एक पाहुणी पोरगी ...
एक पाहुणी पोरगी
पाणी शेंदायला येते
आणि जराश्या उन्हानं
फूल पळसाचं होते
कसे खुणावती डोळे
कसे खुणावती हात
जणू अंधार राहतो
आजूबाजूच्या डोळ्यात
आडापुढची खिडकी
मुका हवेत सोडते
आणि पाहुण्या पोरीच्या
मनी मोहोळ फुटते
..सारा दीस आडावर तरी भरे ना घागर
एक पाहुणी पोरगी गेली विसरून घर..
वैभव देशमुख
हा हा.. छान कल्पना..
देवाने विचारले अक्कल हवी की टू-व्हिलर? अनेक पुणेकरांनी टू-व्हिलर
हा हा हा ...धन्यवाद
'कलादालनात' पाहुणी पोरगी
हा हा हा .. मी सुद्धा .. ही
हा हा हा .. मी सुद्धा .. ही
अरेच्चा
हा हा हा .. मी सुद्धा .. ही
चमकदार कविता
हा हा हा. लै
वा..वा..
मस्त-
वा सुंदर कविता!
सुंदर कविता.
सुरेख
+१
+१
अर्रे चोरा...स्वानुभव असल्या
लै भारी!
छान!!!
+१
छान कविता...
झकास !! कस डोळ्यासमोर उभारल
मस्त!
छान ! ! !
वा वा वा.
मनापासून धन्यवाद...
कविता आवडली!!!
मस्त
झकास....