Skip to main content

जीवनमान

जीवनमान — जीवनशैली, आरोग्य, नातेसंबंध आणि दैनंदिन जगणे यांवरील मराठी लेख. जीवन अधिक अर्थपूर्ण करणारे अनुभव व मार्गदर्शन येथे वाचा.

Autism.. स्वमग्नता..

लेखक स्वमग्नता एकलकोंडेकर यांनी सोमवार, 10/02/2014 20:16 या दिवशी प्रकाशित केले.

तुम्ही दुकानात खरेदी करत आहात/ लायब्ररीत पुस्तकं पाहात आहात/रेस्त्रोंमध्ये जेवत आहात  व अचानक तुम्हाला एका बर्‍यापैकी मोठ्या दिसणार्‍या बाळाचा रडण्याचा किंवा टेंपर टॅंट्रम्सचा, फतकल मारून  हातपाय आपटत बसलेल्या, विचित्र हातवारे करणार्या  मुलाचा आवाज आला तर तुमची प्रतिक्रिया काय होते? "काही शिस्त लावत नाहीत पालक" .. "आमच्या काळी असं नव्हतं ब्वॉ! काहीएक वावगं वागण्याची टाप नव्हती आमची!" .. वगैरे वगैरे..

ओढ

लेखक psajid यांनी बुधवार, 05/02/2014 11:43 या दिवशी प्रकाशित केले.

पहिले सूर्यकिरण
त्याचे आसुसले नयन,
रात्रभर पळाला तो
धरणीस भेटण्याला .......

लहानशी कळी
उमलतेय तळी,
तिची धाव ती
वृक्षास व्यापण्याला .......

नदीचे काठ जशी
चांदण्यातली वाट,
चालण्याचा योग परी
आसुसली भेटीला ........

भिरभिरती नजर
तिची धाव अवाक्यापर,
काव्य धाव घेतेय
निसर्ग पिण्याला ........

कशाची तरी ओढ
हवी माणसाला,
नाहीतर निष्फळ आयुष्य
काय अर्थ जगण्याला ........

श्री. साजीद यासीन पठाण
दह्यारी
पलूस, सांगली (महाराष्ट्र)

रजा आणि विश्रांती

लेखक मन यांनी बुधवार, 05/02/2014 10:03 या दिवशी प्रकाशित केले.

थकलात ? कंटाळलात? जरा विश्रांती घ्या. रजा घ्या.
विश्रांती घेउन थकला असाल तरी विश्रांतीमधून विश्रांती घेउ नका.काम करायला लागू नका.
फक्त अधिक विश्रांती घ्या. आराम करा. काम करुन लवकरच थकणार आहात.
कामातील बदल ही विश्रांती असते असं गांधीजी म्हणतात. असं काही वाचण्यात आलं तर सर्वप्रथम तुमच्या वाचनाच्या सवयीत बदल करा.
वाचनातून विश्रांती घ्या. मिळेल तिथून घ्या. ती फार काही केवढ्याला मिळेल असं नाही. तिची वेगळी थेट किंमत द्यावी लागत नाही.
किंवा किंमत देउन विकत नेहमीच घेता येत नाही. तुम्हाला जे मिळताहेत ते सोडणं म्हणजेच विश्रांती.

काळा घोडा फेस्टिवल कट्टा .... ८/२/२०१४

लेखक मुक्त विहारि यांनी रविवार, 02/02/2014 14:21 या दिवशी प्रकाशित केले.

प्रिय मिपाकरांनो,

कसे आहात?

रविवारचे जेवण कसे झाले?

वामकुक्षी झाली असेलच किंवा वामकुक्षीच्या तयारीत असालच.

कळवण्यास अत्यंत आनंद होत आहे, की , आपला हेमांगी के ह्यांच्या बरोबरचा डोंबिवली कट्टा छान पार पडला.प्रथे प्रमाणे पुढील कट्ट्याची योजना पण लगेच तयार झाली.

तर मंडळी, आपला पुढील कट्याची योजना / रुपरेखा देत आहे.

वार : शनिवार
दिनांक : ०८ फेब्रुवारी २०१४
वेळ : भेटण्याची वेळ सकाळी ९ वाजता.बरोब्बर ९:१५ मिनिटांनी भ्रमणास सुरुवात होईल.
भेटण्याचे ठिकाण : छत्रपती शिवाजी टर्मिनस

सोयीस्कर गांधीवाद

लेखक नगरीनिरंजन यांनी शनिवार, 01/02/2014 17:40 या दिवशी प्रकाशित केले.
Premise Four: Civilization is based on a clearly defined and widely accepted yet often unarticulated hierarchy. Violence done by those higher on the hierarchy to those lower is nearly always invisible, that is, unnoticed. When it is noticed, it is fully rationalized. Violence done by those lower on the hierarchy to those higher is unthinkable, and when it does occur is regarded with shock, horror, and the fetishization of the victims.
-Derrick Jensen (Endgame)


रानपाखरं.......!

लेखक psajid यांनी मंगळवार, 28/01/2014 14:45 या दिवशी प्रकाशित केले.

बांधलं मचाण
वर गाण्यात गळा,
मधुरता मंधी
दुमला शेतमळा !!

येऊन चोर
जोंधळ्यात दडं,
शिवार टिपीत
चाललीत पुढं !!

भिरभिरली गोफण
सुटला दगड,
चोर जोंधळ्यात
त्येनं केलं उघड !!

का म्हून सतावता
सुखानं जगू द्यावं,
किती सोसलं पिकासाठी
तुम्हा ते नाय ठावं !!

घरी तान्हं ठिवून
आलिया राखणीला,
सोनं ठिवलं तरच
वरीसभर पीठ भाकरीला !!

- साजीद यासीन पठाण
दह्यारी
(पलूस, सांगली, महाराष्ट्र)

काव्यरस

काय..? कुठे..? कधी..? (मुंबई व उपनगरे)

लेखक मोदक यांनी शुक्रवार, 24/01/2014 21:18 या दिवशी प्रकाशित केले.

अनेकदा आपल्या शहरात आयोजीत झालेले विविध कार्यक्रम, प्रदर्शने, ऑटो एक्पो, इंडस्ट्रीयल एक्पो, फूड फेस्टीवल्स, म्युझीकल फेस्टीवल्स; आपल्याला "अरे तो कार्यक्रम काल / परवा / मागच्या आठवड्यात झाला!!" अशा स्वरूपात कळतात.

(आणि सांगणारेही "खूप भारी कार्यक्रम झाला!" असा पावशेर ठेवून "इनोविच्छाप्रदर्शक" जळजळ घडवतात)

तर.. मुंबई व उपनगरांमध्ये होणार्‍या अशा कार्यक्रमांची माहिती या धाग्यावर एकत्र होवूद्या.

आपल्याला सगळं कसं,साधं सोपं पाहिजे …

लेखक घन निल यांनी शुक्रवार, 24/01/2014 13:48 या दिवशी प्रकाशित केले.

राज्य करणारे करतात निषेध…
पण सैनिक मात्र ,जीवानिशी जतो …
शहीद होणं , हुतात्मा होणं म्हणजे नेमक काय ?
शेवटी मृत्यूच तो ….
नाही का ?

मग आपण सजवतो त्यांची प्रेतं …
गुंडाळतो आपल्या तिरंग्यात ….
आणि जमलंच, तर थोडा संताप व्यक्त करत
जोडतो आपले हात …
आदरा खातर …

मरताना खरंच ,त्याला वेदना झाल्या असतील का हो?
आपला गाव,आई-बाप ,मित्राची हाक,बायकोचं हसू छकुलीचं रुसू …
यातलं काही आठवलं असेल ?
खरं खरं सांगा …