पाऊस झरला कितीदा माझ्या अंगणात
मन चिंब ही कितीदा भिजले पावसात...
पाउस बरसे वरवर पोहचत आत नाही
नेईल काळजासी तो तुझा हात नाही
एकटाच सोडलीस तु भरल्या संसारात...
मन चिंब ही कितीदा भिजले पावसात...
उबदार त्या मिठीचा आता ज्वार नाही
ईथे श्रावणाला आता धार नाही
किती सरी जळाल्या वणवा वादळात...
मन चिंब ही कितीदा भिजले पावसात...
मी एकला कुठेसा बाकावरी विसावे..
क्षण राहीले जे काही ते ईथेच उसावे...
कमरेत वाकलेला वड उभा अंगणात...
मन चिंब ही कितीदा भिजले पावसात...
कवी : अर्व ( निशांत तेंडोलकर..)
काव्यरस
| लेखनविषय: |
|---|
वाचने
2867
प्रतिक्रिया
12
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
आवडली
आवडली कविता. आधीच्या पेक्षा सुगम आणि घट्ट बांधणीची.
......मी एकला कुठेसा बाकावरी विसावे..
क्षण राहीले जे काही ते ईथेच उसावे........ हे खासच.
धन्यवाद चित्रगुप्तजी...
धन्यवाद चित्रगुप्तजी...
प्रयत्न सुरु आहे...अधिक सुगम आणि घट्ट बनवण्याचा..
आवडली!
आवडली!
या निमित्ताने कवितेतील
या निमित्ताने कवितेतील सुबोधता आणि निर्बोधता, गेयता आणि अगेयता, परंपरा आणि नवता, विस्कळितपण आणि नेटकेपण, छंदबद्ध आणि मुक्तछंद वगैरेंचा सौंदर्यानुभूतीशी कसा काय संबंध असू शकतो, यावर जाणकारांनी प्रकाश टाकावा, अशी विनंती करतो.
वाह..
वाह..
कविता छान आहे, पुढील कवितेस
कविता छान आहे, पुढील कवितेस शुभेच्छा !
आवडली कविता
खुप छान कविता !
मस्तच
अजुन एक सुंदर रचना..
उसावे... म्हणजे?
उसावे... म्हणजे?
उसावे म्हणा किंवा उसवावे..
उसावे म्हणा किंवा उसवावे.. किंवा संपावे एकच
वाह
सुरेख!!!!!!!
धन्यवाद
धन्यवाद