भयकथांचे जे भोक्ते आहेत त्यांना नारायण धारप हे नाव माहीत नाही असे होणार नाही. मराठीत जे मोजके भयकथाकार आहेत त्यात नारायण धारप हे पितामह ठरावेत. अंगावर सरसरून काटा येईल अशी शैली आणि मांडणी हे धारपांचे वैशिष्ट्य. त्यांचीच "चंद्राची सावली " ही गोष्ट वाचतांना लहानपणी सर्वजण घरात असूनही अंगावर शहारे आले होते. स्वतः विज्ञानात पदवीधर असल्यामुळे त्यांची भीतीची मांडणीदेखील अतिशय शास्त्रोक्त अशी असावी. जवळपास सर्व पुस्तकात असलेला समान धागा म्हणजे चांगल्या शक्तींचा वाईटावर विजय. त्यामुळे भीतीदायक वातावरणनिर्मिती करूनही शेवटी एक दिलासा असायचा.
स्टीफन किंग किंवा रस्किन बॉंड यांच्या भयकथा , रत्नाकर मतकरी आणि हिचकॉकच्या शेवटी "पंच" असलेल्या भयकथापण घाबरवून टाकणाऱ्या असल्या तरी धारपांची भुतावळ ही पोटात गोळा आणणारी होती.
तर आज ही सत्य-नारायणाची आरती का असा प्रश्न तुम्हाला पडला असेल :) तर ते म्हणजे कुठे ही पुस्तके ऑनलाइन वाचता येतील का हे इथे विचारायचे आहे. मिपावर बरेच भयकथाकार आहेत आणि त्यांना कदाचित याबद्दल माहिती असावी.
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
Kindle पहिल्या महिन्यात फ्री
In reply to फ्री कुठे मिळालं? by खटपट्या
Kindle पहिल्या महिन्यात फ्री आहे.
औरंगाबादच्या साकेत प्रकाशनाने
औरंगाबादच्या साकेत प्रकाशनाने 'लुचाई / अनोळखी दिशा खंड १ / २ / ३ ' प्रकाशित केले आहेत. मर्यादित प्रती!!
लवकर आपली मागणी नोंदवा.
संपर्क - साकेत प्रकाशन - ९८८१७ ४५६०५
time travel
धारपांच time travel वर एक पुस्तक का कथा आहे . एक बाई चुकून time travel ने स्वातंत्र पूर्व काळात जाते. तिला परत येता येत नाही पण ती चिठ्ट्या लिहून ठेवते असं काहीतरी आहे. कुणाला आठवते आहे का ?
पळती झाडे.
In reply to time travel by साबु
पळती झाडे या पुस्तकात अशी एक गोष्ट आहे.
पळती झाडे. बरोबर...
धन्य्वाद किल्लेदार... सध्या outlander नावाची एक सिरीज बघतोय नेटफ्लिक्स वर त्यात असेच कथानक आहे . एक बाई १९५४ मधून एकदम १७५४ मध्ये जाते स्कॉटलंड मधून ....ती परत यायचा प्रयत्न करते पण नाही जमत मग तिकडेच लग्न करते आणि तिला परत यावा लागत ..फार मस्त आहे
अरे वा
In reply to पळती झाडे. बरोबर... by साबु
अरे वा ... बघावी लागेल.
धागा वर काढत आहे...
मराठीतील श्रेष्ठ साहित्यिक नारायण धारप यांचे २००८ साली आजच्या दिवशी निधन झाले.
त्यांच्या स्मृतीस श्रद्धांजली.
येस
धारप. साहित्यातून वगळता न येणारे नाव.
यावरून
आठवले, मीत्राला उर्मीला मातोंडकरचा नैना पिक्चर बघायला घेऊन जात होतो आम्ही तर तो म्हणाला
उगीच पैसे देऊन घाबरायला जायचं काय