जात जातच नाही ... काय करू??
खूप प्रयत्न केले आणि अजुनहि करतोय आणि करेल.... पण यश काही येताच नाही आहे... काय करू जात जाताच नाही आहे ना....
मी माळी आणि ती मराठा.. एकमेकांवर खऱ प्रेम.. हो अगदी खर..
खूप प्रयत्न केले, ६-८ महिने झाले ती तिच्या घरी सांगतेय तरी सुद्धा तिचे वडील तयार होत नाही आणि त्यामुळे बाकी कोणीही पाठींबा देत नाही..
तिचे वडील गावी असतात.. गावी सर्व जन त्यांना खूप मान देतात, एकत्र कुटुंब, आणि घरात पण सर्वच मान देतात..आणी माझी मुलगी असा करतेय??
बरेच जनांना हा अनुभव येतो तसा आम्हाला सुद्धा आला, तीला धमकी देण्यात आली.. आम्ही सगळे किव्वा तो.. आणि असा काही केला तर मी माझ्या .....
हेच तर आम्हाला नको आहे ना... विचार केला २-३ वेळा म्हणून बघू होतील तयार, पण नाही :(
आता वडिलाने असा पवित्र्रा घेतल्यावर मुलगी तरी काय करणार? कुणाला वाटणार असा काही झाले म्हणून.. आणि हि धमकी खरी ठरली तर??
तरीही हिम्मत हरली नाही आहे.. लढतो आहे
पण हे मात्र खरा आहे, वडील धाऱ्याना समाज महत्वाचा असतो... पण मुलांच्या ख़ुशी साठी कुठे तरी थोडी तरी तयारी दाखवली तर काय हरकत आहे?
तुम्हीच सुचवा अश्या वेळी काय केले पाहिजे?
वर्गीकरण
प्रतिक्रिया
_/\_
५० मी फक्त निर्वतलो आहे......
हा हा..
अरे देवा..
=))
अरे, काय चाललंय काय? तो काय बोलतोय नी तुमचं आपलं भलतंच
धाग्यात पहिला शब्दच नसता तर
आपण डुड आहात का?
.
१२+
software अभियंता आहे...
-१
तरी मुलीचे वडील नाही म्हणले??
वाईट परीस्थीती आहे राव्
सिनेमा ष्टाईल
टांगापल्टीच्या आधीचं
टांगा पल्टी असं वेगवेगळं
अर्रर्र, हे कनेक्शन तं इसरलोच
दीपकशेठ
पुण्यात एखादं छोटं घर घेवुन
खूप आभार, मदतीला तयारी दाखवली..
मला १ वरीस लागल,
"१ जमेची बाजू म्ह्जी दोन्ही
ज्ये बात बघा गिरिजाजी पण तेच
पुढचं आयुष्य कोणा सोबत जगायचं
कशाला उगाच
अग्गाई गं!
ऑ?
काकूंच्या उरातल्या जखमा एका
रिक्षा मोड ऑन
सुखी जीवनासाठी मानसशास्त्र
दिपकशेठ,
आणि अजुन एक नम्र विनंती, तो
निर्णय...
कै च्या कै
बराच काळ तुमच्याशी सहमत
गवि, आम्ही ४ तारखेला दुपारी १.५९ लाच सांगितलं होतं :
सूपर्ब
प्रश्न एक जीवाचा पण होता...
याला काउंटर म्हणुन तुमच्या
आयला !!
पटले. मला तरी दिपकशेठ काहितरी
एक्झॅकटली हेच म्हणायचं होतं,
अदिती राव
बरेच प्रयत्न केले
छे.. माफी वगैरे मागून कशाला
हम्म...
लाईफ शुअरली मूव्हज ऑन..
ओ हो...
नवीन स्वप्न पडतील आणि खरीही