कोण म्हणत आभाळ मोकळ असत?
पिंज-यातल्या पंख कापलेल्या पाखराला विचार!
आभाळ असत बांधलेल, पिंज-याच्या गजांनी.
कधी हिरव्या फांद्यांवर विसावलेल्या,
कधी किलबिलत स्वच्छंद उडणा-या
पाखरांच्या थव्यांनी सजलेल आभाळ
असत केवळ एक स्वप्न, सत्याचा खुळा आभास फक्त!
कोण म्हणत आभाळ भव्य असत?
जन्मठेपेची शिक्षा भोगणा-या कैद्याला विचार!
आभाळ म्हणजे कोठडीच्या झरोक्यातून दिसणारा
धूसर, कळाहीन टीचभर तुकडा
काजळलेल्या कंदिलाच्या काचेसारखा.
शरदातला मोहक अमृताचा चन्द्र,
रौद्र तांडवान दिपवणारी वीज,
किरणांच्या रांगोळीन नटलेल आभाळ
असते नुसतीच वेडी कल्पना, कुणा उन्मनी कवीच्या मनातली!
कोण म्हणत आभाळ भव्य असत?
डोळ्यांना झापड बांधून