Skip to main content

रेडा कायें (म्हणोन) लपविता... ???

लेखक बॅटमॅन यांनी मंगळवार, 15/10/2013 20:45 या दिवशी प्रकाशित केले.
प्रेरणा खरेतर वेगळे सांगणे न लगे. पण तरीही लिङ्क देतोच. लिङ्क. धनाजीरावांनी शिरेस लिहिलेल्या लेखाचे स्मरण करून, धनाजीराव अन बुवा दोघांची माफी मागोन ही कविता सादर केल्या गेली ऐसीजे. नकळितां न्हाण आलें ग बायें म्हैसरु झट्या घेवों लागलें ग मायें म्हैशीसि लागियलें जुगतपिसें नुमगे मज कैसे हे अपैसें नेवोनि रेडा जवळी, येर्‍हवीं ओरडा हाकाळोंनि का वो परिं भादवियाते नलगे, लागतां जुगणियाचा लाहो का वो जुगतां पहिलेया वारी रेडा लागितां म्हयशीसी समापणी होतां हरिखे, दाबियलें कैसें तिजशी रेडियासि जरि हंबरैल महिशी देखुनिया "सह्ह्ह्ह्ही!!" तर्‍हीं म्या निजमनीं हासेन 'ह्ही ह्ही...!ह्ही ह्ही...!ह्ही ह्ही...!''
लेखनविषय:

वाचने 11812
प्रतिक्रिया 53

प्रतिक्रिया

रेडियासि जरि हंबरैल महिशी देखुनिया "सह्ह्ह्ह्ही!!" तर्‍हीं म्या निजमनीं हासेन 'ह्ही ह्ही...!ह्ही ह्ही...!ह्ही ह्ही...!'' हॅ.हॅ.हॅ... ;) रेड्याला आयता पिकलेला फणस मिळतो. ;)

In reply to by प्रचेतस

वा माउली वा. तुम्हाला तुमचे भाषा प्रभुत्व सिध्द करण्यासाठी रेडाच मिळाला. धन्य तो हाल्या. त्याचे पूर्व्जन्मीचे संचित. अजुन काय ? ;-)

@तर्‍हीं म्या निजमनीं हासेन 'ह्ही ह्ही...!ह्ही ह्ही...!ह्ही ह्ही...!''>>> =)) __/\___/\___/\___ =)) ठ्ठार झालो आहे! =))

In reply to by प्यारे१

तो खरोखर वेडा नसतो मात्र ती कृती वेडेपणासारखी करतो त्यामुळेच तो खरा शब्द तयार झाला असावा हे नमुद करतो.

महिषी महिष प्रणयप्रसंग उत्कटतेने रंगवला आहे. धनाजीराव आणि बुवांची माफी तुम्हाला मिळाली असे दिसते आहे. या पुढच्या अध्यायात महिष आणि महिषी वृंदावन गार्डनात झाडाभोवते फेरे मारणार का?

In reply to by पैसा

या पुढच्या अध्यायात महिष आणि महिषी वृंदावन गार्डनात झाडाभोवते फेरे मारणार का? हो आणि तिथे ते , जाशील कोठे म्हशी तू नेशील तेथे रेड्या तू हे गाणेही म्हणतील.

In reply to by तिमा

>>धूसर काळा पद अवजड हा पदात तुझिया देते नेशील तेथे येते, रेड्या नेशील तेथे येते असंही काहीसं ती महिशी गाऊ शकेल. ;)

In reply to by सूड

एवढं सगळं काव्य झाल्यावर पद अव'जड' होणारच आणि ते नेमके शब्दात पकडण्याची कवीची हातोटी वाखाणणीय आहे ;)

नवरात्रीची देवी उठली त्याचा रेड्याला आनंद झालेला दिसतोय.

अद्भुत रस, शृंगार रस, हास्यरस, आणखी जे कोणकोणते रस असतात, ते सर्व एकवटून भलतीच रसाळ जाहली आहे कविता. च्यामारी, 'कविता' मधेही 'विता' आले.

कष्टी बहुतचि जाला, गवळी त्याची महीष न-विता होई मुदित बहुत जो, रेड्यासंगे त्रिवार ती स्त्रविता सत्वर बॅटे रचिली नाना छंदी रसाळ जी कविता स्तंभित होति मिपाकर बॅटे ती कविता-ऐकविता

In reply to by चित्रगुप्त

बघुनी कविता साची, लेखणी सरसोनि चित्रगुप्त, पंतांसम रचती आर्या, होती काढोनि चित्र गुप्त; पाहुनि शीघ्रकवित्वा, होई मिपाकरां कळणें बंद, चित्रांचा आधिच लाहो, देखुनि त्यासवें काव्यछंद. नित्य तुम्ही आम्हाते, चित्रांचा की मजा दाखवावा तरि पैं एके दिवशी, कवितारस पुर्ताचि दाखवावा ||

In reply to by चित्रगुप्त

बाकी ते महिष च्या जागी महिषी असे हवेय. एकदम बैलाचे दूध आठवल्या गेले. =))

In reply to by प्रचेतस

बलीवर्ददुग्धदानासमवेत मगधवासी यादवाची कथा होती ना रे ती ;)

In reply to by प्रचेतस

सकलगोपालचमूत कवणाची धेनू बहुदुग्धदायिनी ऐशी स्पर्धा लागते. कवण येक बादली, कवण दोन बादल्या येणेप्रमाणे गायी दोहताती. मगधवासी यादवो आलियावेरी प्रहरभराने वाटीभरी दोहुनी येतो, समस्त जनलोक थट्टा करिताती, तेव्हा रागेजून वरीलप्रमाणे बोलतो ऐसी कथा.

काय हे ऐकविता ? चपटी मागविता अंतुरी रागविता धुणि-भांडि करविता सासूसि बोलाविता सुचेल काय कविता ?

जबराट्ट कविता! इतकी धुमाकूळ घालणारी कविता आज प्रथमच वाचली! काय खत्तरनाक! ग्रामीण पाचकळपणा आणि मोरोपंती भाषा! हे एक नवीन जुगाड! सह्ही रे सह्ही बॅट भाऊ!

कळलं बॅट्या कधीही रेड्यांच्या झुंजी पहायला का जात नाही ते !!! न जाणो बहीर्गमन झाले तर ?? आता पहिली गोष्ट : जोड काव्य अद्भुत. याचकांची पत्रे वाला