काय करावे या किड्याला साला लिहिता लिहु देत नाही डोक्यात बरेच येत असते पण डोळ्यांना पाहु देत नाही. सुचत असते पान उघडल्यावर 'हे'...'हे'...लिहायचे.. पण बसले एकदा लिहायला की..ते-तेच का रहायचे..?

समजावल आहे मनाला आता मागे वळुन बघायच नाही. जरी आला विचार अंतरी आठवणीत अडकायच नाही. झाली जखम मनाला तरी जखमी होऊन रडायच नाही. आपल सुख मिळाव आपल्याला तरी हे जरी असल खर तरी जगात कोणी कुणाच नसत हे खोट समजायच नाही. असेल ताकद लढायची तर हरलेला डाव नव्या उमेदीने उभा करुन परत कधी खचायच नाही. मागे वळुन बघायच नाही....

फोन हाती घेतल्यावर बघावा एखादा sms सेंड करावासा वाटावा , मग नकोच जाऊदे असे वाटावे , फक्त कळावे एवढंच कि या क्षणी आठवतोस तू ..... न चुकता करावा तुला फोन मग तू उगीचच काहीतरी बोलवे बोलता बोलता मग असाच वेळ निघून जावा ,फक्त कळावे एवढंच कि या क्षणी आठवतोस तू .... बोलणे व्हावे खूप काही पण जेवढ्यास तेवढे असेच नेहमी, गप्पच असतात मग ते बोलणारे शब्दही ,फक्त कळावे एवढंच कि या क्षणी आठवतोस तू ..... अगदी पहाटे कधी पाऊस पडावा, तुझी आठवण येऊन चहा पिऊन झालेला असावा, आरसाही सकाळीच रुसलेला असावा,फक्त कळावे एवढंच कि या क्षणी आठवतोस तू .....

एकी १ आईने केला केक, दुरकी २ बाबांना केला फोन ! तीरकी ३ ताईने दीला पेन, चौकी ४ आमचा बाळू हुशार ! पाची ५ मिळून करू नाच, साही ६ आमचा नाच पहा ! साती ७ आमची न्यारी बात, आठी ८ घडेल का आई बाबांची भेट? नौवे ९ मिळून सारे गाऊ, दाही १० बाळूला आवडते माऊ !

(चाल : तोच चन्द्रमा नभात ) तोच थंडगार भात तीच प्लेट पाहुनी एकांती मजसमीप तीच भीति का मनीं ! खारट चटणी तशीच रोज तेच भांडणे पोळ्यांनी सोडियले नीट येथ भाजणे भाजीचा गंध तोच तीच कुबट फोडणी ! सारे जरि ते तसेच संधि आज ती कुठे ? मीहि तोच, तीच तीहि, दुसरी मेस ती कुठे ? ती कपात ना दरात अश्रु दोन लोचनी !