किल्लास लिवला भास्कर भौ .. भारतात खास फिरायला गेलात काय तुम्ही ? मजा आहे राव ..
फोटू लैच उत्तम .. बाकी मंदीराभोवतालच्या तलावात पोहण्यास बंदी नाही ना ? असं पाणी पाहिलं की आमच्यातला पेंग्विन जागा होतो.
-टारझण
आपली अभ्यासाची जागा तर एकदम भारी आहे...
काय करणार. एका खोलीत सहा सात जन रहात होतो. पुन्हा येणारे जाणारे होतेच. म्हणून कंकालेश्वराच्या छायाछत्राखाली जायचो. घरापासून फार दूरही नव्हते हे देऊळ. सायकल वर टांग टाकली की ४-५ मिनिटात देवळात.
आपला,
(कनकालेश्वराच्या आशिर्वादाने शिकलेला) भास्कर
आम्ही येथे वसतो.
ह्म्म.. पण जागा छान निवडलीत ! मी आमच्या बिल्डिंच्या गच्चीत करायचो अभ्यास.. छान सावली असायची... सूर्यास्त पाहूनच खाली जायचो..
तसेही अभ्यास किती केला हा भाग वेगळाच ...
-- लिखाळ.
तसेही अभ्यास किती केला हा भाग वेगळाच ...
हे मात्र खरं. मी सुद्धा कनकालेश्वराच्या तळ्यातल्या रंगिबेरंगी माशांना पहात तर कधी कधी ते सुंदर कोरीव नक्षिकाम तासन तास न्यहाळत बसे.
>>तळ्यातल्या रंगिबेरंगी माशांना पहात
माझी माश्यांशी पहिली ओळख तिथेच !!
अवांतरः आम्ही अजुन ५० वर्षांनी "पुन्हा बालपणीचा काळ सुखाचा" अशी मालिका लिहणार आहोत,तेव्हा यावर एक चाप्टर नक्की !!
भास्कर राव,
अतिशय सुरेख चित्रे आहेत. खूपच छान. गाभार्यावरच्या घुमटाचे नक्षिकाम अप्रतिम.
धन्यवाद एका सुंदर स्थळाची ओळख करून दिल्याबद्दल.
- (सर्वव्यापी)प्राजु
http://praaju.blogspot.com/
प्रतिक्रिया
छान आहेत
उत्तम
आरे वा!
तानाजी बिडी
छान सचीत्र
लेख
लेख आणि
अभ्यासाची जागा
ह्म्म.. पण
ते मात्र खरं
रंगिबेरंगी माशांना
वा!
छ्हन लेख
फोटो लै