पॉर्न साइट्सवरील बंदी ; किती योग्य, किती अयोग्य ?

खालील मुद्दे वरील काही प्रतिक्रियांमधेही आले असतीलच. १. सरकारतर्फे केलेला स्टंट पाहता 'पोर्न साइट्सवरील बंदी' हा खप वाढवण्याचा एक प्रकार आहे. २. पोर्नचे दुष्परिणाम फायद्यापेक्षा हजारो पटीने जास्त आहेत. ३. पोर्न 'फक्त आणि फक्त' खोट्या लैंगिक समस्या निर्माण करून त्यावर खोटे समाधान विकणार्‍या एका मोठ्या वर्तुळाचा भाग आहे. ४. पोर्न अतिव्यक्तिगत (कल्पनापातळीवर) मनोरंजनात्मक कार्य असेल तर विकृती ठरत नाही पण अभिव्यक्ती स्तरावर (दुसर्‍या व्यक्तीशी वागतांना) भयंकर विकृती ठरते. तसेच कोण कसे वागेल याची कोणीच खात्री देऊ शकत नाही. ५. पोर्नचा मनावर होणारा अजाणता प्रभाव कल्पनेच्या (प्युअर फँटसी) च्या पातळीवर ठेवणे प्रत्येकाला शक्य होत नाही. बघितले ते करायची इच्छा होतेच होते. त्यातून भयंकर प्रसंग उभे राहू शकतात. व्यक्तिगत पातळीवर असंख्य लोकांना या समस्यांशी काहीही दोष नसतांना सामोरे जावे लागते. ६. 'अजिबात गरज नसतांना उत्पादन फुकट विकायचे, त्यातून जीवनावश्यक गरज बनेल अशी परिस्थिती बनवायची, त्याचा पुरवठा झाला नाही तर अराजक माजेल असे खोटे चित्र तयार करायचे. बंदी-विरोध-जाहिरात यातून अधिकाधिक लोकांपर्यंत पोचायचे. भाव वाढवून अधिक नफा कमवायचा.' हेच सूत्र ऑनलाईन पोर्न इंडस्ट्रीबद्दल आहे. समांतरः कोणी पोर्नजगतात स्वखुषीने येत नसतो हे वाक्य तद्दन भंपक आहे. कोर्टाने डान्सबारवरील बंदी उठवल्यावर बारमालक असोशिएशनच्या कुणा पदाधिकार्‍याचे हे एक वाक्य कायम डोक्यात गेलेले आहे. "अब ये लडकीयां इज्जत की रोटी कमा सकेगी".

नक्की काय लिहावं हा एक मोठा प्रश्न आहे. उलट सुलट प्रतिक्रिया, ह्यावं अन त्यांव!! यात एक मुद्दा विचार करण्याजोगा आहे, पण तोसुद्धा अर्धा आहे. पै ने विचारलय, तुमचा ११ वर्षाचा मुलगा पॉर्न पहाताना सापडला तर तुम्हाला काय वाटेल? हाच प्रश्न मुलगी हा शब्द वापरुन लिहायची सुद्धा गरज वाटली नाही. आता पॉर्न! एकूण जी सगळी चर्चा चाललीय ती हार्ड कोअर पॉर्नबद्दल अस गृहीत धरु. कारण हे प्रकारच सॅडीस्टिक असतात. वर दिलेलेया एका प्रतिसादात लोकसत्ताचा लेख चांगला वाटला अस लिहीलं आहे. नक्की काय आवडल असावं त्या लेखात? बढाया? मी माझ्या घरात काय करतो/करते याचा सरकारशी संबंध नाही म्हणताना, निवांत त्याची पुरोगामी म्हणवून घेण्यासाठी केलेली जाहीर वाच्यता? देव जाणे. सेक्स एज्युकेशन्साठी पॉर्न ही तर अतिशय हास्यास्पद कल्पना आहे. स्वत:च्या अन भिन्न लिंगी व्यक्तीच्या शरीराबद्दलची स्पष्ट अन सुयोग्य शब्दात दिलेली माहिती म्हणजे सेक्स एज्युकेशन. अस करा अन तस करा हे सांगत नाहीत त्यात. जे काही माझ्या शरीराबाबत घडतय, ते नैसर्गिक आहे याचा अ‍ॅश्युअरन्स म्हणजे सेक्स एज्युकेशन, बरोबरीच्यांपेक्षा मी काही वेगळा/वेगळी नाही हा अ‍ॅश्यरन्स, अन भिन्न लिंगीयाच्या बद्दलची माहिती समजून घेतल्याने कमी होणारे औस्त्युक्य, या ३ गोष्टी सेक्स एज्युकेशन पुरवत. मग पुढे जाउन यात याचे नैसर्गिक्त्व, अन त्यद्वारे घडणारे प्रजनन. याचे दुष्परीणाम त्यातल्या मुक्त वावराने संभवणारे धोके न रोग हे स्गळ सेक्स एज्युकेशन मध्ये येत!! वाकड्या तिकड्या जिमनॅस्टिकला सुद्धा लाजवतील अश्या हाड मोडणार्‍या पोझेस नाहीत शिकवत यात. शिक्षण अन त्या मुळे येणारी समज, मनातल्या अधांतरी प्रश्नांची योग्य उत्तरे अन त्याद्वारे कमी होणारे न्युनत्व, एंक्झायटी. भिन्न लिंगीयांच्या शारीरिक बदलांची जाणिव अन पूर्ण माहिती मुळे उगा इकडे तिकडे डोकावण कमी होतं या शिक्षणाने. अर्थात हे झाले साधे सोपे विचार. उगा मिरवायला जाण्याजोग यात काही नाही, त्यामुळे ही बातमी होउ शकत नाही! ;) मुळात वासना ही नैसर्गिक असते. जशी भूक, तहान, निद्रा! तशीच मैथुन ही भावना. पण झालय काय, तर एक निद्रा सोडली; तर बाकिच्या स्गळ्याच वासनांचे अतिरेकी लाड वाढलेत. भुकेसाठी बर्गर, तहानेसाठी कोक, अन मैथुनासाठी पॉर्न! सगळ अस झटपट!! अन त्याची अतिरेकी चटक. त्या लोकसत्तेच्या लेखात म्हणे पति-पत्नीला उद्दीपित करण्यासाठी पॉर्न मदतीचे ठरू शकते??????? प्रेम, जिव्हाळा, आकर्षण?????? ह्यांच तेरावं घालण्याचा प्रकार आहे हा चक्क!! शारिरीक गरजांना नाकारणं जसं वाईट, तसच त्यांचा उदोउदो करणं सुद्धा वाईटच. कलासक्त मनाला कोणतीही गोष्ट सजवायला सांगाव लागत नाही, ते मन आपल्या आपण प्रत्येक गोष्टीत सुंदरतेचा प्रत्यय घडवत जाते. एकमेकाच्या सहवासाची ओढ, एकमेकाला पूर्ण सुख देण्याची आस, विश्वास याची कमतरता असणारी जोडपी (विवाहीत) मग अस पॉर्न मुळे उद्देपित व्हायची वाट पहात असावीत. असो. बंदी घालून कोणतीच वाईट गोष्ट थांबत नाही, पण योग्य जाणीव जागृत करण्याने बराच फरक पडेल. त्यातल्या त्यात सॉफ्ट पॉर्न असायला हरकत नाही, वर कुणी म्हंटल्याप्रमाणे पेड साईटस असाव्यात, ज्यायोगे स्वकमाई शिवाय हे पहाण्याचे धाडस होणार नाही. अनैसर्गिक गोष्टी दाखवायच्या बंद कराव्यात. लहाण अजाण मुलांच्या अस्तित्वाला धोका येउ नये, लहाण मुला-मुलींकडे पहाण्याची नजर बदलू नये एव्हढच एक साध्य व्हावं अस वाटत, बाकी सगळं ज्याच्या त्याच्यापुरत वैयक्तीक!!

प्रतिसाद आवडला.

आता नीट मुद्देसुद लिहितो. भारतामधे पॉर्नबंदी म्हणा किंवा इतर बंदी का काम करत नाहीत? पॉर्नबंदी घालणे आणि उठवणे ह्या एका गोष्टीला अनेक पैलु आहेत. कायदेशिर बाजु, व्यावसायिक बाजु, व्यक्तीसापेक्ष बाजु, आर्थिक हितसंबंध आणि सगळ्यात शेवटचा आणि सगळ्यात महत्त्वाचा म्हणजे भारतीय लोकांची भिकार वृत्ती. कायदेशिर बाजुंचा विचार करायचा झाला तर मुळामधे सरकारनी हा निर्णय का घेतला ह्याची कुठलीही कारणं दिलेली नाहित. सार्वजनिक ठिकाणी पॉर्न बघणं किंवा बघायला भाग पडणं हा गुन्हा "पब्लिक इंडिसेन्सी" खाली मोडत असावं. मिपावरच्या कायदे क्षेत्रामधील मंडळींनी ह्याविषयी लिहिणं योग्य ठरेल. ठराविक वयोमर्यादेखालच्या व्यक्तीने अ‍ॅडल्ट मटेरिअल हाताळणं (१८-) ह्याला बालगुन्हेगारीखाली जबाबदार धरलं जातं का? समजा एखादी व्यक्ती पकडली गेली तरी चिरीमिरी देउन सुटते. रेल्वे पोलिस मोबाईल्स ची तपासणी करतात अधुन मधुन. किती जणांवर खटले चालवुन शिक्षा झाल्या आहेत? हा अंमलबजावणी करणार्‍या यंत्रणेमधला दोष झाला. व्यावसायिक बाजु म्हणाल तर ऑनलाईन पॉर्न वरती किती व्यवसाय आधारित असतील ह्याची काही कल्पना करु शकता? इंटरनेट सर्व्हिस प्रोव्हायडर्स, पॉर्न इंडस्ट्रीमधली मंडळी, ब्राउझरवर अ‍ॅडव्हर्टाईझ होणारी उत्पादनं ही प्रातिनिधिक उदाहरणं झाली फक्त. एवढे सगळे लोकं हा "ईझी मनी" सहजासहजी सोडुन देतील असं वाटतं नाही. पॉर्नबंदी हटवण्यामागे ह्यामधल्या लॉबीचा दबाव असायची शक्यताही असु शकते. ह्यामधले इंटरनेट लॉबी वाले जे FUP (Fair Usage Policy) नंतर डेटा ला चार्ज असणारे आपले प्लान्स गाळामधे जातील ह्या भितीने कुठल्या थराला जातील ह्याचा भरवसा नाही. आर्थिक हितसंबंधांमधे हयच्या अजुन काही काळ्या बाजु मांडतोचं. व्यक्तीसापेक्ष बाजु मी वरच्या मुद्द्यात मांडली आहेच. सद्विवेकबुद्धी, पर्सनल चॉईसेस वगैरे वगैरे. एका व्यक्तीचं आयुष्य जोपर्यंत ती दुसर्‍याला कुठल्याही प्रकारचा त्रास देत नाही तोपर्यंत नियंत्रणाखाली आणायचा नैतीक अधिकार कोणालाही नसावा. आर्थिक हितसंबंध ही ह्या धंद्यामधली सगळ्यात काळी बाजु: ह्या इंडस्ट्रीमधे गुंतवणुक कोणाची असते हो? :) ही लोकं स्वत:चे हितसंबंध जपायला काय करतात हे काय नव्याने सांगायला हवं का? आजपर्यंत सरकारने बंदीचे अनेक निर्णय घेतले. प्रातिनिधिक उदाहरण म्हणुन गुटकाबंदीविषयी बोलु. काय झालं हो गुटकाबंदीनंतर? रुपया दोन रुपयाला मिळणार्‍या पुड्या सरळ सरळ दहा रुपयाला टपरी टपरीवर मिळायला लागल्या. महसुल/ एफ.डी.ए. ला हि गोष्ट माहित नसेल असं वाटतं? चिर्‍यामिर्‍या. पोती भरभरुन चिर्‍यामिर्‍या. ह्याला म्हणतात माफियाराज. परवा पॉर्नबंदी घातली त्यावेळेला नॉर्थ इंडियन स्टेट्समधल्या "धंदे"वाल्यांनी काय करावं? एरवी १००-१५० रुपयाला विकली जाणार्‍या पॉर्न डीव्हीडीज काळ्याबाजार भावानी विकायला सुरुवात केली. ऑपॉर्च्युनिस्ट्स :P. (ref: सकाळमधली बातमी) सगळ्यात शेवटी भिकार भारतीय मनोवृत्ती. कायदा केला रे केला की "बिन खड्ग बिना ढाल" वाल्यांचा आधीच चुकीचा असणारा "आदर्श" डोळ्यासमोर आणुन लग्गेचं सविनय कायदेभंग करायला जातील. अरे जिथे लोकांना सिग्नल पाळणं हा अपमान वाटतो तिथे साक्षात पॉर्नबंदी घातली तर पौरुषत्वावर घाला घातल्याचा आव आणुन तावातावाने वाद घालणारे ह्या दोन आठवड्यांमधे ढिगाने भेटले. ज्यादिवशी बंदी घातली गेली तेव्हापासुन ४८ तासांच्या आतमधे ह्या बंदीला प्रॉक्सी सर्व्हर्स वापरुन कसं मोडावं ह्याचे मेसेजेस फेसबुक म्हणा व्हॉट्स अ‍ॅप म्हणा सगळीकडे फिरत आहेत. कुठल्या वेबसायटी चालु आहेत ह्याची भली मोठी यादी पाठवली गेली. ह्या समाजप्रबोधनाचा परिणाम काय म्हणे तो? ज्या लोकांची पॉर्न डिक्शनरी १०=१२ वेबसायाटींपुर्ती मर्यादित होती त्यांना ८००-९०० वेबसायटींचा खजिना सापडला. सापडतील का तुम्हाला ह्यापेक्षा भिकार मनोवृत्तीची लोकं कुठं? त्यापेक्षा कायद्याच्या चौकटीत राहुन लोकांना "हैदोस" घालायची परवानगी असणं काय वाईट आहे? बंदी घाला नाहितर नका घालु लोकं ते बघणारचं. मला पॉर्न बघायचं किंवा त्यावर बंदी घालणं अश्या दोन्ही गोष्टींचं समर्थन करायचं नाहिये. लाईफ शुड बी ऑलवेज बॅलन्स्ड विथ डार्क डिसिजन्स अँड फेअर डिसिजन्स. अदरवाईज लाईफ विल बी रिडंडंट अँड बोरिंग.

"मनुष्यप्राणी,बोनोबो-एक माकडाची जात आणि डॉलफीन्स हे तीन प्राणी प्रजोत्पत्ति व्यतिरीक्त सेक्स करण्यात लय आनंद घेतात. नव्हेतर माणसाला मेंदुत अचाट कल्पनाशक्तीचं वरदान असल्याने विकृत कल्पनेतून तो प्रचंड आनंद घेऊ शकतो हे दाखवण्यातही तो आनंद घेत असतो."प्रो.देसाई मला म्हणाले.

बंदी असावी कि नाही यावर चर्चा आहेच आणि ती चालूच राहील . माझ्या डोक्यात वेगळाच विषय आहे . अतीच अवांतर होत असेल तर प्रतिसाद उडवून टाकावा मुळात या सगळ्याची गरज लहान मुलांमध्ये का तयार होते ? त्यांना योग्य वयात योग्य ती माहिती दिली तर पोर्न बघणं टाळू शकतील का मुलं ? माझ्यामते हो . कारण बहुतेकदा वाढत्या वयातली उत्सुकता हे एकाच कारण असतं . नंतर त्याचं व्यसनात रूपांतर होतं . हो याचं हि व्यसन लागतं. इथे बरेच पालक आहेत ज्यांनी मुलगी १२-१४ वर्षाची झाल्यावर तिला सध्या तिच्या शरीरात होत असलेल्या किंवा पुढे होणार असलेल्या बदलांबद्दल माहिती दिली असेल किंवा देणार असाल . पण जेव्हा हीच वेळ मुलांच्याबाबतीत येते तेव्हा "समजेल त्याचा तो " असं म्हणून टाळून दिली जाते . (असे लोक माहितीतले आहेत). एका ओळखीच्या काकांनी मला त्यांच्या सिस्टम वर अडल्ट फ़िल्टर चालू करण्यासाठी बोलावलं होतं . का तर म्हणे त्यांचा सातवीतला मुलगा "काहीबाही" बघतोय . घरातले वडिलधारेच जेव्हा सरळ शब्द वापरून बोलू शकत नाहीत . तर ते मुलांना काय आणि कसं समजावणार ?

अद्दयाच्या मुलग्यांबाबतच्या मुद्दयाबाबत सहमत.माझ्या मुलाशी तो सातवीत गेल्यावर याबाबतीत त्याच्याशी बोलले होते.कदाचित माझ्या वैद्यकीय पार्श्वभूमीमुळे मला त्याच्याशी बोलण्यात संकोच वगैरे वाटला नाही. त्यातच माझ्या घरात चोवीस तास वायफायमुळे नेट अॅक्सेस आहे.तेव्हा मुलाशी काय बघ काय नको हे मला दुष्परिणामांसकट बोलावेच लागले होते.त्याला पासवर्ड न सांगुन अविश्वास ठेवावासा वाटत नव्हता हेही खरं.अगदी याच्या उलट घटना माझ्या एका डाॅ मैत्रिणीच्या मूलाबाबत घडल्यावर मला आपण जे केले ते बरोबरच याची खात्री मुलाच्या बाबालाही पटवता आली!त्याला वाटतं मुलांना सांगावे लागत नाही.आपोआप कळतं सर्व! तर याच मैत्रिणीच्या मुलाने सातवीत असताना एका वर्गातल्या मुलाच्या मोठ्या भावाने नेटवर लावलेला पाॅर्न व्हिडिओ पाहिला.नंतर मात्र आपण काहीतरी चुकीचं केलंय ,घाण पाहिलंय वाटून घुसमटायला लागला.त्यात त्याला सारखं हात धुण्याची सवय लागली.सारखं गप्प राहतो,हात धुतोय म्हणून चिंतित आईने जवळ घेऊन विचारल्यावर पोरगं रडायला लागलं.आणि सर्व सांगितलं. त्यानंतर बरेच दिवस त्याचे काऊन्सेलिंग करावे लागले.हे सर्व माझ्या मुलाला मला सांगून त्याच्याशी यावर बोलता आले. आईवडील मुलाच्या नात्यात तेवढी मित्रता असेल तर मुलांशी यावर बोलता येऊ शकते.बोलावेच.

पॉर्न चे फायदे -- वि. सु. - यात पॉर्नचे कुठलेही समर्थन नाही किंवा त्याच्याबद्दल कोणताही आकस नाही. हे त्याचे फक्त वस्तुनिष्ठ वर्णन आहे. बहुसंख्य व्यक्तींच्या जोडीदाराची शरीरबोली आणी शरीरसौष्ठव हे त्यांना आकर्षित करेल किंवा काळानुसार आकर्षित करून ठेवेल असे राहत नाही (पुरुष नि स्त्रिया दोन्ही).काही काळानंतर आपल्या जोडीदाराच्या शरीराचे आकर्षण कमी झाले/ नाहीसे झाले तर त्या व्यक्तीबरोबर शरीर संबंध ठेवणे हे जास्त जास्त कठीण होत जाते. मानवी मन हे अशावेळेस कल्पनारम्यतेचा( FANTASY) आधार घेत असते. आपल्या जोडीदारा ऐवजी दुसर्या तरुण नट किंवा नटी बरोबर आपण प्रणय करीत आहोत( यात संभोगच असेल असे नाही) अशा कल्पना विलासाचा आधार घेऊन प्रत्यक्ष प्रणय क्रीडा चालू राहू शकते. यावेळेस बायका नवर्याऐवजी दुसर्या तरुण आणी देखण्या पुरुषाची आणी नवरे बायको ऐवजी एखाद्या सुंदर नटीची कल्पना डोक्यात ठेवून शृंगार करत असतात. (सनातनी लोक याला मानसिक व्यभिचार म्हणू शकतील). परंतु हि परिस्थिती ९० % जोडप्यांच्या बाबतीत त्यांच्या आयुष्यात कधीतरी घडतेच.अशा कल्पना विलासाचा मूलाधार अश्लील साहित्य असू शकते. आपली बायको कमनीय आहे किंवा आपला नवरा तारुण्याने मुसमुसलेला आहे आणी तो अर्धा तास "संबंध" ठेवू शकतो अशा तर्हेचा कल्पनाविलास या जोडप्याला एकत्र ठेवण्यास मदत करू शकतो. या कल्पनाविलासामुळे भावनिक/ मानसिक निचरा होण्यास मदत मिळते. सम्भोगासक्ती( मैथुन) हि आद्य प्रेरणा आहे तेंव्हा ती दडपणे हे अनैसर्गिक आहे अशावेळेस कोंडून ठेवलेल्या भावनांचा निचरा होण्यास बरेच लोक पॉर्नचा आधार घेतात हि वस्तुस्थिती आहे. त्याच्या समर्थनार्थ कोणी आमची "कामसूत्र संस्कृतीच" आहे याचा आधार घेतात. बायको ढिगार्या सारखी पडलेली असते किंवा नवरा बटाट्याच्या पोत्यासारखा कळकट आहे ( हि प्रत्यक्ष रुग्णांनी केलेली वर्णने आहेत) असे असताना संबंध कसा ठेवणार असे प्रश्न रुग्णांकडून बर्याच वेळेस येतात. वंध्यत्वा वर उपचार करताना आपल्या शारीरिक संबंधांची वारंवारता किती आहे? हा एक नैसर्गिक प्रश्न येतोच. हि वारंवारता वाढवणे हे हि आवश्यक आहे. मग अशा वेळेस त्यांना उपाय सांगताना दोघांची शारीरिक आकर्षकता वाढवायचे उपाय सांगण्याबरोबर चावट आणी अश्लील( यात फरक श्रेणीचा आहे) साहित्य वाचणे/ पाहणे हेही सांगावे लागते. पुरुषांची परिस्थिती फारच वाईट असे.(कारण प्रत्यक्ष कार्य पुरुषाला करावे लागते. स्त्रिया थंडपणे पडून राहू शकतात) बायको लठ्ठ असल्याने आकर्षणच वाटत नाही त्यातून ती कायम घामाने थबथबलेली असते त्यामुळे "इच्छा'च होत नाही आणी "इच्छा" झाली तरीही लिंग ताठरता येत नाही हि परिस्थिती फार वेळा आढळून येते . मुळात लठ्ठ पणामुळे स्त्रीला PCOS(POLYCYSTIC OVARY SYNDROME-- PCOS is the most common endocrine disorder among women between the ages of 18 and 44. It affects approximately 5% to 10% of this age group. It is one of the leading causes of poor fertility स्त्रोत विकी) हा आजार झाल्याने वंध्यत्व आलेले असता हा "अजून" असलेला प्रश्नही( लिंगशैथिल्य) सोडवावा लागतो. त्यातून ज्या दिवशी स्त्रीबीज तयार होईल( हे स्त्रीबीज २४-३६ तासच कार्यक्षम असते आणी यानंतर संबंध केला तर तो निरुपयोगी ठरतो) त्या विविक्षित दिवशी त्यांना संबंध ठेवा हे सांगावे लागते. यामुळे मुळात कठीण असलेला शरीर संबंध हा अजूनच कृत्रिम होतो. अशा वेळेस पुरूषाला उद्दीपित करण्यासाठी चावट आणी अश्लील साहित्याचा वापर करावा लागतो किंवा पुरुषाला कल्पनाविलासाचा( FANTASY) आधार घ्या हे सांगावे लागते. हे कितीही सोपे असले तरी आपली बायको ८७ किलो ची असताना तिला चवळीची शेंग "समजणे" किती कठीण आहे हे जो त्यातून गेलेला आहे त्यालाच विचारा. गर्भाशयात शुक्राणू रोपण (INTRAUTERINE INSEMINATION) या क्रियेसाठी पुरुषाला वीर्य दान करावे लागते परंतु हस्तमैथुन करून वीर्य देणे हि गोष्ट अपरिचित वातावरणात सोपी नसलेली गोष्ट आहे. १९९४ साली आमच्या वंध्यत्व केंद्राला यासाठी दिलेली खोली जुनी इंग्रजांच्या काळातील होती (३० X २० फुट आणी तिचे छप्पर १८ फुट होते) अशा ठिकाणी तुम्ही कितीही पडदा लावा माणसाला लिंग ताठरता येणे फार कठीण होत असे. अशा वेळेस आम्ही सरकार कडून एक व्हिडियो प्लेयर शैक्षणिक अनुदानातून विकत घेतला आणी अशा उपचारातून यशस्वी झालेल्या पहिल्या माणसाला अश्लील साहित्यःच्या कॅसेट्स "भेट " देण्यास सुचवले.यानंतर अशा १२ कॅसेट आम्हाला भेट म्हणून मिळाल्या होत्या( या कॅसेट चोरीच्या भीतीने कुलुपबंद ठेवाव्या लागत असत). जे लोक त्यातून गेले होते त्या लोकांना त्याची गरज किती आहे ते व्यवस्थित समजलेले होते. वि सू-- यात कोणत्याही वजनाच्या किंवा आकाराच्या अथवा रंगाच्या व्यक्तींचा अधिक्षेप करणे हा हेतू नसून प्रत्यक्ष आलेल्या अनुभवांचा उल्लेख आहे मूळ मुद्दा सरकारने त्यात हात घालावा कि नाही हे मी वर दिलेल्या इतर प्रतिसादात माझे मत दिलेले आहेच त्याची द्विरुक्ती नको.

अवांतर: तोंडावर कोणी कितीही इंजिनियर डॉक्टर होणार म्हणले तरी मनातून प्रत्येक तरुणाला याच इंडस्ट्री मध्ये करिअर करायची सुप्त इच्छा असते (काय आप्पा वरून साभार )

मिपावरचे या विषया संबंधीचा एक धागा :- http://www.misalpav.com/node/20247 बाकी, पॉर्न इंडस्ट्री मधील व्हिडीयो बद्धल चर्चा होते, पण त्यामागची लैंगिक उत्पिडन्,क्रौर्य तसेच ड्रग्स आणि विकॄती या बद्धल जास्त बोलले जात नाही ! मला आठवतय त्याप्रमाणे युएस पॉर्न इंडस्ट्रीने मागच्या रिसेशनच्यावेळी {२००९ } बेल आउट पॅकेज सुद्धा मागितले होते ! ;) मदनबाण..... आजची स्वाक्षरी :- तुझे जीवन की डोर से बाँध लिया है... :- Asli Naqli

एकुणच १) बहुतांश लोकांन्नी नितांत सुंदर असे पोर्न चित्रपट पाहिलेले दिसत नाहीयेत ! २) पॉर्न हे केवळ पुरुषांसाठी बनवले जाते , केवळ पुरुषांन्नाच त्यातुन आनंद मिळतो . असे काही जणांचे मत दिसत आहे . ३) पॉर्न पाहुन लोकांना इन्फेरियॉरिटी कॉम्प्लेक्ष येतो ( हे बर्‍याचांशी खरे आहे , पण असा कॉम्प्लेक्ष येणारे लोक खर्‍या अर्थाने प्रौढ झालेलेच नसतात हे ही तितकेच खरे ) ४)पॉर्न मधे इमोशन्स नसतात असे जे काही मत आहे ते ही काहीच्या काही आहे , इन्टिमेट रिलेशन मधील शृंगाराचे चित्रण न पाहिलेले लोकच असे काहीतरी विधान करु शकतात. ५)चाईल्ड पोर्नोग्राफी हा नक्कीच विकृत प्रकार आहे त्यावर १००% बंदी असायलाच हवी ! पण म्युच्युअल कन्सेंट ने केलेल्या पोर्न वर बंदी आणणे ही तर सरळ सरळ स्वमतंध दांभिकता आहे ! ६) भारतात बहुतांशलोक प्रौढ होतच नाहीत , ०-१८ वयोगटातुन डायरेक्ट ६० + ह्या वयोगटात उडी मारतात त्यामुळेच ह्या असल्या पॉर्नबंदी सारख्या मुर्ख प्रकारांचे पीक येत आहे ! ७) डिक्लेरेशन मधे म्हणल्या प्रमाणे We hold these truths to be self-evident, that all men are created equal, that they are endowed by their Creator with certain unalienable Rights, that among these are Life, Liberty and the pursuit of Happiness. लोकांच्या पर्स्युट ऑफ हॅप्पीनेस वर गदा आणणारे सरकार जास्त काळ टिकुन राहु शकेल असे वाटत नाही . ( अर्थात सरकारने कालच पोर्न वर बंदी घालता येणार नाही असे क्लीयर केले आहे :) ) असो . (संपादित)

मुळात मानवी भावना ९ रसांशी सतत निगडीत असतात. १. हास्य रस २. अद्भूत रस ३. शांत रस ४. रौद्र रस ५. वीर रस ६. करूणा रस ७. भयंकर रस ८. बीभत्स रस आणि ९. श्रृंगार आहारात जसे आपण सगळेच रस आलटून-पालटून वापरतो तसेच ह्या रसांचे पण आहे. आहारात पण एखाद्याला गोड आवडते तर एखाद्याला तिखट, कुणाला आंबट-गोड. तसेच ह्या नव-रसांच्या बाबतीत पण व्हायला हवे.विशेषतः "श्रृंगार-रसाच्या" बाबतीत. कारण इतर ८ रसांपेक्षा, श्रृंगार रस जास्त प्रमाणात मनावर मोहिनी घालतो. पण हा रस माणसांच्या जीनात प्रवेश करतो तोच मुळी पौंगडावस्थेत आणि तो पण अतिशय चुकीच्या मार्गांनी (सिनेमा, जाहीराती,निळे-पिवळे साहित्य आणि मित्र) आधीच्या पिढीत इतक्या विपूल प्रमाणत हे साहित्य उपलब्ध न्हवते, पण आमच्या पिढीत १९८२-१९८३ नंतर रंगीत दूरदर्शन संच आले आणि गावोगावी व्हिडिओ पार्लर सुरु झाले. ३-४ रुपयात हिंदी सिनेमे बघण्यापेक्षा ५/- रुपयात निळे सिनेमे बघण्याचे प्रेक्षकांचे प्रमाण वाढले. सुरुवातीला मुंबई-पुणे इतपतच मर्यादीत असलेले हे क्षेत्र पुढे गावो-गावी पसरले कारण, १. कमी पैशात गुंतवणूक २. हमखास येणारा प्रेक्षक वर्ग (कारण दर-वेळी नवे सिनेमे, रोज ६-७ शोज, कधी-कधी १५-१६...होय ही सत्य घटना आहे...ठाणे-मुलुंड भागात सकाळी ८ ते रात्री १२ वाजेपर्यंत हे शोज चालत असत.) ३. कमी टॅक्स. ४. प्रचंड नफा (एक लाखाचा परतावा, जास्तीत जास्त ५ ते ६ महिन्यात, पुढे फक्त टांकसाळ) १९९२ नंतर भारतात इंटरनेटचा वापर बर्‍यापैकी वाढला आणि २००० नंतर तो अक्षरशः फोफावला. युट्युब, टोरांट मुळे घरबसल्या हवा तो कार्यक्रम, आपल्याला हव्या त्या वेळेला, पहायला मिळाला लागला.चांगल्या बरोबर वाईट पण येते,(अणू उर्जे बरोबर अणू बाँब, डायनामाईट===> खडक फोडायला आणि शत्रू सैनिक मारायला) ह्या नियमानुसार, युट्युब आणि टोरांटच्या बरोबर निळ्या सिनेमांचे पण आगमन झाले. आज १९८३च्या जमान्यात व्हिडिओ पार्लर मध्ये निळे सिनेमे बघणारा प्रेक्षक-वर्ग घरी पण तेच सिनेमे बघतो. आता तुम्हीच सांगा घरोघरी बाप आणि मुलगा, निळे सिनेमे बघत असेल तर कायदा कितपत आळा घालणार? आणि मुळात निळे सिनेमे का करायला लागतात? खरे तर, ज्या देशात वात्सायनाने "काम-शास्त्र" हा उत्तम ग्रंथ लिहिला आणि ज्या देशांत "खजुराहो" सारख्या उत्तम शृंगारीक मुर्ती घडवल्या गेल्या, त्या देशातील समाज एका उत्तम नीती-चारित्र्याचा, घडायला हवा होता. पण असे झाले नाही. एकतर परकीय आक्रमण आणि त्यांनी केलेली स्त्रियांची विटंबना आणि त्यांनी स्त्रियांना दिलेली दुय्यम वागणूक. स्त्रीला उपभोग्य वस्तू समजायचे, तिच्या मताला-भावनांना किंमत द्यायची नाही, हे समाजमनावर ठसवल्या गेले.अद्यापही भारतीय समाज ह्या समजातून १००% बाहेर पडलेला नाही. आणि दुसरे कारण म्हणजे, पौगंडावस्थेत मुला-मुलांची होत असलेली शृंगार-रसाच्या बाबतीतील कुचंबणा. वयात येतांना पुरुषांना जशी स्त्री शरीराची ओढ असते (शारीरीक लगट), तशीच स्त्रीयांना पण कुणीतरी त्यांच्या भावना समजून घेणारा, त्यांना मित्र म्हणून हवाच असतो.(भावनीक ओढ) ज्या मुलांना स्त्री मैत्रीण मिळत नाही किंवा ज्यांची वासना जास्त असते, असे पुरुष साहजीकच वेश्यांकडे आणि ते पण नाहीच जमले तर निळे सिनेमे बघण्याकडे वळतात. वेश्या व्यवसाय ही जशी अशा (श्रूंगार-रसाच्या अधिन झालेल्या) पुरुषांसाठी आवश्यक बाब आहे, तितकीच आवश्यकता अशा पुरुषांसाठी, ह्या निळ्या सिनेमांबाबत आहे. आधी उल्लेख केल्या प्रमाणे, कुणाला कुठला रस जास्त आवडेल ते सांगता येत नाही. खजुराहो आणि कामशास्त्राने, जर ह्या भारतीय समाजमानावर परीणाम होत नसेल, तर ह्या निळ्या-पिवळ्या साहित्याने पण नक्कीच होणार नाही. उगाच निळ्या-पिवळ्या साहित्याला दोष देण्यापेक्षा, स्त्रियांचा आदर करण्याची शिकवण, ह्या समाजाला देण्याची जास्त गरज आहे. मला असा समाज बघायला आवडेल, की जो..... १. एकटी स्त्री दिसली तरी एखादी झुंड तिच्यामागे लागणार नाही. (कुवैतमधल्या फाइल नावाच्या उपनगरात, कंपनीच्या गाडीमधून स्वतः बघीतलेले द्रूष्य.(ह्या स्वानुभवर कथा टाकणार नाही.कट्ट्याला मात्र नक्कीच सांगीन.) कुवैत मध्ये निळ्या सिनेमांना बंदी आहे.इतकेच कशाला, सिनेमांमधील चुंबन द्रूष्याला पण बंदी आहे.) २. तिच्या असहाय्यतेचा फायदा घेवून तिला आर्थिक दृष्ट्या लुबाडणार नाही. इथल्या द्रौपदीला वस्त्रे देण्याची वेळ, श्रीकृष्णावर परत येवू नये आणि घरोघरी रावण जन्माला येवू नये, ही पालक म्हणून आपलीच जबाबदारी आहे.

उत्तम चर्चा.

१.पॉर्न बघताना किंवा लीगल ठरवताना त्यामध्ये काम करणार्‍यांच्यावर अन्याय होत आहे हा मुद्दा दुर्लक्षला जातोय . मागणी वाढेल तसा पुरवठा वाढेल आणि त्यामुळे शोषण वाढेल . अजूनही बरेच स्त्री पुरूष बळजबरीने हे काम करतात . २.वाढत्या मागणीने छुप्या कॅमेराने केलेले शूटींगचे प्रमाण वाढते आहे आणि बदनामीमुळे अनेकजण आत्महत्या करत आहेत, लोकांचे संसार उद्ध्वस्त होत आहेत.

अविवाहित तरुणांच्या काम जीवनामध्ये पोर्न फार मोलाची भूमिका बजावते. किंबहुना वेश्यागमन आणि पोर्नच ( निलचित्रफिती आणि पिवळी पुस्तके) त्याला 'मोकळं ' होण्यासाठीचे पर्याय म्हणून उपलब्ध असतात. अशा परिस्थितीत त्यावर बंदी घातल्याने 'मोकळं' होणं अजूनच जिकिरीच काम होईल. पर्यायाने मुली व स्त्रियांवरच्या अत्याचाराच्या घटनांमध्ये वाढ होऊ शकते. बंदीचे हे दुष्परिणाम आपण लक्षात घ्यायला हवेत. तसेच ज्या पोर्न साहित्यात नैसर्गिक संभोग दाखवतात त्यात विकृती वाढेल असे काहीच नसते उलटपक्षी असे पोर्न हे तणाव नाशकाचं काम करतं.