एक मासा : सुदैवी की दुर्दैवी?
सध्या औरंगाबाद-वेरूळची जी प्रवासवर्णन मालिका लिहितो आहे त्या प्रवासात एक क्वचित आढळणारी गोष्ट बघितली, अंध मासा.
सध्या औरंगाबाद-वेरूळची जी प्रवासवर्णन मालिका लिहितो आहे त्या प्रवासात एक क्वचित आढळणारी गोष्ट बघितली, अंध मासा.
पाताळेश्वर-पुण्यात भर गर्दीतल्या जंगली महाराज रोडवर असलेला हा कातळकोरीव ठेवा फारश्या कुणाच्या खिजगणीत नसलेला. हा वसलेला आहे जंगली महाराज मंदिराच्या अगदी शेजारीच.
पाताळेश्वराला याधीही भरपूर वेळा चकरा झालेल्या होत्या पण यावेळी काही मिपाकरांना बरोबर घेऊन जायचे ठरले, खरडाखरडी, फोनाफोनी झाल्यावर धनाजीराव वाकडे, अत्रुप्त आत्मा, ५० फक्त आणि त्यांचे एक स्नेही श्री. सुहास फडके हे ठरलेल्या वेळेवर बरोबर ४.३० वाजता जंगली महाराज रोडवर पोचते झाले. प्रवेशद्वारापाशीच व्यालप्रतिमा आणि कळसाचे काही अवशेष ठेवलेले आहेत. पुरातत्व खात्याने एक छोटीशी बागच त्याठिकाणी निर्माण केली आहे.
दर रविवरी मी सकाळी कॅमेरा घेऊन टेरेसवर, अंगणात किंवा आमच्या बेडरुमच्या खिडकीत बसते. कारण ह्या वेळी पक्षी कोवळे उन अंगावर घेण्यासाठी झाडांच्या फांद्यांवर बसायला येतात. इतर दिवशी फांदिवर बसायला आणि कॅमेरा हातात असायला योगायोग जुळून आला तर एखादा पक्षी कॅमेर्याच्या पिंजर्यात अडकतो. माझ्याबरोबर माझी मुलगीही तोंडावर बोट ठेउन निरिक्षण करते. कारण तिला माहीत आहे जर आपण आवाज केला तर पक्षी उडून जाणार. तर ही थोडक्यात पक्षांची सकाळ
सुरुवात पुष्पदेऊन म्हणजेच सोनकुसुमाने करते (इनरव्हिलच्या लागोपाठच्या कार्यक्रमांचा परीणाम :हाहा:)
आज रविवारी दुपारीच न मागता चहा चा कप ४ .३० ला मिळाला तेव्हाच समजला आज 'सरकार' फिरायच्या मूड मध्ये आहेत ..पुण्याच्या ट्राफिक मध्ये गाडी घालायची नव्हती मग लोनावाल्याच्या दिशेने जाऊ असा विचार केला ..तिथल्या म्युजियम बद्दल ऐकला होता..
पुण्याकडून लोणावळाचा टोल नाका ओलांडला की लगेचच डाव्या बाजूला सेलीब्रीती वाकस म्युजियम चा बोर्ड दिसतो ..
सुनील कांडलोर या केरळी युवकाने हे म्युजियम सुरु केले आहे ..
सकाळी ९:३० ते रात्री १० अशी वेळ आहे..आणि १०० प्रती व्यक्ती प्रवेश फी आहे..फोटोग्राफीला मान्यता आहे
प्रवेश द्वार :
सकाळच्या कोवळ्या उन्हात लुसलुशीत गवतावर फिरत असताना अचानक पायाशी एका गवतहीन भागात एक सुबक जाळे दिसले.

निरखुन पाहता लक्षात आले की सूक्ष्म दवबिंदुंनी जाळ्याचे धागे पूर्णतः आच्छादले गेले आहेत. प्रत्येक थेंब सुबक गोलाकार पैलु न पाडलेल्या पण उपजतच गोलाकार असलेया हिर्यासारखा आणि जाळ्याचा प्रत्येक धागा हिर्याच्या हाराच्या एकेका पदरासारखा. जसजसा प्रकाश त्या जाळ्यावर खेळु लागला. तसतसे त्या हिर्यांचे तेजही खुलत गेले.