एकदाच ओलांडून अंतर...

प — प्राची अश्विनी, Wed, 02/12/2020 - 09:07

एकदाच ओलांडून अंतर पोहोचले मी तव हृदयाशी, आठवते का तुला अजुनी घडले जे जे काही नंतर? उभी राहुनी टाचांवरती, ओठ भिडवले धिटपणाने. दात पकडती अलगद हल्लक ओठांमधली मधाळ साखर.. वितळून गेले सभोवतालच, विसरून गेले काळवेळ मी. हात शोधती अधीर काही स्पर्शही झाला हळवा कातर... नको घडाया भलते काही मनावरी ठेवलास पत्थर पण... मिठी अशी ती कातील होती अजून होते तनात थरथर...

8768 वाचन

💬 प्रतिसाद (15)

क्या बात है...!

प्रचेतस

Wed, 02/12/2020 - 09:10 नवीन

क्या बात है...! एकदम रोम्यान्टिक.

उत्कट तरीही हळुवार

Rohini Mansukh

Wed, 02/12/2020 - 11:11 नवीन

उत्कट भावना अलगदपणे टिपणारे हळुवार आणि नाजूक काव्य!!!

क्या बात!

श्वेता२४

Wed, 02/12/2020 - 14:00 नवीन

मानलं तुम्हाला! खूप आवडली.

:).

प्राची अश्विनी

गुरुवार, 02/13/2020 - 07:16 नवीन

:).

↩ प्रतिसाद: श्वेता२४

सुंदर, तरल, अप्रतिम !

चौथा कोनाडा

Wed, 02/12/2020 - 17:23 नवीन

सुंदर, तरल, अप्रतिम ! नको घडाया भलते काही मनावरी ठेवलास पत्थर पण... मिठी अशी ती कातील होती अजून होते तनात थरथर... हे तर खासच !

मस्त

शा वि कु

Wed, 02/12/2020 - 17:46 नवीन

शृंगारिक कविता फार नाही वाचल्या, त्यामुळे फार आवडली.

मनात जे जे दडून होते नकळत आकळते कसे दुज्याच्या स्पर्शाने 'मीपण' झगमगते ही जाणीव अवघी जरतारी . . . हर श्वासातुन परिमळणारी . . . हर गात्रातुन तगमगणारी . . .