on the way to valley of flowers part-1
3
अनुभव — मिसळपाव सदस्यांचे खरेखुरे जीवनानुभव. प्रवास, नोकरी, घर-संसार आणि आयुष्यातील अविस्मरणीय क्षणांच्या मराठी अनुभवकथा येथे वाचा.
आपल्याजवळ जे नाही ते प्राप्त करण्याचा माणसाला कोण हव्यास!
गेले काही महिने, खरं तर फेब्रुवारी ०९ पासून, आपल्याला येणार्या बँक किंवा विक्रेत्यांच्या मोबाईल लघु संदेशात पाठवणार्याच्या नावात २ ठराविक प्रकारची अक्षरे देऊन मग पाठवणार्याचे नाव लिहिले असते. एवढा अंदाज होता की TRAI च्या आदेशानुसार सर्व कंपन्यांना असे करणे बंधनकारक असेल. पण त्या अक्षरांचे अर्थ कळत नव्हते. मला आलेल्या संदेशांमध्ये मुख्य:त्वे TM, TA असे लिहिलेले असायचे. त्याचा मी लावलेला अर्थ TM=Telemarketing आणि TA=Transaction Alert असा होता. :D लवकरच, नंतर आलेल्या विविध संदेशांमधून, कळले की मी काढलेले अर्थ चुकीचे आहेत.
कालच घरी आलो दसर्यासाठी. सकाळी सातला घरी पोहोचलो...मस्त एक-दोन तास झोप काढावी म्हणून लोळत पडलो...
साधारण सकाळी नऊ च्या सुमारास जाग आली....ती पण कशी तर पिपाणीच्या आवाजाने...
एक नंदीबैल वाला फक्त पिपाणी वाजवून लोकांकडून देणग्या (कोणता शब्द वापरावा याबद्दल थोडी चलबिचल झालिय माझी...म्हणून हा वापरलाय) मागत होता.
दिवसाची सुरुवात तर मस्तच झाली होती..पण नंतर विचार करता करता वाटलं की आपण नेकरी, शिक्षणापायी बरचं काही गमावलयं.
मला लहानपणीचे दिवस आठवले...जेंव्हा नंदीबैल वाला 'गुबुगुबु' करत यायचा तेंव्हा आधी भिती वाटायची...नंतर अप्रुप...
नोक्रशाईचे रंग या पुस्तकाच्या अनुषंगाने केलेले एक मुक्तचिंतन.
आजकाल अनेक व्यावसायिक वृत्तीच्या शेतकर्यांनी पैसे कमावण्याचा एक छान मार्ग शोधुन काढला आहे. हुरड्याच्या दिवसात ते त्यांच्या शेतांवर शहरी लोकांसाठी हुरडा पार्ट्या आयोजीत करतात. दर डोइ १५०-२०० रुपये आकारुन तुम्ही यात सहभागी होवु शकता. शहराच्या प्रदुषीत वातावरणाला कंटाळलेल्या लोकांना एक बदल हवाच असतो. एक दिवस नेहेमीच्या रहाटगाडग्यापासुन दुर, मस्त निसर्गाच्या सान्निध्यात राहायचे. विहीरीत मनसोक्त डुंबायचे. हुरडा, भुइमुगाच्या शेंगा दाबुन खायच्या. चुलीवरच्या भाकरी, झणझणीत वांग्याची भाजी बरोबर तव्यावरचा हिरव्या मिरच्यांचा खरडा............. मजा असते हो सॉलीड!
आंतरिक शक्तीचा शोध
त्या दिवशी सेशन जरासे लांबलेच. लोकांचे प्रश्न जसे संपतच नव्हते.
सगळे आटोपुन पुण्यातून निघायला रात्रीचे साडेनऊ वाजले.
स्वारगेटवर येऊन बस पकडली.
बसने कात्रज पार केले कंडक्टरने तिकिटे सर्वाना दिली गेल्याची खात्री केली आणि स्वतःचे हिषोब संपवुन गाडीतले दिवे बंद केले.
सेशन जोरदार झाला होता थोडे थकल्यासारखे झाले होते पण एखादे सेशन मनासारखे झाल्यानन्तर जो उत्साह असतो तसाच उत्साह वाटत होता.त्यामुळे झोप लागायचा प्रश्नच नव्हता.
काही वाचायचे तर अंधारात वाचायचे कसे. मी सेशनची उजळणी करत बसलो. एका श्रोत्याने एक मस्त प्रश्न विचारला होता. मी थोडासा अडखळलोच होतो त्यावर .
साप्ताहीक सदर- ताईचा सल्ला :- अॅडीशन टू (भूत कॉस्टींगचे...)
प्रिय ताई,