अमृताच्या धारा
लेखनविषय:
झाली शांत तृप्त धरा
अशा बरसल्या धारा
सांगे गंधाचा निरोप
तुझ्या अंगणीचा वारा
गर्द सावळे आभाळ
राशी रुप्याच्या सांडते
सौदामिनी उजळते
तुझा गगनगाभारा
झेलताना तनूवर
हिरेमोती आनंदाने
लाख डोळ्यांनी फुलतो
मनमोराचा पिसारा
तुझ्या करुणेचा मेघ
माझ्या दारी झरताना
जागेपणी पापण्यांत
स्वप्न येतसे आकारा
माझ्या जन्माचे सार्थक
तुझे ओसंडून देणे,
माझी चातकाची तृषा
तुझ्या अमृताच्या धारा
+१ असेच म्हणतो!
वा वा अतिशय हृद्य कल्पना तुमच्या कवितातून वरचेवर दिसतात!
जियो!!
(रसिक)चतुरंग
सुरेख कविता
माझ्या जन्माचे सार्थक
तुझे ओसंडून देणे,
माझी चातकाची तृषा
तुझ्या अमृताच्या धारा
. . . हे कडवं फार आवडलं.
छानच
"माझी चातकाची तृषा
तुझ्या अमृताच्या धारा"
अवांतरः अहो पण पाऊस काहीच नाही हो.
मुल आणि कविता होईपर्यंत खाजगी असते आणि एकदा "झाल्यानंतर" ते सार्वजनीक होते.
- मराठी आणि बेळगाव, कारवार, अहवा, डांग, बर्हाणपूर, गोव्यासह संयुक्त महाराष्ट्र प्रेमी - पाषाणभेद उर्फ दगडफोड्या ( -राजेंनी बहाल केलेले नाव)
गर्द सावळे
गर्द सावळे आभाळ
राशी रुप्याच्या सांडते
सौदामिनी उजळते
तुझा गगनगाभारा
अप्रतीम कविता...!
आपला,
(फ्यॅन) तात्या.
वा वा वाह
वा वा वाह !
स्पेशल क्रांतीतै टच.
मनापासुन आवडली कवीता.
º°¨¨°º© परा ©º°¨¨°º©
फिटावीत जरा तरी जगण्याची देणी, एक तरी ओळ अशी लिहावी शहाणी...
आमचे राज्य
अमृताच्या धारा
आपल्या काव्याने पावसात न्हायल्याचा आनंद मिळाला ! शेवटच्या कडव्याने रचनेला वेगळीच उंची प्राप्त झाली आहे !! नेहमीप्रमाणेच सुंदर रचना !!
कविता आवडली
अतिशय सुंदर कविता.
फ्रेंचमध्ये पॅपिलॉन म्हणजे फुलपाखरू. फुलांफुलांवर उडत बागडत जाऊन त्यांचा मकरंद चाखणारे फुलपाखरू. पण हातात धरू जाल, तर हाती न येणारे फुलपाखरू.