Skip to main content

तुमच्या पैकी किती जण इंग्लिश medium किंवा convent चे आहेत??

लेखक अपरिचित मी यांनी शुक्रवार, 13/05/2016 12:32 या दिवशी प्रकाशित केले.
विचारावसं वाटलं म्हणून हा धागा प्रयत्न... मि पा वर काही जण इतके छान मराठी लिहितात ... काहींचं तर लिखाण आणि शब्दकोश म्हणजे अप्रतिम... भरपूर जणांचा तर लांब लचक लिहिण्याचा पण चांगलाच stamina आहे...मला कौतुक वाटतं या सगळ्याचं.... पण म्हणजे ते मराठी शाळेत (च) शिकलेले असावेत यात शंका नाही... म्हणजे माझं पण तसं मराठी medium ... आठवी नंतर काय ते त्याला थोडा सेमी इंग्लिश चा दिलेला टच... म्हणून माझीही मराठी तितकीच चांगली आहे... पण काही लेखकांना आणि त्यांच्या लेखन शैलीला पाहिला तर मला थक्क व्हायला होतं.. त्या सगळ्यांना माझा मानाचा मुजरा...पण तरीही राहून राहून एक विचारावसं वाटतंय कि या पैकी कोण कोण इंग्लिश medium किंवा convent school मधून शिकलेले आहेत ?? आणि तरी पण ते इतके छान मराठी लिहू शकतात?? म्हणजे घरी मराठी बोलणारे जरी असले तरी विषय लिखाणात वापरलेल्या शब्द संपत्तीचा आहे??

वाचने 24120
प्रतिक्रिया 135

प्रतिक्रिया

In reply to by टवाळ कार्टा

इंग्रजी ही नि:संशय जास्त समृद्ध आहे. एक तर ती जास्त जुनी भाषा आहे. आणि इतक्या मोठ्या प्रमाणात बोलली जात असल्यामुळे त्यातील साहित्य विपुल आहे. ते निर्माण करणारे प्रतिभावंतही जास्त आहेत. भाषा ही अशा साहित्यिकांद्वारे समृद्ध होत असते. नवे शब्द, नवे वाक्प्रचार, नव्या म्हणी, नव्या परिभाषा अशा अनेक नव्या गोष्टी अशा प्रतिभावंत लोकांमुळे भाषेत निर्माण होतात. उदा. शेक्सपियरने अनेक नवे शब्द जन्माला घातले आहेत. पूर्वग्रह बाजूला ठेवून अशी तुलना करून बघा की इंग्रजी लिहिणारे किती साहित्यिक आज जगात आहेत आणि मराठी लिहिणारे किती? ह्या तफावतीमुळे मराठी इंग्रजीपेक्षा खूपच मागे आहे. एक तटस्थ परीक्षक म्हणून असे म्हणेन की इंग्रजी हिमालय असेल तर मराठी पुण्याची पर्वती म्हणता येईल.

In reply to by हुप्प्या

मला मराठीबद्दल आदर आहे, अभिमान आहे. अगदी मराठी भाषिक मुलांचे शालेय शिक्षण मराठीतूनच व्हावे या मतासाठी आग्रही आहे. तरीही मराठी ही इंग्रजीच्या तोडीची भाषा आहे हे मुळीच पटत नाही. हुप्प्या यांच्या प्रतिसादाशी मी पुर्ण सहमत आहे. प्रगत तंत्रज्ञान किंवा विज्ञान विषयक काही वाचावयाचे झाल्यास मराठीच्या मर्यादा प्रकर्षाने जाणवू लागतात.

In reply to by सतिश गावडे

अर्र्र्र्र्र्र सगासर...तुम्को मै क्या बोल्या वो नै सम्झ्या मला म्हणायचे होते कि quantity बघता इंग्रजीत निश्चितच जास्त साहित्य आहे कारण इंग्रजी जाणणारे लोक जास्त आहेत...पण साहित्यप्रकारांतले वैविध्य हे दोन्ही भाषांत जवळपास सारखेच आहे...तंत्रज्ञान युरोप्+अमेरिकेत शोधले गेले म्हणून ते इंग्रजीत आहे...पण तेच जर इथे शोधले गेले असते तर ते मराठित असते

In reply to by टवाळ कार्टा

इंग्रजी भाषेतील वैविध्य अफाट आहे. मराठी भाषा त्याच्या पासंगालाही पुरणार नाही. उदा. प्रवासवर्णन. जगभरातील वेगवेगळ्या भागात जाऊन त्याविषयी प्रवासवर्णन ह्या प्रकारचे साहित्य हे इंग्रजीत प्रचंड आहे. अगदी १००-२०० वर्षापूर्वीचीही पुस्तके आहेत. उदा. रिचर्ड बर्टनने इजिप्त, नाईल नदी, सौदी अरेबिया अशा कितीतरी भागात जाऊन प्रवासवर्णन लिहिले आहे. कित्येकदा भारत वा महाराष्ट्रातील जागांची वर्णने ही इंग्रजी पुस्तकात जास्त खोलात जाऊन केलेली आढळतात. १९०० साली "ए फरगॉटन एम्पायर" ह्या नावाचे विजयनगरच्या साम्राज्याचे वर्णन एका इंग्रज लेखकाने पुस्तकरुपाने प्रकाशित केले आहे. जिम कॉर्बेटचे शिकारीच्या निमित्ताने केलेले प्रवासवर्णन हे अजून एक. हे सगळे मूळ इंग्रजीत होते. मराठीत गोडसे भटजींचे प्रवासवर्णन, मुंबईचे वर्णन अशी मोजकीच प्रवासवर्णने आहेत. आधुनिक काळातली पु. ल. देशपांडे, अत्रे, ग. दि. माडगूळकर, मीना प्रभू अशी काही नावे आठवतात. पण त्या मानाने ही संख्या खूप कमी आहे. अफ्रिका, दक्षिण अमेरिका, दोन्ही ध्रुव, अशियातील (इंग्रजांना) अपरिचित भाग इथे जाऊन इंग्रजी लेखकांनी आपले अनुभव लिहिले आहेत. मराठी भाषेत अशा प्रकाराची वानवा आहे. तीच गोष्ट इतिहासाची. तीच गोष्ट तत्त्वज्ञानाची, तीच गोष्ट भाषाशास्त्राची. माझे असे आव्हान आहे की कुठलाही विषय निवडा आणि त्यात मराठी आणि इंग्रजीतले वैविध्य सारखेच आहे हे सिद्ध करा!

In reply to by हुप्प्या

इंग्रजी भाषेतील वैविध्य अफाट आहे. मराठी भाषा त्याच्या पासंगालाही पुरणार नाही......अफ्रिका, दक्षिण अमेरिका, दोन्ही ध्रुव, अशियातील (इंग्रजांना) अपरिचित भाग इथे जाऊन इंग्रजी लेखकांनी आपले अनुभव लिहिले आहेत. मराठी भाषेत अशा प्रकाराची वानवा आहे....तीच गोष्ट इतिहासाची. तीच गोष्ट तत्त्वज्ञानाची, तीच गोष्ट भाषाशास्त्राची.
छ्या हुप्प्याराव. तुम्हाला मराठी बाणा अजिबात दिसत नाही. हा उपहास आहे हे वेगळे सांगायलाच नको. (मराठी बाणे वगैरे गोष्टींना फाट्यावर मारणारा) ट्रुमन

In reply to by गॅरी ट्रुमन

जरी मी इंग्रजीचे श्रेष्ठत्व मान्य करत असलो तरी माझे मराठीविषयीचे ममत्व कमी होत नाही. म्हणजे ओबामाचे व्हाईट हाऊस (किंवा प्रणव मुखर्जी रहातात ते राष्ट्रपती भवन) कितीही भव्य, दिव्य, सुंदर असले तरी आपले घर ते आपले घर! इंग्रजी कितीही थोर असली तरी ती एक परकी भाषाच रहाणार. ती (माझ्यासाठी) मराठीचे स्थान घेऊ शकत नाही.

In reply to by सतिश गावडे

माफ करा पण मर्यादा मराठी भाषेच्या नसुन मराठी भाषेत उपलब्ध असलेल्या साहित्याच्या आहेत. "लेखन"हे भाषेचे केवळ एक माध्यम आहे. एक भाषा म्हणुन मराठी नक्कीच इतर कुठल्याही भाषेएवढीच किंबहुना बर्‍याच भाषांपेक्षा जास्त समृद्ध आहे. इंग्रजी भाषेतुन अधिक प्रमाणावर लोक साहित्य निर्मिती करत आहेत किंवा काही प्रकरचे लेखन आजवर केवळ इंग्रजी भाषेत उपलब्ध आहे या कारणासाठी मराठी भाषा इंग्रजी पेक्षा कनिष्ठ ठरत नाही. अभिव्यक्तीच्या संदर्भात मराठी भाषा इंग्रजी इतकीच समृद्धी आहे आणि एक परकीय भाषा म्हणुन बर्‍याच गोष्टी इंग्रजीमध्ये मला तरी तितक्या परिणामकारकरित्या मांडता येत नाहित त्यामुळे माझ्यापुरती तरी मराठी जास्त समृद्ध देखील आहे.

In reply to by माहितगार

मराठी भाषेतील साहित्य म्हणायचे तर ते १२ व्या आणि १३ व्या शतकापासून आढळते. त्याआधीचे शिलालेख जे काही लोकांच्या मते मराठीत आहेत तर काहींच्या मते प्राकृतमधे आहेत असे सापडलेले आहेत. इंग्रजीचे काय? इंग्रजीतले जुन्यात जुने साहित्य हे ८ व्या शतकात आढळले आहे. ७ व्या शतकातील इंग्रजीचे साहित्यही आढळलेले आहे असे काही लोकांचे मत आहे. त्यामुळे इंग्रजी साहित्याचे वय हे मराठीपेक्षा ५०० वर्षांनी जास्त आहे. आता बोलीभाषा नक्की कधी बोलली जात होती, इंग्रजी कशाला म्हणायचे, प्राकृत आणि मराठी ह्यातील सीमारेषा कुठली हे सगळे प्रश्न सोडवणे अवघड आहेत. पण प्रस्तुत पुराव्यावरून तरी इंग्रजी ही मराठीच्या आधी बोलली जात होती असे वाटते. विकीवरती ही माहिती मिळाली आहे. तुम्हाला वेगळी माहिती असल्यास त्याचे संदर्भ द्या.

In reply to by माहितगार

ओ माहीतगार साहेब, राग येणार नसेल तर एक सांगतो, हे चित्र बदला राव. कसले बोगस केलेय. ग्राफीक्स भंगार, टेक्स्ट नॉन रीडेबल, कलरपण इतका भडक निवडलाय. का आवडते तुम्हाला हे चित्र? अगदी प्रेमाने जिथे तिथे टाकता. वाटल्यास एखादे छोटेसे ग्राफीक्स करुन देउ का मी?

In reply to by अभ्या..

या चित्राला घाबरून/वैतागून/नॉशियाटिक होऊन लोक संदर्भ देतील अशी ऐड्या असावी. तू चिकनं ग्राफिक बनवून दिलंस आणि लोकांनी वा वा म्हटलं पण संदर्भ दिला नाही तर काय उपयोग?

In reply to by हुप्प्या

इंग्रजी ही नि:संशय जास्त समृद्ध आहे ? अहो कसं शक्य आहे एक तर पुण्यामध्ये जास्त मराठी बोलली जाते, इथेच सगळे संपते. झालच तर मिपा पण मराठीत आहे.

In reply to by गॅरी ट्रुमन

...आणि ११ वी पासून पूर्ण इंग्लिश माध्यमात झाले. तरीही माझे शिक्षण पहिल्यापासून इंग्लिश माध्यमातच व्हायला हवे होते असे फार वाटते. इंग्लिशवर चांगली कमांड यायला जी वर्षे खर्ची पडली त्या काळात जर्मन किंवा फ्रेंच अशी कुठलीतरी दुसरी भाषा कामापुरती तरी शिकता आली असती त्या काळात आणि त्याचा शिक्षण/ करिअरसाठी काहीतरी उपयोग झाला असता :)
:) या पेक्षा मातृभाषाच इंग्रजी असतीतर ? (ह. घ्या, उपहासा बद्दल क्षमस्व)

In reply to by माहितगार

या पेक्षा मातृभाषाच इंग्रजी असतीतर ?
इंग्रजी मातृभाषा असती तर काय फरक पडला असता? इतरांचे माहित नाही पण माझ्यात अजिबात काहीही फरक पडला नसता.

In reply to by गॅरी ट्रुमन

मारवा यांनी एक धागा काढलेला ज्यान अनेक सूक्ष्म विनोद होते. त्यात एक होता 7. What do you get when you cross a joke with a rhetorical question? त्याचं उत्तर पण त्यांनी दिलेलं इथे- http://www.misalpav.com/comment/745394#comment-745394 त्याखाली मी लिहिलेलं की काही कळलं नाही. पण बहुतेक आता मला म्हणता येइल की कळलं म्हणून.

In reply to by गॅरी ट्रुमन

इंग्रजी मातृभाषा असती तर काय फरक पडला असता? इतरांचे माहित नाही पण माझ्यात अजिबात काहीही फरक पडला नसता.
आमची एक धागा जाहीरात: इंग्रजाळण्यासाठी जागतीक ई-निवीदा

०१ली ते ०७वी पूर्ण मराठी ०८वी ते १०वी सेमीइंग्लिश (म्हणजे सायंस व मॅथ्स) नंतर बारावी,पदवी(अभियांत्रिकी) व पदव्युत्तर(कॉमर्स) पूर्ण इंग्रजी. पण इंग्रजीची कधी अडचण भासली नाही.कारण सुदैवाने घरचं चांगलं वातावरण आणि चांगले शिक्षक. एकदाच फक्त राष्ट्रवाद म्हणजे राष्ट्राराष्ट्रातील वाद असे सांग़णार्‍या इतिहासाच्या शिक्षिकेशी पाला पडला. बाकी आजवरचं सगळं लिखाण मराठीतच. आजही नोकरी ऑफिशियली इंग्रजीत असली तरी प्रत्यक्ष संवाद मराठीतच चालतात.पण प्रॅक्टीकल विचार केला तर आज इंग्रजी येणे आवश्यक आहे.

१० वी पर्यंत शुद्ध मराठी माध्यम. अभियांत्रिकी पदविका+ पदवी मिंग्रजी, हिंग्रजी, इंग्रजी अश्या त्रैभाषिक वातावरणात शिकलो.

मि पा वर काही जण इतके छान मराठी लिहितात ... काहींचं तर लिखाण आणि शब्दकोश म्हणजे अप्रतिम... भरपूर जणांचा तर लांब लचक लिहिण्याचा पण चांगलाच stamina आहे...मला कौतुक वाटतं या सगळ्याचं....
सहमत..स्टॅमिना बद्दल सोडून- ते जरा थट्टा केल्यासारखं वाटू शकतं.
पण म्हणजे ते मराठी शाळेत (च) शिकलेले असावेत यात शंका नाही
मी या गोष्टीवर विचार केला नाही. करायची इच्छा कधी झालीच नाही. केला तरी असा निष्कर्ष काढता येइल असं वाटत नाही. पण एक धागा काढून प्रत्यक्ष माहिती मिळवण्याच्या आपल्या इच्छेचा आणि प्रयत्नांचा आदर वाटतो.
म्हणजे माझं पण तसं मराठी medium ... आठवी नंतर काय ते त्याला थोडा सेमी इंग्लिश चा दिलेला टच...
कुठे चाललोय आपण काही कळेना.
म्हणून माझीही मराठी तितकीच चांगली आहे
... खरी रीअ‍ॅक्शन- "ऑ ?" तोंडदेखली रीअ‍ॅक्शन- "अरे वा! नशिबवान आहात! हार्दिक अभिनंदन.."
पण काही लेखकांना आणि त्यांच्या लेखन शैलीला पाहिला तर मला थक्क व्हायला होतं.. त्या सगळ्यांना माझा मानाचा मुजरा...
चांगलं सांभाळून घेतलंत. ओके. मी पण अनेकदा थक्क झालोय. मुजरा करत नाही कारण कल्पना आपली आहे आणि मी इथे डल्ला मारल्यासारखे होइल.
पण तरीही राहून राहून एक विचारावसं वाटतंय कि या पैकी कोण कोण इंग्लिश medium किंवा convent school मधून शिकलेले आहेत ?? आणि तरी पण ते इतके छान मराठी लिहू शकतात?? म्हणजे घरी मराठी बोलणारे जरी असले तरी विषय लिखाणात वापरलेल्या शब्द संपत्तीचा आहे??
आता खरं धर्मसंकट सुरु झालंय. म्हणजे ज्या ज्या कुणी इथे उत्तर देणं अपेक्षित आहे, त्या सगळ्यांची अशी खात्री पटलेली असायला हवी की त्यांना किंवा त्यांच्या लेखनशैलीला पाहून आपण थक्क झाला आहात आणि वरून जो मुजरा देत आहात तो त्यांच्यासाठीच आहे!! अवघड आहे.

माझ्या लेखाची ओळन् ओळ वाचून दिलेल्या स्पष्टीकरणा बद्दल आभार! मुजरा नाही म्हणणार..जरा अतीच होईल.. भा.पो.माझ्या तुमच्या पर्यंत.. राहिला प्रश्न प्रतिक्रियांचा... तर तो फक्त english माध्यमात शिकलेल्या व्यक्तिंनी देणे अपेक्षीत होते.. तरीही या निमित्ताने सगळे एकमेकांशी संवाद साधत असतील तर माझी त्यास काहीच हरकत नाही.. उलट आनंदच आहे... माहीतगारांनी दिलेल्या माहितीस धन्यवाद!! तुमचं परीक्षण खूप आवडलं!!!! :)

मी मराठी माध्यमातुन शाळा शिकलो..पण मुलाना convent school म्धे शिकवायचे वा प्रवेश मिळाला नाहि तर नुमवी..आदी मराठी माध्यमाच्या शळेतुन असे ठरवले..सुदैवाने मुला मुलीना convent school शाळेत प्रवेश मिळाला. मुली पुण्याच्या सेंट हेलेना.व मुलगा बिशप शाळेत शिकला.. आता मुले परदेशी असतात.. मात्र मुलीला सांगीतले आहे नातवाला harvard school of business मधुन मास्टर कर म्हणुन..

सातवीपर्यंत पालिकेच्या शाळेत शिक्षण झाले. पुढे दहावीपर्यंत शहरातल्या नामवंत मराठी शाळेत शिकलो. कला शाखेत प्रवेश घेतल्यामुळे पुढील संपूर्ण शिक्षणही मराठीतूनच झाले.

एखादा दुसरा विषय सोडला तर पूर्ण शिक्क्षण मराठीतून पदवी पर्यन्त. मराठी माध्यमाबद्द्ल आग्रही. पण त्याची कारणे सांस्कृतिक. हिंदी भाषेबद्द्ल पुरेसा आदर. मात्र...... मात्र ,,,इथेच घोडे पेंड खाते. .....वापरायला सर्वात आवडते इंग्रजी. स्पेलिंग हा एक मोठाच दोष त्या भाषेत आहे. श्लेष हाही दोष आहे पण हा दोष बहुदा सर्वच भाषांमधे आहे. जोडून काढता येते म्हणून रोमन लिपीबद्द्ल तसेच मोडी बद्द्ल सन्मानाची जागा. पण देवनागरी सर्वात क्लास !

पिशी अबोली, तुमचा इथला संदेश वाचला. युनिव्हर्सल ग्रामर म्हणजे नक्की काय? जरा विस्ताराने ही संकल्पना सांगणार का? विकीवरचा लेख वाचला पण डोक्यावरून गेला. वेगळा धागा उघडलात तर सोन्याहून पिवळं. आता तुमच्या विधानाकडे वळतो :
>> पारंपारिक व्याकरण मात्र inductively तयार केलेल्या नियमांसाठी एक पूर्ण वेगळी शब्द-संकल्पना व्यवस्था >> तयार करतं. या व्यवस्थेला मूर्त म्हणण्यापेक्षा कृत्रिम म्हणणं मलातरी जास्त योग्य वाटतं.
inductively म्हणजे काय? व्याकरण हे आपोआप उत्क्रांत होत असतं ना? कोणी एका माणसाने बनवलेलं नाही. मग ते कृत्रिम कसं? आ.न., -गा.पै.

पहिली ते दहावी शुद्ध मराठी माध्यम. अकरावीपासून पुढे पदवीपर्यंत मिंग्रजी, इंग्रजी आणि हिंग्रजी. पदव्युत्तर काळात मात्र इंग्रजीच.

पहिली ते दहावी, अकरावी-बारावी मिंग्रजी. पदवीला पहिल्यावर्षी इंग्रजीतून गप्प बसायचो!* ;) नंतर गाडी सुमाट सुटली ती अमेरिकन अ‍ॅक्सेंट्पाशी येऊनच थांबली आहे सध्या! (*कल्पना श्रेय डॉ.अनिल अवचट) (हाडाचा मराठी)चतुरंग

चांगले शिक्षण घेण्यासाठी, ज्या भाषेच्या माध्यमातून शिकायचे ती भाषा उत्तम प्रकारे अवगत असणे जरूरीचे आहे असे वाटते. सध्याच्या काळात गणित आणि शास्त्र (जीव, भौतिक, रसायन इ.) साठी इंग्रजी येणे अनिवार्य आहे. पण बाकीचे विषय मातृभाषेतून शिकायला काय हरकत आहे ? माझे १०वी पर्यंतचे शिक्षण संपूर्ण मराठीत . ११ वी ते पोस्ट ग्रॅज्युएशन .. संपूर्ण इंग्रजी .

कॅानव्हेंटवाले बहुधा इथे वावरत नसावेत. फारच "प्रॅक्टीकल" असावेत

सौ खरे कॅनव्हेंट शिक्षित आहेत, पण बहुतेक मिपावर थेट लिहित नाहींत, माईसाहेबांसारखंच प्रकरण.

In reply to by नमकिन

त्यात काय एवढे, मीपण हाय. कॉलेज ला मराठी मिडीयम असले तरी मी एकटाच इंग्लिश थिअरी पेपर दिलेला. काय विशेष नसते. इंग्लिश माझं पण कच्चे आहे, मराठी बरे आहे.

चौथीपर्यंत मराठी माध्यम. पाचवीपासून इंग्रजी. इंग्रजीत शिक्षण सुरू झाल्यापासून जो त्रास होतोय त्याच्या बद्दल एक लेख मी मिपावर प्रकाशित केला होता.

मास्तर कृपेने आम्ही इंजिनेरींग सुद्धा मराठीत घोळलेल्या कुठल्याशा भाषेत शिकलोय, बाकी झेडपी व नंतर कभापावि मधे मराठी जमेल तशी या माध्यमामधुन १० वी पर्यंत कसेबसे पोहोचलो

खुद्द कॉन्वेंट अन त्यातही प्रॉपर सेंट फ्रांसिसचा :P पण संस्कृत प्रचुर मराठीत संभाषणास प्रत्यव्याय नाही !त्याचं काय न 5 तास शाळेत पाठवतो आम्ही म्हणून आमच्या आई बापाने उरलेल्या 19 तासात आम्हाला असेच मोकाट सोडले नाही उत्तम जेवण जेवायची कला शिकवली, खड्या आवाजात रामरक्षा शिकवली, ती पुर्ण आरोहअवरोहासकट नीट जमेपर्यन्त घोटून घेतली नंतर योग्य वयात हातात पुस्तके दिली चांगल्या लेखांची अन लेखकांची ओळख करुन दिली त्यामुळे हिंदी मराठी उत्तम झाली आमची. माझ्या स्वतःच्या उदाहरणावरुन तरी मी हेच म्हणतो कॉन्वेंट/मराठी/हिंदी माध्यमाने फरक पडत नाही पोरे 19 तास आपल्या हाती असतात वेळेचा सदुपयोग करणे शिकवले की इंग्लिश पण उत्तम होते अन मातृभाषेशी असलेली नाळ सुद्धा घट्ट होते.

In reply to by नाईकांचा बहिर्जी

सहमत. घरात काय नि कसे बोलले जाते ह्यावर सगळे अवलंबुन आहे. जन्मभर मराठीत शिकुन अत्यंत भिकार मराठी असणारे अनेक लोक परिचयात आहेत. मी पहिली ते सातवी - मराठी आठवी - दहावी - सेमी इंग्लिश पुढे सर्व शिक्षण इंग्रजीत..

जन्मस्थान नागपूर आहे. आई सर्वात मोठी. म्हणून वर्षांतून एक चक्कर नागपूर चा व्हायचाच. तिथे वास्तव्या दरम्यान आसपास आढळणारं वाचण्यासारखं सगळं साहित्य मराठीत असे. अगदी वर्तमानपत्रां पासून मामे-मावस भावांच्या शाळेच्या पुस्तकां पर्यत. मराठी वाचायची सवय तिथूनच जडली. पुढे वसंतरावांच्या नाट्य गीतांमुळे, माणिक वर्मांच्या भावगीतांमुळे मराठी भलतीच आवडू लागली. पुढे लाइब्ररीतील मटा मधे पानभरुन लेख दिसला-अभी तो मैं जवान हूं...लेख आवडला...त्या दरम्यान त्यांत प्रकाश जाेशींचं सदर येत असे...त्यासाठी मटा घेटला. तर पंधरा दिवसांत गोविंद तळवळकरांनी आपलंसं करुन टाकलं...मराठी किती सोपी आहे...हे त्यांनीच ठसवलं मनांत...एकूण शिक्षण हिंदी मीडियम... http://www.aisiakshare.com/node/5039

तुलनात्मक दृष्टयामराठी भाषेपेक्षा इंग्रजी शिकणे सोपे आहे. लिहिणे वाचणे सोपे आहे. ऐकणेही थोड्या प्रयत्नाने जमू शकते. फक्त बोलण्याला सराव व धीटपणा लागतो व तिथेच साधारणत: घोडे पेंड खाते.
गोड गैरसमज आहे ,इंग्रजी भाषा मुळातच अवघड आहे,भारतीय भाषा व इंग्रजी यांच्यात साम्य कमी असल्याने इंग्रजी शिकणे अवघड पडते. इंग्रजी शिकायला व ती फाडफाड बोलायला मुळातच माणुस हुशार लागतो.सिंम्पल टेन्सच्या पलिकडे बहुतेकांची झेप जात नाही याचे कारण इंग्लिशमधले modality ,conditionals,would should could या ऑक्झीलरी वर्बचा अनियमीत वापर बहुतेकांच्या डोक्यात शिरत नाही.तो शिरायचा असल्यास मुळातच माणुस हुशार हवा .कॉन्व्हेंटला घातल्याने आपली मुले फाडफाड इंग्लिश बोलतील या गैरसमजातून बाहेर यायला हवे.

१ली ते १० वी - मराठी ११ - १२ - पदविका - अभियांत्रिकी पदवी / व्यवस्थापन पदव्यूत्तर - इंग्रजी आणखी एक पदव्युत्तर - मराठी विद्यावाचस्पती ( पूर्ण व्हायची आहे ) - इंग्रजी मराठीत शिकल्याने शष्प देखील फरक पडला नाही. मात्र इंग्रजी वाचन / चित्रपट पाहणे खूप कमी आहे

मी डोंबिवलीत साऊथ इंडीयन इंग्लीश मीडियमचा

मेंदूच्या विद्युत-रासायनिक संकेतभाषेत शिकलो. आमच्या ब्रोकाज एरियात मराठी व इतर भाषा थोड्या कालांशाने साठवल्या गेल्याने डॉमिनंट वा प्रमुख भाषा ही मराठी म्हणता येईल. बाकी धेडगुजरीपणाचं म्हणाल तर त्याला आमच्या मेंदूचा वेर्निकेज एरिया जबाबदार आहे बुवा. ;-)