा उतरला तरीही, गुलाल भक्तीचा उधळत राही धुरळ्यात काही उमजत नाही, पावलांवर पाऊल पडत राही झापडे काढली डोळ्यांची तरिही उजेडाला डोळे हे सरावत नाही रक्त सांडले कळपात तरिही मेंढरे लांडग्याला ओळखत नाही पाणी डोळ्यातले रोखले तरिही लेखणीतून मग ते झरत राही ~ मनिष