Skip to main content

पारध

लेखक सहज यांनी बुधवार, 30/06/2010 10:03 या दिवशी प्रकाशित केले.
वस्ती पाखरांची स्थिरावलेली होती हाव पारध्याची उफाळलेली होती नशा हो सत्तेची नित्य चढत होती भूक जुगार्‍याची चाळवलेली होती गात्रे पाखरांची फुलली देखील नव्हती तरी पसरुनी जाळी सर्वत्र टाकली होती पिसे कापण्याची ही चाल धूर्त होती बहेलियानेच त्यांची तोंडे बांधली होती नव्या पाखरांच्या शाळा पुन्हा बहरती जुन्या पारध्याची ओळख त्यांना नव्हती
काव्यरस

वाचने 3884
प्रतिक्रिया 24

प्रतिक्रिया

कुंथ कुंथ के ... दिल से एक आवाज निकली आदाब अर्ज है .. कुंथ कुंथ के ... दिल से एक आवाज निकली गौर फर्माईयेगा हजुर .. कुंथ कुंथ के ... दिल से एक आवाज निकली सहज राव के कमर से आज अचानक तलवार निकली व्वा व्वा !! व्वा व्वा !! - (कवतिक भुर्जी) टारेश आदाबार्जवी

सहज कविता छान आहे. पुण्याचे पेशवे आम्ही हल्ली विडंबनं करणे बंद केले आहे Phoenix

नव्या पाखरांच्या शाळा पुन्हा बहरती जुन्या पारध्याची ओळख त्यांना नव्हती ओळी विशेष आवडल्या.... :)

एक प्रतिसाद किती वेळा टाकणार ? एकदा उडालेला प्रतिसाद पुन्हा किती वेळा पेस्ट कारणार ? नक्की प्रॉब्लेम काय आहे ? इथे संपादकांना इतर काही कामे नाहीत म्हणुन ते उडवाउडवी करत बसतात असा समज आहे का वारंवार एकच प्रतिसाद चिटकवणार्‍यांचा ? हे प्रकार त्वरित थांबवा अशी विनंती. ------ छोटा डॉन

सहजा, कवितेतला आशय वास्तवाची जाण करुन देणारा आहे. कविता आवडलीच हे वेगळे सांगणे न लगे. अनंत काणेकरांच्या 'सांबर' नावाच्या एकांकिकेची आठवण झाली. पारध संस्कृती विरुद्ध कला संस्कृती असा तो संघर्ष होता. 'सांबराला' मारायला गेलेला अदिवासी तरुण सांबराच्या डोळ्यात पाहता पाहता प्रेयसीला त्या सांबरात पाहतो आपलं अस्तित्त्व हरवतो सांबर अखेर आपली शिंगे मारुन त्याला मारतो. या एकांकीकेतला आशय वेगळा असला तरी सारांश सांगायचे असे की, शिकारी नेहमीच यशस्वी होईल असे काही नाही. अवांतर : सहजराव आपण नेहमी चांगले लिहिता हे अनेकांना माहित आहे. बालकांच्यासाठी अनुवादित केलेल्या कविता, काही माहितीपूर्ण लेखन, विविध आशयाच्या कविता, असा बराच खजिना आपल्याकडे आहे, तो येऊ द्या....! :) -दिलीप बिरुटे

In reply to by प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

बालकांच्यासाठी अनुवादित केलेल्या कविता सहमत आहे. ;) पुण्याचे पेशवे आम्ही हल्ली विडंबनं करणे बंद केले आहे Phoenix

In reply to by llपुण्याचे पेशवेll

नव्या पाखरांच्या शाळा पुन्हा बहरती मला वाटतय ही कविता पण बालकांसाठीच आहे... काय सहजराव? आंबोळी

In reply to by प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

अनंत काणेकरांच्या 'सांबर' नावाच्या एकांकिकेची आठवण झाली.
बिरुटेसर, ती एकांकिका मलाही आठवते आहे. तीतला कॅनव्हास थोडा मोठा होता. पारंपारिक समाजरीती न पाळणार्‍या कलाकाराची समाजात कशी कुचंबणा होते, व त्यात त्याचा आत्मा कसा मरतो याचं चित्रण होतं. त्यातलं पारधी हे रूपक खूपच वेगळ्या अर्थाने आलं होतं असं वाटतं. अधिक व्यापक व सहज बोट न ठेवता येण्यासारखं. या कवितेतला पारधी हा अधिक वैयक्तिक अनुभूतींतून आल्यासारखा वाटतो. जास्त लोकलाइज्ड वाटतो.

In reply to by राजेश घासकडवी

पारंपारिक समाजरीती न पाळणार्‍या कलाकाराची समाजात कशी कुचंबणा होते, व त्यात त्याचा आत्मा कसा मरतो याचं चित्रण होतं. त्यातलं पारधी हे रूपक खूपच वेगळ्या अर्थाने आलं होतं असं वाटतं. अगदी बरोबर...! मुग्लीमाय,झिप्री, कुंजा या सर्वांची मला आठवण आहे. दोन वर्षापूर्वी अभ्यासक्रमात ही एकांकिका पोरांना शिकवायला होती. सांबर मारला तर कुंजा परिपूर्ण पुरुष बनणार असतो. पण, याचे कलाप्रेम आडवे येते. असो, तो विषयच वेगळा होता. कवितेतील 'पारधी' भोवतीच प्रतिसाद रेंगाळतील की काय असे वाटले आणि नेमके मला वेगळ्या अर्थाने वरील एकांकिकेची आठवण झाली. कलेवर प्रेम करणारा माणूस. समाज परंपरेनुसार त्याला शिकारीसाठी जावे लागते तरी तो केवळ कलेच्या प्रेमापोटी शिकारी असूनही शिकार करीत नाही. ही गोष्ट मला उगाच महत्त्वाची वाटली आणि एकांकिकेची आठवण झाली. असो, थांबतो. -दिलीप बिरुटे

नव्या पाखरांच्या शाळा पुन्हा बहरती जुन्या पारध्याची ओळख त्यांना नव्हती आशेतून निराशे कडे पण वरिल ओळी खुपच आवड्ल्या ! अवांतर : बहेलिया हा हिंदी शब्द येथे घेतला आहे बहेलिया = FOWLER - someone who hunts wild birds for food ~ वाहीदा

नव्या पाखरांच्या शाळा पुन्हा बहरती जुन्या पारध्याची ओळख त्यांना नव्हती
कविता आवडली पण शेवटच्या ओळीतील आत्मस्तुती खटकली. ;) -Nile