माझं खोबार... भाग २

व्हिसा प्रोसेसिंग मधे 'मेडिकल टेस्ट' हा एक अतिशय जबरा प्रकार असतो. पूर्ण (म्हणजे पूर्ण) तपासणी करतात. एक्स्-रे वगैरे काढताना शर्ट वगैरे काढावा लागतो तो संदर्भ आहे इथे. बिपिन.

>>>आपणही मजूरच. पोटासाठी, चार पैसे जास्त मिळतील म्हणूनच तर चाललो आहोत ना? तर व्हा तयार, काढले कपडे आणि राहिलो उभा रांगेत. यथावकाश सगळे सोपस्कार पार पडले आणि तो व्हिसा पडला हातात. =)) =)) =)) टुकुल्याने अर्थाचा अनर्थ केला ;)

असेच म्हणतो. बिपिनभाय, हा भाग देखिल सुंदर झालाय. पुढच्या भागची वाट पहातोय.

हीरीत त्याल सापडतं तर हे लोक पानी कुठनं आनत्यात? कळेलच हळू हळू. :) आणि मला कळलं होतं तेव्हा मी जसा थक्क झालो होतो तसे तुम्ही पण व्हाल.

वाचतो आहे, अजून लिहा!

धन्यवाद काका. लायला आणि लैल एकच (माझा उच्चार चुकला आसेल कदाचित). (बिल्लैल = रात्री - मी रात्री येतो). हे वहाबी हे एक तत्वज्ञान आहे. जबरी कट्टर, त्याना सलाफी असंही म्हणतात आणि ते सुन्नी पंथिय आहेत. ओमानी हे बहुतकरुन इबाधी आहेत. इबाधी ही शिया / सुन्नी सारखीच अजून एक शाखा आहे इस्लामची. एवढे जहाल नसतात. बिपिन.

इस इज्ज़त आफजाई के लिये शुक्रिया धमाल मियाँ. वल्लाह, आपकी उर्दू के क्या कहने... हम तो फिदा है. लेकिन आपने वह 'अतित' जैसा हिंदी लफ्ज़ क्यूं इस्तेमाल किया? खालिस उर्दू मे उसे 'माझी़' (माझी नही, गौर फर्माइयेगा) कहते है. :) बिपिन.

रिचर्ड बर्टन हा एक अतिशय अवलिया वल्ली होता. मक्का मदिने ला जाऊन जिवंत परत आलेला पहिला नॉन्-मुस्लिम. नुसता तिथे गेलाच नाही तर तर चोरून तिथली रेखाटनं केली. अरबी भाषेत अतिशय पारंगत असल्याने तो एका श्रीमंत अफगाणी व्यापार्‍याचा वेष घेऊन जाऊ शकला. आफ्रिकेतली त्याची भटकंतीही तितकीच थरारक आहे. डहोमी (आताचे घाना / आयव्हरी कोस्ट वगैरे देश) वगैरे देशात तो ब्रिटनच्या राणीचा प्रतिनिधी म्हणून गेला होता. तिथल्या सम्राटाने बाळगलेले स्त्रियांचे सैन्य, तिथे चालणारी सामुहिक हत्याकांडं या बद्दल त्याने खूप लिहिले आहे. खूप मनस्वी असलेला हा भटक्या एक वादळी जीवन जगला. भारतात पण बरेच वास्तव्य केले त्याने. अरेबियन नाईट्स आणि भारतातील काही 'विशिष्ट' पुस्तके यांचे भाषांतर त्याने केले आहे. नविन भाषा शिकत असताना, तो त्या भाषेतील शिव्या प्रथम शिकत असे. त्याचे इंग्लंड मधले थडगे पण एका तंबूच्या आकाराचे आहे. शाळेत असताना, रिचर्ड बर्टन वर बाळ सामंतांनी लिहिलेआणि(नाव आठवत नाहिये पटकन) आणि मौज प्रकाशनाने (बहुतेक) प्रसिध्द केलेल्या पुस्तकाची पारायणं केली होती. त्याची आठवण करुन दिल्या बद्दल विजुभाऊंचे आभार (चुकून शुभेच्छा म्हणणार होतो... ;) ) ते पुस्तक कोणाकडे उपलब्ध असल्यास कळेल का? बिपिन.