गंमत

तर दोस्तानु, प्रत्येकाची रुची वेगवेगळी असते. छंद वेगवेगळे असतात. अस्मिता वेगवेगळ्या असतात. तसंच प्रत्येकाचं नशीब वेगवेगळं असतं. सर्वसाधारणपणे मी स्वतःला एक सामान्य माणूस मानतो. आपल्यापैकी अनेक मिपाकर देखील असंच मानत असणार असं वाटतं. पण आपल्यापैकी प्रत्येकास प्रसिद्ध, मोठ्या लोकांवद्दल एक कुतुहल असतं. (साहेबांच्या केबिनमधे देखील कोणी बिनकामाचा एक तास जास्त बसला तर इर्ष्या वाटते.). म्हणजे इतकं कि थेट त्यांचेशी भिडायची, भेटायची, वैयक्तिक ओळख करून घ्यायची, इ इच्छा होते. अर्थात आपण ती दाबून टाकत असतो.

माझ्या परिचयाचे एक गृहस्थ नास्तिक आहेत. ते मला सोमवारी (दि.१६ ऑक्टो 2017) रस्त्यात भेटले. "कुठे जात आहात?" असा थेट प्रश्न त्यांना विचारू नये याची मला कल्पना आहे. कारण, "राइट टू प्रायवसी" या संविधानात्मक वचनावर त्यांचा हक्क असतो. असा प्रश्न कोणाला विचारला तर त्याचे खासगीपण भंग होते, असे त्यांना वाटते. म्हणून त्यांना आडवळणाने विचारले. "काय? कुठपर्यंत फेरी?" " भाजीवाल्याकडे जात आहे." " पण आज तर बाजारचा दिवस नाही. रविवार आहे." " अहो, आज वांग्याचे भाव पडलेत. तुम्हा दोडके खाणारांना त्याचे काय म्हणा !

डिअर ऑल, मिसळपाववर चपखल, जोरदार प्रतिसाद कसे द्यावेत व ट्रोलिंग करणार्‍यांना व अडचणीत टाकणारे प्रश्न विचारणार्‍यांना कसे नामोहरम करावे या विषयावर पुस्तक करण्यापेक्षा स्वतःची वेबसाइट करायचं प्रयोजन आहे. Step-By-Step to Embarrassment असं साईटचं नांव असेल. वेब डिझाईन, माझी ग्राफिक डिझायनर मुलगी करेल.