मुक्त कविता

मी तुझा विचार करते

शिव कन्या's picture
शिव कन्या in जे न देखे रवी...
14 Jun 2019 - 12:36 am

मी तुझा विचार करते, मी तुझ्या वयात रमते....
माझे खळाळणारे हसू
अनुभवांच्या भोवऱ्यांतून तरून
सुशांत जलाशयातल्या
शांत स्मितासारखे
तुझ्या ओठांशी येऊन थांबेल......

मी तुझा विचार करते, मी तुझ्या वयात रमते......
तुझ्या एवढी होईन तेव्हा
शब्दांची झोळी बाहेर खुंटीला टांगेन
अर्थाच्यामागे धावणे थांबेल आणि,
उंच झाडांच्या गहन जंगलातून
निवांत चालत तुझ्या डोळ्यांच्या
वाटेशी थांबेन .......

मांडणीवावरसंस्कृतीवाङ्मयमुक्तकसाहित्यिकसमाजकविता माझीभावकवितामाझी कवितामुक्त कविता

जागरण....

अत्रुप्त आत्मा's picture
अत्रुप्त आत्मा in जे न देखे रवी...
11 Jun 2019 - 12:25 pm

काल झोपता झोपता, वेळ बाराची आली.
आमच्या बालकानी काल, जरा लै(च) रात केली.

अडीच वाजता पुन्हा,बालकाला आली जाग
त्याला वाटलं,अंथ-ऋण नव्हे..ही तर बाग!

बागडू लागलं,खेळू लागलं,
माझ्या हिच्या अंगावरून,मुक्तपणे लोळू लागलं!

बरच खेळल्यावर मग, त्यालाही पेंग आली.
पण तोपर्यंत आमची ,पहाट लाले लाल झाली.

मेली झोप, मोडून अंगं!
मीच दिली मग, कोंबड्यासारखी बांगं!

अश्या अवस्थेत, उठून आवरायला,
झुलतच मी गेलो, टॉवेल धरायला!

धरला टॉवेल ओ-रडली ही,
मला म्हणते, "गाऊन सोडा...शीSssssss!"

संस्कृतीसमाजओली चटणीऔषधी पाककृतीकालवणडावी बाजूपौष्टिक पदार्थमौजमजाआगोबाआता मला वाटते भितीआरोग्यदायी पाककृतीकविता माझीकॉकटेल रेसिपीगरम पाण्याचे कुंडजिलबीफ्री स्टाइलबालसाहित्यमाझी कवितामुक्त कविताभयानक

अज्ञाताच्या काठावर

अनन्त्_यात्री's picture
अनन्त्_यात्री in जे न देखे रवी...
11 Jun 2019 - 11:11 am

अज्ञाताच्या काठावर
शब्द होताना धूसर
अर्थ निरर्थाचे द्वैत
कल्लोळून झाले शांत

अदृष्टाच्या नजरेला
दिठी भिडविण्या आलो
अज्ञेयाच्या अनुल्लंघ्य
उंबर्‍याशी थबकलो

अथांगाच्या डोहावर
अनाहताचे तरंग
नश्वराच्या ओठावर
चिरंतनाचे अभंग

कवितामुक्त कविता

सोनसंध्या

इरामयी's picture
इरामयी in जे न देखे रवी...
12 May 2019 - 5:16 pm

नाजूक, हळूवार गुलाब पाकळ्या
संथ, शांत, तरंगत
येतात जवळ, हलकेच्

माझी सुन्दर रेशमी त्वचा
नितळ, मऊशार, निरागस
दुधासारखी

छोटं का असतं सौदर्य?
का बोलावं लटीकं
फुकाफुकी?

सुन्दर क्षण नाहीत निसटत कधीच
गळून पडतात त्या आठवणी
आणि ध्यास भाबड्या स्वप्नांचे

मी बसूनच असते पाय सोडून
पाण्यात, माश्यांशी खेळत
ओंजळी ओंजळीने

त्याच्या बांसुरीचे स्वर का बरं खुणावतात?
आणि काय बरं सांगत असतात...
हळूवार - ओठाओठी?

मग पाणी होत जातं सोनेरी
आणि आकाश होतं वही
चित्रकलेची

कवितामुक्तकमुक्त कविता

भयकाल

शिव कन्या's picture
शिव कन्या in जे न देखे रवी...
11 May 2019 - 10:20 pm

हळू हळू एकेक करत
हरवत चालले आहे...

ज्याच्याकडे पहात पहात
आम्ही आमचे मार्ग शोधायचो
तो ताराच आकाशातून
नाहीसा झाला आहे
आणि तो एकुलता एक चंद्रही...
ज्याची स्वप्नं बघत बघत
आम्ही निश्चिंत झोपी जायचो...

नाहीशा होणाऱ्या प्रत्येकाला मी
खिडकीतून पहात राहतो
आणि मनातल्या मनात चरकतो
उद्या मी ही असाच नाहीसा झालो तर!

आज सकाळी डोळे उघडले
तर ते समोरचे हिरवेकंच झाड
कुठेच दिसत नव्हते
ना ही कुठला पक्षी

या पृथ्वीवरून
हळूहळू एकेक गोष्टी
हरवत चालल्याचे दिसत आहे

मांडणीवावरवाङ्मयमुक्तकसाहित्यिकसमाजजीवनमानमुक्त कविता

स्वामि धागे घेऊन येतात

सोन्या बागलाणकर's picture
सोन्या बागलाणकर in जे न देखे रवी...
8 May 2019 - 11:55 am

स्वामि धागे घेऊन (का) येतात
एकएक हट्टी जिलबी
जिद्दीने पाडून ठेवतात,
प्रत्येक जिलबीमध्ये
अनेक बिनबुडाचे मुद्दे
मनोरंजन म्हणून ठेवून जातात...

स्वामि धागे घेऊन येतात
अलंकारिक वाक्ये भिरकावून
केवळ डोकेदुखी देऊन
मिपाकरांच्या डोक्यात जातात
ट्रोलबाजी करून
मजा बघत अज्ञाताच्या अंधारात
गुडूप होतात......

(दुसऱ्या दिवशी परत) स्वामि धागे घेऊन येतात....

- हे काव्यपुष्प स्वामिचरणी अर्पण

कवितामुक्तकविडंबनव्यक्तिचित्रणसोन्या म्हणेआता मला वाटते भितीमुक्त कविता

विहीर खोदण्याचा विचार

शिव कन्या's picture
शिव कन्या in जे न देखे रवी...
3 May 2019 - 8:24 am

विहीर खोदण्याचा विचार...

डोळ्यांतील उजेड कमीकमी होऊ लागला
हसण्यातील सच्चेपणा संपू लागला
तेव्हा मी विहीर खोदण्याचा विचार करू लागले....

जमिनीला भेगा, उन्हाच्या झळा
पाण्याची पातळी इतकी खोल
इतकी खोल....
कि आतला लाव्हाच दिसू लागला!
विहीर खोदल्यावर पाणीच लागेल
हे मी तरी कशाच्या आधारावर ठरवले?

डोळ्यांतील उजेड संपताना, संपू द्यावा
उन्हात हसू हरवताना, हरवू द्यावे
दुष्काळात विहीर खणू नये
जमिनीला कष्ट देऊ नयेत .....
इतकेच काय पावसाचीही वाट पाहू नये

धोरणमांडणीवावरवाङ्मयकवितामुक्तकसाहित्यिकसमाजजीवनमानअदभूतअनर्थशास्त्रइशाराकविता माझीकाणकोणकालगंगामाझी कवितामुक्त कविता

(दाराआडचा यजमान)

नाखु's picture
नाखु in जे न देखे रवी...
26 Apr 2019 - 7:59 pm

एक यजमान दाराआडून (नेत्रछिद्रातून)बाहेर बघतो
किती बाहेर?
दाराच्या बाहेर, जिन्याच्या पार
जिथे एक अनाहुत आला असेल बहुदा ....
असेल का तो अनोळखी, का बघून ओळख न दाखवणारा ?
येत असेल का तो ही
आप्तांच्या घरी , बिनकामाचा कुणाकडे?
यजमान दाराआडून बाहेर येऊ शकत नाही...
(पेपरातील बातम्या आणि माणसूकीची फसवणूक मानेवर जख्ख बसलेली असते)
मग तो कल्पनेचे पंख पसरतो,
त्या पंखावरुन अलगद फिरुन लेकरांना, मित्रांना भेटून येतो डोळे मिटून घेऊन
यजमान शांतपणे खुष राहतो....
दूरदेशी लेकरे आपल्याच जगात

नाट्यमुक्तकमुक्त कवितारतीबाच्या कविताशांतरस

माणसे कविता होऊन येतात.....

शिव कन्या's picture
शिव कन्या in जे न देखे रवी...
26 Apr 2019 - 3:22 am

माणसे कविता होऊन येतात
एकएक हट्टी कडवे
लाडाकोडाने घालून ठेवतात,
दोन कडव्यांमध्ये
एक जीवघेणी कळ
विसावा म्हणून ठेवून जातात...

माणसे कविता होऊन येतात
अलंकार भिरकावून
केवळ अर्थ होऊन
रात्रभर उशाशी बसतात
उजाडताना परत
पुस्तकाच्या अंधारात
गुडूप होतात......

माणसे कविता होऊन येतात....

-शिवकन्या

मांडणीवावरवाङ्मयकवितामुक्तककविता माझीभावकवितामाझी कवितामुक्त कविताकरुण

बियर

सोन्या बागलाणकर's picture
सोन्या बागलाणकर in जे न देखे रवी...
23 Apr 2019 - 4:28 am

मूळ प्रेरणा: पाणी

इतक्या बियरचे पेग बनवताना
विचार करायचा भावा,

शरीराला इतके झोके देताना
उसंत घ्यायची भावा....

उसळून पुन्हा फेसाळते बियर
बर्फ द्यायचा भावा...

दोन पाय पुरत नाहीत
बॉडीचा भार पेलताना...

भावा, आता बार बंद करा
अन् पिण्यातून मुक्ती द्या....

कविताविडंबनआरोग्यथंड पेयकविता माझीमुक्त कविताविडम्बनहास्य