वधू आणि वरांच्या अपेक्षा वाढल्या आहेत का?

थंडावला वाटतं धागा... फिल्डींग लावली होती ना राव ८८८,९००,९९९ व१०००व्या प्रतिसादासाठी.... वाया जाणार असे दिसतेय.

आंतरजातीय विवाहास विरोध करुन स्वजातीय जोडीदार पहायला लावणारा समाज आंतरलिंगीय विवाहास प्रोत्साहन का बरे देतो? का नाही स्वलिंगीय विवाह करत?? स्वगत- १००० साठी काडी पुरेल का ही.

८८८ :)

पैलच स्थळ. मला एवढ़यात लग्न करायचच नाही म्हणून सांगितलं होतं. पत्रिका जुळली नहीं म्हणून क्यान्सल झालं. आता सांगताहेत की एकुलती १ मुलगी आहे, पुण्यात ५०००० पगार आहे, बाबाचे २ फ्लॅट आहेत कोल्हापुरात. पोरगी नाकी-डोळी निटस. विशेष म्हणजे त्यांना आवडला होता म्हणे मुलगा(फोटोतला). :D च्यायला नशीबच झंडू.. आता म्हणतोय कसली पत्रिका बघताय? हिच्च पोरगी पाहिजे आपल्याला. तर कोण तयार नाही. मी काय करू आता? मिपाकरांनो.. F१ F१

आणि हे ९००.. हुश्श्य..

मुळात वधु वरांच्या अपेक्षा वेगळ्याच असतात, मुळ धाग्यात ज्या अपेक्षांवर चर्चेची अपेक्षा आहे त्या, वधु आणि वर या संबोधनाला प्राप्त होण्यासाठी असणा-या अपेक्षा आहेत. लग्न ठरण्याआधी मुलगी दाखवायची अन मुलगा पाहायचा अशीच व्यक्ती असते, एकदा का लग्न कुणाशी करायचं ठरलं की मग ते वधु आणि वर होतात. आता या शिक्षण - करियर - पैसा कमावणे आणि आपला संसार किंवा कुटुंब सुरु करणे या गोंधळात अडकलेल्या मुला मुलीच्या आपल्या भावी आयुष्याच्या बद्दल काही स्वप्नं असतात, काही मतं असतात. यापैकी स्वप्नं मनातुन आलेली असतात तर मतं ब-याचदा लाद्लेली असतात. लग्न ठरवण्यासाठीच्या भेटींमध्ये बोललं जाते ते बहुधा या मतांबद्द्द्लच, फार क्वचितवेळा स्वप्नांचा उच्चार होतो, अगदी प्रेम करणारे दोघं स्वताचं लग्न स्वत ठरवत असले तरी. प्रेम विवाहात, तथाकथित कोर्ट्शिपच्या काळात या स्वप्नांबद्दल कधीतरी विषय निघालेला असतो पण अ‍ॅरेंज्ड पद्धतीत तेवढा वेळ दिला जातोच असं नाही. अशा भेटींमध्ये विचारले जाणारे प्रश्न हे साधारणपणे ' तुम्हांला / तुला काय वाटतं ? अशा प्रकारचे असतात. किंवा एक विशलिस्ट असते, आता विशलिस्ट मधला प्रत्येक मुद्दा पुर्ण झालाच पाहिजे असं नसतं, पण उद्या वेळ पडलीच तर वाद घालायला असावेत म्हणुन काही गोष्टी घुसडलेल्या असतात. तसंच या अपेक्षा वाढायला आपण किंवा आपली मागची एक पिढी देखील जबाबदार आहे, ते नाही का उपग्रह सोडणारी रॉकेट दोन- तीन टप्प्याची असतात, पहिला टप्पा गुरुत्वाकर्षणाच्या बाहेर पडायला , दुसरा वातावरणाच्या बाहेर पडायला, तिसरा जास्तीचा वेग घ्यायला आणी चवथा त्या उपग्रहाला त्याच्या स्थिर कक्षेत पोहोचवायला. आता एका पिढिनं आपल्या पुढल्या पिढिला जन्माला घालण्यापुर्वी एक दोन टप्पे पार केले होते, पण नंतर जेंव्हा या पुढच्या पिढिला पुढें सरकायची वेळ आली तेंव्हा त्यांनी पुन्हा पहिल्या टप्प्या पासुन सुरुवात करावी ही अपेक्षा चुक आहे ना. ती पिढी ज्या टप्प्यावर आहे तिथुन पुढचाच विचार करणार. घरं तर मुलाच्या बापानी घेउन ठेवली असतील ना, आता आपल्या साठी चारचाकी अन झालीच किंवा होउ दिलीच तर त्या पोरांच्या शिक्षणं / ऐशआरामाची सोय मुलगा करु शकतो का नाही याचीच काळजी मुलगी करणार, ती कशाला विचार करते हा पोरगा भाड्यानं घर घेउन राहु शकतो का / वेळेवर एसटी रेल्वेची रिझर्वेशन करु शकतो का काय याची ? बेंन्टेक्स्च्या बांगड्या न मंगळ्सुत्रं घालुन तिच्या आईनं कित्येक सण समारंभ मिरवुन पार नेलेलं असतात, ज्या मुलीचे ८वे -९वे वाढदिवस १ ग्रॅ. सोन्याचे दागिने नाहीतर मायक्रोकॅरेट च्या हि-याच्या पेडंट्नं होत असतील, किंवा जी पोरं १०-१२व्या वर्षीच सिंगापुर / दुबई फिरुन येत असतील, त्या पिढीतल्या मुला मुलींनी का अपेक्षा वाढवुन ठेवुन नयेत. ही चर्चा झाली भौतिक अपेक्षांबद्दल, पण वर कुणीतरी म्हणल्याप्रमाणे या अपेक्षा पुर्ण करुन / होउन सुरु झालेले संसार परस्परांच्य अवास्तव / अनपेक्षित / विक्षिप्त / अनैसर्गिक शरीरसुखाच्या अपेक्षा एकमेकांना न पेलवल्या गेल्यानं मोडकळीस येतात हे भयावह वास्तव होउ पाहात आहे.

दम्ले का सग्ळे? छ्या पुर्वीचे मिपा राहिले नाही आता ;)

९१५

सर्व काड्या टाकून चोथा करुन झालाय.. नविन काडीपण कोणी टाकत नाहीये..