काल पर्यंत मला हा चित्रपट काय आहे खरच माहित नव्हतं. अगदी सहजच मिळाला आणि वेळ घालवायला दुसरं काही नाही म्हणून पाहिला. आणि काही तरी वेगळं पाहिलंय याची जाणीव झाली. एका अनोळखी गावात बस स्टॉपवर बसलेला एक तरुण. शेजारीच ठेवलेली आटोपशीर बॅग. लोकं येतायत आणि जात आहेत. त्यालाही कुठे तरी जायचं आहे, पत्ता विचारावा तर कसा आणि कोणाला? शेजारीच बसची वाट पाहत बसलेल्या एका बाई बरोबर तो बोलायला सुरुवात करतो. तसं बघायला गेलं तर त्याला फक्त नऊ नंबर च्या बस शी देणं घेणं असतं, पण तो अगदी सुरूवातीपासूनची गोष्ट चालू करतो. आणि एक एक करत आपल्या समोर उलगडत जाते त्याच्या आयुष्याची कथा. ऐकणारा श्रोता बदलत जाते पण आपण मात्र त्या गोष्टी मधे गुंतत जातो. अख्खा चित्रपट हा त्याच्या आयुष्याची कथा म्हणुन पुढे येतो, पण एकाही ठिकाणी आपल्याला जराही कंटाळा येत नाही इतकं आपण त्या कथेशी जोडले गेलेलो असतो. चित्रपटात काय नाहीय? एकट्या आईने वाढवलेलं एक अपंग त्यात बौद्धिक कुवत बेताची असलेलं पोरगं, आईची इच्छा असते माझ्या मुलाला हा इतर सर्वसामान्य मुलांप्रमाणेच समान संधी मिळायला हवी. त्याला घेऊन ती शाळेत पोहोचते. तिथला प्राचार्य मुलाला स्पेशल मुलांच्या शाळेत पाठवायचा सल्ला देतो. जिद्दीला पेटलेली आई प्रसंगी शाळेच्या मास्तरड्याला सुखी करुन मुलाला शाळेत दाखल करते. हे अपंग मुल पुढे जाऊन दोन खेळांमध्ये विशेष प्राविण्य मिळवतं. सैन्यात भरती होतं आणि शौर्य पदक मिळवतं. दोन-तीन राष्ट्राध्यक्षांना भेटतं. स्वतःचा व्यवसाय करुन श्रीमंत सुद्धा होतं. चर्च आणि हॉस्पिटल बांधतं. अख्खा देश धावत पार करतं. काही लोक त्याचे अनुयायी होतात. एका टप्प्यावर त्याची मैत्रीण सुद्धा आयुष्यात परत येते. लहानपणी मंद म्हणुन गणना झालेल्या मुलांसाठी हे सगळं म्हणजे अचाट कारनामाच की. हि एका मुलाची कहाणी आहे. त्यात बाल मैत्रीणीवर वर केलेलं उत्कट आणि निरागस प्रेम आहे, सैन्यातील मित्रा सोबतची निखळ मैत्री आहे, आपल्या सैनिकी अधिकाऱ्या बद्दलचा आदर आहे, सुखात आणि दुःखात ही असलेली स्थितप्रज्ञता आहे. मित्राला दिलेले वचन त्याच्या पश्र्चातही पुर्ण करण्याचा प्रामाणिकपणा आहे. देवा वरचा विश्वास आहे, आणि एका आईचे संस्कार आहेत. प्रेमात धोका भेटल्यावर तीन वर्ष सलग धावणारा दिल जला आशिक आहे. हि एकट्या पालकांची सुद्धा गोष्ट आहे, फक्त आईने वाढवलेला नायक आईच्या संस्कारांमुळे कुठच्या कुठे जाऊन पोहोचतो तर एकट्या बापाने वाढवलेली, शोषणाची शिकार झालेली त्याची मैत्रीण हिप्पी लाईफ, नग्न गायिका, स्वैराचारी व व्यसनाधीन मुलगी, अशी पार भरकटत जाते. पुढे जाऊन ती सुद्धा एका मुलाची आई होते आणि मरणाच्या दारावर असताना ते मुल नायकाच्या हातात देऊन मरून जाते. नितांत सुंदर अशी दृष्य, मांडणी आणि नायकाचा निरागस आवाज. गोष्टींमध्ये गुंतवत पुढे घेऊन जात राहणारं कथानक. या सर्वांसोबत अजून एक गोष्ट अशी कि चित्रपटातली नायकाच्या सोबत येणारी इतरही सशक्त पात्रं. जी तुम्हाला कथेच्या आणखी जवळ जायला भाग पाडतात. कोणताही आव न आणता अगदी सहजपणे हा चित्रपट आपल्याला जीवनाच तत्वज्ञान सुद्धा शिकवून जातो. "आयुष्य काय आहे? आपल्या सर्वांचं ध्येय आधीच निश्र्चित आहे? किंवा आपण सगळे आयुष्याच्या नावेवर स्वार झालेले यात्री आहोत? मला वाटतं आपण दोन्ही आहेत" ---फॉरेस्ट गम्प.