मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

लहान मुलांची आकलन क्षमता/शक्ती

देवदत्त ·

ऋषिकेश 15/12/2007 - 02:42
अगदी खरय.. यावर डिस्कव्हरीवरील आपण म्हणताय तो कार्य्क्रम मी देखील पाहिला आहे. माझं निरिक्षण असं की आताची मुले धड बोलायला यायच्या आत डिव्हीडी प्लेअर चालू बंद करताना मी स्वतः पाहिले आहे.. त्यांना हवे ते कार्टुन ही मुले लावायचा हट्ट देखील करतात :) अशी अनेक छोटी छोटी उदा. आहेत. या "स्मार्ट" मुलांकडे पाहून मी लहानपणी फारच "येडपट" होतो असे वाटू लागले आहे :) (कोण रे तो.. अजूनही फरक नाही पडलाय फार तुझ्यात म्हणतोय ;) ) (येडू) ऋषिकेश

विसोबा खेचर 15/12/2007 - 18:23
एक गंमत पहा. एखादा लहान मुलगा जर धावता धावता पडला तर तो उठतो. इकडे तिकडे बघतो. जर कोणी आसपास असेल आणि त्याला पडताना पाहिले असेल असे त्याला वाटले, तर लगेच भोकांड पसरतो. अन्यथा जर कोणी लक्ष दिले नाही तर स्वत:च उठून चालायला लागतो. देवदत्तराव, आपला छोट्यांच्या मानसशास्त्राचा दांडगा अभ्यास दिसतो आहे! :) सुंदर लेख... अजूनही लिहा ही विनंती! तात्या.

देवदत्त 15/12/2007 - 20:37
नाही हो तात्या... दांडगा अभ्यास असे काही नाही. जे आहे ते आतापर्यंतचे निरीक्षण. आता त्या पडण्याच्या प्रकाराचा मित्राच्या मुलावर आम्ही प्रयोग करतो. तो जर पडला, तर खास लक्ष दिल्याचे दाखवत नाही. जर का तो जास्तच रडायला लागला किंवा वाटले की त्याला खरोखरीच लागले असेल, तर मग (आपण जे नेहमी करतो तसे) त्याला सांगतो की काही नाही झाले, किंवा त्या जागेवर त्यालाच चापटी मारायला लावतो. तो ही चापटी मारता मारताच हसायला लागतो.

प्राजु 17/12/2007 - 09:05
सध्या माझ्या घरात घडताना मी रोज पाहते आहे. माझ्या वयाच्या १८ व्या वर्षी मी काँप्युटर ला प्रथम हात लावला. तेव्हा बोंबलायला इंटरनेट नावाचा काही प्रकार असतो हे माहिती हि नव्हते. आज माझा ४ वर्षांचा मुलगा इंटरनेट एक्सप्लोररच्या ऍड्रेसबार मध्ये www.starfall.com असे टाईप करून ती साईट चालू करून त्यावर मस्त खेळत बसतो.. इतकेच नव्हे तर.. क्रेडिट कार्डवर शॉपिंग करायचे हे ही त्याला माहीती आहे. तो वॉलमार्ट च्या काऊंटरवरचा बिलिंग करणारा माणूस आणि मी शॉपिंग करून त्याच्याकडे बिलिंग साठी यायचे आणि मग कार्ड स्वाईप करून पेमेंट... असा रोजचा खेळ आहे आमचा. - प्राजु (खेळून दमलेली )

सोनम 29/03/2009 - 16:44
तुम्ही लेख छान लिहिला आहे. :) :) :) माझा भ्रमणध्वनी वाजला. पाहिले तर बहिणीचा फोन. उचलला पण काही आवाज नाही आला. थोड्यावेळाने बहिणीने संदेश पाठवला की तिने फोन नाही केला. अनिकेत फोनशी खेळत होता. माझी भाची १ वर्षाची आहे. पण तिला मोबाईल दिला की ती ही कोणते ही बटन दाबून कोणालाही फोन लावते. तिची आकलन शक्ती पाहून मला तर खूप नवल वाटते तिला एवढ्या लहान वयात किती समजते. एक गंमत पहा. एखादा लहान मुलगा जर धावता धावता पडला तर तो उठतो. इकडे तिकडे बघतो. जर कोणी आसपास असेल आणि त्याला पडताना पाहिले असेल असे त्याला वाटले, तर लगेच भोकांड पसरतो. अन्यथा जर कोणी लक्ष दिले नाही तर स्वत:च उठून चालायला लागतो. लहान मुले कधी पडली तर रडत नाही. स्वत : हा खेळता खेळता पडली तर रडत नाही. आणि आजूबाजूला कोणी असेल तर लगेच रडायला सुरुवात करतात.

ऋषिकेश 15/12/2007 - 02:42
अगदी खरय.. यावर डिस्कव्हरीवरील आपण म्हणताय तो कार्य्क्रम मी देखील पाहिला आहे. माझं निरिक्षण असं की आताची मुले धड बोलायला यायच्या आत डिव्हीडी प्लेअर चालू बंद करताना मी स्वतः पाहिले आहे.. त्यांना हवे ते कार्टुन ही मुले लावायचा हट्ट देखील करतात :) अशी अनेक छोटी छोटी उदा. आहेत. या "स्मार्ट" मुलांकडे पाहून मी लहानपणी फारच "येडपट" होतो असे वाटू लागले आहे :) (कोण रे तो.. अजूनही फरक नाही पडलाय फार तुझ्यात म्हणतोय ;) ) (येडू) ऋषिकेश

विसोबा खेचर 15/12/2007 - 18:23
एक गंमत पहा. एखादा लहान मुलगा जर धावता धावता पडला तर तो उठतो. इकडे तिकडे बघतो. जर कोणी आसपास असेल आणि त्याला पडताना पाहिले असेल असे त्याला वाटले, तर लगेच भोकांड पसरतो. अन्यथा जर कोणी लक्ष दिले नाही तर स्वत:च उठून चालायला लागतो. देवदत्तराव, आपला छोट्यांच्या मानसशास्त्राचा दांडगा अभ्यास दिसतो आहे! :) सुंदर लेख... अजूनही लिहा ही विनंती! तात्या.

देवदत्त 15/12/2007 - 20:37
नाही हो तात्या... दांडगा अभ्यास असे काही नाही. जे आहे ते आतापर्यंतचे निरीक्षण. आता त्या पडण्याच्या प्रकाराचा मित्राच्या मुलावर आम्ही प्रयोग करतो. तो जर पडला, तर खास लक्ष दिल्याचे दाखवत नाही. जर का तो जास्तच रडायला लागला किंवा वाटले की त्याला खरोखरीच लागले असेल, तर मग (आपण जे नेहमी करतो तसे) त्याला सांगतो की काही नाही झाले, किंवा त्या जागेवर त्यालाच चापटी मारायला लावतो. तो ही चापटी मारता मारताच हसायला लागतो.

प्राजु 17/12/2007 - 09:05
सध्या माझ्या घरात घडताना मी रोज पाहते आहे. माझ्या वयाच्या १८ व्या वर्षी मी काँप्युटर ला प्रथम हात लावला. तेव्हा बोंबलायला इंटरनेट नावाचा काही प्रकार असतो हे माहिती हि नव्हते. आज माझा ४ वर्षांचा मुलगा इंटरनेट एक्सप्लोररच्या ऍड्रेसबार मध्ये www.starfall.com असे टाईप करून ती साईट चालू करून त्यावर मस्त खेळत बसतो.. इतकेच नव्हे तर.. क्रेडिट कार्डवर शॉपिंग करायचे हे ही त्याला माहीती आहे. तो वॉलमार्ट च्या काऊंटरवरचा बिलिंग करणारा माणूस आणि मी शॉपिंग करून त्याच्याकडे बिलिंग साठी यायचे आणि मग कार्ड स्वाईप करून पेमेंट... असा रोजचा खेळ आहे आमचा. - प्राजु (खेळून दमलेली )

सोनम 29/03/2009 - 16:44
तुम्ही लेख छान लिहिला आहे. :) :) :) माझा भ्रमणध्वनी वाजला. पाहिले तर बहिणीचा फोन. उचलला पण काही आवाज नाही आला. थोड्यावेळाने बहिणीने संदेश पाठवला की तिने फोन नाही केला. अनिकेत फोनशी खेळत होता. माझी भाची १ वर्षाची आहे. पण तिला मोबाईल दिला की ती ही कोणते ही बटन दाबून कोणालाही फोन लावते. तिची आकलन शक्ती पाहून मला तर खूप नवल वाटते तिला एवढ्या लहान वयात किती समजते. एक गंमत पहा. एखादा लहान मुलगा जर धावता धावता पडला तर तो उठतो. इकडे तिकडे बघतो. जर कोणी आसपास असेल आणि त्याला पडताना पाहिले असेल असे त्याला वाटले, तर लगेच भोकांड पसरतो. अन्यथा जर कोणी लक्ष दिले नाही तर स्वत:च उठून चालायला लागतो. लहान मुले कधी पडली तर रडत नाही. स्वत : हा खेळता खेळता पडली तर रडत नाही. आणि आजूबाजूला कोणी असेल तर लगेच रडायला सुरुवात करतात.
3
जीवनमान
तंत्र
राहणी
शिक्षण
मौजमजा
प्रकटन
विचार
अनुभव
माहिती
विरंगुळा

एक ढासळलेली अर्थव्यवस्था

देवदत्त ·

विसोबा खेचर 03/12/2007 - 00:20
देवदत्तराव, लेख छान लिहिला आहे, मनमोकळा व प्रांजळ वाटला. बाकी, कॉलेज जीवनातील कडकीची मजा काही वेगळीच! :) शिग्रेटींवरून चष्मेबद्दूर (फारुक शेख, राकेश बेदी) या चित्रपटाची आठवण झाली. त्यातही असंच कडकीमध्ये एक सिग्रेट तिघांनी पुरवून पुरवून प्यायचा शीन आहे! :) आपला, (१९८८ साली बारा तास काम व महिना तीनशे रुपये पगारावर पहिली नोकरी केलेला!) तात्या.

देवदत्त 03/12/2007 - 01:30
धन्यवाद तात्या, तो सिनेमा तर मस्तच आहे. नेहमी बघण्यासारखा.. आणि कॉलेज जीवनाची आठवण देणारा.... खरोखर लिहिताना भरपूर काही मनात असल्याने बहुधा त्या चित्रपटाबद्दल लिहिण्याचे सुचले नाही :(

धनंजय 03/12/2007 - 08:30
ब्लॅक करंट आईसक्रीमच्या कथेवरून आठवले... हल्लीच कोणाकडूनतरी "उर्दूत हॉटेलातला मेनू वाचणे" असा शब्दप्रयोग ऐकला (बहुधा मि.पा.वरच असेल.) म्हणजे आधी उजवीकडची किंमत वाचायची आणि मग डावीकडे पदार्थाचे नाव. ही सवय मी वसतीगृहावर असतानाच लागली - कारण देवदत्त म्हणतात तेच, नेहमीचे खर्च केल्यानंतर "चैनीसाठी" थोडे पैसे उरायचे, पण थोडेच. त्या वेळी ती "उर्दूत" मेनू वाचायची सवय इतकी जाम घट्ट चिकटली आहे, की कमाई मिळवायला लागून आता कितीतरी वर्षे झाली, तरी ती सवय कायम आहे!

सहज 03/12/2007 - 09:47
हं.. हं...कॉलेजचे दिवस व खर्चापानी ... जुन्या आठवणी....:-) देवदत्ता तू, ( कॅलेंडरमधे बघीतला तर जुना, पण मनातला कालपरवाचा )जुना काळ चांगला ढवळलास. :-) गाणे बघा उर्दूत मेनूकार्ड वाचणे प्रयोग आवडला. सगळ्यांनाच ही भाषा अवगत होती अर्थात २० ते ३० तारीख ह्या दिवसातच चांगलीच. ह्या दिवसात ज्यांचा वाढदिवस यायचा म्हणजे पार्टी मिळायची त्याचा जास्त आनंद असायचा. एक दुकानदार काका चांगले होते, थम्स अप व चीप्स उधारीवर द्यायचे पण कॅड्बरी मागीतली की लगेच विशेष खुश होऊन द्यायचे, ती कॅडबरी कुठलीतरी सुंदर मुलगी खाणार ह्याचा आनंद त्यांना माझ्यापेक्षा जास्त होत असावा. ;-) परमेश्वर त्यांना सुखी ठेवो. :-) रम्य आठवणी.

देवदत्त 03/12/2007 - 23:32
हे गाणे आम्ही कॉलेज मध्ये होतोच तेव्हाच आले होते. सर्वांना खूप आवडले. आता आम्ही ह्यातील जवळपास सर्व गोष्टी केल्या असल्याने ते आपल्या हृदयातील गाणेच वाटते. :) पुन्हा पाहिले ते गाणे आता... हृदय एकदम भरून येते हो.... वाढदिवसाची पार्टी म्हणजे तर मज्जाच. आम्ही जे साधे मिल्कशेक प्यायचो ते ५ रू ला वगैरे मिळायचे. मँगो मिल्क शेक ७ रू. मग शेवटच्या वर्षापर्यंत त्यांची किंमत वाढून साधे १० व मँगो १२/१४ रू झाले होते. त्यामुळे वाढदिवसाच्या पार्टीत मॅगो मिल्कशेक हेच ठरलेले असायचे. :) तुमचे ते काका म्हणजे चश्मे बद्दूर मधील लल्लन मियाँच की हो किती चॉकोलेट घेतले होते? :D चित्रपटातील फारूख शेख आणि सईद जाफरीचे संवाद अजूनही समोर चालत आहे असे वाटते.

प्रमोद देव 03/12/2007 - 10:03
देवदत्तराव तुमच्याही आठवणी रम्य आहेत की. वाचताना मजा आली. माझे सगळेच शिक्षण घरी राहूनच झाले त्यामुळे मला हे अनुभव खूपच नवीन आणि मजेशीर वाटले. येऊ द्या असेच तुमच्याही पोतडीतून बाहेर! अवांतरः सहजराव! अशा किती वेळा कॅडबर्‍या उधारीवर घेतल्यात आणि किती मुलींना खुष करायचा प्रयत्न केला? जरा येऊ द्या की तुमचेही अनुभव बाहेर! करा जरा उत्खनन! आमच्यासाठी हे सगळे नवीन आणि अद्भुतही आहे हो!

देवदत्त 03/12/2007 - 23:21
प्रमोदजी, अजूनही माझे म्हणणे असते की हॉस्टेलचा अनुभव आयुष्यात एकदा तरी घेतलाच पाहिजे :)

सर्किट 04/12/2007 - 00:03
होस्टेलातले आमचेही अनुभव साधारणतः सारखेच आहेत. होस्टेल-मेसचे बिल दिल्यावर उरलेल्या १०-१५ रुपयात महिना काढणे. बचतीचे बाळकडूच म्हणा ना ! अजूनही खर्च करताना ते दिवस आठवतात, आणि हात पाकिटाकडे जाऊ धजावत नाही ;-) - (कंजूष) सर्किट

विसोबा खेचर 03/12/2007 - 00:20
देवदत्तराव, लेख छान लिहिला आहे, मनमोकळा व प्रांजळ वाटला. बाकी, कॉलेज जीवनातील कडकीची मजा काही वेगळीच! :) शिग्रेटींवरून चष्मेबद्दूर (फारुक शेख, राकेश बेदी) या चित्रपटाची आठवण झाली. त्यातही असंच कडकीमध्ये एक सिग्रेट तिघांनी पुरवून पुरवून प्यायचा शीन आहे! :) आपला, (१९८८ साली बारा तास काम व महिना तीनशे रुपये पगारावर पहिली नोकरी केलेला!) तात्या.

देवदत्त 03/12/2007 - 01:30
धन्यवाद तात्या, तो सिनेमा तर मस्तच आहे. नेहमी बघण्यासारखा.. आणि कॉलेज जीवनाची आठवण देणारा.... खरोखर लिहिताना भरपूर काही मनात असल्याने बहुधा त्या चित्रपटाबद्दल लिहिण्याचे सुचले नाही :(

धनंजय 03/12/2007 - 08:30
ब्लॅक करंट आईसक्रीमच्या कथेवरून आठवले... हल्लीच कोणाकडूनतरी "उर्दूत हॉटेलातला मेनू वाचणे" असा शब्दप्रयोग ऐकला (बहुधा मि.पा.वरच असेल.) म्हणजे आधी उजवीकडची किंमत वाचायची आणि मग डावीकडे पदार्थाचे नाव. ही सवय मी वसतीगृहावर असतानाच लागली - कारण देवदत्त म्हणतात तेच, नेहमीचे खर्च केल्यानंतर "चैनीसाठी" थोडे पैसे उरायचे, पण थोडेच. त्या वेळी ती "उर्दूत" मेनू वाचायची सवय इतकी जाम घट्ट चिकटली आहे, की कमाई मिळवायला लागून आता कितीतरी वर्षे झाली, तरी ती सवय कायम आहे!

सहज 03/12/2007 - 09:47
हं.. हं...कॉलेजचे दिवस व खर्चापानी ... जुन्या आठवणी....:-) देवदत्ता तू, ( कॅलेंडरमधे बघीतला तर जुना, पण मनातला कालपरवाचा )जुना काळ चांगला ढवळलास. :-) गाणे बघा उर्दूत मेनूकार्ड वाचणे प्रयोग आवडला. सगळ्यांनाच ही भाषा अवगत होती अर्थात २० ते ३० तारीख ह्या दिवसातच चांगलीच. ह्या दिवसात ज्यांचा वाढदिवस यायचा म्हणजे पार्टी मिळायची त्याचा जास्त आनंद असायचा. एक दुकानदार काका चांगले होते, थम्स अप व चीप्स उधारीवर द्यायचे पण कॅड्बरी मागीतली की लगेच विशेष खुश होऊन द्यायचे, ती कॅडबरी कुठलीतरी सुंदर मुलगी खाणार ह्याचा आनंद त्यांना माझ्यापेक्षा जास्त होत असावा. ;-) परमेश्वर त्यांना सुखी ठेवो. :-) रम्य आठवणी.

देवदत्त 03/12/2007 - 23:32
हे गाणे आम्ही कॉलेज मध्ये होतोच तेव्हाच आले होते. सर्वांना खूप आवडले. आता आम्ही ह्यातील जवळपास सर्व गोष्टी केल्या असल्याने ते आपल्या हृदयातील गाणेच वाटते. :) पुन्हा पाहिले ते गाणे आता... हृदय एकदम भरून येते हो.... वाढदिवसाची पार्टी म्हणजे तर मज्जाच. आम्ही जे साधे मिल्कशेक प्यायचो ते ५ रू ला वगैरे मिळायचे. मँगो मिल्क शेक ७ रू. मग शेवटच्या वर्षापर्यंत त्यांची किंमत वाढून साधे १० व मँगो १२/१४ रू झाले होते. त्यामुळे वाढदिवसाच्या पार्टीत मॅगो मिल्कशेक हेच ठरलेले असायचे. :) तुमचे ते काका म्हणजे चश्मे बद्दूर मधील लल्लन मियाँच की हो किती चॉकोलेट घेतले होते? :D चित्रपटातील फारूख शेख आणि सईद जाफरीचे संवाद अजूनही समोर चालत आहे असे वाटते.

प्रमोद देव 03/12/2007 - 10:03
देवदत्तराव तुमच्याही आठवणी रम्य आहेत की. वाचताना मजा आली. माझे सगळेच शिक्षण घरी राहूनच झाले त्यामुळे मला हे अनुभव खूपच नवीन आणि मजेशीर वाटले. येऊ द्या असेच तुमच्याही पोतडीतून बाहेर! अवांतरः सहजराव! अशा किती वेळा कॅडबर्‍या उधारीवर घेतल्यात आणि किती मुलींना खुष करायचा प्रयत्न केला? जरा येऊ द्या की तुमचेही अनुभव बाहेर! करा जरा उत्खनन! आमच्यासाठी हे सगळे नवीन आणि अद्भुतही आहे हो!

देवदत्त 03/12/2007 - 23:21
प्रमोदजी, अजूनही माझे म्हणणे असते की हॉस्टेलचा अनुभव आयुष्यात एकदा तरी घेतलाच पाहिजे :)

सर्किट 04/12/2007 - 00:03
होस्टेलातले आमचेही अनुभव साधारणतः सारखेच आहेत. होस्टेल-मेसचे बिल दिल्यावर उरलेल्या १०-१५ रुपयात महिना काढणे. बचतीचे बाळकडूच म्हणा ना ! अजूनही खर्च करताना ते दिवस आठवतात, आणि हात पाकिटाकडे जाऊ धजावत नाही ;-) - (कंजूष) सर्किट
अर्थव्यवस्था म्हटले की समोर येते शेअर बाजार, सेन्सेक्स,विदेशी गुंतवणूक, चलनाचे दर, कर्ज, भाववाढ वगैरे वगैरे. पण ह्यात मी ह्याबद्दल काही लिहिणार नाही. इथे आहेत ते फक्त मी एक कॉलेज विद्यार्थी म्हणून माझे अनुभव. आता त्यात पैसे कमावण्याचा संबंध फारच कमी लोकांचा येतो. असतो तो फक्त खर्च. आईवडिलांनी दिलेल्या पैशांचा. कधीतरी लिहिल्याप्रमाणे, आज काल जेव्हापासून नोकरी करतोय तेव्हापासून पैसे हातात असतात. स्वत:चा/घराचा खर्च करू शकतो. अर्थात त्यामुळे उगाच उधळणे करत नाही. पण कधीही पैसे खर्च करताना कमी पडले की वसतीगृहातील अनुभव आठवतात. आजकाल ते दिवस आठवले मन भरून येते.
अर्थव्यवहार
जीवनमान
राहणी
प्रकटन
अनुभव

पांढरपेशी कविता

ॐकार ·

विसोबा खेचर 25/11/2007 - 17:31
बा नीलहंसा, फारच जळजळीत लिहिलं आहेस रे बाबा! लय भारी.... जुनाट खुर्ची दुवे सांगते गतकाळाचे काही आजकालच्या प्लायवूडची ती पुण्याई नाही! या ओळी खास! आता दरवाज्याच्या फटीत मेलेल्या पाली आम्हाला छळतील आणि पुढील किमान महिनाभर तरी अन्य एखादी 'पांढरपेशी कविता' आमच्याचाने वाचली जाणार नाही! :) तात्या.

ॐकार 25/11/2007 - 18:32
काय बरे? तुम्हाला यातलं काहीच दिसत नाही? मला वाटलंच होतं हे सगळं फक्त मलाच दिसत असावं! आता खातरजमा होईल अशी भीती वाटतेयं.. :|

देवदत्त 25/11/2007 - 19:04
अच्छा त्यातील काहीतरी का? मला वाटले सर्व एकत्रच दिसले. ;) तसे म्हणायला गेले तर थोडे फार दिसले आहेच. एकंदरीत छान प्रकटन :) (कविता आमच्या मनात शिरायला थोडा वेळ लागतो राव :( )

सर्किट 26/11/2007 - 08:32
मर्ढेकरांची शैली तंतोतंत (आणि काही वरचढही) ! कविता खूप आवडली, ओंकार !!! - सर्किट

विसोबा खेचर 25/11/2007 - 17:31
बा नीलहंसा, फारच जळजळीत लिहिलं आहेस रे बाबा! लय भारी.... जुनाट खुर्ची दुवे सांगते गतकाळाचे काही आजकालच्या प्लायवूडची ती पुण्याई नाही! या ओळी खास! आता दरवाज्याच्या फटीत मेलेल्या पाली आम्हाला छळतील आणि पुढील किमान महिनाभर तरी अन्य एखादी 'पांढरपेशी कविता' आमच्याचाने वाचली जाणार नाही! :) तात्या.

ॐकार 25/11/2007 - 18:32
काय बरे? तुम्हाला यातलं काहीच दिसत नाही? मला वाटलंच होतं हे सगळं फक्त मलाच दिसत असावं! आता खातरजमा होईल अशी भीती वाटतेयं.. :|

देवदत्त 25/11/2007 - 19:04
अच्छा त्यातील काहीतरी का? मला वाटले सर्व एकत्रच दिसले. ;) तसे म्हणायला गेले तर थोडे फार दिसले आहेच. एकंदरीत छान प्रकटन :) (कविता आमच्या मनात शिरायला थोडा वेळ लागतो राव :( )

सर्किट 26/11/2007 - 08:32
मर्ढेकरांची शैली तंतोतंत (आणि काही वरचढही) ! कविता खूप आवडली, ओंकार !!! - सर्किट
पांढरपेशी कविता क्षितीज खादी कुरतडताना इमारतींच्या गच्च्या फिरते वणवण ऊन खडीच्या रस्त्यांवरती कच्च्या मिचमिचणारा प्रकाश शहरी जागा चोवीस तास खिडकीमधल्या चंद्रालाही चाळीशीचा त्रास गंधभारला धूर झिरपतो हवेत जर्जर ओल्या मेंदू बुरसट, हृदये कोंदट हवेशीर पण खोल्या गणती नाही किती चिरडली झुरळे पायाखाली दरवाज्याच्या फटीत मेल्या असतील लाखो पाली चादर गुधडत लोळत पडली कळकट मळकट गादी फुटक्या फरश्या मोजत बसली चामखिळींची लादी शौचकूपांच्यासभोती फुलल्या उठवळ बागा कुंपणही मागत आहे त्याच्या हक्काची जागा जुनाट खुर्ची दुवे सांगते गतकाळाचे काही आजकालच्या प्लायवूडची ती पुण्याई नाही! दर्प सांगती अभिमानाने उच्छ्व
प्रकटन
विचार
मत
माध्यमवेध
अनुभव
प्रतिक्रिया
समीक्षा
प्रतिभा
विरंगुळा
संस्कृती
प्रवास
वावर
कविता
धर्म
भाषा
वाङ्मय
इतिहास
साहित्यिक
समाज
जीवनमान
तंत्र
राहणी
राजकारण
शिक्षण

आगामी संपन्न दशकाची (काल्पनिक!!!) डायरी : भारतवारी

बेसनलाडू ·

आजानुकर्ण 21/11/2007 - 10:51
बाकी काही नाही तरी मिसळपाव कृपेने पचन व रेचन होत आहे. वैद्य पाटणकर काढ्याचे पैसे वाचले म्हणायचे!

आनंदयात्री 21/11/2007 - 15:19
पद्य विडंबनानसारखा हा नविन 'गद्य विडंबन' साहित्यप्रकार. स्वागत. पद्य विडंबनांनी तिथे फारच जेरीस आणले होते बाबा. एक कोणती कविता पडायचा अवकाश कि दहा पंधरा मिनिटात त्याचे दोन चार विडंबने आणी "व्वा छान" वाले दहा पंधरा प्रतिसाद पडायचे. तिथलच्या कविंना फक्त प्रेम अन प्रेयसीच आठवायची, आणी तिथलचे ते विडंबन महर्षी प्रेमाच्या जागी दारुचा गुत्ता किंवा गटार अन प्रेयसीच्या जागी दारु टाकुन विडंबने करायचे. सुटलो बाबा मि.पा. मुळे.

कोलबेर 21/11/2007 - 21:10
बेसन लाडू, ह्या रेसिपीसाठी आवश्यक खमंग आणि कुरकुरीतपणा ह्यांचा अभाव असल्याने वाचताना धमाल आली नाही. बर्‍याच ठीकाणी कोण कुठे चाललाय आणि कशाची खिल्ली उडवली जातेय हे जरा कन्फ्युजिंग वाटले. बेटर लक नेक्श्ट टाईम!! प्रामाणिक मत राग नसावा -(जयंता५२ फॅन)कोलबेर

बेसनलाडू 21/11/2007 - 21:48
कोलबेर साहेब, अहो कसला राग आणि कसले काय! प्रामाणिकपणाचा आदरच आहे. असो. पुन्हा एकदा वाचलेत(च), तर कदाचित कन्फ्यूजन दूर होईल आजच्या दिवसात. (क्रिस्टल क्लिअर)बेसनलाडू

विसोबा खेचर 21/11/2007 - 22:11
लेख चांगला झाला आहे परंतु बेसनाच्या लाडवाला यापेक्षाही अधिक उत्तम आणि रंगतदार लिहिता येतं असा आमचा विश्वास आहे. लाडवाचा मधुबालेवरचा आणि आज्जीवरचा लेख आमच्या आजही स्मरणात आहे! अर्थात, या लेखांचे विषय सदर लेखापेक्षा पूर्णत: वेगळे होते हे मान्य. सबब, कोलबेराच्या म्हणण्याशी काहीही सहमती दर्शवून आम्ही पुढील लेखनाकरता बेसनलाडवाला मनापासून शुभेच्छा देतो... आमचेही प्रामाणिक मत, राग नसावा! आपला, अनन्ता५३! :)

विसोबा खेचर 21/11/2007 - 22:17
आज खरं तर आमचा बुधवार! परंतु कार्तिकी एकादशीच्या निमित्ताने आज इथे चक्क ड्राय-डे आहे, त्यामुळे आमची काळ्या कुत्र्याची आज कुठेच सोय झाली नाही! नेहमीच्या ठिकाणी खरं तर तसा प्रॉब्लेम येत नाही परंतु त्या हाटेलाचा मालक आज नेमका बाहेर गेला होता! :( तात्पर्य, म्हणूनही कदाचित बेसनलाडवाच्या लेखाची आम्हाला वाटायला पहिजे होती तेवढी गंमत वाटली नाही! :) असो, या काळ्याकुत्र्याने विठ्ठलाचं काय घोडं मारलं आहे कुणास ठाऊक! :) आपला, (बुधवार चुकल्यामुळे आता शनिवारपर्यंत बोंबललेला!) तात्या.

धनंजय 21/11/2007 - 22:26
हे दुसर्‍या एका लेखाचे वाक्यशः विडंबन आहे म्हणून गमतीदार आहे. या विषयावर स्वतंत्र विनोदी लेखन लिहायला घेतले असते तर तुम्ही वेगळी रचना केली असती असे वाटते.

सर्किट 22/11/2007 - 00:47
वा बे.ला. वा !!! विडंबनाला पद्याच्या जोखडातून मुक्त केल्याबद्दल अभिनंदन ! लेख खूपच आवडला ! आणि मुख्य म्हणजे, फक्त मूळ लेखाचेच नव्हे, तर त्याला आलेल्या प्रतिसादांचे देखील संदर्भ छान टाकले आहेत. उदाहरणार्थ, हे बघः मस्त, छान वगैरे 'देसी' दाद देण्यापेक्षा ***लेले अमेरिक ऍक्सेन्ट मारून मिळालेली कूल, ऑसम् ही दाद जास्त मोलाची नाही का? काय बाण सोडला आहे ! वा !!! - सर्किट

बेसनलाडू 22/11/2007 - 01:08
नशीब सगळेच कन्फ्यूज्ड नाहीत! :) बाय द वे ही ऍक्सेन्टवाली 'दाद' पण स्वानुभूतीच बरे का! :) (नशीबवान)बेसनलाडू

कोलबेर 22/11/2007 - 01:29
पुन्हा एकदा कन्फ्युज केलेस बाबा 'बाय द वे ही ऍक्सेन्टवाली 'दाद' पण स्वानुभूतीच बरे का! :) काही कळले नाही रे! माझ्यावरचा बाण निदान मला तरी ए़ंजॉय करू दे की! :) (ईंडीयन बॉर्न कन्फ्युज्ड देसी) कोलबेर

बेसनलाडू 22/11/2007 - 01:37
ऍक्सेन्टवाली दाद ही येथे अमेरिकेत तरी नवीन नाही; अनेकदा स्वतः अनुभवली आहे. त्यामुळे स्वानुभूती म्हटले इतकेच. बाकी सर्कीटकाकांनी बाण योग्य लक्षाकडे वळवला आणि तुम्हाला एन्जॉय करायची इच्छा आहे, हे वाचून बरे वाटले. म्हटले नव्हते तुमचे कन्फ्यूजन आजच्या दिवसात दूर होईल म्हणून? (स्वानुभूत्युपकृत)बेसनलाडू अवांतर - तुमच्या आधीच्या कन्फ्यूजनमुळे या प्रतिसादातील तुमची सही प्रथमदर्शनी (इनबॉर्न कन्फ्यूज्ड देसी) अशी वाचली. क्षमस्व. (देसी)बेसनलाडू

कोलबेर 22/11/2007 - 01:48
ऍक्सेन्टवाली दाद ही येथे अमेरिकेत तरी नवीन नाही; अनेकदा स्वतः अनुभवली आहे. म्हणजे बर्‍याच जणांना ऑसम् म्हणताना ऐकले आहे. असेच का? मी पण ऐकले/ऐकतो म्हणूनच सदर लेखाला 'अनुरूप' अशी दाद ह्याच शब्दाने द्यावीशी वाटल्याने दिली हो. आता त्यात तुम्हाला माझा चांदण्यात न्हालेला ऍक्सेंट कुठे दिसला ते कळले नाही बाबा! तसेच हा बाण सर्किटकाकांनी वळवण्याआधीच समजला होताच हो.. कन्फ्युजन त्याचे नव्हते.. पण लेखामध्ये कोण कुठे राहते आहे आणि कुठे चालले आहे ह्याचे कन्फ्युजन झाले होते. मुलाची आई/आईची मैत्रीण कॅलीफोरनियात आहेत मुलगा शिकायला भारतात चालला आहे असेच ना? मग जाताना वडिलांसाठी जॅक डॅनियल घेउन जातो म्हणजे वडिल भारतात का? इ.इ. असे कन्फ्युजन झाले. आणि खुसखुशीतपणा आणि कुरकुरीतपणासुद्धा न आल्याने एकूणच रेसिपी फसली एवढेच आमचे मत हो. तसे तुम्ही उत्कृष्ट लिखाण करता ह्या तात्यांच्या मतांशी आम्ही सहमत आहोत हा!

बेसनलाडू 22/11/2007 - 03:18
तुम्ही तुमच्या स्वतःच्या ऍक्सेन्टवर का ओढवून घेताय बॉ?! ऑसम्, कूल् वगैरेंमधले चांदण्यात न्हालेले ऍक्सेन्ट ऐकायला ते तुमच्याच तोंडून ऐकायला हवेत, असे थोडेच आहे? तुमच्या ऍक्सेन्टबाबत आमचे मत, अनुभव शून्य. सबब, आम्ही त्यावर काही कमेन्ट करू इच्छितच नाही. फॉलमध्ये युनिवर्सिटी चालू होणे, स्प्रिंगमध्ये चालू होणे, मग दोन दिवस बंद राहून पुन्हा समर सेमेस्टर वगैरे प्रकार भारतात नाही बॉ! तिथल्या युनिवर्सिट्या दिवाळी, स्वातंतत्र्यदिन, नाताळच्या सुट्ट्या अशा वेळी ठराविक दिवस बंद असतात; बाकी सदासर्वकाळ या ना त्या कारणाने चालू असतात. पोरगा वेगळ्याच राज्यात शिकायला, आईबाबा वेगळ्याच राज्यात वास्तव्यास/कामास (एकत्र/वेगवेगळे) असे अमेरिकेतच दिसले बॉ! आणि मग सेमेस्टर संपल्यावर स्वतःच्याच आईबाबांच्या घरी येताना पाहुण्यासारखे भेटवस्तू वगैरे घेऊन येणे! (अमेरिकास्थित, अमेरिकाशिक्षित)बेसनलाडू

सर्किट 22/11/2007 - 03:22
पोरगा वेगळ्याच राज्यात शिकायला, आईबाबा वेगळ्याच राज्यात वास्तव्यास/कामास (एकत्र/वेगवेगळे) असे अमेरिकेतच दिसले बॉ! काय सांगताय ? भारतातल्या कॉलेजात होस्टेल कशाला असते मग ? आणि मग सेमेस्टर संपल्यावर स्वतःच्याच आईबाबांच्या घरी येताना पाहुण्यासारखे भेटवस्तू वगैरे घेऊन येणे! खरंच ? हे भारतात दिसले नाही तुम्हाला ? अहो, मग पंचविशीत कसले आत्मचरित्र लिहिताय ? अधिक अनुभवी व्हा आधी ! - (अचंभित) सर्किट

बेसनलाडू 22/11/2007 - 03:27
भारतातील युनिवर्सिट्यांची हॉस्टेले, खाजगी कॉलेजांची व संस्थांची हॉस्टेले, इतकेच काय पी जी म्हणून राहणारे सगळ्या प्रकारचे मित्र होते कंपूत, आताही आहेत. पण तिथले वसतिगृहातले जीवन आणि अमेरिकेतले यातला फरकही कळलाच इकडे आल्यावर; चांगलाच जाणवला. सुटीत घरी जाताना भेटवस्तू घेऊन जाण्यातली आत्मीयता आणि औपचारीकता/परंपरा/रिवाज न कळण्याइतकेही आम्ही अननुभवी नसल्याने आत्मचरीत्र नक्कीच लिहू शकतो, असे वाटते. (अनुभवी)बेसनलाडू

आनंदयात्री 22/11/2007 - 10:53
तिच्यायला ते आत्मचरीत्र कि काय .... म्हातारे झाल्यावर परत आत्मचरीत्र लिहावेसे वाटले तर आपण परत लिहु हो !! "बे.ला. रिटर्न्स" हे नाव कसे वाटेल ?

कोलबेर 22/11/2007 - 21:56
तुम्ही तुमच्या स्वतःच्या ऍक्सेन्टवर का ओढवून घेताय बॉ?! ऑसम्, कूल् वगैरेंमधले चांदण्यात न्हालेले ऍक्सेन्ट ऐकायला ते तुमच्याच तोंडून ऐकायला हवेत, असे थोडेच आहे? तुमच्या ऍक्सेन्टबाबत आमचे मत, अनुभव शून्य. सबब, आम्ही त्यावर काही कमेन्ट करू इच्छितच नाही. ठीक. नाही घेत ओढवून. पण हे सुद्धा तुम्हीच म्हणाला होतात त्याचे काय मग?? बाकी सर्कीटकाकांनी बाण योग्य लक्षाकडे वळवला आणि तुम्हाला एन्जॉय करायची इच्छा आहे, हे वाचून बरे वाटले. तसेच मूळ कथेचे हे वाक्यशः विडंबन असल्याने मूळ कथेतील मुलगा जसा शिकायला/नोकरीला अमेरिकेला जातो तसा विडंबनातील मुलगा भारतात जायला हवा ना? तरच त्याला भेटायला आईवडील भारतवारी काढणार.

बेसनलाडू 23/11/2007 - 10:33
आणि मुलाला आलेले डिप्रेशन; त्याला आवश्यक असलेला चेन्ज , तसेच जुन्या विचारांच्या सासूसासर्‍यांना भारतात परत टाकणाए इ. नाटकी, फिल्मी कारणे लेखातच नमूद केलेली आहेत. पुन्हा लेख वाचलात तर बरे होईल, असे वाटते. (सूचक)बेसनलाडू

कोलबेर 22/11/2007 - 01:16
शिव्यांचा डेटा अपडेट करावा लागेल बहुदा :-) (त्यातच आज ड्राय बुधवार ;-)) चांदण्यांचे डीकोडींग खूप डोके फोडूनही झाले नाही. सर्किटकाकांचा डेटा मात्र अपडेटेड दिसतोय त्यांना डिकोडींग जमलेले दिसते. :-))) -कोलबेर

आजानुकर्ण 21/11/2007 - 10:51
बाकी काही नाही तरी मिसळपाव कृपेने पचन व रेचन होत आहे. वैद्य पाटणकर काढ्याचे पैसे वाचले म्हणायचे!

आनंदयात्री 21/11/2007 - 15:19
पद्य विडंबनानसारखा हा नविन 'गद्य विडंबन' साहित्यप्रकार. स्वागत. पद्य विडंबनांनी तिथे फारच जेरीस आणले होते बाबा. एक कोणती कविता पडायचा अवकाश कि दहा पंधरा मिनिटात त्याचे दोन चार विडंबने आणी "व्वा छान" वाले दहा पंधरा प्रतिसाद पडायचे. तिथलच्या कविंना फक्त प्रेम अन प्रेयसीच आठवायची, आणी तिथलचे ते विडंबन महर्षी प्रेमाच्या जागी दारुचा गुत्ता किंवा गटार अन प्रेयसीच्या जागी दारु टाकुन विडंबने करायचे. सुटलो बाबा मि.पा. मुळे.

कोलबेर 21/11/2007 - 21:10
बेसन लाडू, ह्या रेसिपीसाठी आवश्यक खमंग आणि कुरकुरीतपणा ह्यांचा अभाव असल्याने वाचताना धमाल आली नाही. बर्‍याच ठीकाणी कोण कुठे चाललाय आणि कशाची खिल्ली उडवली जातेय हे जरा कन्फ्युजिंग वाटले. बेटर लक नेक्श्ट टाईम!! प्रामाणिक मत राग नसावा -(जयंता५२ फॅन)कोलबेर

बेसनलाडू 21/11/2007 - 21:48
कोलबेर साहेब, अहो कसला राग आणि कसले काय! प्रामाणिकपणाचा आदरच आहे. असो. पुन्हा एकदा वाचलेत(च), तर कदाचित कन्फ्यूजन दूर होईल आजच्या दिवसात. (क्रिस्टल क्लिअर)बेसनलाडू

विसोबा खेचर 21/11/2007 - 22:11
लेख चांगला झाला आहे परंतु बेसनाच्या लाडवाला यापेक्षाही अधिक उत्तम आणि रंगतदार लिहिता येतं असा आमचा विश्वास आहे. लाडवाचा मधुबालेवरचा आणि आज्जीवरचा लेख आमच्या आजही स्मरणात आहे! अर्थात, या लेखांचे विषय सदर लेखापेक्षा पूर्णत: वेगळे होते हे मान्य. सबब, कोलबेराच्या म्हणण्याशी काहीही सहमती दर्शवून आम्ही पुढील लेखनाकरता बेसनलाडवाला मनापासून शुभेच्छा देतो... आमचेही प्रामाणिक मत, राग नसावा! आपला, अनन्ता५३! :)

विसोबा खेचर 21/11/2007 - 22:17
आज खरं तर आमचा बुधवार! परंतु कार्तिकी एकादशीच्या निमित्ताने आज इथे चक्क ड्राय-डे आहे, त्यामुळे आमची काळ्या कुत्र्याची आज कुठेच सोय झाली नाही! नेहमीच्या ठिकाणी खरं तर तसा प्रॉब्लेम येत नाही परंतु त्या हाटेलाचा मालक आज नेमका बाहेर गेला होता! :( तात्पर्य, म्हणूनही कदाचित बेसनलाडवाच्या लेखाची आम्हाला वाटायला पहिजे होती तेवढी गंमत वाटली नाही! :) असो, या काळ्याकुत्र्याने विठ्ठलाचं काय घोडं मारलं आहे कुणास ठाऊक! :) आपला, (बुधवार चुकल्यामुळे आता शनिवारपर्यंत बोंबललेला!) तात्या.

धनंजय 21/11/2007 - 22:26
हे दुसर्‍या एका लेखाचे वाक्यशः विडंबन आहे म्हणून गमतीदार आहे. या विषयावर स्वतंत्र विनोदी लेखन लिहायला घेतले असते तर तुम्ही वेगळी रचना केली असती असे वाटते.

सर्किट 22/11/2007 - 00:47
वा बे.ला. वा !!! विडंबनाला पद्याच्या जोखडातून मुक्त केल्याबद्दल अभिनंदन ! लेख खूपच आवडला ! आणि मुख्य म्हणजे, फक्त मूळ लेखाचेच नव्हे, तर त्याला आलेल्या प्रतिसादांचे देखील संदर्भ छान टाकले आहेत. उदाहरणार्थ, हे बघः मस्त, छान वगैरे 'देसी' दाद देण्यापेक्षा ***लेले अमेरिक ऍक्सेन्ट मारून मिळालेली कूल, ऑसम् ही दाद जास्त मोलाची नाही का? काय बाण सोडला आहे ! वा !!! - सर्किट

बेसनलाडू 22/11/2007 - 01:08
नशीब सगळेच कन्फ्यूज्ड नाहीत! :) बाय द वे ही ऍक्सेन्टवाली 'दाद' पण स्वानुभूतीच बरे का! :) (नशीबवान)बेसनलाडू

कोलबेर 22/11/2007 - 01:29
पुन्हा एकदा कन्फ्युज केलेस बाबा 'बाय द वे ही ऍक्सेन्टवाली 'दाद' पण स्वानुभूतीच बरे का! :) काही कळले नाही रे! माझ्यावरचा बाण निदान मला तरी ए़ंजॉय करू दे की! :) (ईंडीयन बॉर्न कन्फ्युज्ड देसी) कोलबेर

बेसनलाडू 22/11/2007 - 01:37
ऍक्सेन्टवाली दाद ही येथे अमेरिकेत तरी नवीन नाही; अनेकदा स्वतः अनुभवली आहे. त्यामुळे स्वानुभूती म्हटले इतकेच. बाकी सर्कीटकाकांनी बाण योग्य लक्षाकडे वळवला आणि तुम्हाला एन्जॉय करायची इच्छा आहे, हे वाचून बरे वाटले. म्हटले नव्हते तुमचे कन्फ्यूजन आजच्या दिवसात दूर होईल म्हणून? (स्वानुभूत्युपकृत)बेसनलाडू अवांतर - तुमच्या आधीच्या कन्फ्यूजनमुळे या प्रतिसादातील तुमची सही प्रथमदर्शनी (इनबॉर्न कन्फ्यूज्ड देसी) अशी वाचली. क्षमस्व. (देसी)बेसनलाडू

कोलबेर 22/11/2007 - 01:48
ऍक्सेन्टवाली दाद ही येथे अमेरिकेत तरी नवीन नाही; अनेकदा स्वतः अनुभवली आहे. म्हणजे बर्‍याच जणांना ऑसम् म्हणताना ऐकले आहे. असेच का? मी पण ऐकले/ऐकतो म्हणूनच सदर लेखाला 'अनुरूप' अशी दाद ह्याच शब्दाने द्यावीशी वाटल्याने दिली हो. आता त्यात तुम्हाला माझा चांदण्यात न्हालेला ऍक्सेंट कुठे दिसला ते कळले नाही बाबा! तसेच हा बाण सर्किटकाकांनी वळवण्याआधीच समजला होताच हो.. कन्फ्युजन त्याचे नव्हते.. पण लेखामध्ये कोण कुठे राहते आहे आणि कुठे चालले आहे ह्याचे कन्फ्युजन झाले होते. मुलाची आई/आईची मैत्रीण कॅलीफोरनियात आहेत मुलगा शिकायला भारतात चालला आहे असेच ना? मग जाताना वडिलांसाठी जॅक डॅनियल घेउन जातो म्हणजे वडिल भारतात का? इ.इ. असे कन्फ्युजन झाले. आणि खुसखुशीतपणा आणि कुरकुरीतपणासुद्धा न आल्याने एकूणच रेसिपी फसली एवढेच आमचे मत हो. तसे तुम्ही उत्कृष्ट लिखाण करता ह्या तात्यांच्या मतांशी आम्ही सहमत आहोत हा!

बेसनलाडू 22/11/2007 - 03:18
तुम्ही तुमच्या स्वतःच्या ऍक्सेन्टवर का ओढवून घेताय बॉ?! ऑसम्, कूल् वगैरेंमधले चांदण्यात न्हालेले ऍक्सेन्ट ऐकायला ते तुमच्याच तोंडून ऐकायला हवेत, असे थोडेच आहे? तुमच्या ऍक्सेन्टबाबत आमचे मत, अनुभव शून्य. सबब, आम्ही त्यावर काही कमेन्ट करू इच्छितच नाही. फॉलमध्ये युनिवर्सिटी चालू होणे, स्प्रिंगमध्ये चालू होणे, मग दोन दिवस बंद राहून पुन्हा समर सेमेस्टर वगैरे प्रकार भारतात नाही बॉ! तिथल्या युनिवर्सिट्या दिवाळी, स्वातंतत्र्यदिन, नाताळच्या सुट्ट्या अशा वेळी ठराविक दिवस बंद असतात; बाकी सदासर्वकाळ या ना त्या कारणाने चालू असतात. पोरगा वेगळ्याच राज्यात शिकायला, आईबाबा वेगळ्याच राज्यात वास्तव्यास/कामास (एकत्र/वेगवेगळे) असे अमेरिकेतच दिसले बॉ! आणि मग सेमेस्टर संपल्यावर स्वतःच्याच आईबाबांच्या घरी येताना पाहुण्यासारखे भेटवस्तू वगैरे घेऊन येणे! (अमेरिकास्थित, अमेरिकाशिक्षित)बेसनलाडू

सर्किट 22/11/2007 - 03:22
पोरगा वेगळ्याच राज्यात शिकायला, आईबाबा वेगळ्याच राज्यात वास्तव्यास/कामास (एकत्र/वेगवेगळे) असे अमेरिकेतच दिसले बॉ! काय सांगताय ? भारतातल्या कॉलेजात होस्टेल कशाला असते मग ? आणि मग सेमेस्टर संपल्यावर स्वतःच्याच आईबाबांच्या घरी येताना पाहुण्यासारखे भेटवस्तू वगैरे घेऊन येणे! खरंच ? हे भारतात दिसले नाही तुम्हाला ? अहो, मग पंचविशीत कसले आत्मचरित्र लिहिताय ? अधिक अनुभवी व्हा आधी ! - (अचंभित) सर्किट

बेसनलाडू 22/11/2007 - 03:27
भारतातील युनिवर्सिट्यांची हॉस्टेले, खाजगी कॉलेजांची व संस्थांची हॉस्टेले, इतकेच काय पी जी म्हणून राहणारे सगळ्या प्रकारचे मित्र होते कंपूत, आताही आहेत. पण तिथले वसतिगृहातले जीवन आणि अमेरिकेतले यातला फरकही कळलाच इकडे आल्यावर; चांगलाच जाणवला. सुटीत घरी जाताना भेटवस्तू घेऊन जाण्यातली आत्मीयता आणि औपचारीकता/परंपरा/रिवाज न कळण्याइतकेही आम्ही अननुभवी नसल्याने आत्मचरीत्र नक्कीच लिहू शकतो, असे वाटते. (अनुभवी)बेसनलाडू

आनंदयात्री 22/11/2007 - 10:53
तिच्यायला ते आत्मचरीत्र कि काय .... म्हातारे झाल्यावर परत आत्मचरीत्र लिहावेसे वाटले तर आपण परत लिहु हो !! "बे.ला. रिटर्न्स" हे नाव कसे वाटेल ?

कोलबेर 22/11/2007 - 21:56
तुम्ही तुमच्या स्वतःच्या ऍक्सेन्टवर का ओढवून घेताय बॉ?! ऑसम्, कूल् वगैरेंमधले चांदण्यात न्हालेले ऍक्सेन्ट ऐकायला ते तुमच्याच तोंडून ऐकायला हवेत, असे थोडेच आहे? तुमच्या ऍक्सेन्टबाबत आमचे मत, अनुभव शून्य. सबब, आम्ही त्यावर काही कमेन्ट करू इच्छितच नाही. ठीक. नाही घेत ओढवून. पण हे सुद्धा तुम्हीच म्हणाला होतात त्याचे काय मग?? बाकी सर्कीटकाकांनी बाण योग्य लक्षाकडे वळवला आणि तुम्हाला एन्जॉय करायची इच्छा आहे, हे वाचून बरे वाटले. तसेच मूळ कथेचे हे वाक्यशः विडंबन असल्याने मूळ कथेतील मुलगा जसा शिकायला/नोकरीला अमेरिकेला जातो तसा विडंबनातील मुलगा भारतात जायला हवा ना? तरच त्याला भेटायला आईवडील भारतवारी काढणार.

बेसनलाडू 23/11/2007 - 10:33
आणि मुलाला आलेले डिप्रेशन; त्याला आवश्यक असलेला चेन्ज , तसेच जुन्या विचारांच्या सासूसासर्‍यांना भारतात परत टाकणाए इ. नाटकी, फिल्मी कारणे लेखातच नमूद केलेली आहेत. पुन्हा लेख वाचलात तर बरे होईल, असे वाटते. (सूचक)बेसनलाडू

कोलबेर 22/11/2007 - 01:16
शिव्यांचा डेटा अपडेट करावा लागेल बहुदा :-) (त्यातच आज ड्राय बुधवार ;-)) चांदण्यांचे डीकोडींग खूप डोके फोडूनही झाले नाही. सर्किटकाकांचा डेटा मात्र अपडेटेड दिसतोय त्यांना डिकोडींग जमलेले दिसते. :-))) -कोलबेर
आगामी दशकात मराठीत सर्वाधिक लिहिला जाईल, असा साहित्यप्रकार, म्हणजे भारतवारी. हा प्रकार ढोबळमानाने टवाळखोरपणा ह्या प्रकारात मोडतो, पण अशी टवाळखोरी ही बरेचदा रोचक असते, आणि, अमेरिकन भारतीयांच्या देसी सासूसासर्‍यांच्या अमेरिकावारीवरची टीकाकारी तसेच त्यांची स्वतःची भारतवारी हे या टवाळखोरांसाठीचे रेचक, हा ह्या दोन प्रकारांतील मुख्य फरक. भारतवारी हा साहित्यप्रकार गेल्या शतकापासून मराठी साहित्यात रूढ आहे. भारतवारीवरची समीक्षा, टीका केल्याने पंडितमैत्री होते, अशा काहीशा भाबड्या समजुतीने आजवर कागदाची अनेक रिमे आणि शाईचे अनेक ब्यारेल्स वाया गेलेले आहेत.
समाज
जीवनमान
राहणी
लेख
अनुभव

अतिदीर्घ बोधकथा (संपूर्ण काल्पनिक)

आजानुकर्ण ·

सर्किट 15/11/2007 - 11:52
कुणीतरी ह्या आजानुकर्णाला गुरुनाथ आबाजिंचे अथवा त्यांच्या चेल्याच्या आवडीचे पुस्तक द्या रे ;-) बोधकथांमुळे मळमळायला होतेय हल्ली ;-) (येथे सर्व वराहगंधर्वांनी आपापले दूषित "मळमळणे" ह्या शब्दाभोवती घोळवावे ;-) - सर्किट

सहज 15/11/2007 - 12:07
.....नारदमुनी: "मग तू स्वर्गात चल. यू डिझर्व बेटर." वराहगंधर्वः "पण तिथे रस्त्याच्या कडेने वाहणारे सांडपाणी, ताजी स्वच्छ घाण मिळेल ना?" नारदमुनी: "अरे वेड्या, स्वर्गात हे कुठे मिळणार? आणि तुला ते हवे तरी कशाला?" वराहगंधर्वः पण नारदमुनी जर का मी अजुन ५ जातभाई किंवा "क्लोन" आणले तर काही सोय होऊ शकेल का? नारदमुनी: तुझ्या नम्रवाणीने मी प्रसन्न झालो आहे, बघतो काय होऊ शकेल का? कदाचित "आपापसात" असे काही करता येईल. वराहगंधर्वः **** ***** #%#$% (*&&^%$# ^%$# :-) (संपूर्ण काल्पनिक)

बेसनलाडू 15/11/2007 - 12:15
नारदमुनी आले की वराहगंधर्व (की त्याचा क्लोन) माहीत नाही, पण पळा मुलांनो पळा! (मस्तीखोर)बेसनलाडू

प्रकाश घाटपांडे 15/11/2007 - 15:07
लोकसत्तेच्या लोकमुद्रा ४ नोव्हे २००७ मध्ये वाचक लिहितात मध्ये स.बा. यशवंत यानी खालील दहा गंधर्व दिले आहेत. १) देव गंधर्व - भास्करबुवा बखले २) सवाई गंधर्व - रामचंद्र गणेश कुंदगोळकर ३) कुमार गंधर्व = शिवपुत्र सिद्धरामय्या कोमकोळी ४) बालगंधर्व - नारायण श्रीपाद राजहंस ५) छोटा गंधर्व- सौदागर नागनाथ गोरे ६) नुतन गंधर्व - विनायक कृष्ण देशपांडे ७) हिंद गंधर्व - शिवरामबुवा दिवेकर ८) महाराष्ट्र गंधर्व - सुरेश विनायक हळदणकर ९) आनंद गंधर्व - आनंद बलवंत भाटे १०) भाव गंधर्व - हृदयनाथ दिनानाथ मंगेशकर वंचित गंधर्व प्रकाश घाटपांडे

सर्किट 15/11/2007 - 11:52
कुणीतरी ह्या आजानुकर्णाला गुरुनाथ आबाजिंचे अथवा त्यांच्या चेल्याच्या आवडीचे पुस्तक द्या रे ;-) बोधकथांमुळे मळमळायला होतेय हल्ली ;-) (येथे सर्व वराहगंधर्वांनी आपापले दूषित "मळमळणे" ह्या शब्दाभोवती घोळवावे ;-) - सर्किट

सहज 15/11/2007 - 12:07
.....नारदमुनी: "मग तू स्वर्गात चल. यू डिझर्व बेटर." वराहगंधर्वः "पण तिथे रस्त्याच्या कडेने वाहणारे सांडपाणी, ताजी स्वच्छ घाण मिळेल ना?" नारदमुनी: "अरे वेड्या, स्वर्गात हे कुठे मिळणार? आणि तुला ते हवे तरी कशाला?" वराहगंधर्वः पण नारदमुनी जर का मी अजुन ५ जातभाई किंवा "क्लोन" आणले तर काही सोय होऊ शकेल का? नारदमुनी: तुझ्या नम्रवाणीने मी प्रसन्न झालो आहे, बघतो काय होऊ शकेल का? कदाचित "आपापसात" असे काही करता येईल. वराहगंधर्वः **** ***** #%#$% (*&&^%$# ^%$# :-) (संपूर्ण काल्पनिक)

बेसनलाडू 15/11/2007 - 12:15
नारदमुनी आले की वराहगंधर्व (की त्याचा क्लोन) माहीत नाही, पण पळा मुलांनो पळा! (मस्तीखोर)बेसनलाडू

प्रकाश घाटपांडे 15/11/2007 - 15:07
लोकसत्तेच्या लोकमुद्रा ४ नोव्हे २००७ मध्ये वाचक लिहितात मध्ये स.बा. यशवंत यानी खालील दहा गंधर्व दिले आहेत. १) देव गंधर्व - भास्करबुवा बखले २) सवाई गंधर्व - रामचंद्र गणेश कुंदगोळकर ३) कुमार गंधर्व = शिवपुत्र सिद्धरामय्या कोमकोळी ४) बालगंधर्व - नारायण श्रीपाद राजहंस ५) छोटा गंधर्व- सौदागर नागनाथ गोरे ६) नुतन गंधर्व - विनायक कृष्ण देशपांडे ७) हिंद गंधर्व - शिवरामबुवा दिवेकर ८) महाराष्ट्र गंधर्व - सुरेश विनायक हळदणकर ९) आनंद गंधर्व - आनंद बलवंत भाटे १०) भाव गंधर्व - हृदयनाथ दिनानाथ मंगेशकर वंचित गंधर्व प्रकाश घाटपांडे
ही कथा खरे तर नेहमीच्या स्टँडर्डप्रमाणे लघुकथा आहे. मात्र काही आधुनिक कथांशी तुलना करता तिला कादंबरी किंवा अतिदीर्घ कथा म्हणणे योग्य ठरेल. शिवाय नारदमुनी वगळता सर्व कथापात्रे (म्हणजे उरलेले एक) काल्पनिक. नेहमीप्रमाणे पगाराचा करमुक्त भाग असणारा लीव्ह ट्रॅव्हल अलाउंस क्लेम करण्यासाठी रजा घेऊन नारदमुनी पृथ्वीवर आले (अन्यथा त्या पैशावर त्यांना कर भरावा लागला असता.) मंडळी करांविषयी नंतर कधीतरी. मिसळपाववरच! पृथ्वीवर त्यांना एक गोंडस डुक्कर दिसले. काय त्याचे सौंदर्य वर्णावे महाराजा.
हे ठिकाण
कला
नृत्य
संगीत
कथा
चारोळ्या
उखाणे
औषधोपचार
अर्थव्यवहार
धोरण
मांडणी
संस्कृती
नाट्य
बालकथा
प्रेमकाव्य
प्रतिशब्द
प्रवास
गुंतवणूक
वावर
कविता
म्हणी
धर्म
देशांतर
पाकक्रिया
गझल
बालगीत
भाषा
वाक्प्रचार
विनोद
राहती जागा
वाङ्मय
मुक्तक
व्याकरण
इतिहास
विडंबन
व्युत्पत्ती
शब्दक्रीडा
साहित्यिक
शब्दार्थ
शुद्धलेखन
समाज
नोकरी
सुभाषिते
जीवनमान
तंत्र
राहणी
भूगोल
विज्ञान
क्रीडा
अर्थकारण
राजकारण
शिक्षण
मौजमजा
चित्रपट
प्रकटन
विचार
सद्भावना
शुभेच्छा
लेख
मत
संदर्भ
प्रतिसाद
अभिनंदन
बातमी
शिफारस
चौकशी
माध्यमवेध
सल्ला
अनुभव
प्रश्नोत्तरे
मदत
माहिती
प्रतिक्रिया
वाद
आस्वाद
समीक्षा
प्रतिभा
भाषांतर
विरंगुळा

एजीओजी

ॐकार ·

इस्कुट 08/11/2007 - 12:26
एजी....ओजी, लोजी सुनो जी करता हु मै वो तुम भी करो जी... आता मरठित... एजी....ओजी घ्याजी ...ऐकाजी करतो जे मी ते तुम्हीही कराजी एक दोन चं चार्...चार दोन चं एक माझं नाव आहे लखन...माझं नाव आहे लखन. आपल्या कार्याला माझ्या हार्दीक्...हर्दीक शु...शु...शु... थाम्बा... . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . शु करुन आलो हो...घाईची लागली होती. हा तर मी काय म्हनत होतो, आप्ल्या कर्याला हर्दीक शुभेच्छा...

विकेड बनी 09/11/2007 - 16:42
नव्या कार्याला शुभेच्छाच आहेत ओंकारशेट पण हा काय प्रकार आहे? एखादा माणूस आवडत नसला की होळीच्या दिवशी त्याला चारजणांनी मिळून येथेच्छ शिव्या घालायच्या आणि बदनामी करायचा अड्डा तर चालू केला नाहीत आपण? काही अफवा/ गॉसिप्स आताच वाचून येतो आहे. अतिथी या नावाने कोणीही काहीही बरळू शकतंय.... मला परिणाम बरे वाटले नाहीत.

ॐकार 10/11/2007 - 10:01
एखादा माणूस आवडत नसला की होळीच्या दिवशी त्याला चारजणांनी मिळून येथेच्छ शिव्या घालायच्या आणि बदनामी करायचा अड्डा तर चालू केला नाहीत आपण? काही अफवा/ गॉसिप्स आताच वाचून येतो आहे. अतिथी या नावाने कोणीही काहीही बरळू शकतंय.... मला परिणाम बरे वाटले नाहीत. मी वर प्रयोजन नमूद केलेलेच आहे. चॅट रूम्सचा वापर सर्वांना करता यावा यासाठी पाहुण्या सदस्यांना दार खुले ठेवले होते. त्यांच्या मतांशी मी सहमत असेनच असे नाही. परंतु तुम्ही म्हणता त्याप्रमाणे परिणाम बरे नाहीत असे वाटल्याने आता यापुढे केवळ सदस्यांना गप्पा मारता येतील असे बदल केले आहेत.

इस्कुट 08/11/2007 - 12:26
एजी....ओजी, लोजी सुनो जी करता हु मै वो तुम भी करो जी... आता मरठित... एजी....ओजी घ्याजी ...ऐकाजी करतो जे मी ते तुम्हीही कराजी एक दोन चं चार्...चार दोन चं एक माझं नाव आहे लखन...माझं नाव आहे लखन. आपल्या कार्याला माझ्या हार्दीक्...हर्दीक शु...शु...शु... थाम्बा... . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . शु करुन आलो हो...घाईची लागली होती. हा तर मी काय म्हनत होतो, आप्ल्या कर्याला हर्दीक शुभेच्छा...

विकेड बनी 09/11/2007 - 16:42
नव्या कार्याला शुभेच्छाच आहेत ओंकारशेट पण हा काय प्रकार आहे? एखादा माणूस आवडत नसला की होळीच्या दिवशी त्याला चारजणांनी मिळून येथेच्छ शिव्या घालायच्या आणि बदनामी करायचा अड्डा तर चालू केला नाहीत आपण? काही अफवा/ गॉसिप्स आताच वाचून येतो आहे. अतिथी या नावाने कोणीही काहीही बरळू शकतंय.... मला परिणाम बरे वाटले नाहीत.

ॐकार 10/11/2007 - 10:01
एखादा माणूस आवडत नसला की होळीच्या दिवशी त्याला चारजणांनी मिळून येथेच्छ शिव्या घालायच्या आणि बदनामी करायचा अड्डा तर चालू केला नाहीत आपण? काही अफवा/ गॉसिप्स आताच वाचून येतो आहे. अतिथी या नावाने कोणीही काहीही बरळू शकतंय.... मला परिणाम बरे वाटले नाहीत. मी वर प्रयोजन नमूद केलेलेच आहे. चॅट रूम्सचा वापर सर्वांना करता यावा यासाठी पाहुण्या सदस्यांना दार खुले ठेवले होते. त्यांच्या मतांशी मी सहमत असेनच असे नाही. परंतु तुम्ही म्हणता त्याप्रमाणे परिणाम बरे नाहीत असे वाटल्याने आता यापुढे केवळ सदस्यांना गप्पा मारता येतील असे बदल केले आहेत.
दीपावलीचे निमित्त साधून मिसळपावच्या सर्व सदस्यांना कळवण्यास अत्यंत आनंद होत आहे की आपापल्या बोलीभाषेत वेगवेगळ्या विषयांवर गप्पा मारण्याकरता ( चॅटींग - चॅटरूम्स) , जालावर अनुदिनी लिहिण्याकरता (ब्लॉग्स) त्याचप्रमाणे भारतातील विविध माहितीस्रोतांचा भारतीय भाषांत संचय करण्याकरता, बहुभाषिक सोई असलेले नवे संकेतस्थळ एजीओजी सुरू झाले आहे. सध्या या संकेतस्थळाची जडणघडण चालू आहे. येत्या पंधरवड्यात विकीपिडीया नुसार सार्वजनिक व्यासपीठावर नव्या सोई उपलब्ध करून देण्याचा विचार आहे.
कला
मांडणी
संस्कृती
वावर
समाज
तंत्र
राहणी
भूगोल
विज्ञान
शिक्षण
मौजमजा
प्रकटन
विचार
मत
संदर्भ
प्रतिसाद
माध्यमवेध
अनुभव
मदत
माहिती
प्रतिक्रिया
आस्वाद
समीक्षा
प्रतिभा
विरंगुळा

पत्रके

देवदत्त ·

क्रेमर 23/07/2010 - 03:34
ह्याच्या १००/२०० प्रती काढून इतरांना वाटा त्याने तुमची भरभराट होईल अन्यथा काहीतरी वाईट होईल.
या धाग्याला प्रतिसाद द्या अन्यथा काहीतरी वाईट होईल असे शेवटी लिहायला पाहीजे होते. -क्रेमर (पूर्वीचा अक्षय पुर्णपात्रे (पूर्वीचा कर्क)) _________________ बाकी चालू द्या.

हर्षद आनंदी 23/07/2010 - 02:31
पोळी किंवा चपातीच्या भांड्यात अशी पत्रके ठेवता येतात, त्याने चपाती मऊ रहायला मदत होते पापड, चकली, पुरी, करंज्या किंबहुना तेलकट पदार्थ यांच्या खाली ठेवल्यास तेल शोषुन घेतले जाते .... इति मातोश्री!! बाकी, ईमान \ रॉकेट करुन उडवायला एकदम योग्य.. :P किंबहुना आडोश्याला गेल्यावर पाणी नसताना ईमर्जन्सी वापर ... =)) =)) =)) दुर्जनं प्रथमं वंदे सज्जनं तदनन्तरं | मुखप्रक्षालनात पूर्वं गुदप्रक्षालनं यथा ||

Pain 23/07/2010 - 04:19
अशीच एक जाहिरात पूर्वी पाहिली होती. एक जण पत्रके वाटत असतो आणि लोक ती न वाचता चुरगाळून फेकून देत असतात. आता काय करावे या विचारात असताना त्याला एक कल्पना सुचते ( किंवा कोणीतरी सुचवते) --> पत्रक न देता तो स्वतः च त्याचा बोळा करून देतो आणि कुतुहलापोटी तो माणुस बोळा उलगडून ते वाचतो :)

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 28/07/2010 - 17:00
देवदत्ता, पत्रकांचा सुळसुळाट झाला आहे ही गोष्ट खरी. कॉलेजच्या गेटवर अशी पत्रक वाटणारी मंडळी आठ-पंधरा दिवसात दिसतच असतात. कोण-कोणते संगणक अभ्यासक्रम, नौकरीची हमी, फिसमधील सवलत. असे काय नी किती. वेगवेगळ्या कंपन्यांचे सीम कार्ड, स्कीम. पण, एक गोष्ट खरी की अशा पत्रकांचे आयुष्य काही मिनिटांचेच. -दिलीप बिरुटे

क्रेमर 23/07/2010 - 03:34
ह्याच्या १००/२०० प्रती काढून इतरांना वाटा त्याने तुमची भरभराट होईल अन्यथा काहीतरी वाईट होईल.
या धाग्याला प्रतिसाद द्या अन्यथा काहीतरी वाईट होईल असे शेवटी लिहायला पाहीजे होते. -क्रेमर (पूर्वीचा अक्षय पुर्णपात्रे (पूर्वीचा कर्क)) _________________ बाकी चालू द्या.

हर्षद आनंदी 23/07/2010 - 02:31
पोळी किंवा चपातीच्या भांड्यात अशी पत्रके ठेवता येतात, त्याने चपाती मऊ रहायला मदत होते पापड, चकली, पुरी, करंज्या किंबहुना तेलकट पदार्थ यांच्या खाली ठेवल्यास तेल शोषुन घेतले जाते .... इति मातोश्री!! बाकी, ईमान \ रॉकेट करुन उडवायला एकदम योग्य.. :P किंबहुना आडोश्याला गेल्यावर पाणी नसताना ईमर्जन्सी वापर ... =)) =)) =)) दुर्जनं प्रथमं वंदे सज्जनं तदनन्तरं | मुखप्रक्षालनात पूर्वं गुदप्रक्षालनं यथा ||

Pain 23/07/2010 - 04:19
अशीच एक जाहिरात पूर्वी पाहिली होती. एक जण पत्रके वाटत असतो आणि लोक ती न वाचता चुरगाळून फेकून देत असतात. आता काय करावे या विचारात असताना त्याला एक कल्पना सुचते ( किंवा कोणीतरी सुचवते) --> पत्रक न देता तो स्वतः च त्याचा बोळा करून देतो आणि कुतुहलापोटी तो माणुस बोळा उलगडून ते वाचतो :)

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 28/07/2010 - 17:00
देवदत्ता, पत्रकांचा सुळसुळाट झाला आहे ही गोष्ट खरी. कॉलेजच्या गेटवर अशी पत्रक वाटणारी मंडळी आठ-पंधरा दिवसात दिसतच असतात. कोण-कोणते संगणक अभ्यासक्रम, नौकरीची हमी, फिसमधील सवलत. असे काय नी किती. वेगवेगळ्या कंपन्यांचे सीम कार्ड, स्कीम. पण, एक गोष्ट खरी की अशा पत्रकांचे आयुष्य काही मिनिटांचेच. -दिलीप बिरुटे
"अंकल,इसकॊ पढने के बाद ही फेंकना", एक लहान मुलगा मला म्हणत होता. दुपारी बेल वाजल्यावर मी दरवाजा उघडला. समोर दोन ८/१० वर्षांची मुले एका पिशवीतून काही कागद काढत होते. त्यातील एक मुलगा मला म्हणाला "अंकल,इसकॊ पढने के बाद ही फेंकना". मला हसू आले. त्या मुलाचे वाक्य मार्मिक होते. मी तो कागद घेण्याकरीता वाट बघत होतो. पत्रक हिंदीत होते. "क्या पटाखे फोडना जरूरी है?" ह्या संबंधी. मला त्या मुलाच्या वाक्यावरून पत्रके (किंवा जास्त करून जाहिराती) आणि ते वाटणारे आठवले.
जीवनमान
राहणी
प्रकटन
विचार
अनुभव

खरी मजा आली ती तोडल्यावर!

गुंडोपंत ·

सहज 21/10/2007 - 09:44
सर्वप्रथम गुंडोपंत हे आपले दणक्यात पुनरागमन समजायचे का? डोळ्याच्या दुखण्याचा तुमच्या रोजच्या लेखनावर परिणाम झाला होता व आम्हाला आपली कमी जाणवत होती. असो काळजी घ्या व लवकर ठणठणीत बरे व्हा, हो. :-) मी तिकडे उपक्रमावर वैयक्तिक वाटू शकेल व नियमात बसणार नाही असा प्रतिसाद देऊ शकलो नाही म्हणून इथे हॉटेलात. :-) तुमचे वरचे प्रताप वाचून अगगगगगग्!!!!!!! एखाद्या तामिळ पिक्चरचा पुर्वाध वाचतोय असे झाले बघा. :-) फक्त एखादी "सालस्" (तात्यांनी त्या दसर्‍याच्या शुभेच्छापत्रात दाखवली तशी) हिरॉइन येउन हिरोला आमुलाग्र बदलणार तेवढ्यात तुम्ही थांबलात पंत... नावाला साजेसे तरूणपण होते म्हणायचे... :-) ह. घ्या.

कोलबेर 21/10/2007 - 09:54
अगगगगगग्!!!!!!! एखाद्या तामिळ पिक्चरचा पुर्वाध वाचतोय असे झाले बघा. :-) फक्त एखादी "सालस्" (तात्यांनी त्या दसर्‍याच्या शुभेच्छापत्रात दाखवली तशी) हिरॉइन येउन हिरोला आमुलाग्र बदलणार तेवढ्यात तुम्ही थांबलात पंत... हा हा हा .. जबरा!! गुंडोंचे प्रताप वाचून अगदी असेच वाटले. ... गाडीत गर्दी होती कंडक्टर पर्यंत पोहचूच शकलो नाही आणि म्हणून तिकिट काढले नाही वगैरे दुध भातातले नियम भंग वाचल्यावर गुंडोंची झणझणणीत मिसळ जाम आवडली. लगे रहो गुंड्याभाय!

गुंडोपंत 22/10/2007 - 02:37
गाडीत गर्दी होती कंडक्टर पर्यंत पोहचूच शकलो नाही आणि म्हणून तिकिट काढले नाही यात नियम भंग कुठे आहे हेच कळले नाही मला?!? पाळणेच शक्य नाही असे नियम तोडले जात नाहीत, ते तुटतात हो! आपला गुंडोपंत

गुंडोपंत 21/10/2007 - 14:55
सर्वप्रथम गुंडोपंत हे आपले दणक्यात पुनरागमन समजायचे का? अहो मी इथेच आहे हो! पुनरागमनासाठी जायला तर हवे ना :) फक्त खुप त्रासहोतोय पण रहावत नाही नाही "सहनही होत नाही आणी वाचताही येत नाही" अशी वेळ आहे हो! ;))) आम्हाला आपली कमी जाणवत होती. आम्हालाही आठवण तर येतेच ना! तुमचे असे प्रेम आहे सहजशेठ, म्हणून तर आम्ही आहोत! असो, ते सालस वगैरे जाऊ द्या हो... नकोच बोलयला आता त्यावर! ;))) ! आपला गुंडोपंत

विसोबा खेचर 21/10/2007 - 09:57
मिसळ हीच खरी बंड! त्यामुळे इथेच ते योग्य आहे असे!! :))) उत्तम केलंस रे गुंड्या!:) अरे बाबा उपक्रम काय किंवा मनोगत काय, ही हुश्शार, सभ्य, सुशिक्षित, सुसंस्कृत असलेल्या मंडळींच्या मालकीची संकेतस्थळं! मिसळपावचं तसं नाही बरं का! त्याचा मालक एक नंबरचा असभ्य आणि असंस्कृत! शिवाय वृत्तीने तमासगीर आणि बंडखोर! तेव्हा इथे तुला काय लिहायचंय ते लिही बिनधास्त! बरंवाईट काय ते पाहून घ्यायला पंचायत समिती आहेच, आपण कशाला काळजी करा! :) ५. 'त्रास देणार्‍या' शिक्षकांच्या घरांच्या एरियाचे फ्युज 'खांबावरूनच' काढून ठेवणे ६. गांधीजयंतीला हटकून दारू पिणे हा हा हा! हे उपाय अतिशय आवडले..:) आपला, (महात्माजींचा फुल्टू (!) भक्त..) तात्या.

गुंडोपंत 22/10/2007 - 08:36
आपण कशाला काळजी करा! छे! छे! तात्याबा काळजी करत असतो तर इतके गोंधळ घातले असते का हो! काळजी वगैरे करायची असते ती 'तिकडे' नियम पाळणारांनी. ज्यांना नियम तोडायचेच दु:ख नाही ते कसली काळजी करताही? ते मजेत पुढे जातात सिग्नलवरून आणि मग "राईट टर्न" घेवून बरोब्बर मिसळपावावर येतात! ;))) तेव्हा इथे तुला काय लिहायचंय ते लिही बिनधास्त! लिहिणारच! अगदी नाही म्हणाले तरी लिहिणारच! ;)) आपला राईट टर्न मारलेला! गुंडोपंत

गुंडोपंत 22/10/2007 - 08:44
हे तर काहीच नाही, मी तर ब्लॅक मध्ये विकली पण आहे दारू त्या दिवशी! पैस हा इश्यु नाही हो! मजा म्हणून!!! शिवाय सॉलिइड काँटॅक्ट्स बनतात बरं या दिवशी... एकहा!'नेटवर्कींग डे' असायचा हा! ड्राय डे ला सॉलीड मजा यायची... लोकं अशी गयवया करतात. अक्षरश: भीक मागतात दारूची! मग खुप आडून पाडून कशी तरी एक बाटली दिली की अगदी पाय धरतात!नाही...)(हल्ली काही राहिले नाही...) मी ही आता त्यातून मुक्त आहे बर का! (नाही तर व्यनि पाठवायचे मला ड्राय डे ला... सांगता येत नाही... वर वर सभ्य भासणारी डँबीस लोकं आहात तुम्ही!) ;))) आपला गुंडोपंत

प्रकाश घाटपांडे 22/10/2007 - 18:28
ड्राय डे ला सॉलीड मजा यायची... लोकं अशी गयवया करतात. अक्षरश: भीक मागतात दारूची! मग खुप आडून पाडून कशी तरी एक बाटली दिली की अगदी पाय धरतात!नाही...)(हल्ली काही राहिले नाही...) ड्राय डे ला रात्री बारा वाजता आम्ही अशी बिअर पुण्यात दीप बंगला चौकातल्या परदेशी वाईन्स कडून हक्काने परंतु चोरमार्गाने प्रसंगी थोडे जास्त पैसे देउन घेत असू. ( पोलिस कन्सेशन नको. तसेही आम्हि बिनविषारी पोलिस हे त्याला माहित होते) अशावेळी ४८ वर ( आमच्या सरकारी क्वार्टर ( हाफ नाही बरका?) नांव) आल्यावर आमची मान १८० अंशात फिरत असे. ( श्रावणीत गोमूत्र पिणारा) प्रकाश घाटपांडे

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 21/10/2007 - 10:13
डोळ्याची काळजी घेऊन वाचकांना लिहायला प्रवृत्त केल्याबद्दल मिसळपाव ग्राहकांच्या वतीने गुंडोपंताचे आभार ! ;) नियम तोडण्यात आम्हालाही आनंद वाटतो. सिग्नल तोडण्यातला आनंद तर अजूनही कधीतरी घेतोच. विशेषत: एखादा सायंकाळी मित्रांबरोबर बैठक आवरल्यावर ;) मित्राला टू व्हीलरवर सोडतांना, आम्हाला फार जोर येतो. मुद्दामहून पोलिसांसमोरून सिग्नल तोडून जातो. अशावेळी तेही काही करत नाही आणि कधीतरी ५० रुपयावर तडजोड करतांना, तुम्ही प्राध्यापक आहात तुम्हाला शोभत नाही, असा उपदेशही निमूटपणे ऐकला आहे. अवांतर ;) नियम कुठे कुठे तोडले होते ते आठवले की, इथे लिहीत राहीन ! नियम पाळण्यापेक्षा तोडल्यावर अधिक फायदाच होत असावा असे वाटते ! :) आपला नियमाचे कधीतरी काटेकोरपणे अंमलबजावणी करणारा ! प्रा.डॊ................

धनंजय 22/10/2007 - 07:43
त्यामुळे शाळा-कॉलेजमध्ये जे काही मी केले (किंवा माझ्या कंपूने केलेले पाहिले आणि अपराधी न वाटता हसलो) त्याला नियम मोडणे म्हणावे की नाही कोणास ठाऊक.

राजे 22/10/2007 - 09:03
तरुण वय हे नियम मानतच नाही ... काय करणार पण एक गोष्ट आहे नियम तोडण्यात जो आनंद भेटतो त्या पेक्षा जास्त नियमानूसार चालताना भेटतो कारण एखाद दुसरा तरी तुमचे अनुकरण करुन नियमानूसार चालतोच. राजे (*हेच राज जैन आहेत) माझे शब्द....

झकासराव 22/10/2007 - 11:26
गुंडोपंत मज्जा आली वाचुन. काही लोक नियमावर "बोट" ठेवुन जगतात तर काही नियमावर् हात, पाय, कुर्‍हाड, गाडी, आगबोट्,विमान सगळच चालवतात. :) नाव सार्थ आहे तुमच. नियमांची ऐशी तैशी. सिग्नल तोडण्यात जबरा आनंद आहे. मी घेतो अध्ये मध्ये.

गुंडोपंत 22/10/2007 - 14:52
खरंय हो जरा असे करून पाहण्यातही मजा आहे हो मजा आहे! मी आपला प्रमाणिकपणे सांगितले होहेसगळे आणि कोंबड्या पकपक करायला लागल्या. आपला गुंडोपंत

स्वाती दिनेश 22/10/2007 - 11:47
ही सारी चर्चा वाचून खूबसुरत मधल्या,"सारे नियम तोड दो,नियमपे चलना छोड दो.." गाण्याची आठवण झाली,:) आणि शाळेतल्या नियम तोडलेल्या दिवसांचीही :) स्वाती

बेसनलाडू 22/10/2007 - 11:55
इन्कलाब झिन्दाबाद ... बोलो बोलो बोलो...इन्कलाब झिन्दाबाद... (स्वातंत्र्यसैनिक)बेसनलाडू

कोंबडी 22/10/2007 - 13:26
बिरुटेसर/गुंडोपंत, अजून काय काय वाकवून पाहिलंय तेही सांगा. तो सिग्नल मोडून झाल्यावर दुचाकीवरून जाताना एखाद्या मुलीच्या उरोजाला निसटता स्पर्ष? त्याशिवाय ती मुलगी किती "वाकते" ते कळणार कसं? एखाद्या मॉलमध्ये फिरताना पिशवीत एखादी वस्तू हळूच टाकणं ? त्याशिवाय मॉलची सिकयुरिटी सिस्टीम किती टाइट आहे ते कळणार तरी कसं? राग मानू नका. तारुण्याची रग/नशा/वेडेपणा मान्य, गांधीजयंतीला(च) दारू पिण्याचे निरुपद्रवी नियमबाह्य वर्तन क्षम्य, पण इतरांना थेट नुकसान, मनस्ताप, इजा पोहोचवणारं वर्तन करून त्याचं उजळ माथ्याने समर्थन करणं अगम्य! एक घटना आठवली. (अर्थात परदेशात) वेगमर्यादा ओलांडून जाणार्‍या एकाला पोलिसाने पकडल्यावर कारण मिळालं, "आय वॉज जस्ट चेकिंग हाऊ फास्ट माय कार कॅन गो!". पोलिसाने शांतपणे २५० डॉलरचा दंड केला आणि म्हणाला, "सर, युवर कार कॅन गो ऍज फास्ट ऍज २५० डॉलर्स!"

आजानुकर्ण 22/10/2007 - 14:32
राग मानू नका. तारुण्याची रग/नशा/वेडेपणा मान्य, गांधीजयंतीला(च) दारू पिण्याचे निरुपद्रवी नियमबाह्य वर्तन क्षम्य, पण इतरांना थेट नुकसान, मनस्ताप, इजा पोहोचवणारं वर्तन करून त्याचं उजळ माथ्याने समर्थन करणं अगम्य!
खरे आहे. लेख वाचून त्रास झाला! - (त्रस्त) आजानुकर्ण

गुंडोपंत 22/10/2007 - 14:50
कर्णा इतका दु:खी होवू नकोस रे! मंचर नि चिंचवड ला कधी गेलो नाही मी ;)) आपला गुंडोपंत

आजानुकर्ण 22/10/2007 - 15:46
पंत, आपल्यासारख्या 'सुशिक्षित' लोकांनी नियम तोडल्याबद्दल खंत करण्याऐवजी ते नियम मोडण्यात कशी मजा असते हे दाखवून देण्यासाठी लेख लिहिला हे दु:खदायक आहे. सर्वच प्रसंगी सर्व नियम पाळणे अनेकदा काही कारणास्तव शक्य होत नाही. उदा. गर्दी मध्ये तिकीट काढणे. पण स्वतःचा कंड शमवण्यासाठी किंवा "मी किती भारी" हे दाखवण्यासाठी नियम मोडणे चुकीचे आहे. व त्याचे वर दिल्याप्रमाणे समर्थन करणेही चुकीचे आहे. नियम मोडायला फार काही लागत नाही. मंचर किंवा चिंचवडला नियम मोडणारे एक शोधा - हजार सापडतील पण नियम पाळणारे खूप कमी. "मी किती भारी" हे सिद्ध करण्यासाठी तुम्ही नियम पाळला असता तर अधिक आनंद वाटला असता. त्यातही थ्रिल असते... असो.

गुंडोपंत 22/10/2007 - 15:51
बरं बाबा! आता तसा एक लेख लिहु का? काय मागे लागलात रे बाबांनो माझ्या? अजून काही वर्षांनी बहुतेक लेख लिहिणार तुम्ही... गुंडोपंताना कसा त्रास दिला यावर ;)) आपला गुंडोपंत

देवदत्त 22/10/2007 - 19:01
अजून काही वर्षांनी बहुतेक लेख लिहिणार तुम्ही... गुंडोपंताना कसा त्रास दिला यावर ;)) चांगली कल्पना आहे. पण ते "एखाद्या सदस्याला त्रास न देणे हा नियम आहे का?" ह्यावर अवलंबून आहे. ;)

प्रकाश घाटपांडे 23/10/2007 - 09:19
"मी किती भारी" हे सिद्ध करण्यासाठी तुम्ही नियम पाळला असता तर अधिक आनंद वाटला असता. त्यातही थ्रिल असते... खालील मनोगतावरील लिंकवर अजानुकर्णाने हा आनंद व्यक्त केला आहे. http://www.manogat.com/node/11727 प्रकाश घाटपांडे

गुंडोपंत 22/10/2007 - 15:33
तो सिग्नल मोडून झाल्यावर दुचाकीवरून जाताना एखाद्या मुलीच्या उरोजाला निसटता स्पर्ष? ओहो! आपल्याला वेगळ्याच नियमांमध्ये 'रस' आहे तर. गुंडोपंत अशा विभागात कधीच नव्हते. त्यामुळे या गोष्टींच्या भानगडीत पडलो नाही रे बाबा. असे करत असतो तर गुंडोपंतांना अजूनही मैत्री टिकवून असणार्‍या मैत्रिणी मिळाल्या नसत्या. तु काही असले केले असेल तर ते तुलाच लखलाभ! कुणाला अशा रितीने वाकवण्याचे काही गरज पडली नाही मला! एखाद्या मॉलमध्ये फिरताना पिशवीत एखादी वस्तू हळूच टाकणं ? हे तुलाच जमत असेल रे बाबा! मी तरी पैसे देवूनच गोष्टी घेणं पसंत करतो. चोर्‍या करण्यात मला रस नव्हता आणि नाही! थोडीफार तरूणपणातली मस्ती आहे ती. तेही मी प्रामाणिकपणे सांगितले, तू तर काय केले तेही कधी सांगितले नाहीस? आधी सांग की तू काय काय केले ते. तु काय "असाच" होतास तरूणपणात? जगात असा कुणीच नाही की, ज्याने नियम तोडला नाही. मीपण त्याचे काही फार समर्थन करतो आहे असे नाही. नियमांचे महत्व समजले हे तर मी शेवटी मारूती गाडीने आम्हाला उडवले त्या प्रकरणात संगितलेच आहे. उगाच फार बाऊ करू नकोस... मी काही खुन केले नाहीत की दरोडे घातले नाहीयेत. तुला यातले काही करायला झेपले नसेल, तर उगाच जळू नकोस माझ्यावर! आपला गुंडोपंत

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 22/10/2007 - 18:57

कोंबडीसेठ,
पंतानी खूलासा केलाच आहे, पण चो-या, स्पर्श, या गोष्टीशी आमचा काही  संबंध नाही, तसा विचारही आमच्या मनाला  शिवत नाही.
पण सिग्नल तोडल्यावर आम्ही काय काय करु शकतो,  त्याबद्दलच्या  आपल्या प्रतिभेने मात्र आम्ही चकीत झालो !


राग मानू नका. तारुण्याची रग/नशा/वेडेपणा मान्य, गांधीजयंतीला(च) दारू पिण्याचे निरुपद्रवी नियमबाह्य वर्तन क्षम्य,
धन्यवाद,  बरं वाटलं ! :)


पण इतरांना थेट नुकसान, मनस्ताप, इजा पोहोचवणारं वर्तन करून त्याचं उजळ माथ्याने समर्थन करणं अगम्य!
सहमत !

अवांतर ; ) नियम पाळणा-यांनी नियम पाळावे, नियम तोड-यांनी अंदाज पाहून नियम तोडावेत, असे आपण म्हणनार नाही बॉ ! : )

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

कोंबडी 22/10/2007 - 22:21
गुंडोपंत, एकदम एकेरीवर आलात, म्हणजे रागावलात. तरी राग नसावा. मी टोकाची उदाहरणे दिली त्याला कारण म्हणजे मला हे सांगायचं होतं, की त्या उदाहरणांतल्या गोष्टी ज्याप्रमाणे तुम्हाला करणे "शक्य" आहेत, पण कराव्याश्या वाटणार नाहीत, त्याच प्रमाणे तुमच्या यादीतल्या बहुतांशी गोष्टी मला करणे "शक्य" आहेत, परंतु कराव्याश्या वाटणार नाहीत (पूर्वीही वाटल्या नाहीत). यात तुम्हाला बगळेपणाचा संशय येत असेल तर येवो. बिरुटेसाहेब, तुमच्या खालील वाक्याने मात्र कमालच केली:
नियम तोडण्यात आम्हालाही आनंद वाटतो. सिग्नल तोडण्यातला आनंद तर अजूनही कधीतरी घेतोच. विशेषत: एखादा सायंकाळी मित्रांबरोबर बैठक आवरल्यावर ;) मित्राला टू व्हीलरवर सोडतांना, आम्हाला फार जोर येतो. मुद्दामहून पोलिसांसमोरून सिग्नल तोडून जातो. अशावेळी तेही काही करत नाही आणि कधीतरी ५० रुपयावर तडजोड करतांना, तुम्ही प्राध्यापक आहात तुम्हाला शोभत नाही, असा उपदेशही निमूटपणे ऐकला आहे.
यावरून दोन उदाहरणं आठवली (एक जरा टँजंट) १. मुंबई विमानतळ. माझा मित्र छोटीशी परदेश वारी करून उतरला. कस्टमवाला - "भोसले" नाव असलेला - पाठी लागला. मित्र म्हणाला माझ्याकडे काहीही नाही. खरंच काहीही नव्हतं. मित्राच्या खिशातलं चांगलंसं पेन पाहून तो म्हणाला, मग पेन तरी द्या! मित्र म्हणाला, भोसले, अहो शिवाजीचे वंशज तुम्ही, तुम्हाला पेन मागणं शोभत नाही. तेव्हा मात्र गडी वरमला. २. ही सुद्धा खात्रीलायक सत्य घटना: फर्ग्युसन रस्ता. एकाने चारचाकी पार्क केली. ते नो पार्किंग निघालं. पोलिसाने पकडलं. हा म्हणाला बरं, गुन्हा मान्य, भरतो दंड. पण मग पोलिसाचं बिनसलं. पोलिस म्हणाला चौकीत चल. हा म्हणाला चला. पोलीस दार उघडून याच्या बाजूच्या सीटवर बसला. हा म्हणाला, खाली उतरा. ही गाडी माझी आहे. मी माझ्या गाडीतनं येतो चौकीवर, तुम्ही तुमच्या गाडीतनं या. पोलीस लालेलाल. चौकीत सायबाला सांगितलं. साहेब ह्याला म्हणाला, का रे माजला का? हा म्हणाला, माजलो मी नाही, माजले तुम्ही. लक्षात ठेवा, तुमच्या पगाराचा एक लक्षांश का होईना, एक हिस्सा माझ्या करातून जातोय. शेवटी साहेबाचा साहेब आला, आणि याला दंड घेऊन बाइज्जत बरी केलं. मला असं मनापासून वाटतं, की ज्या पुण्यात किमान दोन टक्के रहदारी उलट्याच दिशेने सुरू असते, जेथे मोठाल्या बसेस हायवेवरही डाव्याच लेन मध्ये यू टर्न घेऊन उलट्या फिरतात, जिथे सिग्नलला दोनतीनशे वाहनं थांबली असली तरी देखरेखीकरता एखादाच पोलिस असतो, जिथे पकडलं गेलं की पावतीशिवाय व्यवहार हाच रिवाज आहे, अशा ठिकाणी नियम मोडण्यात कसली आलीय मर्दुमकी? उदाहरण दोन मधल्या व्यक्तीसारखं काही केलंत तर मिशीला तूप लावून फिरा (आपल्याला नाही बुवा ते जमणार अजून. कबूल!) - कोंबडी

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 22/10/2007 - 22:57
बिरुटेसाहेब, तुमच्या खालील वाक्याने मात्र कमालच केली: नियम तोडण्यात आम्हालाही आनंद वाटतो. सिग्नल तोडण्यातला आनंद तर अजूनही कधीतरी घेतोच. विशेषत: एखादा सायंकाळी मित्रांबरोबर बैठक आवरल्यावर ;) मित्राला टू व्हीलरवर सोडतांना, आम्हाला फार जोर येतो. मुद्दामहून पोलिसांसमोरून सिग्नल तोडून जातो. अशावेळी तेही काही करत नाही आणि कधीतरी ५० रुपयावर तडजोड करतांना, तुम्ही प्राध्यापक आहात तुम्हाला शोभत नाही, असा उपदेशही निमूटपणे ऐकला आहे. आम्हाला सिग्नल तोडणे शोभत नाही असे म्हणायचे आहे का ? नियमित सिग्नल तोडले असते तर आपण काय काय लिहिले असत हो ! घेतो कधी कधी मजा क्षणभर, त्यात इतके गंभीर होण्यासारखे काय आहे ? आणि जे गंभीर घ्यायला पाहिजे, तिथे जाऊ द्या ! आपल्याच्यानं काही होणार आहे का ? असं म्हणायचं ! अर्थात अशा सोयीच्या विचारसरणीच्या मित्रांचे आम्हाला मोठे कौतुक वाटते !
प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

गुंडोपंत 23/10/2007 - 02:56
ज्या पुण्यात किमान हे पहा तुमच्या पुण्याशिवायही महाराष्ट्र आहे!!! मी हे नियम तुमच्या पुण्यात मोडलेले नाहीत. पुण्यातले अगदी सदाशीव पेठेत राहणारे, सर्रास नियम मोडणारेही मी ओळखतो. हेच लोक वर गळे काढायला तयार असतात हे ही तितकेच खरे. याशिवाय तुम्ही दिलेल्याउदाहरणात "तुम्ही" नाही! इतर आहेत. वर चर्चा निट वाचल्यास तुम्ही काय केले असे आवाहन आहे. म्हणजे परत धूर्तपणे तुम्ही मुळ मुद्द्याला बगलच दिली आहे. असो, बिरुटे साहेबांचे नियम मोडणे: ते ही पुण्यात नाहीत!!! ते रोज काही जावून नियम मोडत नाहीत. कधीतरी मोडतात. त्यावर ते दंड ही भरतात तशी तयारी ठेवतात. पळून जात नाहीत हे महत्वाचे. म्हणजे त्याची जबाबदारी घेतात. कधीतरी हे वागणे "अनवाईंडीग" ही असू शकते ना! सांगण्याचा उद्देश हा की इतरांवर आरोप करण्याआधी विचार करा, आपण कधी मोडलेत नियम. कितीवेळा पळून गेलाय? तुम्ही आधी स्वतःचे काही सांगा. काहीवेळा लोकं कसं करतात हे या म्हणीतून स्प्ष्ट कळते: "आपलं ठेवायचं झाकून नि दुसर्‍याचं पहायचं वाकून" आपला गुंडोपंत

प्रकाश घाटपांडे 22/10/2007 - 19:01
राग मानू नका. तारुण्याची रग/नशा/वेडेपणा मान्य, गांधीजयंतीला(च) दारू पिण्याचे निरुपद्रवी नियमबाह्य वर्तन क्षम्य, पण इतरांना थेट नुकसान, मनस्ताप, इजा पोहोचवणारं वर्तन करून त्याचं उजळ माथ्याने समर्थन करणं अगम्य! खर आहे! काही गोष्ट 'योग्य 'नसतात पण 'क्षम्य' नक्कि असतात. पण हे ठरवणार कोण? आपणच. सदसदविवेकबुद्धी म्हणतात ती हीच. तीच ठरवते. प्रकाश घाटपांडे

जुना अभिजित 22/10/2007 - 15:36
नियम हे सर्वांचे आयुष्य सुखकर व्हावे म्हणून बनवलेले असतात. जेव्हा नियमांचा अतिरेक होतो तेव्हा त्या विरोधात आंदोलन वगैरे जसे मेहंदी प्रकरण(दलेर नव्हे हे http://mr.upakram.org/node/785 प्रकरण) ठीक आहे. सिग्नल तोडणे, रांगेत उभे न राहणे म्हणजे मी ह्या समाजाचा घटक नाहीये असे दर्शवणे. विद्रोह कुठे करावा आणि किती करावा यावर त्याला क्रांती म्हणायचं की विकृती हे ठरतं. लहानपणी समज कमी असते तोपर्यंत चालून जातं पण जाणतेपणी केवळ मर्दुमकी दाखवायला किंवा आपल्याला खाज म्हणून सिग्नल तोडणे किंवा तत्सम इतर नियम तोडणे म्हणजे इतर लोकांना मूर्खात काढण्यासारखे आहे. परवा पुण्यात नळ स्टॉप वर एका आजोबांना काठी घेऊन वाहतूक नियंत्रण करताना पाहीले त्यांनाही बहुतेक म्हातारचळ लागले असावे. सिग्नलतोड-समर्थक लोकांना नम्र विनंती आहे की जाणून बुजून नियम तोडू नका. बसमध्ये प्रचंड गर्दी असेल तेव्हा क्वचित तिकीट न काढणे ठीक आहे. पण कंडक्टरचा डोळा चुकवून आज मी कसा विनातिकीट आलो हे सांगण्यासाठी तिकीट बुडवू नये. वर उल्लेख केलेला पोलीसाचा प्रसंग मार्गदर्शक आहेच. वाहतूकीचे नियम तोडणार्‍या उन्मत्त नागरिकांना पोलिसांनी पावती फाडायला सांगितली की खुश होणारा अभिजित

गुंडोपंत 22/10/2007 - 15:42
"नियम हे सर्वांचे आयुष्य सुखकर व्हावे म्हणून बनवलेले असतात."" हे दरच वेळी नसते पण कदी कधी असते आणि ते मान्य आहे मला. अरे अभिजित, कॉलेजात असतांना कडकीच्या दिवसात केलेले उद्योग आहेत ते. आता तिकिट काढतो रे बा! असो, मी असे प्रामाणिक पणे लिहुन चूकच केली की काय? ??? इथे तर सगळेच एक पांढरा शर्ट घातलेले बगळे दिसतायेत... :( आपला गुंडोपंत

जुना अभिजित 22/10/2007 - 15:55
मी असे प्रामाणिक पणे लिहुन चूकच केली की काय? ??? आजीबात नाही. आम्हीही कालेजात असताना काही कमी नव्हतो त्या मुळे शिक्षकांच्या सायकलींची हवा काढण्याबद्दल कुठे काय बोललोय. आणि तुम्हाला वैयक्तिक तर काहीच बोललो नाही. परदेशी राहणार्‍यांना स्वच्छतेबद्दल सांगायची काय गरज? तिकडे तर आरशासारखे रस्ते वगैरे वगैरे.. चर्चेला आलेल्या प्रतिसादांत मात्र वरील नियम तोडण्याच्या कल्पनेचा उदोउदो होताना दिसला म्हणून बोललो. काल एस्टीतून येताना एका कुटुंबाने खिडकीतून कचरा बाहेर फेकला(या लोकांचा आवडता कचरा म्हणजे लेज्/कुरकुरेची पाकिटे). त्यांच्या कडेवर ३ एक वर्षाचं मूल होतं. आता तुम्ही सांगा त्या मुलासमोर त्याच्या आवशीने काय आदर्श घालून दिला? आजोबा समर्थक अभिजित

गुंडोपंत 23/10/2007 - 03:01
आता तुम्ही सांगा त्या मुलासमोर त्याच्या आवशीने काय आदर्श घालून दिला? अतिशय चुकीचा! शंकाच नाही. अरे मी स्वतः अनेकदा बस स्टेशन वर असा कचरा गोळा करूवरत्या लोकांना परत दिला आहे. यातनं मोठी भांडणे केली आहेत. अगदी मारामार्‍याही! त्यामुळे हे वर्तन चुकीचेच आहे रे बाबा. तूही तेंव्हाच त्यांना टोकायला हवे होते ना पण? का नाही घडत तसे? तुझा गुंडोपंत

देवदत्त 22/10/2007 - 17:13
तुम्ही लोक फार फास्ट लिहिता बॉ. काही ठि़काणी आरामात प्रतिसाद येत असताना ह्यात एकदम भराभर प्रतिसाद आले. तुम्ही तोडलेले बहुतेक नियम हे कॉलेज जीवनातील आहेत. (म्हणजे त्यावेळीच घडू शकतात) बाकी रस्त्यावरील किंवा नेहमीचे नियम त्या वयात तोडले तर तेव्हा (आणि काही वेळा आजही) काही वाटत नाही. एक गंमत वाटते. परंतु नंतरही भरपूर वेळा फक्त मी नियम तोडू शकतो हे दाखविण्यासाठी, किंवा (काही लोकांना) नियम तोडल्याबद्दल एक वेगळाच (असूरी ?) आनंद मिळतो त्याचे वाईट वाटते. माझे काही अनुभव... १. आमच्या वसतीगृहात रात्री १० नंतर प्रवेशाला बंदी होती. तरीही काही मुले रात्री चित्रपट बघून भिंतीवरून उड्या मारून परत येत. २. प्रथम वर्षात होळी ला सुट्टी दिली नाही तर (तरीही?)एकही मुलगा कॉलेजला गेला नाही. ३. हॉस्टेलचे रेक्टर फार नियम पाळायला लावायचे तर एक दिवस रात्री त्यांच्या खोलीला (ते आत झोपले असताना)२-२ कुलुपे लावून ठेवली. आणि त्यात भर म्हणजे त्या सकाळी एक ही मुलगा हॉस्टेलला थांबला नाही. (नाही तर कॉलेज बंक करणारे भरपूर.) आणखी ही आठवून लिहीन...

गुंडोपंत 22/10/2007 - 17:59
देवदत्ता प्रतिसाद पाहून बरे वाटले! ते आत झोपले असताना)२-२ कुलुपे लावून ठेवली. भले शाब्बास! आम्ही कुलुपे कापयचो तुम्ही लावायचे! ;))) तुम्ही तोडलेले बहुतेक नियम हे कॉलेज जीवनातील आहेत. (म्हणजे त्यावेळीच घडू शकतात) हेच तर म्हणतोय मी कधीचा... तर हे मला एकदम व्हिलन ठरवताहेत :( परंतु नंतरही भरपूर वेळा फक्त मी नियम तोडू शकतो हे दाखविण्यासाठी, किंवा (काही लोकांना) नियम तोडल्याबद्दल एक वेगळाच (असूरी ?) आनंद मिळतो त्याचे वाईट वाटते. मलाही वाईट वाटते. आपला गुंडोपंत

जुना अभिजित 22/10/2007 - 18:33
गुंडोपंतांचा भार थोडा हलका करतो.. दांडीया बघायला आम्हाला केवळ १० वाजेपर्यंत मुदत दिली होती. होस्टेलच्या वॉचमनने पुढच्या दाराला कुलुप लावले होते. मग आम्ही ७-८ जण बाथरूमच्या खिडक्यांचे गज वाकवून बाहेर गेलो होतो. एकदा खूप उशीर झाला म्हणून वॉचमनने दार उघडले नाही. मग जवळच बास्केटबॉलचे कोर्ट होते तीथेच उघड्या आकाशाकडे बघत गप्पा मारत झोपलो. (तेव्हा परत बाथरूममधून आत आलो नाही.) इंटरकॉलेज स्पोर्टसला खोखोच्या मॅच वरून भर मैदानात प्रचंड धुमाकूळ घातला होता. अर्थात पाईप, बाटल्या, काठ्या आधीच बाजूला लपवून ठेवल्या होत्या. सर्व वर्गमित्र दापोलीहून मुरुडला चालत गेलो होतो भर पावसात. तेव्हा रस्त्यातल्या प्रत्येक फलकावर चिखल उडवला होता. आणि प्रत्येक गाडीवाल्याला वेडावून दाखवत होतो. रंगपंचमीला रंगलेल्या बनियन फाटक्या अवतारात कॉलेजमध्ये घुसत होतो. पण सरांनी दम दिला म्हणून माघारी फिरलो. :-( फ्रेंडशिप डेला एका मुलीला १५ जणांनी एकाचवेळी ईक्लेअर्स दिले होते. काय लकी आहे ती. अजूनही मैत्री टिकून आहे बरंका. बर्‍याच क्षुल्लक कारणावरून केलेले उपद्व्याप आता आठवत देखिल नाहीत.. प्रत्येक चौकशी समितीमध्ये आमची चौकशी व्हायचीच. डिबार होण्यापर्यंत मजल गेली होती. उपद्व्यापी अभिजित आणि त्याची टोपणनावे अभ्या/एपी/चड्डी/भेंडी/ज्ञानेश्वरी एक्स्प्रेस/टीचर(एका मुलीला काही टीप देताना आमच्या वात्रट मित्रांनी पाहीले आणि त्या क्लासला अभिजित सर की क्लास असे नाव पाडले)

प्रकाश घाटपांडे 22/10/2007 - 18:51
प्रत्येकाने आयुष्यात रुखरुख लागेल अशा गोष्टी कळत नकळत केलेल्याच असतात. फक्त सांगायचे धैर्य लागते ते प्रत्येकाकडे असेलच असे नाही. म्हणून चर्च मधील 'कनफेशन' आवडते. आपल्याकडे गंगास्नान करुन ते धुउन काढायची सोय आहे. मनात साचत राहिल्या तर कुजत जातात आणि त्याचा खूप त्रास होतो. स्वतःला आणि इतरांनाही. त्यापेक्शा "मोकळे" व्हा. बालगंधर्व पूलाजवळ प्र के अत्र्यांच्या पुतळयावर चे वाक्य कुणाला आठवते का? मला आठवत नाहि पण आशय आठवतो. स्वतःशी प्रामाणिक असणं. त्यांच्या आणि वनमाला बद्द्ल बर्‍याच वावड्या होत्या. खरं काय खोट काय देव जाणे. अष्टादश पुराणेषु। व्यासस्य वचनद्वयम॥ परोपकाराय पुण्याय पापाय परपीडनम॥ यामुळे तरी तात्या व्यासांना माफ करतील. प्रकाश घाटपांडे

राजे 23/10/2007 - 09:21
"प्रत्येकाने आयुष्यात रुखरुख लागेल अशा गोष्टी कळत नकळत केलेल्याच असतात. फक्त सांगायचे धैर्य लागते ते प्रत्येकाकडे असेलच असे नाही. म्हणून चर्च मधील 'कनफेशन' आवडते " सहमत. विषय एकदम मस्त होता पण नियमावर बोट ठेवणा-यानी वाट लावली, अहो जरा हसत-खेळत घेतले तर काय बिघडले ? सामान्य जिवनामध्ये तुम्ही कसे आहात हे कोणी थोडेच पहावयास येत आहे तुमच्या कडे ? आनंद घेण्यासाठी वाचा व आवडले तर प्रतिसाद द्या... बस .. सगळेच नियम पाळतात कधी कधी चुकून अथवा मजा म्हणून नियम तुटला तर हरकत काय ? येथे आमच्या कडे एक ही नियम चुकला / तोडला तर लगेच दंड आहे [पावती मिळेल ह्याची काही खात्री देत नाही] दिल्ली मध्ये टप्प्या-टप्प्यावर बगळे उभे असतात त्यामुळे चुकून ही नियम मोडला तर दंड आहेच नक्की. पुणे काय बोलावे , जेथे शिरस्त्राण विरोधी मोर्चा निघाला होता तेथे काय नियमांची अपेक्षा करावी ;} जेव्हा ही पुण्यात गेलो आहे तेथे असे वाटते वाहतूकीचे नियम हे नाहीच आहेत त्या पेक्षा आमचे कोल्हापूर बरे.. विमानतळापासून थेट स्वारगेट पर्यंत वाहतूक देवाच्या कृपेने चालत असावी असे वाटावे अशी दशा. राजे (*हेच राज जैन आहेत) माझे शब्द....

आजानुकर्ण 23/10/2007 - 09:46
कन्फेशन मध्ये केलेल्या कृत्याचा पश्चात्ताप झालेला असतो. सदर लेखात पश्चात्तापाची छटा दिसते का? प्रामाणिकपणा म्हणाल तर मटक्याच्या धंद्याइतका प्रामाणिकपणा व दुसर्‍यावर असलेला विश्वास दुसर्‍या कोणत्या व्यवसायात असेल असे वाटत नाही. पण त्यामुळे तो धंदा श्रेष्ठ ठरत नाही. घाटपांडे काका, तुम्ही हा प्रतिसाद कृपया वैयक्तिक घेऊ नये .

सहज 22/10/2007 - 19:10
अत्यंत प्रामाणीक मत हवे आहे. कालच्या / आजच्या दिवसाच्या (किंवा आठवड्याच्या) तुमच्या भविष्यात - मनःस्ताप होईल, जपून बोलावे, आपल्यांकडुनच/हितशत्रुंकडून त्रास, शत्रुपीडा संभवते, विचारांती निर्णय घ्या (अशी पोस्ट टाकायची का नाही), पश्चाताप होईल, सतर्क रहा आपल्या मागे शुक्लकाष्ठ लावून घेऊ नका, बेसावध राहू नका, ग्रहस्थीती अनूकूल नाही, धाडस नको, इ. इ. काही होते का हो? आता तुम्हाला ह्यातले काहीच झाले नाही असे म्हणालात तर ..... :-) निदान तब्येत (डोळे) सुधारेल पण काळजी घ्या, ताण नको इतके तरी असावे असे वाटते :-) आता तुम्ही ह्यातले काहीच नाही असे म्हणालात तर मग बहूतेक ही पोस्ट वाचणार्‍यांचा भविष्यावरचा विश्वास उडायची संभावना, हे आमचे भाकीत ;-)

गुंडोपंत 23/10/2007 - 09:27
"सहज ज्योतिष वर्ग" :))) वा अगई पेशल ज्योतिषाच्या भाषेत लिहिलेत... तुम्ही खरच लिहिता की काय? मजा आला! मी एका छोट्याश्या वर्तमानपत्रासाठी काम करायचो तेंव्हा 'अश्याप्रकारचे' लिखाण केले आहे. "कोंबड्यांनो, आता अजून घेवू नका मला पेपर मध्येही खोटे लिहिले म्हणून!" ;)))) आपला गुंडोपंत

प्रकाश घाटपांडे 23/10/2007 - 10:27
मी एका छोट्याश्या वर्तमानपत्रासाठी काम करायचो तेंव्हा 'अश्याप्रकारचे' लिखाण केले आहे. माधव गडकरींनी देखील अशा प्रकारचे लेखन केले आहे. ज्योतिषी रजेवर वा उपल्ब्ध नसेल त्यावेळी> प्रकाश घाटपांडे

गुंडोपंत 23/10/2007 - 10:32
घाटपांडे साहेब, इतक्या थोर माणसाशी तुलना करण्या इतकी लायकी नाहीये हो या गुंड्याची. मी एक सामान्य वकुबाचा नि सुमार बुद्धीचा माणूस आहे. वेळ आली म्हणून घेतला पेन नि लावला कागदाला इतकेच! आपला बुद्धुपंत

सहज 23/10/2007 - 10:40
लिहलय तुम्ही बरेचदा वाचले. "मी एक सामान्य वकुबाचा नि सुमार बुद्धीचा माणूस आहे" "न्यूनगंड वाटेल, आत्मविश्वासाचा अभाव" हे वार्षीक भविष्य म्हणायचे का? :-) गुंडोजी नियमभंगाची गोळी घ्या पाहू , लगेच एक!! अशी तरतरी येईल बघा!!

गुंडोपंत 23/10/2007 - 10:50
पेटंट वाक्य आहे ते माझे! :))) अहो आहेच मी तसा... जरा मट्ठसा, रस्त्यावरचा मवाली वाटेल असा. उगाच 'मी लै भारी' हे तसे नसतांना म्हणण्यात काय अर्थय हो? आणि असे 'दाखवणारे' पडले आहेत ना पैशाला पासरी इथे त्यात आपण कुठे जाता अजून... नाही का? त्यापेक्षा आपण आपले अंथरूण ओळखून रहावे असे! आपला गुंडोपंत

प्रकाश घाटपांडे 23/10/2007 - 10:58
गुंडोजी नियमभंगाची गोळी घ्या पाहू , लगेच एक!! अशी तरतरी येईल बघा!! धन्वंतरी सहजाचार्यांशी सहमत. त्याला आम्ही सविनय कायदेभंग म्हणू . म्हणजे गांधीजींचे अधिष्ठान येईल. पुढे त्याचे प्रतिष्ठान देखील करता येइल. अनुष्ठानाची सुरुवात आतापासूनच करा. मिसळ पावावर तर्री चापा. प्रकाश घाटपांडे

प्रकाश घाटपांडे 23/10/2007 - 10:43
ज्योतिषाचा कॉलम लिहिणारी व्यक्ती उपलब्ध नसताना संपादकांना ते ज्योतिषातल्या तांत्रिक चुका न करता लिहिणे हे सर्व संपादकांना जमते असे नाही. प्रकाश घाटपांडे

देवदत्त 23/10/2007 - 10:59
ह्यावरून ऐश तू कर हे देवांग पटेल चे गाणे आठवले. ऐश तू कर यारा ऐश तू कर... दुनिया जाए तेल लेने ऐश तू कर :) असेच एकदा लाईट गेल्यावर आम्ही जोरजोरात गाणे म्हणत (की ओरडत? ) होतो.. हम होंगे कामयाब, हम होंगे कामयाब. तेवढ्यात लाईट आली आणि रेक्टर ने आम्हाला सर्वांना पाहिले. मग काय... स्वत:च्या खोलीमध्ये बोलवून जाब विचारला. मी आपले साधे सरळ (आणि खरे) उत्तर दिले. इतर मुले गात होती मग मी ही सामिल झालो. आता बंगळूर ला होतो तेव्हा गेस्ट हाऊस च्या मालकाने नियम लिहिला होता... स्वत:ची विजेची उपकरणे वापरल्यास परवानगी घ्यावी. आता नाहक १०० रू जादा कोण भरणार? (वाटल्यास मी ते भरण्यास तयार होतो. कारण त्यात इतर उपकरणेही आली वापरता असती.) मग एका इस्त्रीचा आम्ही ३/४ मुले लपून छपून वापर करत होतो. तेच आधी जेवण बनविण्यास ही बंदी होती. मग हळू हळू सगळया खोल्यांत तेही सुरू झाले. पण एक नक्की.... हे सर्व नियम तोडण्यास मजा येते म्हणून नाही केले.

सहज 21/10/2007 - 09:44
सर्वप्रथम गुंडोपंत हे आपले दणक्यात पुनरागमन समजायचे का? डोळ्याच्या दुखण्याचा तुमच्या रोजच्या लेखनावर परिणाम झाला होता व आम्हाला आपली कमी जाणवत होती. असो काळजी घ्या व लवकर ठणठणीत बरे व्हा, हो. :-) मी तिकडे उपक्रमावर वैयक्तिक वाटू शकेल व नियमात बसणार नाही असा प्रतिसाद देऊ शकलो नाही म्हणून इथे हॉटेलात. :-) तुमचे वरचे प्रताप वाचून अगगगगगग्!!!!!!! एखाद्या तामिळ पिक्चरचा पुर्वाध वाचतोय असे झाले बघा. :-) फक्त एखादी "सालस्" (तात्यांनी त्या दसर्‍याच्या शुभेच्छापत्रात दाखवली तशी) हिरॉइन येउन हिरोला आमुलाग्र बदलणार तेवढ्यात तुम्ही थांबलात पंत... नावाला साजेसे तरूणपण होते म्हणायचे... :-) ह. घ्या.

कोलबेर 21/10/2007 - 09:54
अगगगगगग्!!!!!!! एखाद्या तामिळ पिक्चरचा पुर्वाध वाचतोय असे झाले बघा. :-) फक्त एखादी "सालस्" (तात्यांनी त्या दसर्‍याच्या शुभेच्छापत्रात दाखवली तशी) हिरॉइन येउन हिरोला आमुलाग्र बदलणार तेवढ्यात तुम्ही थांबलात पंत... हा हा हा .. जबरा!! गुंडोंचे प्रताप वाचून अगदी असेच वाटले. ... गाडीत गर्दी होती कंडक्टर पर्यंत पोहचूच शकलो नाही आणि म्हणून तिकिट काढले नाही वगैरे दुध भातातले नियम भंग वाचल्यावर गुंडोंची झणझणणीत मिसळ जाम आवडली. लगे रहो गुंड्याभाय!

गुंडोपंत 22/10/2007 - 02:37
गाडीत गर्दी होती कंडक्टर पर्यंत पोहचूच शकलो नाही आणि म्हणून तिकिट काढले नाही यात नियम भंग कुठे आहे हेच कळले नाही मला?!? पाळणेच शक्य नाही असे नियम तोडले जात नाहीत, ते तुटतात हो! आपला गुंडोपंत

गुंडोपंत 21/10/2007 - 14:55
सर्वप्रथम गुंडोपंत हे आपले दणक्यात पुनरागमन समजायचे का? अहो मी इथेच आहे हो! पुनरागमनासाठी जायला तर हवे ना :) फक्त खुप त्रासहोतोय पण रहावत नाही नाही "सहनही होत नाही आणी वाचताही येत नाही" अशी वेळ आहे हो! ;))) आम्हाला आपली कमी जाणवत होती. आम्हालाही आठवण तर येतेच ना! तुमचे असे प्रेम आहे सहजशेठ, म्हणून तर आम्ही आहोत! असो, ते सालस वगैरे जाऊ द्या हो... नकोच बोलयला आता त्यावर! ;))) ! आपला गुंडोपंत

विसोबा खेचर 21/10/2007 - 09:57
मिसळ हीच खरी बंड! त्यामुळे इथेच ते योग्य आहे असे!! :))) उत्तम केलंस रे गुंड्या!:) अरे बाबा उपक्रम काय किंवा मनोगत काय, ही हुश्शार, सभ्य, सुशिक्षित, सुसंस्कृत असलेल्या मंडळींच्या मालकीची संकेतस्थळं! मिसळपावचं तसं नाही बरं का! त्याचा मालक एक नंबरचा असभ्य आणि असंस्कृत! शिवाय वृत्तीने तमासगीर आणि बंडखोर! तेव्हा इथे तुला काय लिहायचंय ते लिही बिनधास्त! बरंवाईट काय ते पाहून घ्यायला पंचायत समिती आहेच, आपण कशाला काळजी करा! :) ५. 'त्रास देणार्‍या' शिक्षकांच्या घरांच्या एरियाचे फ्युज 'खांबावरूनच' काढून ठेवणे ६. गांधीजयंतीला हटकून दारू पिणे हा हा हा! हे उपाय अतिशय आवडले..:) आपला, (महात्माजींचा फुल्टू (!) भक्त..) तात्या.

गुंडोपंत 22/10/2007 - 08:36
आपण कशाला काळजी करा! छे! छे! तात्याबा काळजी करत असतो तर इतके गोंधळ घातले असते का हो! काळजी वगैरे करायची असते ती 'तिकडे' नियम पाळणारांनी. ज्यांना नियम तोडायचेच दु:ख नाही ते कसली काळजी करताही? ते मजेत पुढे जातात सिग्नलवरून आणि मग "राईट टर्न" घेवून बरोब्बर मिसळपावावर येतात! ;))) तेव्हा इथे तुला काय लिहायचंय ते लिही बिनधास्त! लिहिणारच! अगदी नाही म्हणाले तरी लिहिणारच! ;)) आपला राईट टर्न मारलेला! गुंडोपंत

गुंडोपंत 22/10/2007 - 08:44
हे तर काहीच नाही, मी तर ब्लॅक मध्ये विकली पण आहे दारू त्या दिवशी! पैस हा इश्यु नाही हो! मजा म्हणून!!! शिवाय सॉलिइड काँटॅक्ट्स बनतात बरं या दिवशी... एकहा!'नेटवर्कींग डे' असायचा हा! ड्राय डे ला सॉलीड मजा यायची... लोकं अशी गयवया करतात. अक्षरश: भीक मागतात दारूची! मग खुप आडून पाडून कशी तरी एक बाटली दिली की अगदी पाय धरतात!नाही...)(हल्ली काही राहिले नाही...) मी ही आता त्यातून मुक्त आहे बर का! (नाही तर व्यनि पाठवायचे मला ड्राय डे ला... सांगता येत नाही... वर वर सभ्य भासणारी डँबीस लोकं आहात तुम्ही!) ;))) आपला गुंडोपंत

प्रकाश घाटपांडे 22/10/2007 - 18:28
ड्राय डे ला सॉलीड मजा यायची... लोकं अशी गयवया करतात. अक्षरश: भीक मागतात दारूची! मग खुप आडून पाडून कशी तरी एक बाटली दिली की अगदी पाय धरतात!नाही...)(हल्ली काही राहिले नाही...) ड्राय डे ला रात्री बारा वाजता आम्ही अशी बिअर पुण्यात दीप बंगला चौकातल्या परदेशी वाईन्स कडून हक्काने परंतु चोरमार्गाने प्रसंगी थोडे जास्त पैसे देउन घेत असू. ( पोलिस कन्सेशन नको. तसेही आम्हि बिनविषारी पोलिस हे त्याला माहित होते) अशावेळी ४८ वर ( आमच्या सरकारी क्वार्टर ( हाफ नाही बरका?) नांव) आल्यावर आमची मान १८० अंशात फिरत असे. ( श्रावणीत गोमूत्र पिणारा) प्रकाश घाटपांडे

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 21/10/2007 - 10:13
डोळ्याची काळजी घेऊन वाचकांना लिहायला प्रवृत्त केल्याबद्दल मिसळपाव ग्राहकांच्या वतीने गुंडोपंताचे आभार ! ;) नियम तोडण्यात आम्हालाही आनंद वाटतो. सिग्नल तोडण्यातला आनंद तर अजूनही कधीतरी घेतोच. विशेषत: एखादा सायंकाळी मित्रांबरोबर बैठक आवरल्यावर ;) मित्राला टू व्हीलरवर सोडतांना, आम्हाला फार जोर येतो. मुद्दामहून पोलिसांसमोरून सिग्नल तोडून जातो. अशावेळी तेही काही करत नाही आणि कधीतरी ५० रुपयावर तडजोड करतांना, तुम्ही प्राध्यापक आहात तुम्हाला शोभत नाही, असा उपदेशही निमूटपणे ऐकला आहे. अवांतर ;) नियम कुठे कुठे तोडले होते ते आठवले की, इथे लिहीत राहीन ! नियम पाळण्यापेक्षा तोडल्यावर अधिक फायदाच होत असावा असे वाटते ! :) आपला नियमाचे कधीतरी काटेकोरपणे अंमलबजावणी करणारा ! प्रा.डॊ................

धनंजय 22/10/2007 - 07:43
त्यामुळे शाळा-कॉलेजमध्ये जे काही मी केले (किंवा माझ्या कंपूने केलेले पाहिले आणि अपराधी न वाटता हसलो) त्याला नियम मोडणे म्हणावे की नाही कोणास ठाऊक.

राजे 22/10/2007 - 09:03
तरुण वय हे नियम मानतच नाही ... काय करणार पण एक गोष्ट आहे नियम तोडण्यात जो आनंद भेटतो त्या पेक्षा जास्त नियमानूसार चालताना भेटतो कारण एखाद दुसरा तरी तुमचे अनुकरण करुन नियमानूसार चालतोच. राजे (*हेच राज जैन आहेत) माझे शब्द....

झकासराव 22/10/2007 - 11:26
गुंडोपंत मज्जा आली वाचुन. काही लोक नियमावर "बोट" ठेवुन जगतात तर काही नियमावर् हात, पाय, कुर्‍हाड, गाडी, आगबोट्,विमान सगळच चालवतात. :) नाव सार्थ आहे तुमच. नियमांची ऐशी तैशी. सिग्नल तोडण्यात जबरा आनंद आहे. मी घेतो अध्ये मध्ये.

गुंडोपंत 22/10/2007 - 14:52
खरंय हो जरा असे करून पाहण्यातही मजा आहे हो मजा आहे! मी आपला प्रमाणिकपणे सांगितले होहेसगळे आणि कोंबड्या पकपक करायला लागल्या. आपला गुंडोपंत

स्वाती दिनेश 22/10/2007 - 11:47
ही सारी चर्चा वाचून खूबसुरत मधल्या,"सारे नियम तोड दो,नियमपे चलना छोड दो.." गाण्याची आठवण झाली,:) आणि शाळेतल्या नियम तोडलेल्या दिवसांचीही :) स्वाती

बेसनलाडू 22/10/2007 - 11:55
इन्कलाब झिन्दाबाद ... बोलो बोलो बोलो...इन्कलाब झिन्दाबाद... (स्वातंत्र्यसैनिक)बेसनलाडू

कोंबडी 22/10/2007 - 13:26
बिरुटेसर/गुंडोपंत, अजून काय काय वाकवून पाहिलंय तेही सांगा. तो सिग्नल मोडून झाल्यावर दुचाकीवरून जाताना एखाद्या मुलीच्या उरोजाला निसटता स्पर्ष? त्याशिवाय ती मुलगी किती "वाकते" ते कळणार कसं? एखाद्या मॉलमध्ये फिरताना पिशवीत एखादी वस्तू हळूच टाकणं ? त्याशिवाय मॉलची सिकयुरिटी सिस्टीम किती टाइट आहे ते कळणार तरी कसं? राग मानू नका. तारुण्याची रग/नशा/वेडेपणा मान्य, गांधीजयंतीला(च) दारू पिण्याचे निरुपद्रवी नियमबाह्य वर्तन क्षम्य, पण इतरांना थेट नुकसान, मनस्ताप, इजा पोहोचवणारं वर्तन करून त्याचं उजळ माथ्याने समर्थन करणं अगम्य! एक घटना आठवली. (अर्थात परदेशात) वेगमर्यादा ओलांडून जाणार्‍या एकाला पोलिसाने पकडल्यावर कारण मिळालं, "आय वॉज जस्ट चेकिंग हाऊ फास्ट माय कार कॅन गो!". पोलिसाने शांतपणे २५० डॉलरचा दंड केला आणि म्हणाला, "सर, युवर कार कॅन गो ऍज फास्ट ऍज २५० डॉलर्स!"

आजानुकर्ण 22/10/2007 - 14:32
राग मानू नका. तारुण्याची रग/नशा/वेडेपणा मान्य, गांधीजयंतीला(च) दारू पिण्याचे निरुपद्रवी नियमबाह्य वर्तन क्षम्य, पण इतरांना थेट नुकसान, मनस्ताप, इजा पोहोचवणारं वर्तन करून त्याचं उजळ माथ्याने समर्थन करणं अगम्य!
खरे आहे. लेख वाचून त्रास झाला! - (त्रस्त) आजानुकर्ण

गुंडोपंत 22/10/2007 - 14:50
कर्णा इतका दु:खी होवू नकोस रे! मंचर नि चिंचवड ला कधी गेलो नाही मी ;)) आपला गुंडोपंत

आजानुकर्ण 22/10/2007 - 15:46
पंत, आपल्यासारख्या 'सुशिक्षित' लोकांनी नियम तोडल्याबद्दल खंत करण्याऐवजी ते नियम मोडण्यात कशी मजा असते हे दाखवून देण्यासाठी लेख लिहिला हे दु:खदायक आहे. सर्वच प्रसंगी सर्व नियम पाळणे अनेकदा काही कारणास्तव शक्य होत नाही. उदा. गर्दी मध्ये तिकीट काढणे. पण स्वतःचा कंड शमवण्यासाठी किंवा "मी किती भारी" हे दाखवण्यासाठी नियम मोडणे चुकीचे आहे. व त्याचे वर दिल्याप्रमाणे समर्थन करणेही चुकीचे आहे. नियम मोडायला फार काही लागत नाही. मंचर किंवा चिंचवडला नियम मोडणारे एक शोधा - हजार सापडतील पण नियम पाळणारे खूप कमी. "मी किती भारी" हे सिद्ध करण्यासाठी तुम्ही नियम पाळला असता तर अधिक आनंद वाटला असता. त्यातही थ्रिल असते... असो.

गुंडोपंत 22/10/2007 - 15:51
बरं बाबा! आता तसा एक लेख लिहु का? काय मागे लागलात रे बाबांनो माझ्या? अजून काही वर्षांनी बहुतेक लेख लिहिणार तुम्ही... गुंडोपंताना कसा त्रास दिला यावर ;)) आपला गुंडोपंत

देवदत्त 22/10/2007 - 19:01
अजून काही वर्षांनी बहुतेक लेख लिहिणार तुम्ही... गुंडोपंताना कसा त्रास दिला यावर ;)) चांगली कल्पना आहे. पण ते "एखाद्या सदस्याला त्रास न देणे हा नियम आहे का?" ह्यावर अवलंबून आहे. ;)

प्रकाश घाटपांडे 23/10/2007 - 09:19
"मी किती भारी" हे सिद्ध करण्यासाठी तुम्ही नियम पाळला असता तर अधिक आनंद वाटला असता. त्यातही थ्रिल असते... खालील मनोगतावरील लिंकवर अजानुकर्णाने हा आनंद व्यक्त केला आहे. http://www.manogat.com/node/11727 प्रकाश घाटपांडे

गुंडोपंत 22/10/2007 - 15:33
तो सिग्नल मोडून झाल्यावर दुचाकीवरून जाताना एखाद्या मुलीच्या उरोजाला निसटता स्पर्ष? ओहो! आपल्याला वेगळ्याच नियमांमध्ये 'रस' आहे तर. गुंडोपंत अशा विभागात कधीच नव्हते. त्यामुळे या गोष्टींच्या भानगडीत पडलो नाही रे बाबा. असे करत असतो तर गुंडोपंतांना अजूनही मैत्री टिकवून असणार्‍या मैत्रिणी मिळाल्या नसत्या. तु काही असले केले असेल तर ते तुलाच लखलाभ! कुणाला अशा रितीने वाकवण्याचे काही गरज पडली नाही मला! एखाद्या मॉलमध्ये फिरताना पिशवीत एखादी वस्तू हळूच टाकणं ? हे तुलाच जमत असेल रे बाबा! मी तरी पैसे देवूनच गोष्टी घेणं पसंत करतो. चोर्‍या करण्यात मला रस नव्हता आणि नाही! थोडीफार तरूणपणातली मस्ती आहे ती. तेही मी प्रामाणिकपणे सांगितले, तू तर काय केले तेही कधी सांगितले नाहीस? आधी सांग की तू काय काय केले ते. तु काय "असाच" होतास तरूणपणात? जगात असा कुणीच नाही की, ज्याने नियम तोडला नाही. मीपण त्याचे काही फार समर्थन करतो आहे असे नाही. नियमांचे महत्व समजले हे तर मी शेवटी मारूती गाडीने आम्हाला उडवले त्या प्रकरणात संगितलेच आहे. उगाच फार बाऊ करू नकोस... मी काही खुन केले नाहीत की दरोडे घातले नाहीयेत. तुला यातले काही करायला झेपले नसेल, तर उगाच जळू नकोस माझ्यावर! आपला गुंडोपंत

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 22/10/2007 - 18:57

कोंबडीसेठ,
पंतानी खूलासा केलाच आहे, पण चो-या, स्पर्श, या गोष्टीशी आमचा काही  संबंध नाही, तसा विचारही आमच्या मनाला  शिवत नाही.
पण सिग्नल तोडल्यावर आम्ही काय काय करु शकतो,  त्याबद्दलच्या  आपल्या प्रतिभेने मात्र आम्ही चकीत झालो !


राग मानू नका. तारुण्याची रग/नशा/वेडेपणा मान्य, गांधीजयंतीला(च) दारू पिण्याचे निरुपद्रवी नियमबाह्य वर्तन क्षम्य,
धन्यवाद,  बरं वाटलं ! :)


पण इतरांना थेट नुकसान, मनस्ताप, इजा पोहोचवणारं वर्तन करून त्याचं उजळ माथ्याने समर्थन करणं अगम्य!
सहमत !

अवांतर ; ) नियम पाळणा-यांनी नियम पाळावे, नियम तोड-यांनी अंदाज पाहून नियम तोडावेत, असे आपण म्हणनार नाही बॉ ! : )

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

कोंबडी 22/10/2007 - 22:21
गुंडोपंत, एकदम एकेरीवर आलात, म्हणजे रागावलात. तरी राग नसावा. मी टोकाची उदाहरणे दिली त्याला कारण म्हणजे मला हे सांगायचं होतं, की त्या उदाहरणांतल्या गोष्टी ज्याप्रमाणे तुम्हाला करणे "शक्य" आहेत, पण कराव्याश्या वाटणार नाहीत, त्याच प्रमाणे तुमच्या यादीतल्या बहुतांशी गोष्टी मला करणे "शक्य" आहेत, परंतु कराव्याश्या वाटणार नाहीत (पूर्वीही वाटल्या नाहीत). यात तुम्हाला बगळेपणाचा संशय येत असेल तर येवो. बिरुटेसाहेब, तुमच्या खालील वाक्याने मात्र कमालच केली:
नियम तोडण्यात आम्हालाही आनंद वाटतो. सिग्नल तोडण्यातला आनंद तर अजूनही कधीतरी घेतोच. विशेषत: एखादा सायंकाळी मित्रांबरोबर बैठक आवरल्यावर ;) मित्राला टू व्हीलरवर सोडतांना, आम्हाला फार जोर येतो. मुद्दामहून पोलिसांसमोरून सिग्नल तोडून जातो. अशावेळी तेही काही करत नाही आणि कधीतरी ५० रुपयावर तडजोड करतांना, तुम्ही प्राध्यापक आहात तुम्हाला शोभत नाही, असा उपदेशही निमूटपणे ऐकला आहे.
यावरून दोन उदाहरणं आठवली (एक जरा टँजंट) १. मुंबई विमानतळ. माझा मित्र छोटीशी परदेश वारी करून उतरला. कस्टमवाला - "भोसले" नाव असलेला - पाठी लागला. मित्र म्हणाला माझ्याकडे काहीही नाही. खरंच काहीही नव्हतं. मित्राच्या खिशातलं चांगलंसं पेन पाहून तो म्हणाला, मग पेन तरी द्या! मित्र म्हणाला, भोसले, अहो शिवाजीचे वंशज तुम्ही, तुम्हाला पेन मागणं शोभत नाही. तेव्हा मात्र गडी वरमला. २. ही सुद्धा खात्रीलायक सत्य घटना: फर्ग्युसन रस्ता. एकाने चारचाकी पार्क केली. ते नो पार्किंग निघालं. पोलिसाने पकडलं. हा म्हणाला बरं, गुन्हा मान्य, भरतो दंड. पण मग पोलिसाचं बिनसलं. पोलिस म्हणाला चौकीत चल. हा म्हणाला चला. पोलीस दार उघडून याच्या बाजूच्या सीटवर बसला. हा म्हणाला, खाली उतरा. ही गाडी माझी आहे. मी माझ्या गाडीतनं येतो चौकीवर, तुम्ही तुमच्या गाडीतनं या. पोलीस लालेलाल. चौकीत सायबाला सांगितलं. साहेब ह्याला म्हणाला, का रे माजला का? हा म्हणाला, माजलो मी नाही, माजले तुम्ही. लक्षात ठेवा, तुमच्या पगाराचा एक लक्षांश का होईना, एक हिस्सा माझ्या करातून जातोय. शेवटी साहेबाचा साहेब आला, आणि याला दंड घेऊन बाइज्जत बरी केलं. मला असं मनापासून वाटतं, की ज्या पुण्यात किमान दोन टक्के रहदारी उलट्याच दिशेने सुरू असते, जेथे मोठाल्या बसेस हायवेवरही डाव्याच लेन मध्ये यू टर्न घेऊन उलट्या फिरतात, जिथे सिग्नलला दोनतीनशे वाहनं थांबली असली तरी देखरेखीकरता एखादाच पोलिस असतो, जिथे पकडलं गेलं की पावतीशिवाय व्यवहार हाच रिवाज आहे, अशा ठिकाणी नियम मोडण्यात कसली आलीय मर्दुमकी? उदाहरण दोन मधल्या व्यक्तीसारखं काही केलंत तर मिशीला तूप लावून फिरा (आपल्याला नाही बुवा ते जमणार अजून. कबूल!) - कोंबडी

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 22/10/2007 - 22:57
बिरुटेसाहेब, तुमच्या खालील वाक्याने मात्र कमालच केली: नियम तोडण्यात आम्हालाही आनंद वाटतो. सिग्नल तोडण्यातला आनंद तर अजूनही कधीतरी घेतोच. विशेषत: एखादा सायंकाळी मित्रांबरोबर बैठक आवरल्यावर ;) मित्राला टू व्हीलरवर सोडतांना, आम्हाला फार जोर येतो. मुद्दामहून पोलिसांसमोरून सिग्नल तोडून जातो. अशावेळी तेही काही करत नाही आणि कधीतरी ५० रुपयावर तडजोड करतांना, तुम्ही प्राध्यापक आहात तुम्हाला शोभत नाही, असा उपदेशही निमूटपणे ऐकला आहे. आम्हाला सिग्नल तोडणे शोभत नाही असे म्हणायचे आहे का ? नियमित सिग्नल तोडले असते तर आपण काय काय लिहिले असत हो ! घेतो कधी कधी मजा क्षणभर, त्यात इतके गंभीर होण्यासारखे काय आहे ? आणि जे गंभीर घ्यायला पाहिजे, तिथे जाऊ द्या ! आपल्याच्यानं काही होणार आहे का ? असं म्हणायचं ! अर्थात अशा सोयीच्या विचारसरणीच्या मित्रांचे आम्हाला मोठे कौतुक वाटते !
प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

गुंडोपंत 23/10/2007 - 02:56
ज्या पुण्यात किमान हे पहा तुमच्या पुण्याशिवायही महाराष्ट्र आहे!!! मी हे नियम तुमच्या पुण्यात मोडलेले नाहीत. पुण्यातले अगदी सदाशीव पेठेत राहणारे, सर्रास नियम मोडणारेही मी ओळखतो. हेच लोक वर गळे काढायला तयार असतात हे ही तितकेच खरे. याशिवाय तुम्ही दिलेल्याउदाहरणात "तुम्ही" नाही! इतर आहेत. वर चर्चा निट वाचल्यास तुम्ही काय केले असे आवाहन आहे. म्हणजे परत धूर्तपणे तुम्ही मुळ मुद्द्याला बगलच दिली आहे. असो, बिरुटे साहेबांचे नियम मोडणे: ते ही पुण्यात नाहीत!!! ते रोज काही जावून नियम मोडत नाहीत. कधीतरी मोडतात. त्यावर ते दंड ही भरतात तशी तयारी ठेवतात. पळून जात नाहीत हे महत्वाचे. म्हणजे त्याची जबाबदारी घेतात. कधीतरी हे वागणे "अनवाईंडीग" ही असू शकते ना! सांगण्याचा उद्देश हा की इतरांवर आरोप करण्याआधी विचार करा, आपण कधी मोडलेत नियम. कितीवेळा पळून गेलाय? तुम्ही आधी स्वतःचे काही सांगा. काहीवेळा लोकं कसं करतात हे या म्हणीतून स्प्ष्ट कळते: "आपलं ठेवायचं झाकून नि दुसर्‍याचं पहायचं वाकून" आपला गुंडोपंत

प्रकाश घाटपांडे 22/10/2007 - 19:01
राग मानू नका. तारुण्याची रग/नशा/वेडेपणा मान्य, गांधीजयंतीला(च) दारू पिण्याचे निरुपद्रवी नियमबाह्य वर्तन क्षम्य, पण इतरांना थेट नुकसान, मनस्ताप, इजा पोहोचवणारं वर्तन करून त्याचं उजळ माथ्याने समर्थन करणं अगम्य! खर आहे! काही गोष्ट 'योग्य 'नसतात पण 'क्षम्य' नक्कि असतात. पण हे ठरवणार कोण? आपणच. सदसदविवेकबुद्धी म्हणतात ती हीच. तीच ठरवते. प्रकाश घाटपांडे

जुना अभिजित 22/10/2007 - 15:36
नियम हे सर्वांचे आयुष्य सुखकर व्हावे म्हणून बनवलेले असतात. जेव्हा नियमांचा अतिरेक होतो तेव्हा त्या विरोधात आंदोलन वगैरे जसे मेहंदी प्रकरण(दलेर नव्हे हे http://mr.upakram.org/node/785 प्रकरण) ठीक आहे. सिग्नल तोडणे, रांगेत उभे न राहणे म्हणजे मी ह्या समाजाचा घटक नाहीये असे दर्शवणे. विद्रोह कुठे करावा आणि किती करावा यावर त्याला क्रांती म्हणायचं की विकृती हे ठरतं. लहानपणी समज कमी असते तोपर्यंत चालून जातं पण जाणतेपणी केवळ मर्दुमकी दाखवायला किंवा आपल्याला खाज म्हणून सिग्नल तोडणे किंवा तत्सम इतर नियम तोडणे म्हणजे इतर लोकांना मूर्खात काढण्यासारखे आहे. परवा पुण्यात नळ स्टॉप वर एका आजोबांना काठी घेऊन वाहतूक नियंत्रण करताना पाहीले त्यांनाही बहुतेक म्हातारचळ लागले असावे. सिग्नलतोड-समर्थक लोकांना नम्र विनंती आहे की जाणून बुजून नियम तोडू नका. बसमध्ये प्रचंड गर्दी असेल तेव्हा क्वचित तिकीट न काढणे ठीक आहे. पण कंडक्टरचा डोळा चुकवून आज मी कसा विनातिकीट आलो हे सांगण्यासाठी तिकीट बुडवू नये. वर उल्लेख केलेला पोलीसाचा प्रसंग मार्गदर्शक आहेच. वाहतूकीचे नियम तोडणार्‍या उन्मत्त नागरिकांना पोलिसांनी पावती फाडायला सांगितली की खुश होणारा अभिजित

गुंडोपंत 22/10/2007 - 15:42
"नियम हे सर्वांचे आयुष्य सुखकर व्हावे म्हणून बनवलेले असतात."" हे दरच वेळी नसते पण कदी कधी असते आणि ते मान्य आहे मला. अरे अभिजित, कॉलेजात असतांना कडकीच्या दिवसात केलेले उद्योग आहेत ते. आता तिकिट काढतो रे बा! असो, मी असे प्रामाणिक पणे लिहुन चूकच केली की काय? ??? इथे तर सगळेच एक पांढरा शर्ट घातलेले बगळे दिसतायेत... :( आपला गुंडोपंत

जुना अभिजित 22/10/2007 - 15:55
मी असे प्रामाणिक पणे लिहुन चूकच केली की काय? ??? आजीबात नाही. आम्हीही कालेजात असताना काही कमी नव्हतो त्या मुळे शिक्षकांच्या सायकलींची हवा काढण्याबद्दल कुठे काय बोललोय. आणि तुम्हाला वैयक्तिक तर काहीच बोललो नाही. परदेशी राहणार्‍यांना स्वच्छतेबद्दल सांगायची काय गरज? तिकडे तर आरशासारखे रस्ते वगैरे वगैरे.. चर्चेला आलेल्या प्रतिसादांत मात्र वरील नियम तोडण्याच्या कल्पनेचा उदोउदो होताना दिसला म्हणून बोललो. काल एस्टीतून येताना एका कुटुंबाने खिडकीतून कचरा बाहेर फेकला(या लोकांचा आवडता कचरा म्हणजे लेज्/कुरकुरेची पाकिटे). त्यांच्या कडेवर ३ एक वर्षाचं मूल होतं. आता तुम्ही सांगा त्या मुलासमोर त्याच्या आवशीने काय आदर्श घालून दिला? आजोबा समर्थक अभिजित

गुंडोपंत 23/10/2007 - 03:01
आता तुम्ही सांगा त्या मुलासमोर त्याच्या आवशीने काय आदर्श घालून दिला? अतिशय चुकीचा! शंकाच नाही. अरे मी स्वतः अनेकदा बस स्टेशन वर असा कचरा गोळा करूवरत्या लोकांना परत दिला आहे. यातनं मोठी भांडणे केली आहेत. अगदी मारामार्‍याही! त्यामुळे हे वर्तन चुकीचेच आहे रे बाबा. तूही तेंव्हाच त्यांना टोकायला हवे होते ना पण? का नाही घडत तसे? तुझा गुंडोपंत

देवदत्त 22/10/2007 - 17:13
तुम्ही लोक फार फास्ट लिहिता बॉ. काही ठि़काणी आरामात प्रतिसाद येत असताना ह्यात एकदम भराभर प्रतिसाद आले. तुम्ही तोडलेले बहुतेक नियम हे कॉलेज जीवनातील आहेत. (म्हणजे त्यावेळीच घडू शकतात) बाकी रस्त्यावरील किंवा नेहमीचे नियम त्या वयात तोडले तर तेव्हा (आणि काही वेळा आजही) काही वाटत नाही. एक गंमत वाटते. परंतु नंतरही भरपूर वेळा फक्त मी नियम तोडू शकतो हे दाखविण्यासाठी, किंवा (काही लोकांना) नियम तोडल्याबद्दल एक वेगळाच (असूरी ?) आनंद मिळतो त्याचे वाईट वाटते. माझे काही अनुभव... १. आमच्या वसतीगृहात रात्री १० नंतर प्रवेशाला बंदी होती. तरीही काही मुले रात्री चित्रपट बघून भिंतीवरून उड्या मारून परत येत. २. प्रथम वर्षात होळी ला सुट्टी दिली नाही तर (तरीही?)एकही मुलगा कॉलेजला गेला नाही. ३. हॉस्टेलचे रेक्टर फार नियम पाळायला लावायचे तर एक दिवस रात्री त्यांच्या खोलीला (ते आत झोपले असताना)२-२ कुलुपे लावून ठेवली. आणि त्यात भर म्हणजे त्या सकाळी एक ही मुलगा हॉस्टेलला थांबला नाही. (नाही तर कॉलेज बंक करणारे भरपूर.) आणखी ही आठवून लिहीन...

गुंडोपंत 22/10/2007 - 17:59
देवदत्ता प्रतिसाद पाहून बरे वाटले! ते आत झोपले असताना)२-२ कुलुपे लावून ठेवली. भले शाब्बास! आम्ही कुलुपे कापयचो तुम्ही लावायचे! ;))) तुम्ही तोडलेले बहुतेक नियम हे कॉलेज जीवनातील आहेत. (म्हणजे त्यावेळीच घडू शकतात) हेच तर म्हणतोय मी कधीचा... तर हे मला एकदम व्हिलन ठरवताहेत :( परंतु नंतरही भरपूर वेळा फक्त मी नियम तोडू शकतो हे दाखविण्यासाठी, किंवा (काही लोकांना) नियम तोडल्याबद्दल एक वेगळाच (असूरी ?) आनंद मिळतो त्याचे वाईट वाटते. मलाही वाईट वाटते. आपला गुंडोपंत

जुना अभिजित 22/10/2007 - 18:33
गुंडोपंतांचा भार थोडा हलका करतो.. दांडीया बघायला आम्हाला केवळ १० वाजेपर्यंत मुदत दिली होती. होस्टेलच्या वॉचमनने पुढच्या दाराला कुलुप लावले होते. मग आम्ही ७-८ जण बाथरूमच्या खिडक्यांचे गज वाकवून बाहेर गेलो होतो. एकदा खूप उशीर झाला म्हणून वॉचमनने दार उघडले नाही. मग जवळच बास्केटबॉलचे कोर्ट होते तीथेच उघड्या आकाशाकडे बघत गप्पा मारत झोपलो. (तेव्हा परत बाथरूममधून आत आलो नाही.) इंटरकॉलेज स्पोर्टसला खोखोच्या मॅच वरून भर मैदानात प्रचंड धुमाकूळ घातला होता. अर्थात पाईप, बाटल्या, काठ्या आधीच बाजूला लपवून ठेवल्या होत्या. सर्व वर्गमित्र दापोलीहून मुरुडला चालत गेलो होतो भर पावसात. तेव्हा रस्त्यातल्या प्रत्येक फलकावर चिखल उडवला होता. आणि प्रत्येक गाडीवाल्याला वेडावून दाखवत होतो. रंगपंचमीला रंगलेल्या बनियन फाटक्या अवतारात कॉलेजमध्ये घुसत होतो. पण सरांनी दम दिला म्हणून माघारी फिरलो. :-( फ्रेंडशिप डेला एका मुलीला १५ जणांनी एकाचवेळी ईक्लेअर्स दिले होते. काय लकी आहे ती. अजूनही मैत्री टिकून आहे बरंका. बर्‍याच क्षुल्लक कारणावरून केलेले उपद्व्याप आता आठवत देखिल नाहीत.. प्रत्येक चौकशी समितीमध्ये आमची चौकशी व्हायचीच. डिबार होण्यापर्यंत मजल गेली होती. उपद्व्यापी अभिजित आणि त्याची टोपणनावे अभ्या/एपी/चड्डी/भेंडी/ज्ञानेश्वरी एक्स्प्रेस/टीचर(एका मुलीला काही टीप देताना आमच्या वात्रट मित्रांनी पाहीले आणि त्या क्लासला अभिजित सर की क्लास असे नाव पाडले)

प्रकाश घाटपांडे 22/10/2007 - 18:51
प्रत्येकाने आयुष्यात रुखरुख लागेल अशा गोष्टी कळत नकळत केलेल्याच असतात. फक्त सांगायचे धैर्य लागते ते प्रत्येकाकडे असेलच असे नाही. म्हणून चर्च मधील 'कनफेशन' आवडते. आपल्याकडे गंगास्नान करुन ते धुउन काढायची सोय आहे. मनात साचत राहिल्या तर कुजत जातात आणि त्याचा खूप त्रास होतो. स्वतःला आणि इतरांनाही. त्यापेक्शा "मोकळे" व्हा. बालगंधर्व पूलाजवळ प्र के अत्र्यांच्या पुतळयावर चे वाक्य कुणाला आठवते का? मला आठवत नाहि पण आशय आठवतो. स्वतःशी प्रामाणिक असणं. त्यांच्या आणि वनमाला बद्द्ल बर्‍याच वावड्या होत्या. खरं काय खोट काय देव जाणे. अष्टादश पुराणेषु। व्यासस्य वचनद्वयम॥ परोपकाराय पुण्याय पापाय परपीडनम॥ यामुळे तरी तात्या व्यासांना माफ करतील. प्रकाश घाटपांडे

राजे 23/10/2007 - 09:21
"प्रत्येकाने आयुष्यात रुखरुख लागेल अशा गोष्टी कळत नकळत केलेल्याच असतात. फक्त सांगायचे धैर्य लागते ते प्रत्येकाकडे असेलच असे नाही. म्हणून चर्च मधील 'कनफेशन' आवडते " सहमत. विषय एकदम मस्त होता पण नियमावर बोट ठेवणा-यानी वाट लावली, अहो जरा हसत-खेळत घेतले तर काय बिघडले ? सामान्य जिवनामध्ये तुम्ही कसे आहात हे कोणी थोडेच पहावयास येत आहे तुमच्या कडे ? आनंद घेण्यासाठी वाचा व आवडले तर प्रतिसाद द्या... बस .. सगळेच नियम पाळतात कधी कधी चुकून अथवा मजा म्हणून नियम तुटला तर हरकत काय ? येथे आमच्या कडे एक ही नियम चुकला / तोडला तर लगेच दंड आहे [पावती मिळेल ह्याची काही खात्री देत नाही] दिल्ली मध्ये टप्प्या-टप्प्यावर बगळे उभे असतात त्यामुळे चुकून ही नियम मोडला तर दंड आहेच नक्की. पुणे काय बोलावे , जेथे शिरस्त्राण विरोधी मोर्चा निघाला होता तेथे काय नियमांची अपेक्षा करावी ;} जेव्हा ही पुण्यात गेलो आहे तेथे असे वाटते वाहतूकीचे नियम हे नाहीच आहेत त्या पेक्षा आमचे कोल्हापूर बरे.. विमानतळापासून थेट स्वारगेट पर्यंत वाहतूक देवाच्या कृपेने चालत असावी असे वाटावे अशी दशा. राजे (*हेच राज जैन आहेत) माझे शब्द....

आजानुकर्ण 23/10/2007 - 09:46
कन्फेशन मध्ये केलेल्या कृत्याचा पश्चात्ताप झालेला असतो. सदर लेखात पश्चात्तापाची छटा दिसते का? प्रामाणिकपणा म्हणाल तर मटक्याच्या धंद्याइतका प्रामाणिकपणा व दुसर्‍यावर असलेला विश्वास दुसर्‍या कोणत्या व्यवसायात असेल असे वाटत नाही. पण त्यामुळे तो धंदा श्रेष्ठ ठरत नाही. घाटपांडे काका, तुम्ही हा प्रतिसाद कृपया वैयक्तिक घेऊ नये .

सहज 22/10/2007 - 19:10
अत्यंत प्रामाणीक मत हवे आहे. कालच्या / आजच्या दिवसाच्या (किंवा आठवड्याच्या) तुमच्या भविष्यात - मनःस्ताप होईल, जपून बोलावे, आपल्यांकडुनच/हितशत्रुंकडून त्रास, शत्रुपीडा संभवते, विचारांती निर्णय घ्या (अशी पोस्ट टाकायची का नाही), पश्चाताप होईल, सतर्क रहा आपल्या मागे शुक्लकाष्ठ लावून घेऊ नका, बेसावध राहू नका, ग्रहस्थीती अनूकूल नाही, धाडस नको, इ. इ. काही होते का हो? आता तुम्हाला ह्यातले काहीच झाले नाही असे म्हणालात तर ..... :-) निदान तब्येत (डोळे) सुधारेल पण काळजी घ्या, ताण नको इतके तरी असावे असे वाटते :-) आता तुम्ही ह्यातले काहीच नाही असे म्हणालात तर मग बहूतेक ही पोस्ट वाचणार्‍यांचा भविष्यावरचा विश्वास उडायची संभावना, हे आमचे भाकीत ;-)

गुंडोपंत 23/10/2007 - 09:27
"सहज ज्योतिष वर्ग" :))) वा अगई पेशल ज्योतिषाच्या भाषेत लिहिलेत... तुम्ही खरच लिहिता की काय? मजा आला! मी एका छोट्याश्या वर्तमानपत्रासाठी काम करायचो तेंव्हा 'अश्याप्रकारचे' लिखाण केले आहे. "कोंबड्यांनो, आता अजून घेवू नका मला पेपर मध्येही खोटे लिहिले म्हणून!" ;)))) आपला गुंडोपंत

प्रकाश घाटपांडे 23/10/2007 - 10:27
मी एका छोट्याश्या वर्तमानपत्रासाठी काम करायचो तेंव्हा 'अश्याप्रकारचे' लिखाण केले आहे. माधव गडकरींनी देखील अशा प्रकारचे लेखन केले आहे. ज्योतिषी रजेवर वा उपल्ब्ध नसेल त्यावेळी> प्रकाश घाटपांडे

गुंडोपंत 23/10/2007 - 10:32
घाटपांडे साहेब, इतक्या थोर माणसाशी तुलना करण्या इतकी लायकी नाहीये हो या गुंड्याची. मी एक सामान्य वकुबाचा नि सुमार बुद्धीचा माणूस आहे. वेळ आली म्हणून घेतला पेन नि लावला कागदाला इतकेच! आपला बुद्धुपंत

सहज 23/10/2007 - 10:40
लिहलय तुम्ही बरेचदा वाचले. "मी एक सामान्य वकुबाचा नि सुमार बुद्धीचा माणूस आहे" "न्यूनगंड वाटेल, आत्मविश्वासाचा अभाव" हे वार्षीक भविष्य म्हणायचे का? :-) गुंडोजी नियमभंगाची गोळी घ्या पाहू , लगेच एक!! अशी तरतरी येईल बघा!!

गुंडोपंत 23/10/2007 - 10:50
पेटंट वाक्य आहे ते माझे! :))) अहो आहेच मी तसा... जरा मट्ठसा, रस्त्यावरचा मवाली वाटेल असा. उगाच 'मी लै भारी' हे तसे नसतांना म्हणण्यात काय अर्थय हो? आणि असे 'दाखवणारे' पडले आहेत ना पैशाला पासरी इथे त्यात आपण कुठे जाता अजून... नाही का? त्यापेक्षा आपण आपले अंथरूण ओळखून रहावे असे! आपला गुंडोपंत

प्रकाश घाटपांडे 23/10/2007 - 10:58
गुंडोजी नियमभंगाची गोळी घ्या पाहू , लगेच एक!! अशी तरतरी येईल बघा!! धन्वंतरी सहजाचार्यांशी सहमत. त्याला आम्ही सविनय कायदेभंग म्हणू . म्हणजे गांधीजींचे अधिष्ठान येईल. पुढे त्याचे प्रतिष्ठान देखील करता येइल. अनुष्ठानाची सुरुवात आतापासूनच करा. मिसळ पावावर तर्री चापा. प्रकाश घाटपांडे

प्रकाश घाटपांडे 23/10/2007 - 10:43
ज्योतिषाचा कॉलम लिहिणारी व्यक्ती उपलब्ध नसताना संपादकांना ते ज्योतिषातल्या तांत्रिक चुका न करता लिहिणे हे सर्व संपादकांना जमते असे नाही. प्रकाश घाटपांडे

देवदत्त 23/10/2007 - 10:59
ह्यावरून ऐश तू कर हे देवांग पटेल चे गाणे आठवले. ऐश तू कर यारा ऐश तू कर... दुनिया जाए तेल लेने ऐश तू कर :) असेच एकदा लाईट गेल्यावर आम्ही जोरजोरात गाणे म्हणत (की ओरडत? ) होतो.. हम होंगे कामयाब, हम होंगे कामयाब. तेवढ्यात लाईट आली आणि रेक्टर ने आम्हाला सर्वांना पाहिले. मग काय... स्वत:च्या खोलीमध्ये बोलवून जाब विचारला. मी आपले साधे सरळ (आणि खरे) उत्तर दिले. इतर मुले गात होती मग मी ही सामिल झालो. आता बंगळूर ला होतो तेव्हा गेस्ट हाऊस च्या मालकाने नियम लिहिला होता... स्वत:ची विजेची उपकरणे वापरल्यास परवानगी घ्यावी. आता नाहक १०० रू जादा कोण भरणार? (वाटल्यास मी ते भरण्यास तयार होतो. कारण त्यात इतर उपकरणेही आली वापरता असती.) मग एका इस्त्रीचा आम्ही ३/४ मुले लपून छपून वापर करत होतो. तेच आधी जेवण बनविण्यास ही बंदी होती. मग हळू हळू सगळया खोल्यांत तेही सुरू झाले. पण एक नक्की.... हे सर्व नियम तोडण्यास मजा येते म्हणून नाही केले.
उपक्रमावर विकासरावांनी एक चर्चा सुरू केली आहे, नियमांविषयी! त्याला मी प्रतिसाद दिला. पण नंतर वाटले की हा तेथे फारसा योग्य नाही. म्हणून काही बदल करून येथे द्यावी असे वाटले. मिसळ हीच खरी बंड! त्यामुळे इथेच ते योग्य आहे असे!! :))) आपण ही वेळोवेळी नियम तोडले असतील. काही खरच योग्य नियमही असतील व काही मट्ठ नियम. कधी राग येवून तोडले असतील तर कधी तरी उगीच! मी हे अनेकदा उगाचही तोडलेत. क्वचित प्रसंगी त्याचे वाईटही वाटले आहे. मी वेळो वेळी तोडलेल्या नियमांची नि समाजिक संकेतांची एक छोटीशी यादी दिली आहे खाली. मी तरूण होतो त्यावेळी मनसोक्त जे तोडलेत, हे त्यातले काही नियम! १.
संस्कृती
धर्म
समाज
जीवनमान
राहणी
मौजमजा
प्रकटन
विचार
अनुभव
वाद
Subscribe to राहणी
© 2026 मिसळपाव