एकाच कवितेमधून दोन वेळा प्रेरणा मिळाली हे निमित्तमात्र
मग पुढे असं होतं की ..
दोन श्वासातले अंतर वाढत जातं.
डोळ्यामधली चमक विझत जाते.
ओठावरचं हसू निवत जातं...
अग्नीचा स्पर्श ही समजत नाही ..
आणि नातलग लागतात गुण आठवायला..
कुडीतले प्राण निघतात प्रस्थानाला ..
असं होण्या आधी भरभरून जगायचे..
मृत्यूची सय ही निमित्तमात्र..
पैजारबुवा,
| लेखनविषय: |
|---|
वाचने
9072
प्रतिक्रिया
11
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
क्या बात बुवा..! जबरदस्त
क्या बात बुवा..!
जबरदस्त
क्लास्स! पैजारबुवा!_/\_
क्लास्स! पैजारबुवा!_/\_
सुंदर
सुंदर
का रडवतात असे!?
का रडवतात असे!?
वाह्ह...
वाह्ह...
मदनबाण.....
आजची स्वाक्षरी :- छम्मा छम्मा बाजे रे मेरी पैजनिया... :- Fraud Saiyaan | 4K |
वाह !
वाह !
_/\_ नि:शब्द
_/\_ नि:शब्द
भेंडी जबरा
गुंता वाढत जाणारी.
आवडली
वाचनमात्र वाचकांची पत्रेवाला नाखु
बुवा
कशातून काय दिसेल कवीला!! __/\__!
वाह! हा फिलॉसॉफिकल टच आवडला.
वाह!
हा फिलॉसॉफिकल टच आवडला.
असं होण्या आधी भरभरून जगायचे.
सुरेख!!!