मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

नौस

आतिवास · · जनातलं, मनातलं
कथा
लेखनप्रकार
आस्वाद
म्या सक्काळी उटायच्या आदीच आण्णा कुटतरी जातेत. आज सांजच्याला आले तवा हासत व्हते. म्हन्ले, “आन्जाक्का, उद्यापासून आम्ही पण तुमच्या शाळेत येणार बरं का!” ह्ये काय ल्हान नाईत. उगा कायबी बोल्तेत. “तुमास्नी गुर्जी घ्येणार नायती,” म्या बोल्ली. आण्णा हस्ले. म्हन्ले, “हेडमास्तर आहे मी...”. बाबौ! आता कायबी कराया येतंय. कुणाची टाप नाय भांडायची. गुर्जीबी वरडायचे न्हाईत. मज्जा. पन आण्णांचं कायतरी येगळंचं सुरु. अब्यास कर, सुद्द बोल, भांडू नको, श्या दिऊ नको, पाडे म्हन. अकशर चांगलं कहाड. गंपतीचं भजन म्हन. घरात आय, साळंत हे. हैतच. पोरपोरी हस्त्येत. रडू रडू होतंय मला. येशीतल्या मारोतीरायाला दोन रुपैचा नौस बोलून आलेय. “द्येवा, माजीबी बदली कर” म्हनूनशान! *शतशब्दकथा
वाचने 13612 वाचनखूण प्रतिक्रिया 29

सुधीर Tue, 07/23/2013 - 16:29
ह्या छोटीची लेखमाला खूप छान आहे.

निवांत पोपट Tue, 07/23/2013 - 17:37
‘आंजी’चं दुखणं मला कळलं.. :) पहिली,दुसरीत असताना पिताश्रीच एन्स्पेक्शनला आले होते,त्यावेळेचं छातीतलं थाड,थाड,आणि कानकोंडं होणं अजून लक्षात आहे.

आतिवास Tue, 07/23/2013 - 18:12
पण ते पाहुणे वायले :-) नाहीतर आण्णा "गुर्जी" आहेत हे आन्जीला माहिती असलं असतं की आधीच! पण एकूण गुर्जीच - ते पाहुणे आणि आण्णाही :-)

अद्द्या गुरुवार, 07/25/2013 - 17:28
हिहीहाहाहा मस्त मस्त . मागे पण आपल्या काही शतशब्दकथा वाचल्या होत्या . आवडेश :D

पैसा Tue, 08/06/2013 - 18:01
मस्त! माझे आईवडील आणि काका काकू पण माझ्या शाळेत होते. ६ वर्षं!!

मनीषा Wed, 08/07/2013 - 08:38
घरचेच लोक, बाहेर सुद्धा आपल्यावर लक्ष ठेवणार म्हणजे छ्ळच आहे. आणि तिला आशा आहे, मारूतीरायाला नवस केला तर तो काहीतरी करेल म्हणून... तिचा नवस पूर्ण होऊ दे हीच सदिच्छा !

चित्रगुप्त Wed, 08/07/2013 - 08:57
मस्त. पन येक पराब्लिम हाये: आण्णा आदिच मारुतीला धा रुपयाचा नवस बोलून आल्यातः द्येवा, ह्ये धा रुपे घे, अन माजी आन्जाक्का अब्यास करु दे, सुद्द बोलू दे. पाडे म्हनू दे, अकशर चांगलं कहाडू दे, गंपतीचं भजन म्हनू दे. आनि तिले भांडन तंटा नको करु द्येउ, श्या त अज्याबात नको दिऊ दिऊ रे मारुतिराया. आता आन्जाक्काला म्हनाव, पंदरा रुपेचा नौस बोलावा लागीन, मंगच ऐकते मारुती.