नमस्कार मंडळी, दसर्‍यानिमित्त शिवाजी पार्कावर झालेल्या ५० डेसिबलच्या मेळाव्याबद्दल बरीच वर्तमानपत्र, वाहिन्या, मराठी आंतरजालावरील धागाकर्ते वगैरे लोकांनी खूप लिहून बक्कळ चर्चा केली. अर्थातच आम्हालाही मळावे वगैरे गोष्टीत भयंकर इंटरेस्ट! त्यामुळे बेसिंगस्टोकात झालेल्या नवरात्र-नवमी मेळाव्याबद्दल लिहून ऑल इंग्लंड गणेशोत्सव मंडळ, अँग्री इंग्लंड युवा मोर्चा, बेसिंगस्टोक म्हैला मंडळ, आणि 'क्लब बेल्जियम' यांच्याप्रती शुभेच्छा व्यक्त कराव्यात हा मानस आहे! बेसिंगस्टोक म्हैला मंडळाच्या संस्थापिका आणि अध्यक्षा मा. पुष्करिणीतै यांनी सुमारे २ विकांतापूर्वीच या कार्यक्रमाची रूपरेषा ठरवून स्थानिक महाभागांचा सहभाग निश्चित करून जय्यत तयारी केली. दिनांक १७ ऑक्टोबर रोजी दसर्‍यानिमित्त एक मेळावाच आयोजित करावा असे मत आजचे धडाडीचे, तरुण रक्ताचे वगैरे वगैरे कार्यकर्ते आणि 'अँग्री इंग्लंड युवा मोर्चा'चे अध्यक्ष श्री. मेघवेडा यांनी मांडल्याने हा छोटेखानी कार्यक्रम न राहता दसरा मेळावा झाला. कुठल्याही सार्वजनिक आणि देशव्यापी अशा महत्वाच्या कार्यक्रमाला परदेशी पाहुण्यांना आमंत्रित करायची आपल्या महान देशाची 'परंपरा' असल्याने श्री. व सौ. मितान यांना सस्नेह आमंत्रण धाडण्यात आले. इतकी जय्यत तयारी झाल्यावर साहजिकच ऐनवेळी कार्यक्रमाचा दिवसच बदलण्यात आला. याबद्दल जनमानसातून तीव्र प्रतिक्रिया उमटल्या खर्‍या, पण मा. पुष्करिणीतैंना विरोध करायचा नसतो हे सर्वांनाच माहिती असल्याने विरोध लगेच मावळला आणि १६ तारीख नक्की झाली. ठरल्याप्रमाणे नवरात्र-नवमी मेळाव्याच्या पूर्वसंध्येला श्री. मेवे यांनी श्री. व सौ. मितान यांची सदिच्छा भेट घेतली. दुसर्‍या दिवशी मितान कुटुंबीय श्री. मेवे यांच्यासहित मु.पो. बेसिंगस्टोकला गेले. हेच ते श्रीक्षेत्र बेसिंगस्टोक जिथे पुष्करिणीतैंच्या म्हैला मंडळाचे हेडक्वार्टर आहे. अल्पावधीतच जहाल आणि कट्टर विचारांची, कडवी आणि लढाऊ संस्था म्हणून नाव कमावलेल्या या संस्थेच्या बांधणीत पुष्करिणीतैंचा सिंहीणीचा वाटा आहे. असो! नवरात्र-नवमी मेळाव्याचे ठिकाण हे संपूर्ण बेसिंगस्टोकला प्रदक्षिणा घातल्याशिवाय सापडत नाही हा वैयक्तिक अनुभव आहे. परंतु श्री. मेघवेडा यांचे समर्थ मार्गदर्शन असल्यावर काहीही अवघड नाही याचादेखील प्रत्यय आला. पुष्करिणीतैंच्या घरी स्नेहभोजनाची सोय केली होती. स्वत: पुष्करिणीतैंनी बनवलेला स्वयंपाक, त्याबद्दल म्या पामराने काय बोलावे, जिव्हेची शक्ती तोकडी पडते. बीटाचा भात, साधा भात, पुरणपोळी, साधी पोळी, विविध प्रकारच्या भाज्या, चटण्या, कोशिंबिरी, आहाहाहा! खाण्याचे टेबल नुसते भरून गेले होते. परंतु पदार्थांची दाटी वाटत नव्हती. तैंनी सगळी तयारीच अशी जय्यत केली होती, की घरी पोहोचताच ५-१० मिनिटात भोजनास सुरुवात झाली. मुद्दलात सर्वांना पुरणपोळी अतिप्रिय असल्याने त्यावरच आडवा हात मारणेत आला. कोण काय जेवलं, किती जेवलं हे तपशीलात सांगत नाही, परंतु भोजनाच्या अखेरीस पोटाचा आकार कमी पडल्याची भावना प्रत्येकाच्याच मनी होती. जेवणाचे फोटो उपलब्ध नाहीत, याचे कारण अतिशय उत्तम जेवण आणि अतिश्रमानी लागलेली भूक असू शकते असा विचार सौ. मीतान यांनी चर्चेदरम्यान मांडला. बाकीच्यांनी त्याला लगेच अनुमोदन दिले. अहो, म्हैला मंडळाच्या हेडक्वार्टरमध्ये बसून म्हैलांना विरोध करणारा अजून जन्माला यायचाय! असे सुग्रास जेवण झाल्यावर पान असलेच पाहिजे असा श्री. मेघवेडा यांचा दंडकच आहे मुळी, त्यामुळे त्यांनी स्वत:हून तांबुलभक्षणाची सोय केली होती हे विशेष. हा विडा खाऊन संपेपर्यंत त्याना समाधी अवस्था प्राप्त झाली होती, भक्तजनांनी आणि कार्यकर्त्यांनी त्याचेही फोटो काढले. जे दिवसाढवळ्या डोळ्यांनी नीट दिसते आहे ते तसेच पहायचे सोडून लोक कॅमेराच्या मागे का धावतात काही काळात नाही बुवा! श्री. मेघवेडा यांचा समाधी अवस्थेतील फोटो - पुरणावरणाचे पोटभर जेवण, एक मस्त विडा, बरोबरीला गप्पीष्ट मित्र, मैफिल जमायला अजून काय पाहिजे? त्यानंतर ज्या गप्पा रंगल्यात महाराजा, संपूर्ण दिवस उलटून गेला तरी चर्चा (कॉरा: मितानतै) संपेनात. संध्याकाळी प्रयाण करण्याचा बेत पुढे ढकलण्यात. परतीची सिद्धता आहे हे लक्षात आल्यावर रात्रीचे भोजन आटोपूनच निघावे अशी प्रेमळ सूचनावजा आज्ञा पुष्करिणीतैंनी देऊन टाकली. अर्थात कुणीच त्यांना कधीच विरोध करीत नसल्याने पुन्हा एकदा गप्पा रंगल्या. श्री. व सौ. मितान हे दोघेही मोठे विलक्षण आहेत. समाजसेवेचे व्रत दोघांनीही अंगिकारले आहे. अफाट वाचन आणि भाषेवरील प्रभुत्व या दोनही गोष्टींची आपणास जाणीव झाल्याशिवाय रहात नाही. श्री. मेघवेडासुद्धा अतिशय तैलबुद्धीचे (डान्रावांची तैलबुद्धी आणि मेघवेडा यांची तैलबुद्धी यात सूक्ष्म फरक आहे. अनुभवातून तो जाणवतोच!) म्हणून सर्वत्र प्रसिद्ध आहेतच. संस्कृत आणि मराठीवर त्यांचा गाढ अभ्यास आहे. सुरेल गळा आणि स्पष्ट वाणी यांची सुरेख सांगड या ठिकाणी जमलेली आपणास दिसेल. पुष्करिणीतैबद्दल तर मी काय बोलावे. कुठल्याही कामाची आखणी, नियोजन आणि अंमलबजावणी यात त्यांचा हात कुणीही धरू शकत नाही. अधिक, सुस्पष्ट विचार आणि मोजकेच पण नेमके प्रश्न विचारायची त्यांची हातोटी आपणास त्वरित लक्षात येते. गप्पांचा फड रंगलेला - अरे हो, अजून एका व्यक्तीबद्दल जाणून घ्यायचे राहूनच गेले. ती म्हणजे सगुणा! स्वभावाने अतिशय लाघवी, आणि हुशार मुलगी आहे ही. मराठी भाषेचे या वयातील ज्ञान पाहून कुणीही थक्क होईल. अनेको गाणी आणि कविता तोंडपाठ असणारी सगुणा म्हणजे चैतन्याचा झराच आहे. तिच्या 'डराव डराव' गाण्याने अतिशय अल्प काळात प्रसिद्धीचा उच्चांक गाठला आहे. श्री. मेघवेडा यांना तिची गायनप्रियता पाहून इनो घ्यावे लागले हे वेगळे सांगायची गरज नाही! सगुणा एका फोटोत - असे सुहृद जमून जर एकेच ठिकाणी दंगा घालत असतील बाकीच्यांची काय बिशाद आहे की येऊन रसभंग करतील. त्यामुळे पुष्करिणीतैंच्या सख्या फक्त एक-दोन वेळाच दर्शन देऊन गेल्या. यामुळे श्री. मेघवेडा यांचा थोडा हिरमोड झाला खरा, पण यास काही पर्याय नाही. मोठ्या मोठ्या मेळाव्यात अशा छोट्या गोष्टी होताच राहतात. बरीच रात्र झाल्यावर सर्वांनी लंडन शहराप्रती प्रस्थान ठेवले. तेथेही गप्पांचे फड रंगले. रात्र उलटून जायला आली पण गप्पा संपल्या नाहीत की मन भरले नाही हीच या कट्ट्याची फलश्रुती असावी. पूर्वीच ठरवल्याप्रमाणे मा. पुष्करिणीतै आणि श्री. मेघवेडा यांचे शिष्टमंडळ पुढील आठवड्यात बेल्जियमला सदिच्छा भेटीवर जाणार आहेत. कोजागिरी पौर्णिमेनिमित्त 'क्लब बेल्जियम' तर्फे त्यांस सस्नेह आमंत्रण आलेले आहेच. सर्व गोष्टींची सिद्धता झालेली असून आता केवळ प्रस्थानाची प्रतीक्षा आहे. श्री. मेघवेडा व पुष्करिणीतै यांस प्रवासासाठी अनेक शुभेच्छा! नवरात्र-नवमी प्रमाणेच कोजागिरी-कट्टाही यशस्वी होईल याची आम्हास खात्री आहे. असे कट्टे वारंवार व्हावेत, जेणेकरून तीनही देशातील सांस्कृतिक जिव्हाळा वाढीस लागेल. बहुत काय लिहिणे, लेखनसीमा! --असुर