मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

हिर्‍यांचे हार

सर्वसाक्षी · · कलादालन
सकाळच्या कोवळ्या उन्हात लुसलुशीत गवतावर फिरत असताना अचानक पायाशी एका गवतहीन भागात एक सुबक जाळे दिसले. shoot निरखुन पाहता लक्षात आले की सूक्ष्म दवबिंदुंनी जाळ्याचे धागे पूर्णतः आच्छादले गेले आहेत. प्रत्येक थेंब सुबक गोलाकार पैलु न पाडलेल्या पण उपजतच गोलाकार असलेया हिर्‍यासारखा आणि जाळ्याचा प्रत्येक धागा हिर्‍याच्या हाराच्या एकेका पदरासारखा. जसजसा प्रकाश त्या जाळ्यावर खेळु लागला. तसतसे त्या हिर्‍यांचे तेजही खुलत गेले. टिपताना लक्षात आलेच नव्हते, पण प्रतिमा पडद्यावर पाहताना उमगले; अरे, ते हिरे जडवुन हार गुंफणारा जवाहिरी तर तिथेच होता. n3 n1 n2 n4 n5 n6 n7 चला, तेवढीच घटकाभर चैन. मला आपले हेच हिरे परवडणारः)

वाचने 24930 वाचनखूण प्रतिक्रिया 51

In reply to by शिल्पा ब

पाषाणभेद 26/11/2011 - 02:10
मी पण फसलो. खरे हिरे तर परवडणारे नाही त्या पेक्षा हिर्‍यांचे हार तरी पाहू असे म्हटले तर येथे एका कोळीणीने हार घातलेला! :-)

चिंतामणी 26/11/2011 - 00:59
फारच छान. (शिर्षक वाचुन वाटले की तिरूपतीला कोणीतरी हि-याचे दागीने दान पेटीत टाकले आहेत. त्या विषयी काही आहे की काय.) ;) ;-) :wink:

गणपा 26/11/2011 - 02:46
सारे शब्द खुजे आहेत या पुढे. सर्वसाक्षी हा मौल्यवान खजिना आमच्या सोबत शेअर केल्या बद्दल धन्यवाद.

In reply to by गणपा

छोटा डॉन 26/11/2011 - 13:22
हेच म्हणतो. ह्या निसर्गाच्या कलाकृतीपुढे खर्‍या हिर्‍यांचीही काय औदाक आहे ? फोटो फार आवडले :) - छोटा डॉन

चित्रा 26/11/2011 - 03:22
फारच सुंदर. धन्यवाद. बौद्धांच्या लेखनात एक कल्पना आहे - इंद्राच्या रत्नांची. त्याची प्रकर्षाने आठवण झाली. http://en.wikipedia.org/wiki/Indra%27s_net

चतुरंग 26/11/2011 - 08:07
परवाच तुमचे दवबिंदूंचे फोटू बघितल्यावर माझा मुलगा म्हणालाच होता की बाबा स्पायडरवेबवरती असलेले थेंब फार छान दिसतात आणि आज तुमचे तेही फोटू हजर, क्या बात है! अतिशय मनोहारी किमया फार उत्तम प्रकारे कॅमेर्‍यात बंदिस्त केली आहेत. अभिनंदन! -कोळीरंगा

इन्दुसुता 26/11/2011 - 09:17
The best things in life are free. पूर्वी माझ्या घराच्या खिडकीतून शेजारच्या छपरावर पावसानंतर असेच अनेक हिरे दिसत. तेव्हा माझ्या आयुष्यातील खरी श्रीमंती जाणवली.... हे हिरे / हा खजिना मझ्याकडुन कोण चोरु शकणार? तुमचे हिर्‍यांचे हार अतिशय आवडले.

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 26/11/2011 - 09:38
लैच भारी आले राव फोटो. सुंदर. -दिलीप बिरुटे

किसन शिंदे 26/11/2011 - 11:40
दुसरा शब्दच नाही.. शेवटून दुसरा फोटो जाम आवडलाय.:)

प्यारे१ 26/11/2011 - 11:47
सुंदर.... सुप्परलाईक ! अवांतरः 'चला आता कोळी शोधणं आलं' असं कोणी म्हणतंय का? ;)

परिकथेतील राजकुमार 26/11/2011 - 12:28
ज ब रा ट !

कच्चा पापड पक्… 26/11/2011 - 15:13
अप्रतिम ....!! पण एक सांगा , तुमचा फोटो काढताना ..फोटो कोणी काढला?

पैसा 26/11/2011 - 19:25
अशी हिर्‍याच्या हारांची कारागिरी कोणा माणसाला शक्यच नाही!!

अत्रुप्त आत्मा 27/11/2011 - 01:30
हायक्लास,फर्मास, झक्कास....तुमच्या निरिक्षण शक्तीला सलाम .डोळ्यांचं पारणं फिटलं बघुन

नरेंद्र गोळे 27/11/2011 - 08:28
वा! सर्वसाक्षीजी मन प्रसन्न केलेत!! तुम्हाला जगाकडे पाहण्याची अलौकिक दृष्टी आहे. गवतात कोळियाने, विणले सुरेख जाळे । सावज तयात यावे, आशा मनात पाळे ॥ धृ ॥ थंडीत पहाटेच्या दव, साखळून आले । सावज बनून थेंबही, जाळ्यात कैद झाले ॥ १ ॥ अडकून बिंदू शतशः, झुंबर तयार झाले । कोवळ्या उन्हात तेजे चमकून रत्न झाले ॥ २ ॥ ते रत्नहार सारे, जाळ्यास भार झाले । चिंतीत कोळी झाला, सावज फरार झाले ॥ ३ ॥ मग रत्न-पारखाया, एक “सर्वसाक्षी” आला । दृश्यास जोखणारा, एक जवाहीरा मिळाला ॥ ४ ॥ उकलून एक एक, पृथक पदर पदर केला । दवबिंदू एक एक, जणू सुट्टा हिराच केला ॥ ५ ॥ जरी रत्नहार भासे, धागा गहाळ झाला । त्या “ईश्वरी”१ कलेचा, चित्रात कळस झाला ॥ ६ ॥ १. “ईश्वर”च “सर्वसाक्षी” म्हणवतो, नाही का! - नरेंद्र गोळे २०११११२७

सर्वसाक्षी 27/11/2011 - 10:08
अप्रतिम कविता! सहज सुंदर काव्य. सर्वसाक्षी - म्हणजे ईश्वर हे खरे पण माझा हे नाव घेण्यामागचा दृष्टिकोन वेगळा आहे. आपला 'साक्षीभाव' सतत जागृत असावा, जे जसे आहे ते तसे ग्रहण करावे त्यात पूर्वग्रह वा स्वतःच्या पसंतीचा, सोयीचा कल नसावा म्हणजेच आपल्याला जे दिसले ते तसेच सर्वांना सांगावे, आणि सदसदविवेकबुद्धी कायम जागृत असावी ही भावना. माझ्या चित्रासाठी इतकी सुरेख कविता दिल्याबद्दल आभार. एक विनंती - आपली ही कविता आपल्या जालनिशीवर अवश्य द्या आणि त्यात यापैकी कुठलेही वा सर्च चित्रे खुशाल द्या. आपला स्नेहांकित साक्षी

In reply to by सर्वसाक्षी

नरेंद्र गोळे 27/11/2011 - 17:37
नमस्कार सर्वसाक्षीजी, त्यात पूर्वग्रह वा स्वतःच्या पसंतीचा, सोयीचा कल नसावा >>>>> सत्य वचन! संत सोहिरा अगदी हेच म्हणतातः "विवेकाची ठरेल ओल ऐसे की बोलावे बोल आपुल्या मते उगीच चिखल कालवू नको रे हरी भजनाविण काळ घालवू नको रे" आपली विनंती म्हणजेच आज्ञा मानून http://srujanashodha.blogspot.com/2011/11/blog-post_27.html#links या दुव्यावर आपल्या इच्छेनुरूप हे कोळ्याचे जाळे पुन्हा प्रकाशित केलेले आहे.

In reply to by पियुशा

चतुरंग 27/11/2011 - 20:05
हा निसर्गाचा अफलातून चमत्कार आहे. अतिशय नाजूक दिसणारे हे जाळे महामजबूत असते. विश्वास बसणे कठिण वाटेल परंतु ह्याची टेन्साईल स्ट्रेंग्थ (ताण सहन करण्याची क्षमता) उत्तम दर्जाच्या पोलादाइतकी असते!! धागा विलक्षण तन्यता (ताणले जाणे) राखून असतो. उणे ४० से. ते अधिक २२० से. इतक्या प्रचंड तापमान फरकातही तो उत्तम काम करतो. त्यामुळे हे दवबिंदूंचे ओझे ते धागे लीलया पेलतात! :) -(कोळ्याच्या जाळ्यात गुरफटलेला) रंगा

किचेन 27/11/2011 - 14:29
शीर्षक वाचून वाटल होत कि कोणत्यातरी हिर्यांच्या प्रदर्शनाचे फोटो असतील. फोटो अप्रतिम! मान गये ...आपकी पारखी नजर और हिरोन्का जोहरी ...दोनो को! (फक्त हे फोटो आमच्या ह्यांच्यापर्यंत पोहोचू देऊ नका! नायतर पुढच्या वाढदिवसाला मिपावर 'एका कोळियाने केलेले दागिने घातलेली मी' असा धागा निघेल )

प्रभाकर पेठकर 27/11/2011 - 20:27
विलक्षण रत्नहार. कोळ्याची कला, निसर्गाने भरभरून दिलेले दान आणि सर्वसाक्षीजींची पारखी नजर. एकच कौतुकोद्गार्....व्वा!

मिश्रेया 28/11/2011 - 21:00
असा हार तर कुणालाहि मिळणे अश्क्यच. किति छान आहे. असेच सुन्दर निसर्गा चे रुप दाखवत जा.

गुल्लू दादा 09/07/2021 - 11:55
छान आहेत फोटो. धन्यवाद.

मदनबाण 09/07/2021 - 12:29
हल्ली मला जाहिरात करण्याच्या अनेक संधी मिळु लागल्या आहेत. :))) हिरा है सदा के लिये...

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी : - A simple smile. That’s the start of opening your heart and being compassionate to others. :- Dalai Lama

गॉडजिला 09/07/2021 - 19:58
पण प्रतिमा पडद्यावर पाहताना उमगले; अरे, ते हिरे जडवुन हार गुंफणारा जवाहिरी तर तिथेच होता.
नाही हो तुम्ही फक्त हार तयार करणारा कारागीर पाहिला... हिरे जडवुन गुम्फायचे काम तर यत्र तत्र सर्वत्र असणार्‍या निसर्गाने केले आहे. तो फोटोत कधीच मावत नाही... मावणार नाही.