स्थिरचित्र

रविवार रिकामाच होता म्हणून शिवथरघळीला जाउन यायच ठरवल. आमच्या रीतीप्रमाणे ऐनवेळेला लढाईच्या आधीच दोन मावळे गारद. शेवटी पाचाच्या तिथ तिघच निघालो आणि स्वर्गात जाउन आलो. पाउस फार नव्हता पण तरीही जे काही समोर आल त्यांन डोळ्याच पारण फेडल. कोणती छायाचित्र टाकायची आणि कोणती नाही याचा काही निर्णय करता येत नव्हता पण शेवटी काही निवडून टाकली.

आंध्र प्रदेशमधे हैद्राबादपासून साधारण ३२५ कि.मी वरती खम्मम जिल्ह्यामधे हे ठीकाण आहे. इथे राम - सीतेचे स्वंयवर झाले अशी आख्यायीका आहे. तिथल्या भटजींनी तर सांगितले की आजही तिथे स्वंयवर पद्धतीने विवाह होतात म्हणून. पण ते प्रत्यक्ष पाहायची संधी काही मिळाली नाही.

असो, गोदावरी किनार्‍यावरच हे मंदीर बरच जुनं आहे.

गोदावरी नदीच पात्र जवळ जवळ १ कि.मी रुंद आहे. तिथे अतिशय शांत वाटत. सकाळी देवळात जाण्यापुर्वी स्नानास जाणारे भक्तगण सोडले तर नदीवर अजिबात वर्दळ नसते.

ही स्थिरचित्रे सिअ‍ॅटल च्या सायन्स सेंटर मधील फुलपाखरांच्या बागेत काढलेली आहेत.

- अश्विनी

विस्थापन झालेल्या गावातले चित्र आहे. लोक घरे सोडून, छतं मोडून गेले आहेत. संपूर्ण गावभर हे असेच अवशेष आहेत शिल्लक. त्या गावातून जात असताना सगळ्या गावाचं भूत झालंय असं वाटत होतं.
कुणाच्या अंगणात पेरूला बारके पेरू लागले होते. कुणी अंगणाच्या पेळूवर स्लिपर्स विसरले होते. कुठे शेवटची चूल पेटवून पुजा केल्याच्या खुणा होत्या. कुणी छताच्या नळ्यांसकट घर तसेच टाकून गेले होते. विस्थापन होऊन जेमतेम दोनेक महिनेच झाले असावेत असं सांगणार्‍या अनेक खुणा होत्या. भयंकर भयंकर वाटत होतं..