आज कुणी का राम व्हावे

अडगळीत फोटो अस्ताव्यस्त पडलेले असतात तसे वाटले. एकेका फोटोकडे पाहून एकएक शब्द लिहून गप्प राहात फोटोंकडे पहात मध्‍येच बोलावं तशी धृवपदं आलीत.. चौरा सही बोल्या था.

मृगासवे परिमाळीत गेले, गंधित क्षण या कस्तुरीचे मैफिलीभर उधळित गेले, संचितगाणे जगण्याचे विशेश आवड्ले आहे.. :)

शिळा बनावे, कसे कुणी ..ना, राम स्पर्शितो चरणाने आज कुणी का राम व्हावे, भरत इथे निर्मळ ना रे.......

सुंदर. काव्य आवडले आहे.

खरच अशा कविता वाचण्याकरता मिपावर यावेसे वाटते.

काय मांडायचं ते कळलं...पण अजुन थोडी सुसूत्रता आणी एकसंधता हवी होती...

शब्द 'दाह" शब्द " वाह" शब्द घन रास्त ते शब्द फुले, मनी झुले रेशमीही वस्त्र ते शब्द तारे शब्द वारे भासते जादूगिरी शब्दांच्या टोचणीने जखम होतसे उरी यातील शब्द दाह शब्द वाह ही कामगिरी फक्त माझी बाकी कविता उसनी आहे. व १९७२ च्या दरम्यान लिहिली गेली आहे. कवितेची ही एक पटकथा असली पाहिजे. तशी इथे ती दिसत नाही. दुसरे असे की अस्ताई व अंतरा यांचे वृत्त एक नाही असे दिसते . ही रचना का कवयित्रीने केली असावी ? सहजच आठवण आली . भावार्थ असा नागरिकाने संशयिली, सीता अग्नित प्रवेशली धरती माता आसावली, कन्येला पोटी घेती झाली आजची नारी अशीच परिक्षा देत असते पोटात घ्यायला हजर धरती माता मात्र नसते ! वरील अर्थाची मूळ कविता बहुदा इंदिरा संत यानी लिहिली असावी.

परी की परि ( प्रमाणे ) यात माझा जरा गोंधळ होतोय. पण कवियित्रीचा एक गोंधळ मला कळलेला नाही. कोणत्या मृगासवे तू गेलीस ? तुला मृगाप्रमाणे मी सुगंध वाटीत गेले तरीही माझ्या वाट्याला..... असे म्हणायचे असेल तर मृगापरि असे शब्दयोजन हवे . नको का?

खुप छान रचना:

मृगासवे परिमाळीत गेले, गंधित क्षण या कस्तुरीचे मैफिलीभर उधळित गेले, संचितगाणे जगण्याचे दोन थेंब परि मुखी ना द्यावे, नीर कुणी का प्रेमाचे उडूनी गेली चिमणपाखरे, पानगळीचे ऋतू इथे रे .........|

हे कडवे फाराच आवडले.

हमारा जरा चुक्याच ! घाईत चौका मारताना चौ.का. च्या बोट फळी का बाहरका किनारा ट़ंक़कळीला लागला. पहिल्या स्लीपमधे वल्ली दुसरीत आमचा खोंड नातू येशू मग आजा आउट !