बाप्पाच्या मनाच्या विहिरीला पाणी लागलेच नाही.

अप्रतिम..... (पण बाप्पाची कहाणी इथे संपली नाही.) वाट पाहणे आले परत... मदनबाण..... अत्तर सुगंधी व्हायला फ़ुले सुगंधी असावी लागतात.

ताकदीची कथा...

शेवट होता होता श्वासोच्छवासाची गती दुप्पट झाली होती. रामदास सर !! आपल्या लेखणाला आमचा सलाम !! -- टारझन

क्लास्स !!! पण बाप्पाची कहाणी इथे संपली नाही पुढील भागाची आतुरतेने वाट बघतोय. सुजय

रामदास काका...१ नंबर..... मस्तच लिहिलय...जबहरा...... --प्रभो ---------------------------------------------------------------------------------- काय सांगावे स्वतः विषयी,आहात तुम्ही सूज्ञ !! एका सारखे एकच आम्ही,बाकी सगळे शून्य !!

रामदास काका, अप्रतिम! शब्दच नाहीत .... बाप्पाची कहाणी संपूर्ण ऐकायची आहे, लवकरात लवकर. अदिती

जबरदस्त कथा. आपल्या लेखणीत वाचकाला कथेत गुंतून ठेवण्याचे सामर्थ्य आहे. कथेचा (या भागाचा) शेवट जवळ आला तसे कथा संपूच नये असे वाटत होते. - अश्विनी

क्या बात है!! अगदी गदिमांची कथा वाचतो आहे असे वाटून गेले. सुंदर लिहीलेत. शेवटचे वाक्य तर लाजवाब... दोन क्षण तसाच सुन्न बसून होतो. खुपच सुंदर. - नाटक्या

अप्रतिम!

क आणी ड आणी क. जबरदस्त... --टुकुल

तुम्ही शब्दांचे कुबेर आहात! काय वातावरण निर्मिती? काय व्यक्तिरेखेचे बाज? काय प्रसंग उलगडायची हातोटी? छ्या....सहन होत नाही हो तुमचं लिखाण, पण वाचल्याशिवाय रहावतही नाही हवेहवेसे वाटणारे डंख जणू!! (शब्दांना पारखा)चतुरंग

काय प्रतिक्रिया द्यावी असा प्रश्न पडला आहे. :-? - (एवढ्या सुंदर वस्त्राला आपल्या प्रतिक्रियेचं ठिगळ लावावं का अशा विचारातला) भटोबा

एक दाहक कथा नजरेसमोर उभी राहिली. शेवट तर अंगावर काटा आणणारा. रेवती

शब्द अपुरे आहेत प्रतिसाद द्यायला. अप्रतिम कथा. शेवट फारच परिणामकारक झालाय. प्रसंग डोळ्यासमोर उभा रहात होता. बायजाबद्द्ल खूप करूणा वाटली. धन्यवाद...इतकी सुंदर कथा आपल्या पोतडीतून बाहेर काढून वाचकांसमोर ठेवल्याबद्द्ल.

कथा वाचुन काय क्लेष झाले कसे सांगु .. सध्या कथेचा प्रभाव एवढा आहे की कथालेखकाचे कौतुक करायला शब्द नाहीत ! आणी खरं आहे मालक .. बाप्पाची कहाणी संपली नाहीच .. किंबहुना ती अश्या अनेक चिरंतन चालणर्‍या कहाण्यांपैकी एक असावी .. - आनंदयात्री

एक दर्जेदार कथा वाचल्याचा आनंद मिळाला. सोनाली

रामदास.. पुन्हा तेच वाक्य वापरतोय पण तुमची नक्की रेंज काय काय लिहायची आहे? शेवटाकडे तर कथेने अशक्य वेग घेतला आणि खिळवून ठेवलं. >> (पण बाप्पाची कहाणी इथे संपली नाही.) म्हणजे पुन्हा लटकंती आलीच की आमची !

अप्रतिम लेखन

निव्वळ अशक्य..अजुन कथेची झिंग ऊतरत नाही... कथेची मांडणी \ वेग कल्पनातीत @) @) @) @) @) @) बाप्पाची कहाणी संपली नाही! संपणार नाही!! बाप्पा त्याच्या मस्तीत जगतो आणि मरतो, त्याच्या कहाणीचा अंत म्हणजे त्याचा शेवटच बाकी काही असु शकत नाही.. आम्ही हिंदूत्ववादी !! आमची शाखा कुठेही नाही..

इथून पुढे फक्त अशीच प्रतिक्रिया द्यावी म्हणतो.... सन्जोप राव जगण्यात मजा आहे, तोवरच मरण्यात मजा आहे.

रामदास यांच्या लेखनाचे आता कौतुक ते काय करावे. असो इतर कथांच्या मानाने फारच टिपीकल, जुनाट वाटली म्हणुन बहुतेक तितकी भावली नाही. बाप्पाची कहाणी नाही आली तरी चालेल :-) नेक्स्ट?? :-)

श्री. ना. पेंडसे यांच्या लिखाणाची आठवण झाली! शैलीबद्दल बोलायला शब्दच नाहीत! क्रान्ति अग्निसखा

अप्रतीम कथा रामदास सर. <=O--O==

वातावरणनिर्मिती.. कथा.. सारेच अप्रतिम!!! खूप आवडली कथा पुढचा भाग आहे का? असल्यास येऊ द्या लवकर वाट पहतोय ऋषिकेश ------------------

अप्रतिम!! निशब्द झालोय!

कथानकाचा वेग सुसाट झालायं अप्रतिम पुढचा भाग लवकर येउ द्या चेतन

छान कथा. --अवलिया ============ यॉर्कर भल्याभल्यांची दांडी उडवतो... म्हणुन पक्षपाती पंच त्याला नोबॉल ठरवतात.

बाप्पा भटाच्या मनाला मूल न होण्याचा न्यूनगंडातून बसलेली निरगाठ छान उकलून दाखवली आहे. दुसर्‍या बावीलाही न लागणार्‍या पाण्याची सांकेतिकता समर्पक. कथा ताकदवान आहे हे वेगळे सां. न. ल. अवांतर : रावसाहेबी भाषेत ('लेडी सिटारिस्ट') सांगायचं तर - त्या हिरविनच्या बापाला मारू बिरू नका हो. पाआआआप! - तसं बायजाबद्दल वाटलं.

जबरदस्त कथा, शेवट खुपच परिणामकारक... पुढचे भाग लिहा पटकन....

अप्रतीम कथा !!

जबरदस्त! दमदार!!

"बाव पाण्यानी पूर्ण भरली होती.एका सवाष्णीची पूर्णाहूती घेउन विजेच्या लोळानी झरे मोकळे केले होते."रामदासजी खरच संगतो ट्चकन पाणी आलं. आश्या काही व्यक्तीरेखा लाहनपणी गावी (मिरज) पाहीलेल्या होत्या त्यांची आठवण झाली. बराच काळ HANGOVER राहील. वरील सर्व प्रतीसादांशी सहमत सहज रावांचा सोडुन ========================================== दुरितांचे तिमीर जोवो/विश्व स्वधर्मसुर्ये पाहो/ जो जें वाछील तो तें लाहो/प्राणिजात/

जबरदस्त लेखन हो रामदास काका. अक्षरशः गुंतुन पडायला होत कथेत. ©º°¨¨°º© परा ©º°¨¨°º© आमचे राज्य

क्लास रामदास काका. तुमचे लेखन ही एक पर्वणीच असते आमच्या सारख्या वाचकांसाठी. असेच लिहिते रहा. (पण बाप्पाची कहाणी इथे संपली नाही.) सोळा आणे खरं....

शब्द नाहीत. दोन्ही भाग अप्रतिम.

! _/\_

चित्त खिळवून ठेवणारे लेखन. बाकी तुमच्या शैलीबद्दल काय सांगायचे. निव्वळ अप्रतिम. (भोचक) हा आहे आमचा स्वभाव

आपल्या लेखनाची रेंज अवाक करणारी आहे. मानवी स्वभावाचे कंगोरे, त्यांच्या आपापसातील व्यवहारांच्या खाचाखोचांसह आपण आपल्या लेखनातून उभे करता. आणि हे सगळे अनेकविध स्थळकाळांच्या संदर्भात घडतांना तुम्ही दर्शवलेले आहेत-- जनरल हॉस्पिटल, वेड्यांचे हॉस्पिटल, जेल, वकिलांची ऑफिसे, 'धंदे चालवणारी हॉटेले'.. अशा नाना स्थळांच्या पाश्वभूमिवर आपले लेखन घडते. आणि आता गावच्या खोताचे विश्व आमच्या समोर साकारलेत! मोजकेच पण अगदी नेमके शब्द, बरीचशी संवादातूनच घडत जाणारी कथा, कसलाच फापटपसारा नाही. तुटक, स्टॅकॅटो वाक्ये तर खास पानवलकरांची आठवण करून देतात. पी. सी., जे. सी. पासून सुरू झालेले आतापर्यंतचे बरेच प्रयत्न 'कथा' नव्हते, ही मी तरी वाचलेली आपली ही पहिलीच 'कथा 'आहे. काहीतरी बरेचसे चमकदार दाखवून, पाणी उन्हात झळाळत धुळीत पडून नाहीसे व्हावे, तसे हिचे झालेले नाही. तिला निश्चीत शेवट आहे, आणि तो केवळ विस्मीत करणारा आहे. बाप्पाचे एक बीज दूर कोठेतरी अनौरस वाढणार आहे, त्याचा त्याने नुकताच पैशाच्या जोरावर बंदोबस्त केलाय. आणि त्याचे औरस बीज त्याच्या हक्काच्या बायकोबरोबरच त्याच्या समोर निसर्गाने नष्ट केलेले आहे. त्या घटनेत, म्हटले तर त्याचा हात आहेच. आणि अशातच बावीला पाणी आले आहे! बाप्पाला ते पाणी आता कायमचे डागण्या देणार! माणसाची लंपट हाव व तिला अनुसरून त्याची धडपड, तरीही गणिते जमत नाहीत म्हणून त्याने केलेली आदळआपट, आणि शेवटी निसर्गाने अनेक परिमाणांनी त्याच्यावर केलेली मात! एक अप्रतिम कथा लिहील्याबद्दल अभिनंदन.

तुमच्या लेखनाला प्रचंड वेग आहे.. श्वास रोखून वाचत होते मी शेवटपर्यंत. तुमच्या लेखन शैलीपुढे मी नतमस्तक आहे. :) - प्राजक्ता http://www.praaju.com/

सुंदर कथा... इतक्या छान कथेची मेजवानी दिल्याबद्दल धन्यवाद.

छान कथा. पटापट पुढचे भाग टाका बरे. खोती, सावकारी,मिराशी अशा जुन्या पिढीतल्या लोकांकडून ऐकलेल्या गोष्टी आठवल्या. पुण्याचे पेशवे आम्ही हल्ली सहीत वाक्यं लिहिणं बंद केले आहे. Since 1984