कथा

दगडावर पडल्यावर पाण्याचा कसलासा खिसफीस खिसफीस आवाज येत होता . आत्तापर्यंत पाणी किती गार आहे ते समजले होते त्यामुळे पाण्याच्या धारेत ओंजळ धरल्यावर अगोदर बसला होता तसा शॉक बसला नाही. ओंजळीतले ते पाणी तोंडात घेतले. आहाहाहा... जगातल्या कुठल्याच सरबताला त्या पाण्याची चव आली नसती. जादुची चव होती. प्रत्येकजण ते पाणी प्याला. ताजेतवाने की काय तसे झालो.
तेथून पाय निघत नव्हता पण आता आम्हाला यवतेश्वरला पण पोहोचायचे होते..

मागील दुवा: https://misalpav.com/node/45748

नववीत गेलो आणि वाचनासाठी नवी दारं खुली झाली. वडीलांच्या अँड्रॉइड फोनवर पीडीएफ फाइल्स डाउनलोड करून मून रीडर किंवा adob reader ऍप वर वाचणे. यातून मोठया कटकटी दूर झाल्या, लायब्ररीत चकरा मारायला नकोत, पैसे देऊन नवी पुस्तकं पण घ्यायला नकोत. आणि पुस्तकांचा तर नुसता महापूरच. जवळजवल सगळी प्रसिद्ध पुस्तकं फुकट उपलब्ध.याआधी घरातली वाचलेलीच पुस्तकं परत परत वाचायची असा प्रकार होता. आता मात्र जगभरातल्या सगळ्या पुस्तकांचा खुल्ला acces होता !

मागील दुवा https://misalpav.com/node/44978

चालत सुटलो तर शंका समाधान होऊन खरा धबधबा दिसेल या विचाराने महेश पुढे चालायला लागला. अव्याचा नाईलाज झाला. त्याला त्याची शंका सोडवेल असा कोणीच दिसेना. अर्थात त्याने काही फारसे बिघडणार नव्हते. अव्याला दिवसभरात पुन्हा एखादी नवी न सुटणारी शंका सुचेल आणि ती कोणीतरी सोडवेल याची खात्री होती.

एका गल्लीतून पोरांचा घोळका सायकलींवरून बाहेर पडला, त्यांना बघून मी थांबलो. पुढच्या सिग्नलपर्यंत त्या पोरांनी रस्ता अडवला होता. मग ती परत एका गल्लीत घुसली. बहुतेक एका क्लासवरून दुसऱ्या क्लासला जात असावी. पण त्या पोरांमुळे माझ्या सायकलीच्या आठवणी जाग्या झाल्या.

मी आणि माझी सायकल 'एक दिल एक जान' होतो तेव्हा. शेजारच्या मित्राकडे, म्हणजे दोन इमारतीसोडून राहणाऱ्या मित्राकडे जायला मला बुडाखाली सायकल लागायची. आई बाबा वैतागायचे कधीतरी पण लक्ष नाही द्यायचे.

दिलीप चित्रे व जॅकलिन - अधोविश्वातली {Underworld}एक प्रेमकथा
-------------------------------------------
१}जान्हवी चा मृत्यू व हुस्न्या खाटीक
*
दिलीप चित्रे बार मध्ये बसला होता
समोर हुसेन खाटीक त्याचा जुना शाळेतला मित्र होता
शून्यात बघत दिलीप ने अर्धा चिकन टिक्का चा पीस उचलला
व बिअर चा घोट घेत तोंडात टाकला
भाय कितना दिन मातंग मनायेगा तू ?
जान्हवी भाभी थोडी ना वापस आने वाली है ? हुस्न्या चित्रे समजावत होता
हुस्न्या - मला सारे समजते पण तिच्यावर लहानपणा पासून प्रेम करत होतो आपण -ती जगात नाही ही कल्पनाच मला सहन होत नाही

प्रेम 1

(सत्य घटनेवर आधारित)

तारीख : 2 नोव्हेंबर
माणसं : एकूण आठ
अवस्था : प्रचंड दमलेली
व्यवस्था : एक क्वार्टर फ्युएल, दोन बाटल्या सिग्नेचर
तयारी : वेफर्स, शेंगदाणे, थोडसं चिकन, थोडे मासे, (गरीब शाकाहारी माणसांसाठी) थोडंस पनीर, चार ग्लास, कोल्ड्रिंक्स
वेळ : रात्रीचे अकरा वाजून तीस मिनिटे

अंक 1 : सुरुवात

एका ओळीत ठेवलेले चार ग्लास
एकात 10 मिली आणि दुसर्यात 30 मिली फ्युएल
तिसर्यात आणि चौथ्यात 30 मिली सिग्नेचर प्रत्येकी
कोल्ड्रिंक्स स्वादानुसार

"" चांगभलं ""

चर्चा : दमलेल्या आई बापाची कहाणी

अंक 2 : दुसरं वळण ( सेकंड राउंड)

बाळकृष्ण वारजे आणि सुमती वारजे हे दांपत्य आज जीवन हॉस्पिटलमध्ये आले होते. आज सुमती वारजे यांच्या चेकअपचा रिपोर्ट येणार होता. नर्सने बोलावलं तेव्हा ते दोघं डॉक्टरांच्या केबीनमध्ये गेले.
"नमस्कार. बसा." डॉक्टरांनी त्यांना बसावयास सांगितले.
"डॉक्टर रिपोर्टस् चं काय झालं??" बाळकृष्ण यांनी विचारलं
"थोडं मन घट्ट करा सर." डॉक्टर म्हणाले.
"काही प्रॉब्लेम आहे का??" सुमती वारजे म्हणाल्या.

मी ज्या सोसायटीत रहातो तिथे "आप्पा कुलकर्णी" नावाचा एक सदस्य रहातो..आमचे ३५-४० वर्षाचे संबंध आहेत
आप्पा व त्याचे मित्र गेली अनेक वर्षे एक उपक्रम दिवाळीत राबवतात..
तो म्हणजे
स्मशानात काम करणारे जे कर्मचारी आहेत त्याना "दिवाळी फराळ" वाटप
मृत्यु काळ वेळ दिवाळी दसरा पहात नाहि..
कर्मचा-याना ना दिवाळी ना दसरा...
आप्पा व मित्र हे काम वर्षानु वर्षे करत आहेत..
ना गवगवा ना चमकेगीरी...
सलाम

मला नोकरी लागेपर्यंत घरची परिस्थिती बेताची होती
आई खूप सुगरण होती -तिने "भरली वांग्याची भाजी केली -मस्त झाली होती
पुन्हा आईला म्हणालो ते तसली वांग्याची भाजी कर ना
तिने केली पण चव ठीक नव्हती -मी आईला म्हणालो भाजी पहिल्या सारखी नाही झाली
आई म्हणाले अरे महिना अखेर आहे तेल संम्पत आले आहे त्या मुळे तेल कमी वापरले
मी काहीच बोललो नाही
नोकरी लागली पहिला पगार झाला अन तिला त्या काळातला फेमस ब्रॅंड पोस्टमन रिफाईंड तेला चा डबा आणून दिला
तिला खूप भरून आले -व तिने जवळ घेऊन केसावरुन मायेनं हात फिरवला