चित्रपटातील आपल्या मनात राहिलेला एक प्रसंग.....!

अक्षरशः ड्वाले पानावले !! :) .. सॉरी :( ही द्यायची होती..!! -- मेघवेडा! भय इथले संपत नाही, मज तुझी आठवण येते मी संध्याकाळी गातो, तू मला शिकवीली गीते..!

देवळात जाताना चपला काढून ठेवाव्यात, एवढीच अपेक्षा. बाकी जाऊ दिले आहेच. सन्जोप राव इसे रोकिये महिंदरबाबू, क्या आप अपने तमाशे के लिये एक आदमी की जान ले लेंगे? शेरसिंग, राजू आदमी नही, जोकर है. ये जियेगा भी यही, मरेगा भी यही. मरेगा भी यही, जियेगा भी यही.

'प्यासे'च राहिलो असतो! ;) देवाक काळजी म्हणतात ती अशी! चतुरंग

दलिपकुमारसकट प्यासाचे काय झाले असते त्याचा विचारही करवत नाही! मला करवतो. (खालील उतार्‍यात कणेकरी पुनरावृत्ती झाल्यास क्षमस्व) 'वो शादी के रास्ते चली गयी और मै बरबादी के वास्ते' हे खोलपणे म्हणणारा आणि 'मितवा' अशी तलतच्या आवाजात आर्त हाक घालणारा , रफीच्या भावभीन्या आवाजात 'सुख के सब साथी दुख में न कोय' मधील एकेक भाव चेहर्‍यावर आणणारा, 'आठ बजनेमें अब जादा देर नही है रायसाहब' अशा साध्या वाक्यात जान ओतणारा, 'ऐसे वीराने में इक दिन घुटके मर जायेंगे हम' या शब्दांचे, संगीताचे आणि मुकेशच्या आवाजाचे सोने करणारा, 'तुझे चांद के बहाने देखूं, तू छत पर आजा गोरिये' मधली सगळी नटखट अदा एका क्षणात पेश करणारा, 'चैन कैसा जो पहलू में तूही नही' यातली विरहाची आग अत्यंत सहजपणे चेहर्‍यावर दाखवणारा, ''आयी है मेरे गम पे जवानी' म्हणत परत हातात जाम घेताना एका व्यसनी माणसाचा कुणाला न कळालेला दर्द दाखवणारा 'हम इस खून से आसमां पर इन्किलाब लिख देंगे, क्रांती लिख देंगे' म्हणून मनामनांत शोले चेतवणारा, 'मार डालो उसे, कर डालो उसका खून लेकिन मैं अपने फर्ज से गद्दारी नही करुंगा' असे एकीकडे सुनावणारा तर दुसरीकडे 'हाथ तो गर्म है डाक्टरसाब' असे आर्तपणे म्हणणारा..... असे बरेच काही करणारा 'दलीप' 'प्यासा' मध्ये असता तर काय झाले असते हा विचार मला करवतो. सन्जोप राव इसे रोकिये महिंदरबाबू, क्या आप अपने तमाशे के लिये एक आदमी की जान ले लेंगे? शेरसिंग, राजू आदमी नही, जोकर है. ये जियेगा भी यही, मरेगा भी यही. मरेगा भी यही, जियेगा भी यही.

एका संदर्भानुसार - त्याने नुकतंच देवदासचं चित्रीकरण संपवलं होतं आणि त्याला नैराश्याचा त्रास व्हायला लागला होता. पण गुरुदत्तला दुखवायचं नव्हतं म्हणून त्याने चित्रपट सरळसरळ न नाकारता चित्रीकरणासाठी न जाण्याचा मार्ग स्वीकारला. गुरुदत्तने वाट पाहिली आणि शेवटी वैतागून स्वतः मेक-अप केला आणि विजयची भूमिका केली, कारण जर चित्रीकरण रद्द झालं असतं तर स्टुडिओचं भाडं, कलाकारांच्या तारखा, बाह्य चित्रीकरणाचं वेळापत्रक या सगळ्याच गोष्टी कोलमडून पडल्या असत्या. गुरुदत्त असलेली दृश्यं राज खोसलांनी दिग्दर्शित केली. (बहुतेक. चूभूद्याघ्या)

एकदम सहमत अमोलशी! आणखी एक 'कोयला' ... टुकार चित्रपट असला तरीही शाहरूखचं तोंड बंद असल्यामुळे तो सहन होतो! अदिती

+१. आमीर हा खूप चांगला अभिनेता आहे असे वाटवणारे दुर्मिळ गाणे

+१. आमीर हा खूप चांगला अभिनेता आहे असे वाटवणारे दुर्मिळ गाणे

खरंय..... अक्षरशः डोळ्यात पाणी आणणारा हा प्रसंग आहे. अनुपम खेर यांच्या प्रदीर्घ वाटचालीतील सारांश हा "माईल स्टोन" आहे. सारांश हा अनुपम खेरचा पहिलाच चित्रपट होता. म्हणजे त्याच्या कारकिर्दीची सुरवातच माईल स्टोनने झाली म्हणायची.! --------------------------------------------------- लोकांच्या खरडवहीत लिहिण्याची सुविधा नसणे म्हणजे तोंड दाबुन बुक्क्यांचा मार खाणे.लोक तुम्हाला भलत्यासलत्या खरडी लिहुन जातात आणि तुम्ही काहीही करु शकत नाहीत.

कमल हासन तो कमल हासन. त्याचे ते मोठे डोळे. सगळंच बोलून जाणारे. स्टेशनच्या प्लॅटफोर्मवर साठलेल्या पाण्यात आधी बरी झालेली श्रीदेवी निष्पाप घाईत थोडीशी सांभाळते. थोड्याच वेळात धडपडत आलेला कमल त्याच पाण्यात अडखळतो. सदमातला तो क्लायमॅक्स सीन शेवटपर्यंत पाहतो अन मला आजपण रडू येते.