बुद्धिवादी संस्थांचा व विचारांचा पराभव आधीच झाला आहे

मित्रा, निदान आपण नाडी ग्रंथांच्याबद्दल असे विचारणा करून आपला सकारात्मक हेतु स्पष्ट केलात. इथे अजून अनेक मिपाकर नाडीकेंद्रांजवळ राहात असूनही स्वतःची पट्टी पहायला जात नाहीत. पण छद्मि टीकाटिपणी करत राहातात. असो. असे चालतेच. मी मनावर घेत नाही. कारण जेंव्हा नाडीग्रंथ पहायची वेळ येते तेंव्हाच ती निघते. उत्तराबद्दल धन्यवाद.

मित्रा, ही संख्या काहीच नाही. असे तर्क अनेकांनी आधी देखील केले.त्यात प्रस्तूत लेखक ही होता. कारण आजची ही जनसंख्या पण आधी कित्येक शतके जन्मलेले लोक धरले तर गणना करा ना.... तर कदाचित कॅलक्युलेटरचे आकडे कमी पडतील... त्याचे उत्तर गणिती आडाख्यांनी सुटत नाही....

... दलाला दलाला दलाला दलाला!

प्रिय पका काका, काल भाषणाला आपली हजेरी अपेक्षित होती असे प्रकाश दादा पेंडशांच्या बोलण्यात कळले.

शरण तुला

महर्षींच्या चरणी जरूर ...

पराशेठ,

ज्याचीत्याची जाण, समज आणि संवेदनशीलता यावरही काही गोष्टी अवलंबून असतात हा भाग वेगळा

हे ओक साहेबांच सूदैव म्हणावं की दूर्दैव ? ते ज्या गोश्टीचा प्रसार गूरू आज्ञेने करत आहेत, त्याला जो पैसा मोजावा लागतो ना तो आपल्यासारख्या सामान्य लोकांच्यासाठी खरोखर मोठी रक्कम आहे. आणी ती खर्चून जर काही(?) त्रूटी अनूभवाला येत असतील तर त्या विरूध्द कोणालाही संताप येणे साहजीक आहे. अर्थात अनूभव न घेऊन बाजूने अथवा विरूध्द बोलणार्‍यांबाबत मी मत व्यक्त करणार नाहीच. पण माझ्या स्वानूभवानूसार मि ओक साहेबांचे लिखाण वाचून प्रभावीत झालो आणी नाडीपट्टी केद्रांची माहीती विचारून मग केंद्रात जाऊन त्याप्रमाणे पट्टी बघीतली (तो संवाद व्यनी आणी स्क्रीन शोट्स रूपाने आजही जपून ठेवला आहे ) आता जर यामधून भ्रमनिरास झालेला अनूभवाला आला पण जर ओक साहेब सदरील विषयावर अजूनही (आता) एकतर्फी भासणारं लेखन करतच आहेत तर त्यांना शंका विचारल्या तर काय चूक ? बर काही शंका विचारल्या तर त्यांनी लिहलेला पूस्तकाचा रेफरन्स दिला , मग यासाठी ओक साहेबांनी लिहलेल पूस्तकही वाचलं आणी मगच शंकाना सूरूवात केली, पून्हा पैसा खर्च पण त्यात शंका समाधान मिळाले नाहीच. हाती फक्त निराशा... आणी आता जर त्या शंकाही संपूर्णपणे दूर्लक्शीत केल्या गेल्या वा अजून पैसा खर्च करत शंका व्यावसायीक पध्दतीने काम करणार्‍या केद्रचालकांना विचार असे सूनवले गेले तर राग येणार नाही काय ? ओकांच्या लेखनावर नाडी केंद्रवाल्याना प्रश्न विचारायचा संबंध काय (उदा. पराशेठच्या चित्रपटाच्या परीक्षण लिखाणावर चित्रपट दीग्दर्शीत करणार्‍याची कॉलर पकडली, तर तो ते खपवून घेइल काय ? )? ज्यानं लिहलय त्यानेच उत्तर द्यावे/चर्चा करवी. एकदा पैसा खर्च केला.. पून्हा शंका समाधानासाठी अजून खर्च केला, आता नाडी वाल्यांनाच काय मी हा प्रश्न संसदेमधेही विचारायला तयार आहे फक्त आता बिन खर्चीक मार्ग त्यांनी सांगावा. खर तर स्वतःच उत्तर देणे जास्त श्रेयसकर. जेव्हा मनापासून श्रध्दा ठेऊन वागलेला मनूष्य अशा अनूभवाला सामोरा जातो तेव्हां त्याचा मनस्ताप व झालेला आर्थीक भूर्दंड व अनिश्चीततेची टांगती तलवार यागोश्टींपूढे जाण, समज आणि संवेदनशीलता या गोश्टी प्रचंड थीट्या पडतात. मिपाची प्रगल्भता काय कामाची जर ओक साहेबांच्या इथल्या लिखाणामूळे एका सन्माननीय, श्रध्दाळू मीपाकराला अशा अनूभवातून जावे लागत असेल ?

ओकांना कॉर्नर करण्याचा कंपूचा पुन्हा एकदा घॄणास्पद प्रयत्न !

भां** बा***! मी तर म्हणतो ओकांना कोपर्‍यात घेऊन एकदाचा भरतरत्न वगैरेच का देऊन टाकत नाही कोणी? सोबतीला हैयोहैय्ययोंना ही ज्ञानपीठ वगैरे देऊन टाका. पर्‍यालाच आयोजक करा कार्यक्रमाचा.

पण एक गोश्ट आवर्जून नमूद करतो...

बुद्धिवादी लोकांची ही खुमखुमी असते. करायचे काही नाही मात्र फाटे फोडून व गिल्ला करून वाचकांचा मानसिक गोंधळ उडवून द्यायचा....

आपल्या लिखाणातून माझ्या मनात निर्माण झालेल्या शंकांचा गॉधळ नेमक्या कशा स्वरूपाचा आहे हे वरील वाक्यात आपण अचूक टीपलेत. यावर अजून भाष्य ऐकायला आवडेल.

क्रेडीट कार्ड विकणारे सेल्समन कसे गळ्यात पडून फोन करतात, स्नेल-स्पॅम्स पाठवतात, त्याची आठवण झाली.

अवांतर : प्रतीसादास प्रतीक्रीया न आल्याने पून्हा डिस्कोमोड मधे एडीट करत आहे.

आपण माझी पट्टी मलाच का देत नाही?

१. नाड्या ह्या पुरातन ऋषींनी लिहिलेल्या असल्याने तो अमुल्य ठेवा आहे. तो जतन करुन ठेवणे हा नाडीकेंद्रांचाच हक्क आहे. २. आणखी शेकडो वर्षांनी जेव्हा तुम्ही पुनर्जन्म घेउन ह्याच नाडी केंद्रावर पट्टी मागायला याल तेव्हा ती उपलब्ध असली पाहिजे. नाहीतर माझी पट्टीच मिळाली नाही म्हणून नाडी थोतांड असे लिहायला तुम्ही पुन्हा मोकळे. ३. पोपटाने तुमचे कार्ड काढून त्यातले भविष्य वाचून झाल्यावर ते कार्ड पुन्हा गट्ठ्यात जाते, त्यात तुमचे भविष्य आहे म्हणून तुम्हाला देउन टाकत नाहीत. तुम्ही तिथेही 'माझे कार्ड मला द्या' असा हट्ट धरता का? *ओकांना अजून हे कसे सुचले नाही?

चिकाटी सोडू नकोस. आता त्या व्यक्तीला भेटून विचारणा करावी ही विनंती.

तूम्हीच का उत्तर देत नाही ?

प्रतिसाद कसा काय हलवता येतो ? मला कधि जमले नाही. शिकवन्याचि क्रुपा करावी. अति अवांअरः लिहिलेले कळावे म्हनुन मुद्दाम ब्लॅक मधे लिहिलेले आहे.