मुलगी आता इकड़चि झालेली आहे

ओ ताई, सुद्दलेकन कर्ने कायीच अवघड नाहि. घरातली व्यथा न् मिपावर कथा ;)

अहो हि मौज मज्जा नाहीये हो. खरी व्यथा आहे. पण आता मिपा कारणांमुळे अशा अशा गोष्टी येतायेत ना, हा मुद्दा विसरून मलाच मौज मजा येतीये !!! तो लिहलेला प्रॉब्लेम च विसरल्या सारख्या वाटायलाय !!! :) आभारी आहे सगळ्यांचा !

मुलं-बाळं नसतील तर वेळीच काडीमोड घ्या. दोघेही सुखी व्हाल. कारण स्वभावावर (दोघांच्याही) औषध नसतं.

हमारी व्यथा क्यूँ कथा हो गयी मिपा, बक्ष दो (सुद्दालेकन कि) खता हो गयी :)

एक जुनी गुजराती म्हण आहे, तिचा अर्थ सांगितल्यावर बरेच जण तुटून पडतील तरी देखील सांगतो. "ઘરમાં આવતા બિલાડી.... "घरात येणारी मांजर आणि येणारी नवी सून यांना उंबरठ्यावरच फटकावायचं" हे ज्यांना जमत नसेल त्यांनी बायकोने डोक्यावर मिऱ्या वाटल्यास त्रागा करू नये.

_/\_ साष्टांग बरं का.

घरात येणारी मांजर आणि येणारी नवी सून यांना उंबरठ्यावरच फटकावायचं आवरा.

हेच बरं .. एका भयानक विचाऱ्याच्या नवऱ्यापासून वेळीच सुटका होईल बायकोची!

ऑन या सिरीयस नोट, लग्नाला महिना झालाय फक्त, लग्न हि एक मोठी घटना असते आयुष्यातली, मुलीच्या साठी मुलापेक्षा कैक पटीने. स्थानांतर, भूमिका, आयुष्य, जबाबदाऱ्या एका रात्रीतून बदलतात. मुलाचं किन्वा त्याच्या कुटुंबाचे तसे नसते, एक नवं माणूस आल्याने बदलणारे वातावरण , अल्पशा जबाबदाऱ्या सोडल्या तर फार मोठा हलवून टाकणारा बदल नसतो. आलेल्या सुनेबद्दल खूप अपेक्षा असतात. जगावेगळ्या अपेक्षा नाही तर नेहमीच्याच. अगदी तिने उठून सर्वांसाठी चहा करावा. पारंपरिक अपेक्षा, लै न्हाई मागणं छाप वाटतील पण मुलीच्या बाजूने बघितलं तर... तिने कायम आईच्या हातचा चहा पिऊन दिवसाची सुरुवात केलेली असेल तर? आजकाल 70च्या दशकातल्या मुली नाहीत, त्या शिकतात, जॉब करतात, आई त्यांची मुलासारखी काळजी घेते, काही अगदी बोटावर मोजण्याइतक्या मुली आजकाल फक्त घरकाम करतात. लग्नही उशिरा म्हणजे 23 च्या पुढे होतायत, एव्हाना आयुष्याची घडी बसलेली असते. ती पूर्ण मोडून नवी घडी, नव्या घरात, नवीन माणसांसोबत बसवायची तर वेळ लागणार, मनस्ताप होणार शिवाय सून म्हणून, बायको म्हणून अपेक्षा आहेतच, वरच्या लेखात आलेली टिपिकल मानसिकता हीच कि सुनेने आदर्श सुनेसारखे वागावे, गंगाधर टिपरेच्या शुभांगीसारखे. पण आपण स्वतः कसे वागतो हे कधी बघणार? आयुष्य सुखी हवे असेल तर कोणाकडून त्याच्या मर्जीशिवाय कोणत्याही अपेक्षा पूर्ण होण्याची इच्छा ठेवू नये. मुलगी माहेरी जास्त संबंध ठेऊन असतात, असणारच, असं लगेच एक पारंबी सोडून दुसरीवर झेप घ्यायला ती काही टार्जन नाही. माहेर हे महत्त्वाचं आहेच, सासर शी तुलना करायला जाऊ नये. आईबापनी कष्ट करून संसार केला त्याचे कौतुक काय? म्हणजे कायम पलंगावर लोळत संसार केला तर काय लाथा झाडाव्या. आधीच्या पिढीला आपल्या कष्टाचे फार कौतुक, ते स्वतःजवळ ठेवणे उत्तम! येणारी सून काही गाद्यांवर लोळत संसार करणारी नाहीये, तुम्ही तिला तसं सुख कायम देणार असाल तर ठीक आहे. मुद्दा काय आहे की एका स्त्रीचे कन्या ते पत्नी/स्नुषा हे रूपांतर समजून घेणे आवश्यक. लगेच जजमेंटल होऊ नये. पूर्वग्रहानुसार लोक होऊन बसतात आणि मग झालेले गैरसमज आयुष्यभर मिटत नाहीत. बाकी स्वभाव पटत नसेल तर थोडा वेळ द्यावा, समजून घेण्याची पात्रता आहे का हे बघावं, स्वतःचे काही चुकतंय का तिकडे लक्ष द्यावे. जुळवून घ्यायची इच्छा नसेल तर काडीमोड घ्यावा पण त्यानंतर चे त्रास लक्षात असू द्यावे, कोणाच्या पोटात शिरून काही माहिती काढू शकत नाही, पण सरळ जजमेंटल होणे गैर तसेच स्वतःची गैरसोय करून दुसऱ्याला सहन करणेही. जे सुवर्णमाध्य काढतात ते सुखी होतात, वत्सा, तुजप्रत कल्याण असो! - संसारानंद स्वामी संदीपबाबामहाराज

बायकोच्या वागण्याला पण काहीतरी कारण असेल ना हो? तुमच्या 100 अपेक्षा आहेत, चांगलि गोष्ट आहे अपेक्षा तिच्या पण असणार ना तुम्ही 1 कुत्रे पाळा, तुम्ही द्याल ते खाईल, उठ म्हटले कि उठेंल , बस म्हटले कि बसेल ( बहुतेक बर का) आणि शिवाय तुमच्या कडून काही अपेक्षा पण करणार नाही ( हे सुद्धा बहुतेक )

हे घ्या औषध..तुमच्या जगण्यातलं 'challenge' सुखकर होईल याने.

नवरयाची सध्या इतकी परिस्थिति नसेल की फ़क्त नवरा-बायको वेगळ घर घेऊन राहतील. पुढच सांगत येत नाही, पण सध्या नवरा 0 असल्यासारखा आहे! पण येणाऱ्या काळात 100 असेल! हे नवर्‍यानेच ठरवलंय का? नवरा नीट वागत ही नसेल, कारण असेल त्याला पण! कोण मुद्दाम मुर्ख पणा करेल! हे बायकोच्या बाबतीत ही होउ शकेल ना मुलगी आता एकड़चि झालेली आहे, आणि तीच चांगल व्हावे म्हणूनच एकड़ आणली आहे. पुढील सर्व सुखी दुक्खि आयुष्य याच घरातच आहे तीच! तीच्या आईवडीलांकडे तीचं चांगलं नव्हतं का? आणि कशा वरुन नवर्‍याच्या घरात तिचं चांगलं होणारे? नवरा आणि सासु सासरेच ठरवणार का हे? नवर्याने बायकोसाठी आता परन्त काय दिले काय नाही हे बघताना, त्याच्या परिस्थिति नुसार जस जमेल तस केला आहे! सध्या अत्यंत खलाकिचि वाटेल, पण येणार काळ उत्तम असेल याची शाश्वती आहे! हे म्हणजे अगदी आमची जमीन विकुन आमच्याकडे बक्कळ पैसा येईल असे भाकीत केल्यासारखे वाटते. नवर्‍याचे इनकम काहीच नसेल तर ही खुपच दुर्दैवी गोष्ट आहे प्रत्येक बायकोसाठी. कमावत्या नवर्‍याला बायको मान देईलच पण रिकामटेकड्या नवर्‍यामुळे तीची अवहेलना होत असेल तर कठीण आहे. निदान बायकोने तरी नोकरी किंवा उद्योग धंदा करुन पैसे कमावेत जेणेकरुन आपल्या बेसिक गरजा भागवण्यासाठी बायकोला सासु सासर्‍यांपुढे हात पसरावे लागणार नाहीत.

मस्त आहे, कलगीतुरा....

मस्त आहे, कलगीतुरा.... असेच म्हणतो. बहार आने से पहले खिजां चली आयी... असे होऊ घातलेल्या या धाग्यावर हलकीशी फुंकर आणि दोन चार काड्या पडल्यावर शेकोटी मस्त पेटलीय.... लाटणी घेऊन एकदा का अनाहिता मैदान्यात उतरल्या, की मग काय उणे ?

किती शतकं ह्याच चर्चा करणार रे?? बास करा ना राव.. किंवा किमान आमचा बोका गार करायला एखादी "जावयाने काय करावं आणि काय करु नये" टाईप जिल्बी तरी पाडा. काय नेहमी नेहमी मुलींच्या वागण्यावर, रहाण्यावर, सासर-माहेरावर, कपड्यांवर चर्चा?? लग्न पुरुषाचंही होतं ना? त्यालाही सासर माहेर असतं ना? जावयाने आपल्या सासु सासर्‍यांशी कसे वागावे ह्यावर बोला बरं. मुलांनी सतत "माझे आई बाबा आणि त्यांनी काढलेल्या खस्ता" म्हणुन कसे रडु नये हे सांगा. परवाही ती चेपुवर पोस्ट फिरत होती, म्हणे आईबापापासुन वेगळं केलं तर त्या बेसिस वर मुलगा मुलीला घटस्फोट देऊ शकतो. का बाबा, मुलीला मायबाप नाहीत का? त्यांना सोडायचं ही परंपरा. मुलानी सोडा म्हणलं मायबापाला, तर ते क्रौर्य.. कालच ते करवाचौथ नामक प्रकरण पाहिलं. त्यातही हेच चालु आहे. ३ महिन्याचं पिणारं बाळ घेऊन उपवास केला एका महान मुलीने. का तर सासुसासरे आलेत इथे. त्यांनी "आमच्याकडे असंच असतं" म्हणुन करायला लावला. तिकडे नवरा ऑफिसच्या पार्टीत दाबुन हाणत होता. रात्री ९.३० ला धावत पळत (भरल्या पोटी) चाळणीत थोबाड दाखवायला आला. आणि ह्यात काही चुक आहे असं त्याला एक क्षणभरही वाटलं नाही. कुणी तरी आपल्यासाठी थेंबभर पाणीही न पिता बसलंय, आणि ह्याला हे "त्यात काय मग! करायलाच हवं.. आमच्याकडे असंच असतं" वाटतंय.. तुम्हीही तेच रडगाणं गाताय.. इकडची झाली.. इकडेच लक्ष द्या आणि आईबापाने कष्ट काढले.. न काय न काय.. जरा काही २०१६ ला शोभेल असं बोला..