Skip to main content

एक पाहुणी पोरगी ...

लेखक वैभव देशमुख यांनी शनिवार, 31/07/2010 12:11 या दिवशी प्रकाशित केले.

एक पाहुणी पोरगी
पाणी शेंदायला येते
आणि जराश्या उन्हानं
फूल पळसाचं होते

कसे खुणावती डोळे
कसे खुणावती हात
जणू अंधार राहतो
आजूबाजूच्या डोळ्यात

आडापुढची खिडकी
मुका हवेत सोडते
आणि पाहुण्या पोरीच्या
मनी मोहोळ फुटते

..सारा दीस आडावर तरी भरे ना घागर
एक पाहुणी पोरगी गेली विसरून घर..

वैभव देशमुख

लेखनविषय:
लेखनप्रकार
वाचने 5037
प्रतिक्रिया 30

प्रतिक्रिया

pandurangPandharpure शनिवार, 31/07/2010 23:43

पुणेकर स्व् तःक्डे नसलेली वस्तु माग् णर
मी पुणेक़र नाही

रामदास शनिवार, 31/07/2010 17:50

जराश्या उन्हानं
फूल पळसाचं होते ही ओळ फारच आवडली बॉ.
पण ही पाहुणी ओळखीची का वाटते आहे हे कळत नाही. आधी जालावर प्रसिध्द केली होती का ?
कदाचीत मनातल्या पाहुणीला शब्दरुप मिळाल्याने ओळखीची वाटत असावी.

मिसळभोक्ता सोमवार, 02/08/2010 12:36

बाय द वे, सहमत असण्याला "+१" चे रूप देण्यात आमच्या एका परममित्राचा हात आहे, असे कळते.

राजेश घासकडवी रविवार, 01/08/2010 01:18

पहिलं आणि चौथं कडवं विशेष आवडलं. थोड्याशा उन्हाने मोहरून जाणं... वा. दुसऱ्या कडव्यात मात्र डोळ्यांत ती उन्हं देणारा सूर्य न राहाता अंधार का राहातो हे कळलं नाही.

असंच ताजंतवानं लिहीत राहा.