कासाराचा गोईंदा

म्हणतो. अत्यंत डोळस लिखाण, त्रयस्थपणे जे पाहिले, अनुभवले त्यातून आलेले. त्यामुळे ह्या लिखाणाचा केंद्रबिंदू ज्या व्यक्तिविषयी लिहायचे आहे, त्यावर आहे, स्वतःवर नव्हे!! सुंदर व्यक्तिचित्रण, 'माणदेशी माणसां'ची आठवण होत आहे, ती केवळ अस्सलपणामुळे, व गावाकडील व्यक्तिच्या चित्रणामुळे. एरव्ही तुमचे लिखाण स्वतंत्र आहे. असेच लिहीत चला (पुढेमागे ह्या लेखांचा संग्रह जरूर प्रकाशित व्हावा, अशी आशा करतो).

+१

नको तळमळ, नको मळमळ, अंतरीची खळबळ पुसुन टाका.. प्रतिसादांची तमा कशाला, अव्यक्त देता व्याकुळ हाका?.