Sonar Of Thoughts

कविता वगैरे काही लिहिता येत नाही मला, पण फोटो मात्र अतिशय सुरेख आलाय.

प्लीज फोटो, पिकासा थ्रु द्याना. दिसत नाहिये. .

अतिशय मस्त छायाचित्र. क्रुद्ध वादळे मनात साही, एकही नौका सागरात नाही, नसे कोणाची साथ आज ही, अशी कशी ही करूण भैरवी...करूण भैरवी. विश्वासघाताने प्रेमभंग झाल्यामुळे मनात संतापाची वादळे उठली आहेत. निदान समुद्रकिनारी मनाला शांती लाभेल असे वाटले पण तोही, एखादीही नौका नसल्याने, फार उदास उदास दिसतो आहे. आज एकटेपणाची भावना आहे साथीला कोणीच नाही. एका रम्य प्रेमकथेची ही करूण भैरवी आहे.

पुस्तका ऐवजी दुसरे काहितरी ज्याने मनातिल वादळे शांत होतिल असे बक्षीस असावे.. असे भित भित सुचवत आहे..

छान फोटो.

नयनांच्या बांधावरती शांत सागर गहिरा आठवांच्या वाटेवरती मेघांचा सावळा पसारा सुन्न संध्यासमयी हा खेळ सावल्यांचा भिरभिरनार्‍या नजरांनी मनपक्षी शोधती किनारा भासांचे प्रवाह स्तब्ध कळेना माझे प्रारब्ध दूर क्षितिजावरती सूर्य निशब्द मावळणारा - शब्दमेघ(गणेशा) (मला दिसलेले छोटे चित्र : खोल सागर, मुलगी, मेघ; कलर : ब्लॅक & व्हाईट म्हणुन संध्या समय/ दुपार्/सकाळ हे कळाले नाही, मी संध्यासमय घेवुन लिहिली, जर मुळ फोटोत ते स्पष्ट आणि वेगळे असेन तर तशी नविन कविता देईन))

समुद्राच्या सुक्ष्म लाटेवरती मन माझे स्वार होती सुन्न किनार्‍यावर आज अस्पष्ट असंख्य वार होती तरल स्वप्नांचा ईमला वाळुसम मज भासती एकाच लाटेसरशी स्वप्नभंग पावती मेघांच्या आडुन किरणांची अबोल आकंती नांदी ओघळणार्‍या आसवांची मावळणारी कांती - शब्दमेघ

माझाही एक प्रयत्न---आमची प्रेरणा-संदिप खरे यांची ही कविता,,,मी हजार चिंतांनीही डोके खाजवतो आणी अर्थातच तीची सलीलदांनी लावलेली चालही,,,कारण तीच चाल मनात असतांन्ना ही खालील कविता सुचली आहे... मी शोधत आहे अजुन काही वाटाही हा हुषार मजला म्हणतो अता टाटाही मज ठाऊक आहे लहान होते जेंव्हा हा बिलंदय्राही असाच होता तेंव्हा आता मी आजहि पुन्हा तशी ती नाही हा अथांग मजला हसूनी देतो ग्वाही आयुष्य म्हणाले वर्षे सरली काही तारुण्यही नुकते वळून मागे पाही वाय्रावर माझी आता उडते बाही तो हसून उडवी शंख शिंपले काही आता तो मजला खुणवी खोल अथांगं मज मिठीत घेण्या वारा देई बां$$ग पण अजूनी का मन म्हणते माझे नाही मी शोधू म्हणता उमगत...काही...नाही हा पहिल्या पासुन असाच आहे द्वाड मनी दावी स्वप्ने अंबट काही गोड आता तर मनी मी ठरवीत आहे काही हा किती बोलवो पुन्हा यायचे नाही कधी होइल आता पुन्हा आजची सांज मज ठाऊक नाही घालीन कुठला बांध या इथवर पुन्हा वळून येणे नाही ही शपथ घेतली कितिदा?...अठवत नाही....

एकदम द वर्ल्डक्लास फोटो. कीप ईट अप!

बापरे , कविता काय लिहणं जमणार ? मलातरी फोटॉकडे बघून ग्रीक कथांमधील समूद्रकिनारी असलेल्या देवळांच्या पायर्‍यावरील अपोलो देवतेची आठवण येतेय... आणी देवा बद्दल काही लिहायच म्हणजे... तो विनोद नाहीका ठरणार इथं ?

जयंतराव, उत्तम प्रकाशचित्र!!! त्यातली रचना आणि पोत मनाला भावतो आहे. मी मुक्तछंदात हे प्रकाशचित्र पाहुन मला जे सुचल ते प्रकाशचित्रावरच उमटवले आहे. माफ करा. तुमच्या प्रकाशचित्र मी तुमच्या अनुमती शिवाय वापरलं. जर तुमची हरकत असेल तर मी हे प्रकाशचित्र काढुन फक्त शब्द इथे प्रकाशित करतो. कवितेवरील तुमचा अभिप्राय अवश्य कळवावा.

खुप खुप आभार,जयंतराव!!!

फोटो अप्रतिम. मला कवितेत एवढी गती नाही. पण उगाचच गोरिला चित्रपटात गोरिलाच्या हातावर उदास बसलेली नायिका आठवली.(पाठीमागचा खडक म्हणजे गोरिला भासतोय आणि खालचे कातळ त्याचा हात).

अप्रतिम फोटो . कविता वगैरे आपल्याला जमत नाही. पण फोटो मात्र अssssssssप्रतिम...... बाकी तुम्हाला एका ऐवजी २-३ पुस्तके घेवून यावी लागणार बहुतेक....

.........ऐलतिरी करूण किती शांत माझी वादळे..., नित संग तुझा अन संथ अशी साथ रे...! किती कोवळा किनारा कल्पिला कसा रे.. अन आज असे आटले अश्रू अपरिमित रे...! परतूनी येशील नित्यनवा तू हीच आस रे.... या नभांनी आक्रमिले... अन उन्मुक्त देहाला.. तुझ्या जलधारांची आस रे.....!!!

माझा एक प्रयत्न (श्री. वल्ली श्री प्यारे व कविवर्य मनराव यांच्या मार्गदर्शनाखाली ही कविता करण्यात आलेली आहे, हे लक्षात घेउन प्रतिसाद द्यावेत), किती वेळ झाला इथे बैसले मी तो म्हणाला मला की इथुन दिसतातच डॉल्फिन नामी दहा मिनिटेच घालुन बसा मांडी तो म्हणाला मला की येतिल डॉल्फिनच्या झुंडी म्हणाले मी आता वाट फार पाहिली तो म्हणाला मला की होय रात्र खास जाहिलि मला वाटलेच होते मी फसणार आहे तो म्हणाला मला की बाराची गाडी सुटणार आहे.