मज व्यथेची हाव कुठे,
कुंपणाची धाव कुठे
दुःख ही जरासे पचले नाही,
वेदनेला वाव कुठे
जिंकला समर जरी तो,
तरी सुखाची हाव कुठे
झाली माणसे परागंदा,
राहिले मज गाव कुठे
रेखले होते तुझे नाव ज्याच्यात,
हरवले ते डायरीचे पान कुठे
#जिप्सी
दोन्ही ओळी वेगवेगळ्या आहेत
मज व्यथेची हाव कुठे- कोणालाच स्वतःला दुःख , व्यथा मिळावी असे वाटत नाही, पण व्यथा नकळतपणे भेटते.
कुंपणाची धाव कुठे- आणि कितीही व्यथा दुःखे भेटली तरी मनुष्य स्वतःभवती आखलेले रिंगण सोडत नाही. त्यातच समाधान मानतो .
असे सुचित करायचे आहे.
छान .
समर
मस्त आवडली
छान .. आवडली कविता
थोडी मीटर-वजनात गंडली असली
अजून प्रयत्न करेन
आवडली.
छान
हेच म्हणतो
धन्यवाद मंडळी _/\_
छान ...
छान लिहिलंय!
दोन्ही ओळी वेगवेगळ्या
धन्यवाद! :)
रचना आवडेश!
धन्यवाद
चांगली कविता. खोदकामात काही