बाथरूमचा साखरपुडा.

म्हणजे त्यांनी LOC क्राॅस केली हे आपल्याला   मान्य आहे.

मग आमची बंदूक गरजली त्यात काय चुकलं!

बाकी, मिपाचे फेबु किवा कायप्पा होत आहे हे बघायला महाराज निलसेन आणी प्रशुसेन समर्थ आहेत. त्याची काळजी इतरांनी करायची गरज नाही.

प्रत्येकाच्या लेखनावर फुटपट्टी लावायची गरज नसते. नाही पटले सोडून द्यावे. फुकट तोंड पाटिलकी करू नये.

माझा लेख वाचायला कुणाला निमंत्रण दिले नाही.

रिटायर होताना बंदूक इत्यादी कोत मधे जमा केली होती ना ?

तो माझा व्यक्तिगत प्रश्न आहे कृपया  उगाच  खा. ख. काढू नका. 

एके ठिकाणी आपणच म्हणलात की जशी समोरच्याची भाषा असेल तसेच उत्तर  मिळेल.

असो,आपण पण हल्केच घ्या.

आवांतर-एका जुन्या जाणत्या मिपाकराने लिहून ठेवले आहे...

आपल्या घरातील गप्पा, शेजारच्या छोट्या गोष्टी, रस्त्यावर घडलेली एखादी घटना— यात किती मजेशीर किस्से दडलेले असतात, नाही का? या छोट्याशा प्रसंगात विनोदही असतो, शिकवणही असते आणि जीवन हलकंफुलकं करण्याची ताकदही असते.

याच तत्वावर असे हलके फुलके लेख मी आणी इतर मिपाकर लिहीतात.  त्यात मला तरी काही वावगे वाटत नाही. 

बाकी शेवटी प्रत्येकाचा परिप्रेक्ष वेगळा असणारच.

तुम्ही लेख आवडला नाही एव्हढेच प्रतिसादले असते तरी भावना पोहचल्या असत्या. जी थेट अलंकारिक भाषा वापरून मला मिपा फेबु,कायप्पा बनवण्याचा भागीदार केलेत ते खटकले.

मी सेवानिवृत्त झाल्यानंतर मिपावर चांगले मराठी वाचायला मिळते म्हणूनच आलो. मी लेखक नाही. माझे मराठी चांगले नाही. माय मराठी पासून जवळपास चाळीस वर्ष ताटातूट झाली होती त्यामुळे मराठी साहीत्य फारसे वाचनात आले नाही.

पण जे काही लिहीतो ते प्रामाणिक पणे....

कवीवर्य सुधीर मोघे म्हणतात,

शब्दांना नसते दुःख, शब्दांना सुखही नसते.

ते वाहतात जे ओझे, ते तुमचे माझे असते."

तुम्हीं तुमची व्यथा शब्दाद्वारे पोहचवली आणी मी माझी...

कदाचित ओझे वहाणारे शब्द चुकीचे  असावेत.

कवी ग्रेस, कवी वा रा कांत हे आवडते कवी .यांच्या काही कवीता आवडल्या म्हणून  कवितासंग्रह विकत घेतले. त्यामधल्या सर्वच कवीता आवडल्या असे नाही म्हणून  ते मनातून उतरावेत असेही काही नाही.

असो......

कळावे लोभ असावा.