मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

प्रेम कविता

प्रेम रंग

तृप्ति २३ ·

In reply to by किसन शिंदे

तृप्ति २३ 12/03/2018 - 23:59
तुमी माझ्या ब्लॉग http://www.truptiskavita.com उघडा आणि कोणतीपण कविता उघडा मग तुमाला Whatsapp चा सिम्बॉल दिसेल क्लिक करा आणि share करा कोणालापण.

In reply to by किसन शिंदे

सस्नेह 13/03/2018 - 15:42
मा. किसनचंद्ररावजी शिंदे साहेब, आपणाला एकूण किती फ्रेंड्सआहेत ? त्यापैकी gफ्रेंड्स किती आणि bफ्रेंड्स किती ? आपण ही कविता gफ्रेंड्स ना सेंड करणार की bफ्रेंड्सना ? एकाचवेळी अनेक फ्रेंड्सना सेंड केल्यावर ईतर फ्रेंड्स रागावणार नाहीत का ? कृपया वरील प्रश्नांची सविस्तर उत्तरे देऊन त्यावर पुनर्विचार करावा, अन्यथा तगडे हाथ पड जायेंगे !!

In reply to by प्रचेतस

एस 13/03/2018 - 17:52
त्रुप्तीजी, प्रचेतसजींनी फक्त नवनव्या कविता लिहा असे सांगितले आहे, मिपावर प्रकाशित करा असे म्हटलेले नाही. बघा बुवा! :-D

कविता वाचून जुने दिवस आठवले (११ वी, १२ वीचे) सगळी पोरं फुल टू एकतर्फी प्रेमात. मुला मुलींनी एकमेकांशी बोलणं दूर, एकमेकाकडे बघायचं पण नाही असलं वातावरण. मग असल्या कविता लिहून काॅलेजच्या वार्षिकात छापून आणायच्या. 'ती' वाचेल आणि काहीतरी होऊन प्रेमाचं गाडं पुढं सरकेल ह्या आशेत जगायचं. गेले ते दिवस.

In reply to by किसन शिंदे

तृप्ति २३ 12/03/2018 - 23:59
तुमी माझ्या ब्लॉग http://www.truptiskavita.com उघडा आणि कोणतीपण कविता उघडा मग तुमाला Whatsapp चा सिम्बॉल दिसेल क्लिक करा आणि share करा कोणालापण.

In reply to by किसन शिंदे

सस्नेह 13/03/2018 - 15:42
मा. किसनचंद्ररावजी शिंदे साहेब, आपणाला एकूण किती फ्रेंड्सआहेत ? त्यापैकी gफ्रेंड्स किती आणि bफ्रेंड्स किती ? आपण ही कविता gफ्रेंड्स ना सेंड करणार की bफ्रेंड्सना ? एकाचवेळी अनेक फ्रेंड्सना सेंड केल्यावर ईतर फ्रेंड्स रागावणार नाहीत का ? कृपया वरील प्रश्नांची सविस्तर उत्तरे देऊन त्यावर पुनर्विचार करावा, अन्यथा तगडे हाथ पड जायेंगे !!

In reply to by प्रचेतस

एस 13/03/2018 - 17:52
त्रुप्तीजी, प्रचेतसजींनी फक्त नवनव्या कविता लिहा असे सांगितले आहे, मिपावर प्रकाशित करा असे म्हटलेले नाही. बघा बुवा! :-D

कविता वाचून जुने दिवस आठवले (११ वी, १२ वीचे) सगळी पोरं फुल टू एकतर्फी प्रेमात. मुला मुलींनी एकमेकांशी बोलणं दूर, एकमेकाकडे बघायचं पण नाही असलं वातावरण. मग असल्या कविता लिहून काॅलेजच्या वार्षिकात छापून आणायच्या. 'ती' वाचेल आणि काहीतरी होऊन प्रेमाचं गाडं पुढं सरकेल ह्या आशेत जगायचं. गेले ते दिवस.
प्रेम रंग ही कविता  प्रेमाच्या विविध रंगांवर केली आहे . तुम्हाला ही कविता कशी वाटली हे तुम्ही कंमेंट ने कळवू  शकता.

आठवण

सुमित_सौन्देकर ·
सरसरत्या सरिनी तुझी आठवण यावी रिमझिम पावसात माझ्या सवे तू भिजावी हुरहुर काळजात किती माझ्या ग मनाची तगमग फार होई कशी तुला कळवावी हुरहुर काळजात किती माझ्या ग मनाची तगमग फार होई कशी तुला कळवावी कधी उगवतो दिस तोहि मावळू पाहतो तुला कुशीत ग घेण्या जिव कासाविस होतो झालो मायेला पारखा तुझ्या माझ्या विरहाने दोन शब्दाच्या प्रेमाला आत्ता किती ग बहाने कधी डोळे मिटताहि स्वप्ने तुझीच का यावी किलबीलती पहांट तुझ्या सवेच दिसावी आता ओढ़ या मनाची कशी कुणाला कळावी राती चांदण्या साथीने माझ्या अंगनी तू यावी

सैल असावी मिठी जराशी...

प्राची अश्विनी ·

मारवा 31/01/2018 - 09:06
रेशीम काळे केस उडोनी, कुरळ्या लाटा बाहुंवरती, मऊ मुलायम आखीव रेखीव, घटद्वयांना व्यर्थ लपवती... घटद्वय लपवले जातात ? म्हणजे कुठले घटद्वय ?

मारवा 31/01/2018 - 09:10
म्हणजे हे स्त्रीचे पुरुषाने केलेले वर्णन आहे की पुरुषाने स्त्रीचे केलेले वर्णन टीसि? सिहकटी आणि घटद्वय मुळे कन्फ्युज झालोय

In reply to by मारवा

चिगो 31/01/2018 - 18:45
माझ्यामते, पुरुषाने स्त्रीचे हळवेपणाने केलेले वर्णन असावे.. प्राचीजी, कविता आवडली. सुंदर शृंगारीक कविता.. अवांतर : मागे कुठल्यातरी धाग्यावर 'पुरुष बायकांच्या भावनांना / समस्यांनादेखील पुरुषांच्याच नजरेने पाहतात..' अश्या आशयाची प्रतिक्रीया आणि त्यावर चर्चा वाचली होती. माझ्यामते, ही कविता म्हणजे कवियत्रीने स्त्रीच्या सौंदर्याचे व भावनेचे 'परकाया प्रवेशातून' केलेले वर्णन आहे..

In reply to by चिगो

तसंही म्हणता येईल. स्त्री ने लिहिलेली पण पुरुषाच्या दृष्टीने म्हणूनच मारवा गोंधळले. पण ही कविता एका सुंदर क्रीडेचं वर्णन आहे की जिचा स्त्री पुरुष दोघांनीही सम आनंदात भोग घेतलाय. त्यामुळे हे त्यानं म्हटलंय की तिनं याला तेव्हढं महत्त्व रहात नाही.

In reply to by चांदणे संदीप

सैल नसावी मिठी जराही वळून दुज्या कुशीवर जाया आसुसल्या अधीर अधरांचे न जावे अमृतचुंबन वाया

In reply to by चांदणे संदीप

किंवा सैल नसावी मिठी जराही दुज्या कुशीवर वळून जाया आसुसलेल्या अधीर-धरांचे अमृतकुंभ न जावे वाया

पगला गजोधर 31/01/2018 - 12:30
सैल असावा बेल्ट जरासा, सोसे ना ताण, तुटे बघाया, चरबीच्या तव, उदर अवनीचे, हर्क्युलिसासम खांदी कसे पेलावे.. कवटाळे तो थुलथुलीत ढेरी प्यांटच्या पुंगळ्या पायांवरती मऊ मुलायम आखीव रेखीव, महाकुंभा त्या व्यर्थ लपवती... दे जरा विसावू गजकटीवर, तुंदीलतनुते श्वास गुदमरावें, अधीर कोडे मेदगोळ्याचे, वजनकाट्यावर उमजुनी यावे.. पहाटे थोडी लगबग करता, धाप लागते पाच मीटरवर, मनाविरुद्ध त्याच्या ताणता त्याला, इलॅस्टिकपेक्षा त्याचे नशीब बत्तर.... ( प्रेरणा ॠ. दि. कडून घेतली आहे..) --बेजारबुवा

खरे सांगायचे तर पहिल्या चार ओळीतच इतका गुरफटुन गेलो की पुढे वाचायचे भानच राहिले नाही. अतिशय सुरेख पैजारबुवा,

अतिशय सुंदर कविता. सुरेश भटांच्या गझलांची आठवण झाली. 'मालवून टाक दिप' सारखी यालाही चाल लावता येईल का? प.ग. चे विंडबनही आवडले. तुफान हसलो. ;-)))) अर्थात मला हि समस्या नाही.

मिसळपाव 01/02/2018 - 02:28
एखादं शिल्प किती सुंदर आहे याचं वर्णन काय करणार? तद्वत, हि कविता किती छान आहे हे कसं सांगणार? कविताच परत एकदा वाचून ती किती छान आहे याची अनुभूती घ्यावी! व्वा! अवांतरः आत्ताच्या पिढीला बरंच काही मिळतंय. पण उघड्या-नागड्या - शाब्दिक आणि दृय्ष्य - वासनेच्या आजच्या या बाजारात त्याना दुर्दैवाने बरंच काही गमावायलाही लागतंय. या अशा कवितेतला नर्म शृंगार, गर्भित अनुरंग, त्यातली धुंदी अनुभवणं दूरकी बात रही, त्याचा रसास्वाद तरी घेता येत असेल का? आणि खेदाची गोष्ट म्हणजे काय हातून निसटलंय हेही त्याना माहिती नाहीये बहुदा. असो. सौंदर्यस्थळं बदलतायत तशी सौंदर्यदृष्टीही बदलत असणार. आपल्याला मिळालेल्या सौंदर्यदृष्टिने वेगळ्या काळातल्या सौंदर्यस्थळांकडे पाहाणं टाळावं म्हणजे झालं! मी आपला परत एकदा कविता वाचतो, ते उत्तम :-) टिपः माझा आयडी 'मिसळपाव' असला, मिपाच्या बाल्यावस्थेत तत्कालीन चालकांच्या संमतीने घेतलेला, तरी मी एक सामान्य सभासद आहे. या आयडीचा आणि या संस्थळाच्या चालकांचा / संपादकांचा काहीही संबंध नाही.

mr.pandit 03/02/2018 - 10:04
खुप सुंदर लिहीलय बेजारबुवांचे विडंबनही मस्त

Jayant Naik 05/02/2018 - 11:01
फार सुंदर कविता. आवडली .असेच लिहित जा ! शुभेच्छा

गामा पैलवान 05/02/2018 - 19:14
हे आमचं बरंका! बैल असावी कुडी जराशी न वळूनी मला बघाया अर्ध्या मिटल्या देहनयनांचे अवघे रक्त चुसून घ्याया रेशीम काळे केस उडोनी, कुरळ्या लाटा बाहुंवरती, मऊ मुलायम निद्रसनी त्या, छिद्रशय्येस व्यर्थ लपवती... जरा विसावून सिंहकटीवर, मधूर मादक घाम फुलावे, अधीर कोडे या नि:श्वासे, गहिऱ्या स्तरी उफलून यावे.. बुंगाटवारा लगबग करतो, भले होईल थोडी पुर्पुर, शोषण करिते स्वर्णिम शुंडा, तलम तृप्तीचे शिंपून अत्तर.. -गा.पै.

मारवा 31/01/2018 - 09:06
रेशीम काळे केस उडोनी, कुरळ्या लाटा बाहुंवरती, मऊ मुलायम आखीव रेखीव, घटद्वयांना व्यर्थ लपवती... घटद्वय लपवले जातात ? म्हणजे कुठले घटद्वय ?

मारवा 31/01/2018 - 09:10
म्हणजे हे स्त्रीचे पुरुषाने केलेले वर्णन आहे की पुरुषाने स्त्रीचे केलेले वर्णन टीसि? सिहकटी आणि घटद्वय मुळे कन्फ्युज झालोय

In reply to by मारवा

चिगो 31/01/2018 - 18:45
माझ्यामते, पुरुषाने स्त्रीचे हळवेपणाने केलेले वर्णन असावे.. प्राचीजी, कविता आवडली. सुंदर शृंगारीक कविता.. अवांतर : मागे कुठल्यातरी धाग्यावर 'पुरुष बायकांच्या भावनांना / समस्यांनादेखील पुरुषांच्याच नजरेने पाहतात..' अश्या आशयाची प्रतिक्रीया आणि त्यावर चर्चा वाचली होती. माझ्यामते, ही कविता म्हणजे कवियत्रीने स्त्रीच्या सौंदर्याचे व भावनेचे 'परकाया प्रवेशातून' केलेले वर्णन आहे..

In reply to by चिगो

तसंही म्हणता येईल. स्त्री ने लिहिलेली पण पुरुषाच्या दृष्टीने म्हणूनच मारवा गोंधळले. पण ही कविता एका सुंदर क्रीडेचं वर्णन आहे की जिचा स्त्री पुरुष दोघांनीही सम आनंदात भोग घेतलाय. त्यामुळे हे त्यानं म्हटलंय की तिनं याला तेव्हढं महत्त्व रहात नाही.

In reply to by चांदणे संदीप

सैल नसावी मिठी जराही वळून दुज्या कुशीवर जाया आसुसल्या अधीर अधरांचे न जावे अमृतचुंबन वाया

In reply to by चांदणे संदीप

किंवा सैल नसावी मिठी जराही दुज्या कुशीवर वळून जाया आसुसलेल्या अधीर-धरांचे अमृतकुंभ न जावे वाया

पगला गजोधर 31/01/2018 - 12:30
सैल असावा बेल्ट जरासा, सोसे ना ताण, तुटे बघाया, चरबीच्या तव, उदर अवनीचे, हर्क्युलिसासम खांदी कसे पेलावे.. कवटाळे तो थुलथुलीत ढेरी प्यांटच्या पुंगळ्या पायांवरती मऊ मुलायम आखीव रेखीव, महाकुंभा त्या व्यर्थ लपवती... दे जरा विसावू गजकटीवर, तुंदीलतनुते श्वास गुदमरावें, अधीर कोडे मेदगोळ्याचे, वजनकाट्यावर उमजुनी यावे.. पहाटे थोडी लगबग करता, धाप लागते पाच मीटरवर, मनाविरुद्ध त्याच्या ताणता त्याला, इलॅस्टिकपेक्षा त्याचे नशीब बत्तर.... ( प्रेरणा ॠ. दि. कडून घेतली आहे..) --बेजारबुवा

खरे सांगायचे तर पहिल्या चार ओळीतच इतका गुरफटुन गेलो की पुढे वाचायचे भानच राहिले नाही. अतिशय सुरेख पैजारबुवा,

अतिशय सुंदर कविता. सुरेश भटांच्या गझलांची आठवण झाली. 'मालवून टाक दिप' सारखी यालाही चाल लावता येईल का? प.ग. चे विंडबनही आवडले. तुफान हसलो. ;-)))) अर्थात मला हि समस्या नाही.

मिसळपाव 01/02/2018 - 02:28
एखादं शिल्प किती सुंदर आहे याचं वर्णन काय करणार? तद्वत, हि कविता किती छान आहे हे कसं सांगणार? कविताच परत एकदा वाचून ती किती छान आहे याची अनुभूती घ्यावी! व्वा! अवांतरः आत्ताच्या पिढीला बरंच काही मिळतंय. पण उघड्या-नागड्या - शाब्दिक आणि दृय्ष्य - वासनेच्या आजच्या या बाजारात त्याना दुर्दैवाने बरंच काही गमावायलाही लागतंय. या अशा कवितेतला नर्म शृंगार, गर्भित अनुरंग, त्यातली धुंदी अनुभवणं दूरकी बात रही, त्याचा रसास्वाद तरी घेता येत असेल का? आणि खेदाची गोष्ट म्हणजे काय हातून निसटलंय हेही त्याना माहिती नाहीये बहुदा. असो. सौंदर्यस्थळं बदलतायत तशी सौंदर्यदृष्टीही बदलत असणार. आपल्याला मिळालेल्या सौंदर्यदृष्टिने वेगळ्या काळातल्या सौंदर्यस्थळांकडे पाहाणं टाळावं म्हणजे झालं! मी आपला परत एकदा कविता वाचतो, ते उत्तम :-) टिपः माझा आयडी 'मिसळपाव' असला, मिपाच्या बाल्यावस्थेत तत्कालीन चालकांच्या संमतीने घेतलेला, तरी मी एक सामान्य सभासद आहे. या आयडीचा आणि या संस्थळाच्या चालकांचा / संपादकांचा काहीही संबंध नाही.

mr.pandit 03/02/2018 - 10:04
खुप सुंदर लिहीलय बेजारबुवांचे विडंबनही मस्त

Jayant Naik 05/02/2018 - 11:01
फार सुंदर कविता. आवडली .असेच लिहित जा ! शुभेच्छा

गामा पैलवान 05/02/2018 - 19:14
हे आमचं बरंका! बैल असावी कुडी जराशी न वळूनी मला बघाया अर्ध्या मिटल्या देहनयनांचे अवघे रक्त चुसून घ्याया रेशीम काळे केस उडोनी, कुरळ्या लाटा बाहुंवरती, मऊ मुलायम निद्रसनी त्या, छिद्रशय्येस व्यर्थ लपवती... जरा विसावून सिंहकटीवर, मधूर मादक घाम फुलावे, अधीर कोडे या नि:श्वासे, गहिऱ्या स्तरी उफलून यावे.. बुंगाटवारा लगबग करतो, भले होईल थोडी पुर्पुर, शोषण करिते स्वर्णिम शुंडा, तलम तृप्तीचे शिंपून अत्तर.. -गा.पै.
सैल असावी मिठी जराशी, हळूच वळुनी तुला बघाया, अर्ध्या मिटल्या तव नयनांचे, ओले हळवे चुंबन घ्याया.. रेशीम काळे केस उडोनी, कुरळ्या लाटा बाहुंवरती, मऊ मुलायम आखीव रेखीव, घटद्वयांना व्यर्थ लपवती... जरा विसावून सिंहकटीवर, मधूर मादक श्वास फुलावे, अधीर कोडे या विश्वाचे, गहि-या डोही उकलून यावे.. पहाटवारा लगबग करतो, घेऊन येतो थोडे केशर, स्वर्णीम करतो शर्मिल गाला, तलम तृप्तीचे शिंपून अत्तर.. ( पहिली ओळ रेखोकडून उधार घेतली आहे..)

मोह

ज्योति अळवणी ·

राघव 22/12/2017 - 23:40
वर्णनात्मक रचना छान. सूर्यकिरणांच्या मोहाची कल्पनाही सुंदर.. पण अगदी राहवलं नाही म्हणून - - शब्द.. त्यांनी निर्माण केलेली सॄष्टी.. ती भिडायला हवी.. कल्पना प्रत्यक्षात उतरतांना आपल्यालाच "हाssssय..." असं वाटायला हवं.. :-) मूळ कल्पनेच्या ऐवजी दुसर्‍या जागी असं झालं तर रचनेवर अजून काम होणं गरजेचं. - शीर्षक आणि रचनेचा गाभा यांत थोडं अजून सिंक्रोनायझेशन [मराठी?] हवं.. सूर्यकिरणांना पडलेल्या मोहाच्या अनुषंगानं लिहायचं झालं तर कसं होईल? मुळात कवितेचा चढ जिथं सुरू व्हायला हवा, तिथंच कविता संपते आहेसं झालंय.. - मुक्तछंदात मीटर कडे लक्ष न दिलेलं चालतं. पण लयबद्ध रचनेत मीटरचं पथ्य पाळायला हवं. मग त्या अनुषंगानं थोडे बदल घडवावे लागतात.. आणिक नवीन शब्द शोधावे लागतात.. तसं करत आपलं शब्दभांडार आपण वाढवत जातो. आपलं लेखन चांगलं आहे. अजून छान व्हावं म्हणून सांगावं वाटलं. पटलं तर घ्यावं.. नाहीतर सोडून द्यावं. राघव

राघव 22/12/2017 - 23:40
वर्णनात्मक रचना छान. सूर्यकिरणांच्या मोहाची कल्पनाही सुंदर.. पण अगदी राहवलं नाही म्हणून - - शब्द.. त्यांनी निर्माण केलेली सॄष्टी.. ती भिडायला हवी.. कल्पना प्रत्यक्षात उतरतांना आपल्यालाच "हाssssय..." असं वाटायला हवं.. :-) मूळ कल्पनेच्या ऐवजी दुसर्‍या जागी असं झालं तर रचनेवर अजून काम होणं गरजेचं. - शीर्षक आणि रचनेचा गाभा यांत थोडं अजून सिंक्रोनायझेशन [मराठी?] हवं.. सूर्यकिरणांना पडलेल्या मोहाच्या अनुषंगानं लिहायचं झालं तर कसं होईल? मुळात कवितेचा चढ जिथं सुरू व्हायला हवा, तिथंच कविता संपते आहेसं झालंय.. - मुक्तछंदात मीटर कडे लक्ष न दिलेलं चालतं. पण लयबद्ध रचनेत मीटरचं पथ्य पाळायला हवं. मग त्या अनुषंगानं थोडे बदल घडवावे लागतात.. आणिक नवीन शब्द शोधावे लागतात.. तसं करत आपलं शब्दभांडार आपण वाढवत जातो. आपलं लेखन चांगलं आहे. अजून छान व्हावं म्हणून सांगावं वाटलं. पटलं तर घ्यावं.. नाहीतर सोडून द्यावं. राघव
मंद धुंद ही हवा... सहवास तुझा हवा हवा.. नितळ कांतीवरील दवातून.. ओघळू दे गंध नवा! पहाट वारा... सरसर काटा.. नयन पुष्पे अर्धोन्मलीत ती.. कोकीळ कंठी माळ अडकली; युगुल कबुतरे मूक होती! मोहक कटीवर घट्ट मिठी अन्.. कुंतलात त्या मन बहकले! नव यौवना तू.. मोहक.. सुंदर.. सूर्य किरणांनाही मोह पडे!

नजरेतच सारे..

समयांत ·
तुझ्या डोळ्यांत पाहिले असता कसले नाते समोर कधीच आले नाही. तुझी पापणी, आणि त्यावरचे रूंद लव झोक देऊन उघडझाप करतात, तेव्हा माझाही श्वास त्याच लयीत धपापायला लागतो. तुझे तुझ्या भावनांचे डोळ्यांतून व्यक्त होतांनाचे प्रमाण केव्हाच कमी होत नाही. कितीतरी क्षणांना काबीज करणारे, कितीतरी क्षणांमध्ये ओघळून जात असलेले तुझे डोळे मला हलकेच जपून ठेवायचे आहेत. तुझी डोळ्यांतली न हरवणारी चमक मला कुठेतरी नक्कीच हरवून जाते. माझ्याच नजरेत तुझी नजर एकत्र मिळते तेव्हाच का हे सारे घडत असते खास..

तू माझा?

ज्योति अळवणी ·
हे तुझं असं अवेळी येणं आणि मोकळं मोकळं होणं... कसं बरं झेलू मी? माझं मन आणि ओंजळ; अपुरी आहे तुझ्या प्रपातासमोर! आणि सगळं जाणूनही, हे तुझं मला आपलंसं करणं.... आवडत मला. आणि मग... तू मागे ठेऊन गेलेल्या आठवणी.. जपते मी मनात हळुवार. तुझ्या आवेगला भितेही.... आणि तुझ्यात सामावून जायला आतुर अशी तुझी विरहणी!! अन् तू माझा... माझा..?

पहिला पाऊस

तृप्ति २३ ·

Swapnaa 20/08/2017 - 17:41
भीजतांना त्या सरीमधे विसर पडतो स्वतःचा.. वरील सुंदर आणि रमणीय ओळी....

Swapnaa 20/08/2017 - 17:41
भीजतांना त्या सरीमधे विसर पडतो स्वतःचा.. वरील सुंदर आणि रमणीय ओळी....
ह्या कवितेत मी पावसाच्या थेंबांनी मन कसे बहरते ते सांगितलं आहे . ☔ पहिला पाऊस ☔ पहील्या पावसात भीजतांना आठवण तुझी होते पावसाच्या त्या सरीमधे मन माझे उमलते ☔☔☔☔☔ हाती तुझा हात घेऊन भीजावेसे वाटते दाटलेल्या त्या धुक्यांमधे रमावेसे वाटते ☔☔☔☔☔ पावसाच्या सरीने दरवळतो सुगंध मातीचा भीजतांना त्या सरीमधे विसर पडतो स्वतःचा

ती मला आवडते

निओ ·
ती मला आवडते जेव्हा लाडिकपणे अंगाशी झोंबते तेव्हा ती मला खूप आवडते जेव्हा किरकोळ गोष्टीला खट्याळपणे Oh My God म्हणते तेव्हा ती मला खूप आवडते माझ्या टोमण्यांवर गुद्द्यांचा प्रसाद देते तेव्हा ती मला खूप आवडते मी टकाटक आवरून बाहेर जाताना हूं...

पुस्तक

शिव कन्या ·
ते पुस्तकच आहे. दूर तुझ्या घरात ठेवलेलं काचेआड. एकदा तू वाचलेलं. तू तिथं नसताना मी वाचलेलं. तिसरं कुणीही ते वाचलेलं नाही. एकदा तू, नंतर मी. कथा तुझ्या डोळ्यांनी वाचली मी तुझे डोळे वाचले. ते पुस्तकच आहे? अजूनही? दूर तुझ्या घरात ठेवलेलं काचेआड... -शिवकन्या

धुंद पाऊस

चांदणशेला ·

पैसा 11/05/2017 - 14:17
कडाक्याच्या उन्हात मस्त गारेगार वाटलं!

पैसा 11/05/2017 - 14:17
कडाक्याच्या उन्हात मस्त गारेगार वाटलं!
अनोळखी भेटीत धुंद पाऊस बरसला थेंबा थेंबात प्रीत नक्षी आकारून गेला पाने हलता मोती ओघळे तुझ्या चाहूलीने गंधाळती मळे गंध तुझा सावळ्या रानी विसावला पावसाळी सावल्यांत मेघांचा झुला झुले हळूवार प्रीतीत सरींचा पिसारा उमले कोवळ्या सूराने दवांत पंख पसरला विहग जलधारांचे पालवींत लोपले गूज फुलपाखरांचे मंजिरींत साठले ओलेत्या नभाने बांधली इंद्रधनुची मेखला