क्रान्ति यांची ही कविता आकारबंधासाठी प्रेरणा ठरली. पण खरा दोष आहे इतर अनेक कवितांचा ज्यांनी व्यसनमुक्तीच्या मार्गावरून पदच्युत केलं... पुन्हा काव्य आले; असेही, तसेही नको तेच झाले; असेही, तसेही जरा सोडतो मी; विडंबन नशेला पुन्हा ग्लास आले; असेही, तसेही किती जाऊ द्यावे? हे फुल्टॉस सारे अन् हाफ व्हॉली; असेही, तसेही मुके राहणे हे प्रलोभामध्येही अशक्यच ठरावे; असेही, तसेही फुका बोलबाला कवीतक धड्यांचा कुणी नाही शिकले; असेही, तसेही कशाला जपू मी कवीभावनांना? मुर्दाड सारे; असेही, तसेही जया वाचताना कळेना कुणाला हसावे रडावे; असेही, तसेही अशा काव्यपंक्तींचे खंबे नी चपट्या खुणावती मनाला; असेही, तसेही फुलीमध्ये जावो डब्लू ए* चे वादे ढोसतो मी प्याले; असेही, तसेही (* विडंबक्स अॅनॉनिमस)