मिसळपाव
वाङ्मय
वाङ्मय — मराठी वाङ्मय, साहित्यप्रकार आणि साहित्यिक चर्चा यांवरील लेखन. मराठी साहित्याचा अभ्यास व आस्वाद येथे घ्या.
तु येशील का ?
तु येशील का ?
तप्त या धरतीला
ओढ लागली पावसाची
धाडुन या वार्‍या स॑गे माती
पुसत असे ती मेघाला
आस मजला तुझ्या तृप्तीची
पुर्ण करया तु येशील का ?
मीलनातुनच तुझ्या अन माझ्या
सृष्टी ही बहरत असे
तुझ्याच मुळे मी दिसते सु॑दर
तुझ्याच मुळे मी हसते
करावयास ही इ॑द्रधन्युशी उधलण
सा॑ग सख्या तु येशील का ?
कधी सरी वर सरी
तर कधी पाठ दाखवुन पळी
नखरे तुझे हे जुने पुराणे
उमजत असले जरी मजला
खोड तुझी ही
सा॑ग मजला कधी सुटेल का ?
नाते आपले हे जन्मोजन्मीचे
निभावण्यास सा॑ग सख्या तु येशील का?
सा॑ग सख्या तु येशील का ?
पुरोगामी!(एक छोटिशी गोष्ट)
"आई-बाबा फारच मागं लागले आहेत.रोज रोज मागे लागुन नवीन नवीन स्थळं दाखवतात.
साला लग्न मला करायचय्,पण घाइ ह्यांनाच आहे. मी ही ह्यांच्या दबावाला बळी पडलो तर नावाचा सुधीर साठे नाही .
आपण आपल्या मर्जीनच पोरगी पाहणार.
साला रोज रोज तिथुन इतक्या लांबुन भारतातुन फोन करतात आणि विषय काय्,तर "काय ठरवलस्?कधी पहायची?"
छ्या. ह्यांचा फोन असा खाली ठेवला नाही ,तोच लक्ष लॅपटॉपच्या
(चल संगणक्=लॅपटॉप?) स्क्रीन कडे(स्क्रीन=पडदा?) गेलं. फुकटात ढीगभर साय मिळाल्यावर एखाद्या बोक्याला होइल,
तशा आनंदाने येक आवंढा गिळुन,मोठ्ठे डोळे करुन बसलो चटिंगला.
पक्षी निरीक्षण - एक सुन्न अनुभव
कवितांच्या प्रांतामध्ये सांप्रती अनेक नवनव्या आविष्कारांचा वर्षाव होतो आहे. समाजातील जगण्याच्या रीतीमध्ये झालेल्या बदलांचे प्रतिबिंब घेऊन येणाऱ्या या कविता वाचकाला वेगवेगळया पातळ्यांवरचा अनुभव देतच असतात. 'पक्षी निरीक्षण' ही कविता याच मालिकेत जाऊन बसणारी आहे हे निर्विवाद आहे. चेतन या 'नव'कवीची ही कविता कवीने विडंबन म्हणून वाचकांच्या समोर ठेवली असली तरी, तिच्यात मूळ प्रतिभेचे अंकूर पुरेसे दिसतात हे स्पष्ट आहे. मुख्य म्हणजे अनुभवाचा सच्चेपणा आणि ते नेमक्या, मोजक्या शब्दांमध्ये मांडण्याची कवीची हातोटी या गोष्टी याच कवितेच्या नव्हे तर या कवीच्या भावी रचनांचेही बलस्थान ठराव्यात.
श्रध्दा
श्रध्दा जेव्हा अश्रध्द होते,
माणसामधले माणुसपण जाते
जगण्यामधले जीवन जाते
माणसाविना माणसाचे
खरचं का कुठे काही अडते ?
श्रध्दा जेव्हा अश्रध्द होते,
मनाची कवाडे भकास होतात
श्रध्देच मन निराश होते
प्रेमाला माणुस पारखा होतो
पण कुणाला असा किती फरक पडतो ?
दिवेलागण.
स्मरणाच्या काठावर झाली मंद दिवेलागण
हळुहळू उजळे आतले तुळशीचे अंगण
अज्ञाताच्या क्षितिजावरूनी येती उडुनी विहंग
आळवीत सुस्वरे सुकोमल स्वप्नरागसुमरंग
रुणझुणली पैंजणे अचानक फुलताना मोगरा
पडले पाऊल तालावरती लयविव्हळ सुंदरा
मोहरलेल्या झाडापाशी उतरे बालपण
धावा करूनी थकलेले मग विसावले मीपण!
आकाराचा हट्ट धरुनी मेघ निराकार
चातकचोचीमधे पडावी आता जलधार.
--अशोक गोडबोले, पनवेल.
एका उपक्रमाची ओळख
माय मराठीच्या हितसंवर्धनासाठी अनेक लोक वेगवेगळ्या पातळींवर काम करतांना दिसत आहेत. कुणी संस्था काढतं, तर कुणी व्यक्तीगत पातळीवर काम करतं.
आपापल्या कार्यक्षेत्रात काम करतांना सोबतच हे मराठीचं काम करणारे हे लोक. कुणाकडूनही कसलीच अपेक्षा न ठेवता मौन साधकासारखे यांचे काम आहे.