हमारी अधूरी कहानी / एक अर्धवट परन्तु (औरंगाबादचा) यशस्वी कट्टा.............

ट्वीस्ट नसल्याने जास्त आवडली

मस्त छोटेखानी वृत्तांत. सरांबरोबर खूपदा भेटीगाठी झाल्यात. खूपदा भटकंतीही झाल्यात. धमाल माणूस आहे. औरंगाबाद रॉक्स....!

काय सुरेख!! जबरदस्त मजा केलेली दिसत आहे!!

तुमचे प्रतिसाद किंवा खरडफ़ळ्यावर नमस्कार आतापर्यंत पाहिले होते. चांगलं लिहिताय की!

असल्यामुळे मी त्यांच्या फोनवर काॅल करुन प्राडाॅ आणि बाबा यांच्याशी बोलणार होतो. पण ते जमू न शकल्यामुळे हळहळल्या गेले आहे. बाकी इनो वगैरे आहेच! असो!परत बघू कधीतरी!

एका प्रतिभा संपन्न आणि मस्त स्वभावाच्या व्यक्तिशी ओळख झाली. कितीही आणि कसलेही काम असेल तरी दिलेला शब्द पूर्ण केलाच पाहिजे हे प्राडॉ कडून # शिकायला मिळाले.

असेच म्हणतो.

सर्वप्रथम बाबा छोटेखानी कट्टा वृत्तांत आवडला. आपण लिहिते झालात तो भेटी इतकाच आनंद आहे.मिपावर नवनवीन सदस्य येत राहावेत, लिहावेत ही माझी कायम इच्छा असते. चांगला वृत्तांत लिहिला. अभिनंदन. बाकी, माझं तुम्ही जरा जास्तच कौतुक केलं ब्वा. मला लॉगीन करायलाही संकोच होत होता. प्रतिभासंपन्न वगैरे जरा अतिच झालं पण दोन मित्र भेटल्यावर एकमेकांचं कौतुक होणारच, अब मेरी बारी. मंडळी कट्टयाचा विषय निघाला दोघांचेही व्य.नि.ने नंबर मिळाले अगोदर अत्रिंग पाऊस यांचा फोन आला. फोनवर बोलणं झालं. छान गप्पा झाल्या. आणि आपण उद्या भेटूच असं ठरलं. खरं तर आमच्या गप्पा संपल्यानंतर मला का कोण जाणे पाऊस आणि आपली भेट होणार नाहीच असं का वाटत होतं कोणास ठाऊक. बाकी कट्ट्याच्या दिवशी मी आणि बाबा वाट्सॅपवर अधुन मधुन बोलतच होतो. दुपारी दोन वाजता अत्रिंग पाऊस यांना मी फोन केला आणि त्यांनी तो कट केला. आणि नंतर पुन्हा त्यांचा फोन आला की माझ्या मिटींग्ज असल्यामुळे सायंकाळी भेटू. मी बाबाला फोन करुन म्हटलं 'बाबा कसं करायचं ?' बाबा, म्हणाला 'तुम्ही म्हणाल तसं' पण मला चैनच पडेना. मग मी बाबाला भेटायला निघालो. बाबाच्या दुकानाचा पत्ता विचारला आणि बाबाच्या दुकानासमोर हजर झालो. मोबाईलने बाबाच्या दुकानाचा फोटो घेतला. बाबाच्या दुकानात गेल्यावर बाबाची भेट झाली. प्रथमच भेटत होतो तेव्हा एकमेकांची ओळख झाली. गप्पा झाल्या. अत्रिंग पाऊस सायंकाळी येत आहेत म्हटल्यावर आपण बीबीका मकबर्‍याला जाऊ तिथे काही खादाडू काही फोटो सेशन करु असा एक विचार आला पण आपण दोघांनीही ते अनेकदा पाहिलं आहे तेव्हा आम्ही दोघांनी त्या विचाराला फेकुन दिलं. मधेच बाबाला ग्राहकांशी बोलावं लागायचं. बाबाचं दुकान मोठं आहे. महिलांचं दालन म्हटल्याने महिलांची ये जा सारखी चालू होती. बाबाच्या दुकानातील काम करणारी मुलं ग्राहकांशी देवाण-घेवाण करीत होती. बाबा माझ्याशी बोलत काउंटर सांभाळत बोलत होता. बाबाची आपल्यामुळे अडचण होऊ नये म्हणुन आणि धंदे के टाईम पे बाबाला कुठे घेऊन जावं हा विचार मला काही पटेना. मग बी बाबाला म्हटलं बाबा सायंकाळी भेटू या. असं म्हणुन मी बाबाचा निरोप घेतला. [बाबा आणि मी] आता काय करावं म्हणुन मग बेगमपुर्‍यात सासूरवाडीत गेलो सासूबैंची तब्येतीची चौकशी केली. मस्त झोप मारली. सायंकाळी एका मित्राची भेट घेतली मग जो उत्साह वाढला की विचारु नका, तो गेला आणि बाबाला फोन लावला. बाबाही सेवन हील उड्डान पुलाला बरोबर बोलल्याप्रमाणे दहाव्या मिनिटाला हजर झाला. नंतर स्काय टच या हॉटेलला गेलो गप्पा मारल्या. यकुची आठवण झाली. काही जुन्या मिपाकर औरंगाबादकरंचा विषय निघाला. खुप दिवसानंतर एखादा मित्र भेटावा त्याप्रमाणे आमच्या दोघांच्या खुप गप्पा रंगल्या मजा आली. बाबा स्वत: एमबीए झाला आहे. शांत स्वभावाचा, मोकळ्या गप्पा मारणारा. भरभरुन बोलणारा. अगदी सहजपणा बोलण्यात होता. आपलं दुकान, भविष्यातील स्वप्न, भटकंती, असे कितीतरी विषय गप्पात मजा आली. मी फिश खात नाही म्हटल्यावर एक फिश फ्राय सोडला तर बाबा माझ्याबरोबर व्हेज झाला. काजू मसाला आणि तंदुर सोबत काही सटरफटर खाऊन गप्पा मारता मारता नऊ वाजून गेले होते. अत्रिंग पाऊस यांचा दिलगिरी व्यक्त करणारा फोनही तेव्हाच येऊन गेला आम्ही दोघंही त्यांच्याशी निवांतपणे बोललो. बाकी, महिलांचं दालन म्हटल्यावर काही मिपाकर महिला इथे आपल्या दुकानात आल्या तर खरेदीत किती सुट देणार म्हटल्यावर १५ % सुट मिपाकर महिलांना देईन असं बाबा म्हणाला. असं म्हटल्यावर मग मी गप्पा आवरत्या घेतल्या. पुन्हा भेटायचं असं ठरवून आम्ही दोघांनी एकमेकांचा निरोप घेतला. मिपाच्या निमित्ताने एक नवा मित्र मला मिळाला. थ्यांक्स मिपा. -दिलीप बिरुटे

वृ आवडले.

वा छान वृत्तांत ! असे मनमोकळे, खेळीमेळीचे मिपा भारी वाटते बघा . रच्याकने कट्ट्याचे वृत्तांत वाचले की कट्टा करण्याची जोरदार इच्छा होते .

वृत्तांत आणि उपवृत्तांत दोन्ही झकास! स्वाती

मस्तच कट्टा झाला की!! एकदा औरंगाबादमध्ये मी नवर्‍याच्या आत्याकडे बसले होते. मी, नवरा, नवर्‍याचा आते भाऊ आणि त्याचा साडु असे गप्पा मरत होतो. साडु आणि मी पहिल्यांदाच भेटलो होतो. नवर्‍याचा आतेभाऊ उत्साहानी " आमचे साडु पण एकदम भारी लिहीतात बर का!!" असं सांगु लागला... तर साडु म्हणे "छे हो.. लोक काय लिहीतात.. तुम्ही वाचायला पाहिजे.. मी तुम्हाला सांगतो.. मिसळपाव नावाची एक साईट आहे..." "मिसळपाव?????????" मी एकदम उत्साहात..!! "तुम्हाला मिसळपाव माहितीये??" साडु समोर सासरची दहा माणसं.. मी दिवसभर इथेच पडीक असते आणि बराच दंगाही करते हे सांगावं की सांगु नये ह्या विचारात पडले..!! पुढचा तासभर आम्ही पहिल्यांदा भेटलेली दोन माणसं "मिसळपाव" ह्या विषयावर बोलत होतो!!!

कट्ट्याला किती लोक ते महत्वाचे नाही, तर हजर लोकांत कट्टा यशस्वी करण्याचा अ‍ॅटिट्युड असणे गरजेचे हे सप्रमाण दाखवून दिलेत दोघांनी. बाकी डिबी सर जसे इथे असतात तसेच प्रत्यक्षही दिसत आहेत, स्टायलिश, दिलदार, मनमिळावू, विनम्र :)

मस्तं कट्टावृत्तांत. आवडला. उपवृत्तांतही छानच.

एका दिलखुलास कट्ट्याचा दिलखुलास वृत्तांत अन उपवृत्तांत भावला. बाबा योगिराज साहेब एकदम हॅपी गो लकी या गटात मोडणारे दिसतात. सरांचा फोटो पाहून ते मराठी साहित्याचे प्राध्यापक कुठल्याच कोनातून वाटत नाहीत. टॉलिवूडचे हिरो वाटतात :-) .

बाबा पेट्रोल पंप यांचाच?

सरांचा वृ आवडला.

छान व्रुतांत. योगीराज, आपल्याला दुकानात येणारे बरे वाईट अनुभव वाचायला आवडतील. पुण्याएवढे तर्‍हेवाइक अनुभव नसतीलच पण तरीही वाचायला आवडतील.

वृत्तांत आणि उपवृत्तांत आवडले!

वृत्तान्त अवडला!

चान चान!!

बाबाजी ! वा !!

बोलला नाहीस कधी !!

Next time मी पण ! बरंका¡