काटेकोरांटीची फुलं.

अगदी हेच बोलतो. असे धागे नेहमीच वर राहिले / नेहमी नेहमी वर आले तरी छानच वाटतं.

सहमत ..

प्रत्येकाच्या घरातली परिस्थिती सारखी कशी असेल ना... जितक्या व्यक्ती तितक्या प्रव्रुत्ती

@ जोशीबुवा, गुड. लेखाला तीट लावलीत.

अरूणभाव ललित लेखनाच्या मूल्यमापनाचा नियम "बुद्धीला पटणे" कधीपासून झाला? लेखनशैली, कथा/पात्रं/घटना रंगवण्याची हातोटी ऐसा भी कुछ होता हय ना... हे म्हणजे "जादूबिदू असलं काही नसतं - त्यामुळे हॅरी पॉटर बोर आहे" असं म्हणण्यासारखं आहे!

'बोर' वाटली असे तुम्ही म्हणता. तुम्ही लेखकापेक्षा अत्यंत गरीबीच्या परिस्थितीत वाढले आहात असेही तुमचे म्हणणे आहे. माझ्या मते दोन प्रमुख शक्यता असतात. तुम्ही जेव्हा गरीब परिस्थितीतून वरती येता तेव्हा एकतर तुमच्यात कमालीचा कडवटपणा भरुन राहतो ज्यामुळे तुम्हाला संवेदनशील मनाचा भाग मारुन जगावे लागते परिणामतः स्वभावात एकप्रकारची शुष्कता येऊ शकते. किंवा तुम्ही अतिशय संवेदनशील बनता आणि जगण्यातल्या प्रत्येक अनुभवाची असोशीने ओळख करुन घेता आणि तुमच्यात असलेल्या प्रतिभेने त्या अनुभवांचा पट उलगडता. तुमच्या आठवणी गोड आहेत तर तुम्ही तसे लेखन करा ना, आवडले तर त्यालाही लोक दाद देतीलच. वाचकांनी या कथेकडे कसे बघावे हा ज्याचात्याचा प्रश्न आहे किंबहुना तसे कोणत्याही बाबतीत असतेच. परंतु 'स्लमडॉग' सारख्या सिनेमांची या कथेशी तुलना आणि मारुन मुटकून भावूक बनवण्याची कलाइंडस्ट्री म्हणणे - बात कुछ हजम नहीं हुई! तसे तर हल्ली बर्‍याच चांगल्या कलाकृतींना हटकून नावे ठेवणे आणि आम्ही कसे इतरांपेक्षा वेगळे आहोत हे दाखवणे यातही चढाओढ असते असे ऐकून आहे! :)