अविस्मरणीय दिवस : ३०/११/२०१४ योगायोग, अकस्मात, अनपेक्षित हे शब्द आपण नेहमीच वापरत असतो. पण आजच्या दिवसाचे वर्णन कसे करावे तेच मला सुचत नाही. आजचा दिवस माझ्यासाठी अकल्पित आणि अफ़लातून ठरला आहे. आज "माझी गझल निराळी" चे समिक्षण दैनिक प्रहारमध्ये प्रकाशित झाले. आजच महाराष्ट्र टाईम्स मध्ये माझी "ऊठ मर्दा ऊठ" ही कविता प्रकाशित झाली, आज दैनिक सकाळमध्ये "शतवर्ष नरा" ही कविता छापून आली आणि.... मुख्यमंत्र्यांच्या घरासमोर आजचे ठिय्या आंदोलन पोलिसांची एकही लाठी न खाता, बंदुकीची गोळी न खाताच सहजतेने सुखासुखी पार पडले. इतके सारे अनुकूल योगायोग एकाच दिवशी घडून येणे, हे फ़ारच विलक्षण आहे.

मिपा चे सदस्य मला मदत करतील आणि माझा परदेश प्रवास सुखाचा करतील अशी अपेक्षा आहे माझ्याकडे VISA चे DEBIT कार्ड आहे . एका COOPERATIVE बँकेतून घेतलेले मी परदेशी जाणार असल्याने ते कार्ड INTERNATIONAL करून घेण्यास बँकेत गेलो . बँकेने माझ्याकडून एका FORM वर सही मागितली . त्यात पुढील शब्द होते DECLARATION I have read,understood & agreed to all terms & conditions of debit- cum-ATM card including its international usage,interpretation of rules,risk,limits,charges,etc.

गोष्ट तशी ८ वर्षापुर्वीची. मी B.E. II year मध्ये होतो. माझा मित्र विजय , शेंडी लावण्यात तरबेज. डोक्यानी थोडे मंद असे २-४ लोक शोधायचे आणि त्यांची मजा घ्यायची, त्याचा हा नेहमीचा टाईमपास. डिसेंबर २००४ मध्ये आलेल्या सुनामीत अडकलेल्या एका जहाजेवर २००६ साली पोसायडन नावाचा सिनेमा आला होता. विजय आणि इतर काही मित्र सोबत रात्री ६-९ चा शो पाहून आलो. होस्टेल च्या खिडकीतून माझ्या रूम वरून मी बघितले तर विजय ४-५ मित्रांना सोबत घेऊन काही सांगत होता.

जथा पुढे निघाला होता! मागे राहीलेल्यांना कायमचे मागे ठेवून. पूर्वीचा उत्साह आता नावालाही शिल्लक नव्हता. वास्तविक मुरीदके इथल्या छावणीत त्यांना दोन दिवस पूर्ण विश्रांती मिळाली होती, परंतु छावणीवर झालेल्या हल्ल्यामुळे जो मानसिक धक्का बसला होता आणि जे आप्तेष्ट गमवावे लागले होते, त्याची कसर कोणत्याही उपायाने भरुन निघणारी नव्हती. आला तो दिवस आपला म्हणत हिंदुस्तानच्या सीमेकडे चालत राहायचं एवढं एकमेव लक्ष्यं प्रत्येकासमोर उरलं होतं.

घरी गेलू तवर आय रानात्न आली हुती आन नुकताच बाळीन केलाला च्या पेत बसली हुती . आज्या पारावर गेला हुता ,. मी टोपल्यात्न वाळूक घेतल आन दातान कर्कडत राज्नावर बस्लू हुतु. आय चा चा संपला हुता ती मला म्हणाली इज्या वटयावरचा जळनाचा बिंडा चुलीच्या कोपऱ्यात आणून टाक हळूच! तवर मला आज्या खाकारल्याला ऐकायला आल आन दुपारच्या बिडीच ध्यान आल ! काना मागन थंड गार घाम वगळायला लागला .