मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

सख्या रे..

प्राची अश्विनी · · जे न देखे रवी...
लेखनविषय:
कविता
प्रेमकाव्य
काव्यरस
शृंगार
न्हाऊ कशी सख्या रे तनु चंद्र जाहलेली काया अजून आहे स्पर्शात माखलेली.. न्हाऊ कशी सख्या रे आताच फूल झाली, कळी काल मोग-याची केसांत माळलेली. न्हाऊ कशी सख्या रे अंगांग पेटलेले, ते तेवतात अजुनी तू दीप लावलेले. न्हाऊ कशी सख्या रे मृद्गंध आसपास, जो कोसळून गेला पाऊस काल खास. न्हाऊ कशी सख्या रे देही चितारलेले, जे शब्द जाफरानी ओठी तुझ्या न आले..
वाचने 10326 वाचनखूण प्रतिक्रिया 31

कर्नलतपस्वी Wed, 06/14/2023 - 17:00
कविता मोरपीस सारखी आहे. सख्या कदाचित असे उत्तर देईल. धुंद आठवणी त्या साठव मन कुपीत सांगू नकोस कोणा तू कालचे गुपीत

कर्नलतपस्वी गुरुवार, 06/15/2023 - 11:17
कविता एकांगी वाटते. परवानगी असेल तर दुसरी बाजू डकवतो. तयार आहे. सख्याचे म्हणणे आहे,विडंबन नाही.

राजेंद्र मेहेंदळे Fri, 06/16/2023 - 19:18
नको रे असा, दूर जाउ वड्या तू चटणीविना बालका ,पोरका तू पावाविना डिश का ये हाताशी तरीही तुला हादडी मी अधाशी!!

किल्लेदार Wed, 12/20/2023 - 22:07
न्हाऊन घे सखे तू ... का अशी आळशी येतो पुनः निशेला राहू नको पारोशी... न्हाऊन घे सखे तू... दाव थोडी कसोशी वा मीलनात अपुल्या उगा शिंकेल माशी...

राघव गुरुवार, 12/21/2023 - 16:30
वाह! चांगलंय की! @किल्लेदार, उपाशी आणि अधाशी वापरायचे राहिलेत हो.. येऊं देत! स्वगतः त्या प्राचीतैने फोडून काढले नाही म्हणजे मिळवली! ;-)

किल्लेदार Fri, 12/22/2023 - 01:20
अरे ते "न्हाऊन" आहे "खाऊन" नव्हे. हे शब्द वापरायचे असतील तर... खाऊन घे सखे तू... राहू नको उपाशी पुरे पोह्यांची बशी होऊ नको अधाशी ... शी शी शी !!! पडल्या-पडल्या उशाशी... काहीतरीच सुचले मघाशी