एकदाच ओलांडून अंतर...

क्या बात है...!
एकदम रोम्यान्टिक.

उत्कट भावना अलगदपणे टिपणारे हळुवार आणि नाजूक काव्य!!!

मानलं तुम्हाला! खूप आवडली.

सुंदर, तरल, अप्रतिम !

नको घडाया भलते काही
मनावरी ठेवलास पत्थर
पण...
मिठी अशी ती कातील होती
अजून होते तनात थरथर...

हे तर खासच !

शृंगारिक कविता फार नाही वाचल्या, त्यामुळे फार आवडली.

मनात जे जे दडून होते नकळत आकळते
कसे दुज्याच्या स्पर्शाने 'मीपण' झगमगते
ही जाणीव अवघी जरतारी . . .
हर श्वासातुन परिमळणारी . . .
हर गात्रातुन तगमगणारी . . .

लै म्हणजे लैच आवडली,

नको घडाया भलते काही
मनावरी ठेवलास पत्थर

हे भलते अवघड असते पण जमवावेच लागते नाहीतर मग वाट लागते.....

पैजारबुवा,

आवडली. धीट कविता.

-दिलीप बिरुटे

सुरेख

एकदा धीर करून अंतर ओलांडले की काहीच 'भलते' रहात नसते.

कविता छानच.

उभी राहुनी टाचांवरती,
ओठ भिडवले धिटपणाने.
दात पकडती अलगद हल्लक
ओठांमधली मधाळ साखर..
आहाहा...

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- Badshah - Genda Phool | JacquelineFernandez | Payal Dev