मुली शोधाण्यातले frustration

हे म्हणजे आता भरवताय ना मग चघळून पण द्या मी फक्त घशाखाली ढकलतो.

मी कधी दाखवायचा कार्यक्रम पाहिलेला नाही. पण इतरांचे अनुभव ऐकुन झालेले मत.. मुली बघणे म्हणजे हातात ५० प्रश्नांची प्रिंटाउट घेऊन मुलाखत घेतल्या सारखे प्रश्न विचारायचे नसतात हे तरी तुला माहिती असेलच. गप्पा मारायच्या असतात.. बोलण्या बोलण्यातुन साधारण माहिती आणि मतं जाणुन घ्यायची असतात. तसंही लग्नाआधी ४-५ वेळा भेटुन गप्पा मारल्या तरी जन्मभराची माहिती मिळत नसते. क्लिक व्हायला पाहिजे बास. माणुस.. त्याची मतं.. स्वभाव.. सवयी तशाही काळानुरुप बदलत असतात. मी तुझ्याजागी असते तर आवडी निवडी विचारल्या असत्या. त्यातुन पुढे मग आयुष्यात काय करायला आवडेल हे विचारलं असतं. माझ्यासाठी धार्मिक मतं जाणुन घेणं महत्वाचं आहे, कारण मी नास्तिक आहे. माझ्यासाठी त्या व्यक्तिची स्त्रियांविषयक मतं जाणुन घेणंसुद्धा खुप महत्वाचं आहे. जसं की मला घरकाम, मुल सांभाळणे इ मुद्दे फक्त स्त्रीचीच जवाबदारी आहेत असं वाटत नाही. तेव्हा ह्यात माझ्या खांद्याला खांदा लावुन मदत करणारा नवरा मला हवा होता. मी लग्ना नंतर नाव बदलले नाही, मला तो चर्चेचाही मुद्दा वाटत नाही. पण तरीही हे आधीच मान्य असणारा नवरा हवा होता. माझ्या घरच्यांना दिली जाणारी वागणुक हा माझ्यासाठी कळीचा मुद्दा होता. "मुलीकडचे" म्हणुन कायम पडती बाजु वगैरे काही कुणी घेणार नाही हे आधीच स्पष्ट करणे आवश्यक असते. माझ्या सासरी बरीच विरुद्ध मते आहेत. पण तरी नवरा चार बाबतीत तडजोडीला तयार होता तर चार गोष्टीत त्याला माझ्याकडुन तडजोड अपेक्षित होती. जसं की गणपती-गौरी मध्ये पुढाकार. किंवा काही आर्थिक मुद्दे. त्यानी मला त्यांची कल्पना आधीच दिली. मलाही ते मान्य होतं. ह्या व्यतिरिक्त पगाराची विभागणी - आर्थिक व्यवहार हा एक कळीचा मुद्दा असतो. तो बोलला गेलाच पाहिजे हे माझे मत. आयुष्यात दोघांचे गोल्स काय, कोण किती अ‍ॅम्बिशियस आहे ह्याची एकमेकांना कल्पना दिली पाहिजे. पुढे जाऊन मुलीचे आई वडील मुलीकडेच येऊन रहाणार असतील तर मुलाचे त्यावर मत काय हे आधीच मुलीला माहिती हवे. ज्याला हे मान्य नाही अशा माणसाला मी तरी बाकी ५६ गोष्टी असुनही नकार दिला असता. किंवा जिला नवर्‍याचे आई वडील सांभाळणं मान्य नाही तिला माझ्या नवर्‍याने नकार दिला असता. काहींना नोकरी निमित्त फिरावे लागते. समजा उद्या तू लंडनलाच स्थायिक झालास तर स्वतःची नोकरी सोडुन यायची तयारी असलेली मुलगी तुला बघावी लागेल. किंवा मुलगी मोठ्या पदावर असेल तर तुझ्या नोकरीत तडजोडीची तुझी तयारी आहे का हे ही बघावे लागेल. म्हणजे बघ आवडी निवडी, धार्मिक मतं, पालकांची जबाबदारी आणि अपेक्षा, घरकाम- स्वयंपाक, नोकरी, आर्थिक मुद्दे, मुल आणि त्याचे संगोपन असे काही महत्वाचे मुद्दे काढता येतील. ह्या सर्वांवर तिचे मत जाणुन घेणे आणि आपले तिला सांगणे हे दोन्ही महत्वाचे आहे. अर्थात हे सगळं ठरवायला मला ५ वर्ष मिळाली. तुला त्यामानाने खुप कमी वेळ मिळेल. पण जे अत्यंत महत्वाचे आणि तडजोड न होऊ शकणारे मुद्दे आहेत ते आधीच स्पष्ट केले पाहिजेत. आता तुझ्या आयुष्यात ते मुद्दे काय हे तुलाच माहिती, ते इथे कोण कसं सांगणार? शिवाय इतकं सगळं होऊनही पुन्हा आई-वडील वि. बायको अशी जुंपतेच. जनरेशन गॅप असतोच. तेव्हाही कमीत कमी त्रास होईल ह्या हिशोबाने तुझ्या अपेक्षा आई-वडील आणि बायको सगळ्यांना माहिती हव्यात. तशाच बायकोने सांगितलेल्या अपेक्षा सुद्धा तुझ्या घरच्यांना माहिती हव्यात. नवरा बायकोचेही पटेल्च असे नसते. कारण दाखवायचे कार्यक्रम म्हणजे काही लीगल अ‍ॅग्रीमेंट नाही की "असं कसं? तुम्ही हा प्रश्न विचारला नव्हतात दाखवायच्या कर्यक्रमात.. आता मी नाही मान्य करणार" असं आपण म्हणुन शकतो. आयुष्यात जे काही समोर येईल ते मिळुन निभवायची तयारी आहे का हेच सर्वात महत्वाचे. म्हणून माझ्या मते किमान ४-५ भेटी झाल्याशिवाय लग्नाला होकार देउ नये. एका भेटीत तर काहीच फारसे कळणे शक्य नाही. पहिल्याच भेटीत आपण इतके मुद्दे नाही विचारु शकत... विचारु सुद्धा नयेत. आई वडीलांना इन्व्हॉल्व्ह न करुन घेता मुला मुलीने आधी शक्य तेवढे भेटुन - बोलुन घ्यावे आणि त्यात दोघांना काही पॉझिटिव्ह वाटलं तरच मग पालकांना भेटवावं. अर्थात हे माझ्या दिराच्या वेळेस मुली बघुन बघुन माझं मत झालंय. मला आश्चर्य इतकंच वाटतं की मुली बघायला गेले ४ वर्ष झाले सुरवात करुनही तू असे बेसिक प्रश्न का विचारत आहेस?

तुमच्या भविष्यवेधी नजरेपुढे नतमस्तक आहे

+१. पण, ते जोशी बिचारे "आम्हाला अनुभव नाही" असं म्हणून आम्ही अनुभवेच्छुक आहोत असे सांगत असताना आणि भावी मिसेस जोशी वाचत असण्याची शक्यता असताना, काकांनी त्यांचा असा पोपट करायला नको होता. ;-)

थांबा फेविक्विक आणतो.